Alle inzendingen over licht

18195 resultaten.

Sorteren op:

Muze in de nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Het licht dwaalt door de nacht en wij blijven ons verwonderen. Een welkom gezelschap, een gids op onze verre reizen. Wat staat er in de hemel geschreven? Kunnen wij de sterren ontleden tot hun naakte bestaan? De dichter mijmert uit het raam. De nacht rust en in het midden zwijgt de maan.…

Toen stilte sprak

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
fonkelend trippelden ballerina’s uit het voetlicht naar voren zij twinkelden met kristallen tonen hun kleuren melodie hoog werden benen geheven armen gespreid in de subtiele schoonheid van glas rood vonkte het laatste licht toen stilte sprak omdat de muziek in scherven lag…

Vooruit met de achterruit

snelsonnet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
Na Pinksteren is ’t buffelen en kwijnen Tot aan de Top 2000 nooit meer vrij Maar met Louis van Gaal als roi soleil Gaan onze boys de zon steeds laten schijnen Wij vlaggen onze achterruit potdicht En scheuren juichend door oranje licht…

Bodytalk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 479
Ergens in het licht van een glooiende zon, zonder verleden of toekomst. Een pijnloos eiland in een zee van blauwe lucht, een woud van groene weelde, een strand van golvende haren. Geef mij de sterren, een ziel, geef mij een lichaam.…
Iniduo22 juni 2014Lees meer >

Het zwartst van de nacht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Als alle leven om mij Heen is opgehouden te bestaan, Mensen en vrijwel alle dieren Hun leven hebben opgegeven, Ben ik alleen nog, in deze Zwarte nacht, waarin alle licht Gestorven is - Alleen het gekwetter van Scholeksters omgeeft mij nog, Zij laten mij niet alleen En blijven bij mij, Leiden mij door Het zwartst van de nacht…

stilleven

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 699
lange tijd staat hij nog - voorhoofd tegen kille ruit- door het raam te staren in de nacht de regen versluiert het desolate schijnsel van de lichten langs de snelweg in de verte. de kamer is gevuld met leegte. de tijd is rijp weet hij en op tafel wacht het touw reeds geknoopt voor de strop.…

Handreiking

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
ik sluit mijn ogen en wacht tot kruimig geruis mij raakt licht gaat sneller dan geluid, ik vertrouw liever op de tast en neig naar een handdruk in luchtledig vlees en bloed straks is het nog te laat en heb je me nooit gezien dan snijdt een witte striem dwars door kalm hemelzoet…
Iniduo30 augustus 2014Lees meer >

Opening

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
Na het vertrek van nevel opent het licht van de dag. Met de warmte van de zon is het weerzien van jouw lach. Nu met de harmonie in bezit verschijnt jouw inspiratie Ook al lijkt het met de mist een ochtend van deceptie. Het is jouw openheid rooskleurig in de geest van. Na de sluier over het land boekt zich een nieuw roman.…

schijnbeweging

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
wel licht in sterren, langs hun Hemelpad een wereld danst in kinderogen en de aarde trekt nog naar mijn hart, haar eerste slag vergat voorwaar te beven nu dan: het is tijd ik kwijt de dag haar leven geven geeft - een slecht gevoel ten spijt - iets moois ze was hier maar voor even…
switi lobi3 oktober 2014Lees meer >

Jouw lach

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 516
vertel mij van het licht dat warm uit je ogen straalt in een gezicht dat innemend om een antwoord vraagt jouw lach die zon laat schijnen in het pareren van de mijne zonder woorden het gevoel beschrijft als jouw hand door mijn haren strijkt nog is er niets gezegd maar het elkaar verstaan is de basis van ons samengaan…
wil melker26 oktober 2014Lees meer >

D E C E M B E R

netgedicht
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 931
Hoogtij bezinning gevraagd levensecht samen tot het daagt nabij in namen jezelf de binnenkant voelen zonder schools aangeleerd maatschappelijk en commercieel teveel nu met handen en ogen bewogen zien mogen hart en ziel in zich en zicht langere dagen meer licht dragen…

Eiland in december

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Een vertind landschap verbergt morsige schandalen verzonken in bladgerande meertjes op de oever staan roerloos diepgewortelde bomen ze brengen gebroken kleur en chaos aan het licht alleen de woorden hebben geen wortel ze zingen vloeibare slaapliedjes wat ooit gestold was wordt weer vloeibaar.…
Kees Keizer13 december 2014Lees meer >

De vrolijkste kermis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
ik hoef geen zaadjes te planten die bloemen laten bloeien voor jou met onze handen vouwen we licht uit warme zonnestralen vragen wind en wat regen om ze kleurrijk te bewegen ze vervliegen weer snel tussen sluiers van druppels in de vrolijkste kermis van de hel…
wil melker10 januari 2015Lees meer >

Schone kunst

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 651
zij is één met de aarde de morgen weet haar schoonheid te raken warm licht gloeit door de bomen ze draagt een waaier mee een kleed vol dromen de stilte van de tuin een bloemenzee is haar thuis in haar harenvlecht rond het voorbeeldig gezicht wordt puur en oprecht de kunst belicht…

Zacht geel

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Al zingend haalt hij de lente binnen overtuigd van zijn gevederde zangkunsten fluit hij in de schemer het hoogste lied narcissen blijven vooralsnog gesloten tot de zon ze verleiden kan om te schitteren in zacht geel licht ondanks zijn enthousiaste gezang houden ze voor nu hun kelk gesloten tot het moment daar is…

je

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
je kunt je zult je moet je hebt je gaat je wilt je bent je denkt terwijl de storm en de regen zonder reserve over je huis trekken en je daar staat op je balkon zwarte wolken jagen voorbij je kijkt terwijl je de maan kust haar licht tussen gedachte en gevoel bijna…

Lach

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
Ik kan niet meer zwaarmoedig schrijven het zwarte wolkenpak wist jij te verdrijven gewoon die keer dat ik jou zag dansen op de wind licht als een veertje, een glimlach als van een spelend kind gewoon iedere keer als onze lijven zacht tegen elkaar aan wrijven lach ik stil.…

Terugtrekken

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 487
och hoe stil is mijn zwijgen deze avond wanneer het Goddelijk licht langzaam aangaat gloeit over de twijgen genoeg het is gewoon genoeg wat was komt niet terug of toch… weer dezelfde weg behoedzaam volgen telkens letten op… aarzelend, steeds te laat dan weer te vroeg……

gebroken hart

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
zoveel moeders en zoveel vaders zoveel meisjes en zoveel jongens zijn gestorven aan een gebroken hart ik denk aan hen en hoe ze luisterden naar nog een laatste liedje in de kerken brand je dan een kaarsje steeds verwonderd over licht dat valt gebroken hart ik denk aan ons gebroken hart…

De kilte voorbij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
nog hingen woorden in de lucht ontdaan van samenhang licht ontwijkend als op de vlucht toen schaduw kwam ze waren vervlogen uit de zoete samenzang van liefelijke zinnen die langzaam vloeiden uit intense emoties heel diep van binnen toch bracht stilte de kilheid voorbij jouw liefde voor mij…
wil melker5 september 2015Lees meer >

gesprek in de schemer

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 757
nu de tuin niet meer in het licht drijft en de winter aan lage schaduwen hangt windstil als wit papieren vogels met gevouwen vleugels voel ik het eindeloze gedicht waarin mijn stem zacht en zachter wordt de ogen geduldiger rondom de sneeuw die valt zorgvuldig door de stilte beschreven…

Mijn schilderij is blond

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 632
ik heb vanmiddag in streken het voorjaar opgezet nog niet met groot penseel en felle kleuren maar het pril van eerst verschijnen op het lichte wit van sneeuw gelegd zon wist met zijn koesterende warmte al wat diepte in te stralen mijn schilderij is blond van wind en zon in lentes eerste levensverhalen…
wil melker26 januari 2016Lees meer >

Zoetgevooisd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Met het water op rotsen uiteen spat, in een klaterfeest, en het licht diffuus in regenbogen breekt, waarvan het rozig groen toch wel het allermooist.…
Marije Geerts26 februari 2016Lees meer >

vleugels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
de aangezegde dood in bootjes van papier aangespoeld wachten op zilte handen de zwaarte deinde stil en licht tussen hen in de tranen raakten bevriend met de verliezen ze weven nu de dagen losjes aan elkaar lopen door de avonden naar de nachten vandaag is niet meer wie zal vleugels geven?…
J.Bakx12 maart 2016Lees meer >

Ongrijpbaar

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
ongrijpbaar zijn sommige zaken die onverwacht haken aan gekoesterde verlangens zij openbaren hun gaven in nieuw licht toveren bij ieder een lach op het gezicht stukjes geluk passeren en proberen in verbondenheid ons liefde te leren zonder bezit alleen in het zijn wordt de som der delen meer dan de inleg van velen…
wil melker6 oktober 2016Lees meer >

tijden

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 9.676
Als men terugkomt is men een ander denkt men terwijl men het huis sluit het licht inpakt de zomer verzegelt het tuinhek prijst om zijn ijzer deze slak op de drempel zal er nog zijn de ijskast zal blaffen de hitte blaten de hond zal zuchten en zijn sterven hervatten als men terugkomt denkt men ------------------------------ uit: 'Vallende…

Toen ik je nog niet kende

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Jij als landschap, nog helemaal te verkennen, verrassende vondsten, schaduwen en druppels licht, alle dieren die daar leven, wat ze te vertellen hebben. Ik zal goed luisteren en leren verstaan, dieper dan jouw woorden reiken. Dat is wat ik je geven wil. Nu en hier, op deze dag, die bij ons thuisgekomen is.…
Eva77713 oktober 2016Lees meer >

De vissers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 715
De hengels evenwijdig naar het water gebogen door spiegeling van licht overtogen is hun evenbeeld gedompeld in een vlak, maar rimpeling trekt het nooit strak. Vereenzelvigd met de punt van de hengels willen ze stil leven, van de wal losgedreven, op zo maar een dag verzonken in het gras, aan het patroon van wolken overgeleverd.…

schrikken

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
kan mij niet schikken in tal van klein plaatsen ben bang om te schrikken wat doen we daaraan we werken in stappen eerst licht en dan zwaar trotseren de angsten proberen…het is waar het kopje moet denken dat het hart wel zal durven verse gerustheid te schenken zo claustrofobie bij de… lurven…
metske19 maart 2017Lees meer >