18195 resultaten.
Muze in de nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 Het licht dwaalt door de nacht
en wij blijven ons verwonderen.
Een welkom gezelschap,
een gids op onze verre reizen.
Wat staat er in de hemel geschreven?
Kunnen wij de sterren ontleden
tot hun naakte bestaan?
De dichter mijmert uit het raam.
De nacht rust
en in het midden zwijgt de maan.…
Toen stilte sprak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 fonkelend
trippelden ballerina’s
uit het voetlicht naar voren
zij twinkelden
met kristallen tonen
hun kleuren melodie
hoog werden benen geheven
armen gespreid in de
subtiele schoonheid van glas
rood vonkte het laatste licht
toen stilte sprak omdat
de muziek in scherven lag…
Vooruit met de achterruit
snelsonnet
3.2 met 5 stemmen
718 Na Pinksteren is ’t buffelen en kwijnen
Tot aan de Top 2000 nooit meer vrij
Maar met Louis van Gaal als roi soleil
Gaan onze boys de zon steeds laten schijnen
Wij vlaggen onze achterruit potdicht
En scheuren juichend door oranje licht…
Bodytalk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Ergens in het licht van
een glooiende zon, zonder verleden of toekomst.
Een pijnloos eiland in een zee van blauwe lucht,
een woud van groene weelde, een strand van
golvende haren. Geef mij de sterren, een ziel,
geef mij een lichaam.…
Het zwartst van de nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
493 Als alle leven om mij
Heen is opgehouden te bestaan,
Mensen en vrijwel alle dieren
Hun leven hebben opgegeven,
Ben ik alleen nog, in deze
Zwarte nacht, waarin alle licht
Gestorven is -
Alleen het gekwetter van
Scholeksters omgeeft mij nog,
Zij laten mij niet alleen
En blijven bij mij,
Leiden mij door
Het zwartst van de nacht…
stilleven
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
699 lange tijd staat hij nog
- voorhoofd tegen kille ruit-
door het raam te staren
in de nacht
de regen versluiert
het desolate schijnsel
van de lichten
langs de snelweg
in de verte.
de kamer is gevuld
met leegte.
de tijd is rijp
weet hij
en op tafel
wacht het touw
reeds geknoopt
voor de strop.…
Handreiking
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 ik sluit mijn ogen en wacht
tot kruimig geruis mij raakt
licht gaat sneller dan geluid,
ik vertrouw liever op de tast
en neig naar een handdruk
in luchtledig vlees en bloed
straks is het nog te laat
en heb je me nooit gezien
dan snijdt een witte striem
dwars door kalm hemelzoet…
Schoonheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Des te eerder is het weer licht.…
Opening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Na het vertrek van nevel
opent het licht van de dag.
Met de warmte van de zon
is het weerzien van jouw lach.
Nu met de harmonie in bezit
verschijnt jouw inspiratie
Ook al lijkt het met de mist
een ochtend van deceptie.
Het is jouw openheid
rooskleurig in de geest van.
Na de sluier over het land
boekt zich een nieuw roman.…
schijnbeweging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 wel licht
in sterren, langs hun Hemelpad
een wereld danst
in kinderogen
en de aarde trekt nog
naar mijn hart,
haar eerste slag vergat
voorwaar te beven
nu dan: het is tijd
ik kwijt de dag haar leven
geven geeft - een slecht gevoel
ten spijt - iets moois
ze was hier maar
voor even…
Jouw lach
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
516 vertel mij van
het licht dat
warm uit je ogen straalt
in een gezicht
dat innemend
om een antwoord vraagt
jouw lach
die zon laat schijnen
in het pareren van de mijne
zonder woorden
het gevoel beschrijft als
jouw hand door mijn haren strijkt
nog is er niets gezegd
maar het elkaar verstaan
is de basis van ons samengaan…
D E C E M B E R
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
931 Hoogtij
bezinning gevraagd
levensecht
samen
tot het daagt
nabij
in namen
jezelf
de binnenkant
voelen
zonder schools
aangeleerd
maatschappelijk
en commercieel
teveel
nu met handen
en ogen
bewogen
zien mogen
hart en ziel
in zich
en zicht
langere dagen
meer licht
dragen…
Eiland in december
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Een vertind landschap verbergt
morsige schandalen
verzonken in bladgerande meertjes
op de oever staan roerloos
diepgewortelde bomen
ze brengen gebroken kleur
en chaos aan het licht
alleen de woorden hebben
geen wortel
ze zingen vloeibare slaapliedjes
wat ooit gestold was
wordt weer vloeibaar.…
De vrolijkste kermis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ik hoef geen zaadjes
te planten die bloemen
laten bloeien voor jou
met onze handen
vouwen we licht
uit warme zonnestralen
vragen wind
en wat regen om ze
kleurrijk te bewegen
ze vervliegen weer snel
tussen sluiers van druppels
in de vrolijkste kermis van de hel…
Schone kunst
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
651 zij is één met de aarde
de morgen weet haar
schoonheid te raken
warm licht
gloeit door de bomen
ze draagt een waaier mee
een kleed vol dromen
de stilte van de tuin
een bloemenzee is haar thuis
in haar harenvlecht
rond het voorbeeldig gezicht
wordt puur en oprecht
de kunst belicht…
Zacht geel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 Al zingend haalt hij de lente binnen
overtuigd van zijn gevederde zangkunsten
fluit hij in de schemer het hoogste lied
narcissen blijven vooralsnog gesloten
tot de zon ze verleiden kan om te
schitteren in zacht geel licht
ondanks zijn enthousiaste gezang
houden ze voor nu hun kelk
gesloten tot het moment daar is…
je
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
533 je kunt
je zult
je moet
je hebt
je gaat
je wilt
je bent
je denkt
terwijl
de storm
en de regen
zonder reserve
over je huis trekken
en je daar staat
op je balkon
zwarte wolken
jagen voorbij
je kijkt terwijl
je de maan kust
haar licht
tussen
gedachte
en gevoel
bijna…
Lach
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
480 Ik kan niet meer zwaarmoedig schrijven
het zwarte wolkenpak wist jij te verdrijven
gewoon die keer dat ik jou zag dansen op de wind
licht als een veertje, een glimlach als van een spelend kind
gewoon iedere keer als onze lijven
zacht tegen elkaar aan wrijven
lach ik stil.…
Terugtrekken
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
487 och
hoe stil is mijn zwijgen
deze avond
wanneer het Goddelijk licht
langzaam aangaat
gloeit over de twijgen
genoeg
het is gewoon genoeg
wat was komt niet terug
of toch…
weer dezelfde weg
behoedzaam volgen
telkens letten op…
aarzelend, steeds te laat
dan weer te vroeg……
gebroken hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 zoveel moeders
en zoveel vaders
zoveel meisjes
en zoveel jongens
zijn gestorven
aan een gebroken hart
ik denk aan hen
en hoe ze luisterden
naar nog een laatste liedje
in de kerken brand je dan een kaarsje
steeds verwonderd over licht dat valt
gebroken hart ik denk
aan ons gebroken hart…
De kilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 nog hingen
woorden in de lucht
ontdaan van samenhang
licht ontwijkend
als op de vlucht
toen schaduw kwam
ze waren vervlogen
uit de zoete samenzang
van liefelijke zinnen
die langzaam vloeiden
uit intense emoties
heel diep van binnen
toch bracht stilte
de kilheid voorbij
jouw liefde voor mij…
gesprek in de schemer
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
757 nu de tuin niet meer in het licht
drijft
en de winter aan lage schaduwen hangt
windstil
als wit papieren vogels
met gevouwen vleugels
voel ik het eindeloze gedicht
waarin mijn stem zacht en zachter wordt
de ogen geduldiger
rondom de sneeuw die valt
zorgvuldig door de stilte
beschreven…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…
Zoetgevooisd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 Met het water op
rotsen uiteen spat,
in een klaterfeest,
en het licht diffuus
in regenbogen breekt,
waarvan het rozig
groen toch wel
het allermooist.…
vleugels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 de aangezegde dood
in bootjes van papier
aangespoeld wachten
op zilte handen
de zwaarte deinde stil
en licht tussen hen in
de tranen raakten
bevriend met de verliezen
ze weven nu de dagen
losjes aan elkaar
lopen door de avonden
naar de nachten
vandaag is niet meer
wie zal vleugels geven?…
Ongrijpbaar
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 ongrijpbaar zijn
sommige zaken die
onverwacht haken aan
gekoesterde verlangens
zij openbaren hun
gaven in nieuw licht
toveren bij ieder een
lach op het gezicht
stukjes geluk
passeren en proberen
in verbondenheid
ons liefde te leren
zonder bezit
alleen in het zijn wordt
de som der delen meer
dan de inleg van velen…
tijden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.676 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht inpakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
------------------------------
uit: 'Vallende…
Toen ik je nog niet kende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Jij als landschap,
nog helemaal te verkennen,
verrassende vondsten,
schaduwen en druppels licht,
alle dieren die daar leven,
wat ze te vertellen hebben.
Ik zal goed luisteren
en leren verstaan,
dieper dan jouw woorden reiken.
Dat is wat ik je geven wil.
Nu en hier, op deze dag,
die bij ons thuisgekomen is.…
De vissers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
715 De hengels evenwijdig
naar het water gebogen
door spiegeling van licht
overtogen is hun evenbeeld
gedompeld in een vlak,
maar rimpeling trekt
het nooit strak.
Vereenzelvigd met de
punt van de hengels
willen ze stil leven,
van de wal losgedreven,
op zo maar een dag
verzonken in het gras,
aan het patroon van
wolken overgeleverd.…
schrikken
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
592 kan mij niet schikken
in tal van klein plaatsen
ben bang om te schrikken
wat doen we daaraan
we werken in stappen
eerst licht en dan zwaar
trotseren de angsten
proberen…het is waar
het kopje moet denken
dat het hart wel zal durven
verse gerustheid te schenken
zo claustrofobie bij de… lurven…