Alle inzendingen over afscheid

7024 resultaten.

Sorteren op:

Vaarwel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
vader is niet meer de laatste schoor is weggeslagen het is een vreemd gevoel en 't doet een beetje zeer ons eigen lief en leed voortaan alleen te moeten dragen er is niemand meer vooraan het schip vaart nu op eigen kracht in 't midden van de oceaan de dageraad ver achter ons en ginder lonkt de nacht angstig zijn we niet want wij…

Gaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
vriend ik zie je gaan niet kijkend achterom als een die weet het is gedaan ge zijt mij zo dierbaar waarachtig kunstenaar meester van de achtergrond gelaagd geladen getormenteerd innig lief en kwetsbaar je houdt me immer in de ban ik groet je teder brave man…

surprise

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 573
de startbaan verlaat de aarde terwijl het vliegtuig zich ingraaft tussen knollen en mollen onthutst bereikt hij zijn bestemming…
dondolo7 december 2022Lees meer >

zusje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
ze is de schaduw die langer langer wordt uit haar kleine grafsteen bouw ik bloemrijke wolken van woorden in het hart van haar dood asgrijze takken buigen over het kindergraf…
J.Bakx16 december 2022Lees meer >

denken aan toen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
ik heb mijn denken in het huis gelaten wat ik wil doen is een ontastbaar feit bij wat ik deed krijg ik amper respijt hier op het erf voel ik me verlaten de beiden paden ernaast en de tuin zijn voor mij in gebreke gebleven ik wil er naar toe en er weer leven en brokstukken opduiken uit het puin of ik daar nog iets terug kan vinden dat mij…
Wijnand Raben25 december 2022Lees meer >

Ik geef je een toverdeken

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 870
Ik zou je iets willen geven een grote warme deken Een toverdeken die je om je heen slaat die jou met zijn warmte helemaal omsluit afsluit van deze boze wereld die je hoofd leeg maakt je onrust wegneemt en je hart verwarmt In de deken is geen verdriet geen werkelijkheid geen tijd alleen kriebelige warmte In gedachten telkens…
Cindy Doggen31 december 2022Lees meer >

Toen ik dan eindelijk gestorven was..

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 738
Toen ik dan eindelijk gestorven was en in een kano neuriënd peddelde naar de overkant zag ik daar aangekomen een morsig, bebaard iemand die de mensen streng de ogen las. De man zei “ik ben Petrus” en keek me diep in de ogen, hij schreeuwde “ je bent enkel naar hier geroeid omdat je denkt dat de mensen je niet mogen..” hij duwde m’n kano af…

CLEVE

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
Vannacht wanneer ik mijn ogen voor de laatste keer sluit Zal ik bij jou zijn, mijn vader. Bewaker, ik kijk ernaar uit deze plek te verlaten Op de vleugels van een engel met heimwee. Ik ben klaar. Moge de aarde zacht voor je zijn, Cleve Foster…
J.Bakx4 januari 2023Lees meer >

Waardeloos

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Staande voor het boekenrek treft me vlijmscherp het besef -eens te meer-: dit alles is waardeloos. Word ik triest, word ik boos? Van beide wat. Vooral ben ik het zat al dat geprakkeseer over de woorden, gedrukt, gesproken, die zozeer mijn leven hebben beheerst. Wat moet ik ermee, nu ik de tachtig ben gepasseerd? Kieper ik alles in…

einderloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
in de schaduw van de dood die de kleuren van het leven verlicht tot aan de horizon waar het verlangen wenkt dat het verzet zal breken lijkt de strijd om het bestaan gestreden als ik op het kerkhof van het even aarzelend mijn vleugels spreid voor een reis zonder einder de verre vlinders achterna…

einderloos 2

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
bevrijde woorden die het gevoel zolang verstikten stromen waar ze eens stokten verpletterend voort ketsen knetterend terug tot vonkenregens van een onbeantwoord vragenvuur achter de woorden waar het verlangen fluistert zwijgt de einder eindeloos woordeloos verwoordt de moeite het verdriet van verloren vanzelfsprekendheid…

Dat ik je mis...

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 669
Stromen van tranen, van vreugde van blijheid. Soms ontroerend soms droef. Opgedroogd en weggegleden in de stroom van de tijd. Wat is gebleven? Een enkele traan, vergoten in het donker van de nacht. Een vleugje hoop op een weerzien, misschien. Dat is, wat er is. Dat ik je mis...…
Antje17 januari 2023Lees meer >

verstaan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
het slaan van de golven de krijsende meeuwen zijn verscheurde verleden het is hem droef te moede gesloten roodomrande ogen verdrinken in een peilloze diepte zijn leven is tot op de draad versleten het zijn niet alleen vogels die de stem van het water verstaan…
J.Bakx21 januari 2023Lees meer >

Terugvinden

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 777
Ik kan je niet vergeten, Ik kan je niet zomaar laten gaan. Samen stonden wij ooit met ons tweeën, In het volle licht van de maan. Jouw kusjes op mijn lippen, Het altijd naast me staan. Wij vormden onafscheidelijke stippen, Met een lach en met een traan. Wil nu doen als in onze droom, Geloven in die magische krachten, Laat me meedrijven…
Pitsikato23 januari 2023Lees meer >

vlinderlichte tijd

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 666
het dodelijke licht van de dagen het klaart niet op het hart de holle spier die hetzelfde bloed in het donker doet stromen de ene lettergreep na de andere het ene woord dat slechts het andere met zich meetrekt gevangen in het duister zwerft de solitaire stervenswens hij gaat verder luister! verder verder veeg hem niet weg volg hem…
J.Bakx18 februari 2023Lees meer >

alles waar we van hielden

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
in de duisternis van eenzaamheid kringelen koortsdromen naar de diepte slapen we op het water in de boot zonder woorden net als stille ganzen er is geen gevaar toch? we leunen tegen elkaar aan ik hoor je murmelen ligt het ergste achter ons? deze boot is het uur van de eindtijd in de duisternis van eenzaamheid een boodschap van averij…
J.Bakx28 februari 2023Lees meer >

oog op u

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
zie dan, erbarmelijke en temporeel beknotte wanstaltigen, hoe deze dagen die u prijzen zou als futiele barcodes plichten en doven. beluister het doffe ruisen van gindse stroken marmer één seconde na duizenden millennia van absolute stilte, het doffe stof ploft in stof. en zij, vergooide bloem, opschietende te midden het neerzijgende rot, zij voelt…

Sterfelijkheid

netgedicht
2.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 677
Kleurrijke vlinder in liefde losgelaten voor altijd dichtbij Hoe je als een vonk in het leven sierlijk jouw breekbare en kwetsbare vleugels laat zweven in een licht wiegend spel tussen de zingende vogels terwijl ze geheimen van natuur bij zich hebben die in jouw kleuren worden ontrafeld. Verder fladder je op de golven van een wind vrij…
CB3 maart 2023Lees meer >

Sterven

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 905
In mijn jeugd had ik vele dromen, hoe het leven mij zou vergaan. In mijn jeugd voelde ik het bloed nog stromen, maar de tijd heeft niet stil gestaan. In mijn jeugd keek ik in je lieve ogen, zag de zee, de zon, de maan, In mijn jeugd was ik altijd bang te geloven, dat deze ooit dicht zouden kunnen gaan!…

De allerbeste tijd

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
De verlaten mens waant zich alleen wankelt door het grauwe tussenland Hij scheurt zich los uit de avondnevel en valt stil in ongeziene armen De zwarte raaf strijkt over hem heen de lucht zal hem dragen Zijn stem keert terug in de verre ijlte kan hij het hoogste weer aan Het is de allerbeste tijd…
J.Bakx10 maart 2023Lees meer >

De kleine tuinman

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 676
In mijn hofje voel ik me vrij van tuinieren word ik blij het is hobby voor iedere dag ik wroet in de aarde met een lach ik werk met schep en heggenschaar snoei een takje hier, een twijgje daar net als mijn opa vroeger deed die kon het goed, als je dat maar weet ik hou zoveel van bloem en plant ik graaf met mijn handen in het zand en soms…

De boekverkoopster

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Ik wist dat in mijn kast veel dode schrijvers staan Die langzaam in hun graven zwijgend tot hun pen vergaan Ik wist al liep ik langs het raam waarachter kaften pronken Dat ook daar zelden meer dan nooit geleefde levens lonken Maar tussen kolossale schappen achter de vitrages Tussen torenende kast en duimellucht’ge decalages Stond de oude…

bloemen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 626
ik plukte wat bloemen het was warm toen er stierven mensen ik zat op de vloer in de hoek waar mijn bed had gestaan ik dacht aan mama die niet kon eten maar het leven niet wilde missen ik trok de deur achter me dicht het was warm toen ik plukte wat bloemen…
J.Bakx23 maart 2023Lees meer >

Je laatste dag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Als ik aan je denk. Buiten schijnt de zon uitbundig, binnen heerst serene rust. Je moeder ondersteunt je innig, terwijl ze teder kust. Gedempte stemmen op het terras, in de keuken rinkelend glas. Iedereen mag nog komen, omdat jij dat wil. Ik zie geen tranen stromen, de pijn blijft hoorbaar stil. Gordijnen dansend in de warme lucht…
Collé28 maart 2023Lees meer >

bewogen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 512
toen de bomen zacht bewogen in de plooien van de tijd verdween je lichaam onder zwarte aarde verborgen voor het ruisen van de dag toen de wind aria’s zong met regen en nevel door de heuvels trok werd het zoveel stiller je naam bevrijd van zijn letters vleugels die niet uitslaan nu de bomen zacht bewegen voor het huis zonder hart…
J.Bakx30 maart 2023Lees meer >

A-M-O-U-R 3.03.2023

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
met licht gekanteld hoofd verbreekt hij de stilte na de dood het lichaam iets voorover gebogen zijn lege armen vouwen zich als zwarte vleugels om haar heen je ne repartirai pas zwijgend danst hij haar naam Agnès in de laatste liefdesdans buiten op het plein l’amour est tout ce que je peut te donner ne me quitte pas…
J.Bakx1 april 2023Lees meer >

schaduwen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 566
in de kamer waar je ligt de stilte ademlozer dan jij zo wonderlijk helder het zwijgen in de diepte van de dood gesloten smalle lippen roerloze handen huizen niet meer in onrustigheid zonlicht zeeft door de ramen een briesje strijkt langs je slapen en ik zie het kind dat ik was onder een lange schaduw in de kiem gesmoord ondoordringbaar…
J.Bakx23 april 2023Lees meer >

Ik neem genoegen met

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Ik neem genoegen met het korter durend graf Van die nog leven en wellicht Al waait de wind Het eeuwig nieuwe kaf in hun gezicht Een laatste keer zich wenden Naar nevels op het groene land het nieuwe licht De eeuwig klare beek uit het gedicht Om mij al ziende vager uit te zenden Ik accepteer ik zak eens Als ook de bodem hen omarmt Voorgoed…

In een zacht gesprek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
herleefde de herinnering onderweg naar licht dreven dunne wolkensluiers schuin naar morgen samen hielden we ons vast aan het tipje tot je het gewillig losliet en Ik bleef hangen aan je hemelse stem…

Zelfonderzoek

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik zou die dag naar de crematie Nam trein, te voet naar uitvaart plek, langs molen, vaart, het centrum, park, een stem zei uit mijn hand, hoe 'k lopen moest, hoe gek en eenmaal daar zag 'k mijn familie, en vrienden van mijn broer en zoons Er was een zaal en banken, de kist vooraan vol bloem, een foto op het scherm van schoonzus gesluierd…