15405 resultaten.
Zonsverduistering
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.123 Handen reiken naar de
opkomende zon en proberen
in een krampachtige poging,
de ondergaande maan
tegen te houden.
Een zachte kus verlost
het lijden en één tel
slechts lijkt een
interstellair huwelijk
te ontstaan.…
Rozen waken in de nacht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.116 Ze snakken met vuurrode vacht
naar zon en morgendauw.
Rozen geuren in de nacht.
Ze tuiten hun fluwelen lippen
en houden eeuwig de wacht
met één wens: zonnelicht nippen.…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Opgeschoten plantenpracht,
soms stekelig venijn,
groen waar je kleur verwacht,
de zon, hun hele zijn.
Verwarrend, denk je dan,
dat zoiets toch bestaat,
ik nochtans geen tuinman,
heb hierbij geen baat.…
Het is over
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.955 Als ik de zon zag
dacht ik aan jou
Want als jij bij me was
verdween alle kou
Dat warme gevoel in mijn hart
verdwijnt steeds meer en meer
Dat dit zou gebeuren had ik niet gedacht
je hield van me, nu niet meer
De pijn is onbeschrijflijk
hoe kon je dit nou doen
Ik heb het wel gezien
je gaf een ander een zoen
De tijd die wij besteedden…
voor stad
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.046 door stads- en lenteleven drentelen
met een zon die piepend op de schouders hijgt.…
ontmoeten in eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 sluiers trekken over 't land
woorden zweven
wervelend op een wind
de zon drijft hen hoog
zij lossen zich op
vergroeien
met het duister van de nacht
licht
tussen dag en droom
trekken jouw woorden
aan, in mij
wij lieven de schemering
daar ontmoeten wij ons
en zijn toch alleen.
sunset 25-07-2007…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Het licht is nog niet geworden,
de hemel is bleek en vroeg,
de maan en sterren verdorden,
er is nog geen zon genoeg.…
Natuur-Geweld
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
675 Zonder scrupules
geen enkel pardon
steeds meer bomen
verdwijnen uit de zon.
De schaduwzijde
nodig zoals men zegt
terwijl aan de zonzijde
natuur het loodje legt.
Bedreigde dieren
straks is het te laat
beelden die sieren
enkel nog de gevoelige plaat.…
De ijsprins en zijn geliefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
790 Eens was hij van ijs
vele kristallen
tooiden zijn gelaat
diep in de koude wereld
waar zij hem vond
en keek in helblauwe ogen
harten smolten tesaam
in zielsverbond
zij vroeg hem mee te gaan
zo kwamen zij
door de vele nevels
in de wereld van de zon
kristallen smolten
toverden een ware prins
een bijzondere liefde begon…
nieuw leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
650 Die zon die rood en warm
nog even deze oude aarde
wil warmen met een gouden gloed
zal straks de regen niet trotseren
maar onder gaan en aftocht blazen.
Hoe kan dit alles ons verbazen
als zoveel nietigheid het wint
van licht en vreugde, hoop en zegen?…
goud
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
7.971 het rijpgeworden jaar
strooit geurig bladgoud
op onze wereld
verkleurende bomen
felheid in rood en geel
tegen de blauwe hemel
die najaarsstormen weert
om ons te laten zien
hoe mooi het alledaagse is
zon gevangen in spinrag
stilte vallend over ritselend goud
met daartussen
de roodwitte schoonheid
van vliegezwammen onder
grillige berken…
De zoektocht gaat verder
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.103 ik breng nu offers in een poging
het denken en voelen te beheersen
een kwestie van zwakke punten te mijden
een wachten op het moment
dat toekomst weer lacht
in het licht van een zon
die schijnt te weten…
vader sprak
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.172 bij het lezen van zijn naam
klonk zijn stem ritselend
in bontgekleurde bladeren
van hoe het ging met het gezin
nog wat nieuws onder de zon
en of ik nog een beetje bad
de Nobelprijs voor de vrede
was zeker mij weer voorbijgegaan
voor literatuur zult u bedoelen?…
Als
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.158 als 's avonds de onweerslucht
de hemel te snel sluit
de nacht te vroeg aanvangt
dan worden mijn gedachten
weer zwart als de inkt
waarmee ik schrijf
als 's morgens de zon
weer verschijnt
werpt zij nieuw licht
op oude zorgen
worden vandaag
de cirkels doorbroken
mag het voor één keer
een rechte lijn zijn…
Oud strijdlied
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.300 Ik weet de tijd van protesteren
voor een vrije zaterdag
Ik zag het bloed van hooge heeren
op mijn rooie vara vlag
Ik had makkers en kornuiten
met een vierkante kaaklijn
Vuisten gebald naar de hemel
dat we socialisten zijn
Nu vliegen wij naar Turkije
niets dan liggen in de zon
's avonds sluiten wij de rijen
gewapend met consumptiebon…
Winterkinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 winterkinderen vol tederheid
ontluikend in het ochtendgloren
liefkozend in een koele bries
zich koesterend in 't dunne licht
balancerend op hun kwetsbaarheid
met kelkjes als van witte zijde
als vanuit een diep ontzag
hun ranke nekjes nederbuigend
getuigen van de eenzaamheid
in een fluweelzacht sneeuwtapijt
bij de eerste warmte van de zon…
Intens
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
3.522 Kijk me aan wanneer de dag naar schemer reikt
De avond vallen gaat
Blijf bij me
Als het donker stiekem en stil
langzaam oplost in de dageraad
De zon komt op
Een nieuwe dag breekt aan
Ga maar
Ik kan het nu alleen wel aan
Met aarzelende stappen, balancerend op een nieuw bestaan
Weet ik dat ik nooit alleen zal staan
Intens…
Witte doeken spreken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
880 rolde stenen weg
voor het graf
waar in de witte
doeken lagen
was tijdelijk
begraven op het linnen
dat een afdruk van
jouw wereld schreef
hebt gegeven
om in drie-eenheid
weer te leven
vader zoon en geest
de witte doeken spreken
in tal van preken
met pasen heb ik al
jouw verrijzenis gevierd…
zware dag
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.269 met een donderende klap
valt deze grauwe dag
precies weer op de datum
van welke dag het is vandaag
gisteren gebeurde
exact hetzelfde
`t kan mogelijk
een toeval zijn
ze knijpt hem
blauwe plekken in de lucht
omdat de nacht haar
in zijn klauwen kreeg
en morgenavond
zo goed als zeker
zakt vast de zon
weer in de zee…
Verloren paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
695 Twee silhouetten drijven
een brug te ver
de zon legt het vast
in tweehonderd asa
en alles ziet groen
bosachtig groen
Even komt het paradijs
iets dichterbij
toch is het verder
zoveel verder dan hier
slechts één stap opzij
is alles voorbij
*gedicht bij de coverfoto van mijn op handen zijnde bundeltje Eva, waarom?*…
Wenkte met je wimpers
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
930 zag je buiten staan
een open blik
ik stapte in je ogen
jij kwam zo dichtbij
wenkte met je wimpers
mijn werkelijkheid voorbij
een wenkbrauw opgetrokken
wist me losgetrokken
verloren uit realiteit
danste zon en regenbogen
langs de lijnen van
jouw parelwitte lach
nog heb ik niet
je hand gevraagd mijn
ring knelt iets te vaak…
Heden en Verleden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
988 Het is pas aan het end
dat de zon, verhit door
mijn gestampvoet, en op
veler verzoek..uiteindelijk
voor mij het licht uitdoet.…
Verbijstering kleurt haar ogen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.721 het blijft stil
dan een nors
ik wil er niet over praten
ze zwijgt
weet dat dat hem
haar zoon
genoeg zegt
er staan dikke tranen
in haar ogen…
Bewegen steen voor steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 zon schildert
brand in alle ramen
laagstaand laat ze
stofjes dansen in de
stilte van de tijd
zacht komen de
herinneringen spreken
beelden vanuit schaduw
bewegen steen voor steen
hun leven van voorheen
in de koelte
van de kathedraal
oogden zij heel theatraal
maar dichterbij gekomen
heiligen zij altijd onze dromen…
Zo Rustig
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.042 kamperen is zo heerlijk
ik hou van buitenleven
maar een ding is een ramp
zoem-zoemerdezoem-prrrik
op een stoeltje in de zon
een tafel vol met wespen
waar prikken zij in: de jam?
zoem-zoemerdezoem-prrrik
's nachts lig ik in mijn slaapzak
geen oog doe ik nu dicht
muggen komen voor mijn bloed
zoem-zoemerdezoem-prrrik…
Zo onwaarschijnlijk zacht
gedicht
2.5 met 18 stemmen
8.233 Alle vogels wachten tot de zon.
Wijfjeswolven slapen, gespitst.
Siberische idylle, dan een
jagerstred op de permafrost.
Freefighter Joop staalt zijn spieren
alvorens de ring in te denderen, overal
ter aarde dooit of laait het licht.…
Scheurend schort mijn leven op
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.722 Dit is niet wat ik wil
Ik zoek de zon en het paradijs
Vooral de roes van jou
Geen dood, o neen, geen dood.
--------------------------------------------
Een ode aan deze dichter en vriend.
Drie jaar geleden overleden 4 febr.…
Hoe laat het is?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
568 De morgen is een land
dat de zon bezaait
in vlekkeloos licht
dat voorzichtig aanraakt
en niets zal besmetten.
Heel anders de middag
die op de schop neemt
alles omver spit wat
aan stilte zich spaarde
in diepe gronden.…
Jij bloemde onvertogen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
614 ik nam je hand
kuste warm je huid
het leek een eerst ontmoeten
maar bomen
en het struikgewas
verkleurden ons begroeten
jij groende in het rood
en geel van herfstkleuren ik rook
lente in dit plotseling gebeuren
zag de zon weer opgaan
in jouw lach en ogen jij bloemde
onvertogen op deze koude winterdag…
KOUDE ADEM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
638 Herfst laat
z'n koude adem
over aarde gaan
Maakt ruim baan
voor
koning Winter
Aarde minder op
met zon
dan maan
Bomen ontdaan
van al z'n blad
van alle luister
Zelfs tot gefluister
niet langer
in staat
Herft neemt winter
al de maat
krijgt ijskoude vingers.…