11284 resultaten.
Dorstige lippen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.131 De wolvin in haar
Gaf kracht en sloeg
Beschermend
Een warme mantel
Om haar koude lichaam
De adelaar gaf haar vleugels
In spanwijdte en liefde
Zij koos de vrijheid
Van de horizon
Wijl haar schaduw
Haviksogen opsloeg
Vloog zij sneller dan
Het fluisteren van de wind
Door de wolken
Over de zee
En belandde in de golven
Van de hartstocht…
Het helder licht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
845 Dit alles wordt bewust in 't late uur
van deze middag zonder grote drukte
waar nergens wind nog aan de bomen rukte
en enkel nog vanbinnen brandt een vuur.
Een vuur dat loutert en geneest
omdat het meldt wat ooit
er ergens is geweest
maar nu geborgen is in stilte
en verlangen.…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
Ode aan Chesil Beach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
541 Nog net zie ik jou lopen
Verdwijnend aan de horizon
De wind trekt zachtjes aan je kleren
Lopend door de winterzon
Jouw dure schoenen
Stappen op de harde kiezels
Die kleine barstjes trekken in het soepele leer
Je attitude zo rebels
Eens begrepen we elkaar compleet
Deelden we onze dromen
Waren veilig bij elkaar
Niet verwachtend dat het…
een winterlang
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.215 Donkere handen strelen
door krullende haren
voorzichtig wordt
een zilveren ring
aan haar vinger
geschoven
uit genegenheid
is liefde gegroeid
een winterlang
zegt ze
aarzelend
ja een winterlang
beaamt hij
en de wind
vlecht twee tranen
te samen
tot een lint
van weten
de maan
vangt het liefdeslint
en laat rozen bloeien aan…
Lief Valentijnsgedicht
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
3.947 Zoals de wind koralen weeft
door de gewelven van de nacht
Blauwbloesems zacht sluimeren
in de boezem van het woud
Zoals het leven weer ontwaakt
in de zomer van de wereld
De gloed van schoonheid straalt
in de spiegel van heldere ogen
Zo verlangt mijn zijn naar jou
als naar een glimlach
broos en teder
een warme zonnestraal
boven een…
Een kwade man
gedicht
3.7 met 51 stemmen
31.989 Dat ik er niet in kan wonen
Mijn handen niet langs de muren kan strekken
Zo wit is geen morgen
Dat ik er niet in ontwaak
Als in een bed
Zo waak en woon ik in dit huis
Dat tussen nacht en morgen staat
En wandel op zenuwvelden
En tast met mijn 10 vingernagels
In elk gelaten lijf dat nadert
Terwijl ik kuise woorden zeg als:
Regen en wind…
wandeling
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
836 er was zon en wind en jij
zwetend van het sporten
ik zou naar jou slechts kijken
van een zekere afstand
maar toen je opkeek
geraakte ik in jouw ogen verloren
zo wandelden wij samen de nacht in
onze vingers zochten elkaar en je zei
niets, we lieten de angst achter ons
links van ons blaften de honden
we hielden in, draaiden ons om
keken…
A happy childhood
gedicht
1.9 met 27 stemmen
10.763 Vergeet je wel eens je vaders klok op te winden?
Ja, ik vergeet wel eens mijn vaders tijd te vergeten
draag je wel eens een strohoed een ooglap een vadermoorder?
nee, ik draag een gedicht op, een zomer van bladgoud
schrijf je wel eens de laatste lippen om te verwoorden?…
liet mij alleen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.160 ik was bang, zonder reden
kon niet vertrouwen op het heden
hart bevroren
kracht verloren
dat jij mijn hart had gevonden
is iets dat ik niet had verwacht
dat jij mij mijn hart zou geven
had ik niet gedacht
ingepakt en met een strikje,
was jij mijn beste kado
regen doet het papier scheuren,
op de wind waait het weg
het strikje kan…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.153 Ik geef mijn stem mee aan de wind
Langs de dagen en de nachten
Langs een droom en werkelijkheid
Ik geef mijn warmte mee aan de winter
Langs lage wolken en vederlicht gemijmer
Langs witte dekens en roerloosheid
Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst
Langs de lente en de zomer
Langs een traan op papier
Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…
dragen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.932 het water
geef je wangen kleur
het zout doet pijn vervangen
vernevelen tot geur
ik draag je naar de bossen
geef je longen lucht
de zon doet jouw verlangen
verpakken in een zucht
ik draag je naar de bergen
geef je lichaam rust
de sneeuw zal langzaam smelten
verdampen als je kust
ik draag je naar de wolken
geef je leven vrij
de wind…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 Ze komen uit het niets en onbemerkt
Onzichtbaarheid hebben ze onbeperkt
Hun lichaam dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht…
Vervlogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 Omvleugeld door jouw tederheid
blaas ik het dons van de toekomst
pen ik veren in een tooi van hunker
naar de vrijheid van jouw bestaan
Zachtjes open ik mijn handen
teder strijk jij beide vleugels
als laatste groet over mijn huid
waar de pluisjes van ons leven
verwaaien in de wind
Wolken wenen weemoedig
walend moet ik jou laten gaan
gevangen…
Zee-vlucht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
789 Sterren wil ik schilderen
op het linnen van geluk
de maan geef ik een likje mee
al schijnt zij dromen stuk
De zon lacht alle zorgen warm
zij straalt zware sores licht
de regen vangt mijn tranen op
tekent lijnen in gezicht
Wind waait wilde woede weg
neemt somb’re gedachten mee
storm geeft ontroering lucht
vertroosting vind ik aan zee…
Middelpunt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
755 Door het dakraam drukt een blauwe waas
me dieper het bed in en tegelijkertijd
richting hemel waar een kalme wind
me mee laat voeren tot er weer helderheid heerst.…
je huist in gewoonte
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
2.189 in het gieren van
wind zal ik je horen
de lach van jouw kind
dat steeds wordt geboren
het bezweert alle golven
met muren van zand
graaft geulen met voeten
schept met verliezende hand
je huist in gewoonte
draagt sociaal als pak
niet als gegoten maar
vaak veel te strak
als je dan thuis komt
wieg je je kind
geeft het de vrijheid…
Zielsverwant
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.439 Zachtjes zoekt de wind jouw armen,
Nog mooier dan de zee,
In mijn dromen.
De zoete geur
Van onbegrensde liefde,
In jouw ziltsmakende huid geboren.…
Week
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.274 Het was haar kleed
dat afgleed van
wat het verborgen had gehouden
niet hooggesloten
maar als een streling
op de wind, een vlies
dat slechts zichtdicht
de welvingen verried
van wat een leven had te gaan
proces van rijping
ze lachte
zonder reden dacht ze
zonder naam
ze lachte
vreemd en hard
en wachtte op momenten
die onschuldig…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
Gisterenavond.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.387 Dan de blazende wind,
de verlichte ramen met gordijnen
en de weg die voor ons uitgestrekt ligt.
Ik leg mijn zorgen in jouw handen
en geef mijn gedachten hun vleugels terug.
Ik lees de warmte in jouw ogen
en doorbreek dan de liefhebbende stilte:
"Wist je dat ik van je houd?"…
met zoveel regen dat het giet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
774 ik kan niet meer
van binnen ben ik hol
ik wil het weer
weer vullen ik wil vol
een handje wind
vlijt bladeren op een hoop
strijkt door mijn haar
haalt gedachten uit de knoop
een mand vol zonnestralen
weerkaatsend op het fruit
oogst van zomerdagen
de kleuren rijpen uit
stofjes schonen uit de lucht
met zoveel regen dat het giet
hagel…
Jij zong de zomer
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
690 zacht kabbelend water
om me heen
van woorden onderweg
die jij verplaatste
van je handen naar
de zachte zucht die
ik zo stil luisterend
naar me toe dichtte
jij fluisterde de zon
en zachte zoenen
in rood en wit en
zomers blauw
naar mijn slenterend
hart en schouderliefde
naar de rillingen
op mijn rug en de
pluisjes in de wind…
Als je een landschap was waar ik doorheen kon lopen
gedicht
3.3 met 368 stemmen
89.442 Maar 't meeste lijk je op de grote lucht erboven,
waar ruimte is voor buien licht en donkre wolken
en op de vrije wind daartussen,
die in mijn haren woelt en mijn gezicht met kussen
bedekt, zonder te vragen, zonder te beloven.
------------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten' (1975).…
Toen jij me vond
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
946 we lachten
blauwe wangenwolkjes
dicht bij de zee
vielen in armen
van zandgegolfde duinen
langs groetende halmen
en de wind om ons heen
we bekleedden de liefde
met zonzomerse zoenen
onwetend van de woorden
die het tij heel zachtjes schreef
met een mondvol sterren
bewoog jij je schaduw
toen ik langs de stilte
van dromen gleed…
proef groenblauw je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
733 ik olie je lavendel
ruik in Grasse je geur
proef groenblauw je ogen
streel je zachte geur
jij bent mijn Provence
in jouw cadans Camarquen
wilde paarden zie ik soms
nog zeldzame wijngaarden
je gloeit licht in
zacht glooiende heuvels
groen is aromatisch ingebed
kleurt tederheid op mijn palet
in vleugjes wind
overstijg je alle…
De Strever Naar het Hart & De Harmonie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
793 Oh voor degene die streeft naar harmonie
Is het hart soms zo onverzadigbaar
Het leven oneindig vervuld met mogelijkheden
Maar het onmogelijke in alle plekken aldaar
Geeft toch niet zo om onzin-drift
Vliegt weg op de vleugels van de wind
Oh de ziel zo ongenaakbaar vervliegend
Het inwendig kloppende hart van een kind
De mogendheid tot liefhebben…
Contouren
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
859 Zie de beelden voor ogen
verward in een labyrint,
drijven te snel verder
worden veranderd door de wind.
Teken kleine stukjes
ieder een eigen deel,
van een mysterieus gedaante
tot één geheel.
Vingers strelen het gezicht
in lijnen op doek,
beelden ontstaan…in stilte
als ik in mijn wereld verder zoek.…
weven een gordijn van stilte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
755 vlokken zweven
traag voorbij weven
een gordijn uit stilte
aarde ligt er
winters bij slapend
in het wit van kilte
wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Oimyakon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.183 Woorden vallen als fluisterende sterren
in duizend ijskristallen uiteen
wachtend op lang vervlogen liefdes
die restanten van warmte met zich mee dragen
wat bezielt de mens te verblijven
in een dergelijk oord waar lichtstralen
wangen breken beukend in de wind
het menselijk kiemen onmogelijk gemaakt
doch geboren zijn in dit helse oord
is…