41376 resultaten.
De klok
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.615 Al staat de klok wel eens stil
de tijd gaat gewoon door.
En alles wat ik wil
is de tijd terug die ik verloor.…
"De eeuwigheid loopt voor ons uit" (haiku's)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
615 Niets op de wereld heeft
zoveel kracht, als 'iets'
waarvoor de tijd rijp.…
als een lamp
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 als een lamp
boven een lege tafel
speelt de tijd het loze vissertje
aan de kant
wie plaatst tegels
om te lichten
wie bouwt huizen
om te slopen
wie legt de weg
om te mijden
wie geeft mij adem
om te stokken
wie de tijd
om af te lopen
als de slaap mij droomt
waar het daglicht naar verlangt
tot de telefoon gaat
vraagt of de stem…
Als ik mijn oog maar op U sla
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 Een laatste knal
verscheurt de stilte,
het oude jaar
heeft afgedaan,
de nieuwe tijden
breken aan,
de bergen in hun
woest bestaan,
de dalen waar ik
door moet gaan,
raken de diepten
van mijn
klein bestaan
----------------
als ik mijn oog
maar op U sla
en met uw schaduw
aan mijn zijde
de grens der tijden
over ga,
dan mag ik rustig…
Vereende kracht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 In tijd zijn levens spelden-
knoppen; gebold
en vervolgens geprikt
in kus van tijd
die ongeëvenaard
de equator kan laten schudden
Zowel aardkorst als -schollen
bouwen een be-
paalde spanning op. Te
hakken is al-
tijd de tijd.…
Ooit nog goed te maken?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 Dromen deed ik
Vannacht dat ik
Oeverloos - en
Vooral vergeefs -
Mijn weg probeede
Te vinden in
De doolhof van
Mijn verloren tijd -
Nimmer zeker of
Ik deze ooit
Nog zinvol goed
Kan maken…
Liefde kent geen tijd
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.420 De liefde kent geen jaren
De liefde kent geen tijd
Door liefde overvaren,
Door liefde mezelf kwijt...…
Lening
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
407 de mens leeft
in geleende tijd
die terug moet naar
de eeuwigheid
zonder een spoor
van enig belang
achter te laten…
Avondrood
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
1.540 In vroegere tijden, bij het zien van dit wonder
ging men over tot het avondgebed
overdacht men de dag, want men wist
het kan niet lang meer duren, de zon gaat weldra onder.
Men wist uit ervaring, na een blik op het land
dat het tijd was om te ruste te gaan
tijd om te dromen, tijd voor de maan
dat de zon voor die dag was opgebrand.…
Vrede in December
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
855 December is weer aangebroken,
tijd van Sint en Zwarte Piet,
tijd van marsepein en pepernoten,
tijd van Kerstboom en een Piek.
December is weer aangebroken
en vergeet vooral niet,
tijd van vrede is er; aangenomen,
dat iedereen de waarde daarvan ziet!…
Oude namen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
606 Wat is dat toch
de tijd die in
oude namen
lichamen resoneert
over de klinkers
van Zutphen
alsof het is afgesproken
ik hoor je tijd
in gezichten
een naam spreken
de wereld is ineens
oud geworden toen
die nog jong was in
veren van zijn kleed.…
het dagelijks grijs
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
513 alles is zoveel grijzer
ook al lijk ik dan
ogenschijnlijk niets wijzer
ik ken de beperking
van tijd en wat tijd zoal
met je doet maar al te goed
ik kleur de dagen
met geluk dat er rest
maar verder is het bewijs er
't wordt met de dag grijzer…
Past niet
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
669 De NAVO-baas heeft duidelijk gesproken
Zelfs 2% zal straks niet meer volstaan
Er komen immers nieuwe tijden aan
De oorlogstijdsgeest is echt aangebroken
Hè, Mark, had je niet even kunnen wachten?
Je boodschap past niet bij de kerstgedachte…
Klacht
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.756 Gevangen klaagt ge in de ban van de Tijd.
Klaag niet. Zelfs uw klacht kan buiten de tijd niet leven.
---------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Tijdsbeleving
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 het is een open deur:
als je jong bent
vlieg je voor
de tijd uit
als je oud bent
vliegt de tijd
voor jou uit
vroeger was
zij de slak
nu ben jij hem:
doe die deur maar gauw dicht…
De Tijd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
825 Klakkeloos tikt de tijd
vertaald in leven
verborgen achter eeuwigheid
duurt dit maar even
Ik voel de kracht
zie het gaan
ongrijpbare macht
gevangen in een traan
Extract van geluk
in een druppel verdriet
ademtocht aan één stuk
met eindeloosheid in’t verschiet…
De tijd van Nul en Generlei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 In deze tijd
Van Nul en Generlei
Zitten zij
Op een bankje
Bij elkaar en hebben
Elkaar nog te vertellen
Wat beslist ongewoon is
In deze tijd
Tolbertervaart, 17-07-2012…
Voltooid-verleden tijd
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.349 groeven
door een landschap
van rimpels
opgehoogde wallen
onder ogen zien
het zicht
vervagend
grijze strepen
wolken
gouden haren
trekken draden
door de tijd…
Bemind
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.345 ik beschrijf je niet
zo diep voel ik mij
tot jou aangetrokken
met aan de rand
een vleugje angst
rook van een sigaret
die verwaait in de wind
zou je hand tegen mijn mond
zwijgen en niet meer denken
adem door je vingers heen
voel verbondenheid
een puntje tong
tussen de tanden
van de tijd…
alles valt op zijn plaats
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 mijn mond blies
wolkjes in de winter
ik liet het oude jaar
voor wat het was
dansende lichtvlekken
lieten het dode achter
diep boog ik voor de wind
de aarde wilde me dragen
mijn lichte voeten
voelden de lente
ze vonden ruimte in
het ritme van de tijd…
wisseltijd
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
660 op grens van leven en dood
roest het leven in nostalgie
vrede slaapt in vergane tijd
levenslijnen langs de dood
wisseltijd neemt beslag
in huivering van verlangen
het leven geveld
in splijting van uren
waarin de opstanding
boven alles uitgaat…
Vader Tijd & Moeder Aarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 Vader Tijd is de weg kwijt,
niet zo vreemd als je bedenkt
dat de mens het nodig vindt,
een Zomer,- en Wintertijd klok
in te stellen,
en Moeder Aarde is het geheel
met hem eens,
ze laat dit merken door haar
grondvesten te laten schudden,
haar water te laten overvloeien
en niemand wordt wakker!…
gedeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
428 het licht haalde ons
uit huis toen de zon
besloot te schijnen
ze kleurde onze woorden in
we namen de tijd
met eigen handen en voeten
gaven we vorm
aan gedeelde herinneringen
waarvan we nooit zouden weten
hoe het eigenlijk was geweest…
met smalle vleugels wonen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
430 vandaag stokt de tijd
ze weigert te verstrijken
uit het niets herrijzen mijn ouders
die lang geleden gestorven zijn
ik klop aan
bij het verstofte nest
het is verlaten en
begroeid met mos
ik ken de dode dromen
van mijn ouders niet
met smalle vleugels woon ik
tussen dromen en de dood…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Onze tijden herleven,
we doden de tijd terwijl
mijn ogen herbeelden.
Een cirkel leek mij ideaal,
geen begin, geen eind,
van alle tijden. Toch
slaan de deuren dicht,
zwijgen de muren,
zonder wederhoor.…
Een nieuw jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
506 Uren, dagen, maanden, jaren
vliegen hard voorbij
wat zal de tijd voor ons bewaren
tranen of weer blij
In de tijd ligt het verborgen
wij vliegen er door heen
met kleine of met grote zorgen
samen of alleen
Laat de hoop steeds overwinnen
alle tegenspoed ten spijt
iedere dag met kleur beginnen
geef goede invulling aan de tijd…
knuffelen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.645 waar is de tijd van lachen?
het speelse dat er niet is
vinden we het nog...
waar onze tijd bloeide
waarom knuffelen we niet?
hebben we het verleerd
is het fout of gewoonte
gevoelens in de mist
toch is er een tijd...
die echt bestaat
laat ze terugkeren
om verder te gaan…
tijd van leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 geen verdienste doch tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht
als spoorman echter op de hielen gezeten
door de klok wist ik mij gehaast
door telkens weer een andere trein
zo gingen jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...…
Ons idee van tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Wanneer ons geheugen weigert,
verdampt ons idee van tijd
en verandert
in onze werkelijkheid.
Ons begrijpelijke begrip van tijd
blijft een verleidelijke illusie.…
Stromen van tijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Niet langzaam treden dagen nader
Maar komen en gaan met rasse schreden
En vliegen aan ons voorbij
En wij, wij worden meegezogen
In kolkende maalstromen van tijd
Aan zwakke strohalmen klampend
Op de woelige baren
Tot we belanden in oeverloze ruimte
In zeeën van eeuwige tijd
Waar dagen zich stapelen tot eeuwigheid.…