1137 resultaten.
dromer
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
581 Zoekt naar oplossingen
om draden te ontwarren,
en druppels vertrouwen
op te vangen.
Laat de gedachte alleen
aanmeren, als de kade
hem met open armen ontvangt.
Hij moet alles kunnen grijpen
zonder uit te glijden.
Bedachtzaam droomt hij verder
laat hem leiden door zijn brein
dat mooie afbeeldingen kleeft
van verre herinneringen.…
Zij is het
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
738 Was tussen de draden
van mijn geheugen geweven.
De blik op oneindig
geen tastbare bezorgdheid
om de toekomst.
Haar verleden op nul.
Nieuwe oorden zal ze verkennen
onbeschadigd zoals ze is
broos en fragiel
zorgeloos en aftastend naar een leven.…
Grenzeloos vertrouwen...
hartenkreet
1.4 met 33 stemmen
3.142 De draad compleet verloren... ik weet het even niet
Tranen willen niet vloeien, emoties heftig geniet.
't Poesje ontkluwkt de klos wol onmogelijk, wat naar Dilemma groeit uit tot een doolhof, dus gevaar.
Goede vrienden helpen, ze laten me nooit in plan
Lieverds, ik reken even op jullie, dat kan!
Lopen jullie een eindje mee?
Bedankt!…
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik
het leven draagt mijn muntstuk als soldij
langs de draden…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Kom binnen in die tempel,
mijn armen,
en dring door tot mijn ziel
die een gift is,
een gift voor jou,
die je omwikkelen zal
als een spin met draden
met koorden van liefde
een web
een wieg
waarin je opnieuw wordt geboren.
Binnen mijn armen groeit liefde
jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
Zijn stem sprak aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 bewegen
zijn stem sprak aan
soms liet hij de lijntjes gaan
jij hebt in je leven
nooit de ruimte gekregen
die jij zo nodig had
touwtjes werden kort gehouden
in het ontbreken van vertrouwen
kon jij de grenzen niet bereiken
om jezelf te verrijken
in ontwikkeling en groei
de snoei voorkwam jouw latere bloei
weer hoor je de stem
de draden…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad van je leven
in vlinderstijl meer luchtig dan vast
gaf je over de wolken…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Zie de woorden bungelen
Aan een zijden draad.
Slechts een enkele vezel
Scheidt de weg tussen goed en kwaad.
Wie zal mij wijzen?
Wie geeft mij raad?
Als de rede voorbij is
en de wijsheid te laat.
Mijn opstand van woorden
Bezegelt mijn droevig lot.
Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.…
Een boek met liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 En hebben de draad weer opgepakt.
Het is misschien wat saai geworden,
een mens vergeet gewoon te veel.
Het is te zwaar en niet te tillen.
En waarschijnlijk volgt er nog een deel.
Vermoedelijk zal niemand het ooit lezen.
Het ligt hier rustig op haar zij.
Een boek over ons, met liefde gemaakt,
wordt alleen gelezen door jou en mij.…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Oneindig reflecterend,
stralend, kloppend en pulserend,
met hun draden,
zo ragfijn.
Cirkels.
Ze kruipen,
draaien, vliegen,
wegen door en in de tijd.
Ze raken in de randen,
kleuren in elkaars verlangen,
lichtten in de ander,
zonder vorm,
of kennis van respijt.
Vrij.
Zoals het lot.…
Licht leidde mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 maar heel basaal
zweefde boven
het vormgeven
van het eerste leven
hoorde het zingen
van immense koren
nog ongeboren kinderen
er was geen hemelpoort
licht leidde mij
in warme intensiteit
wist en begreep
het eerste vibreren
op goddelijk niveau
waarom bleef
mijn lichaam beneden
was ik nog niet afgesneden
keek om voelde de draad…
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 ik wil de
kleine wondertjes
weer terug uit de
tijd van verbazing
het onbevangen oog
nog niet afgeschermd
door de ratio van een
cynische benadering
weg zijn de jaren dat
toeval de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Beschildert webben
legt parels neer
ze wacht uren lang geduldig
op de sympathieke draden.
Ik word er door aangetrokken.
Gecharmeerd en gefascineerd
van alle grijze nuances
houd ik van zon en mist.
Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf zo' n lange afstand
op zulke grijze dagen toe
volg ook op deze momenten het licht.…
Een lief entree
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 je keek me aan
de glimlach brak
het kwetsbaar ogenblik
waarop wij nog niet
hadden besloten
hoe verder te gaan
de toegestoken hand
een lief entree
je nam me mee
om tijd te winnen
voor het garen dat jij
dacht te spinnen
waarmee jij de klus
wilde klaren van
weer opnieuw beginnen
jij spon vals
verdikte de draad
tot de helft…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder…
tranenflesjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de tranenvangers
vangen tranen in flesjes
om te koesteren
te verzamelen
de tranen van verdriet aan
een draad te rijgen
het boek der tranen
verhaalt over echte en
onechte tranen
mannen en vrouwen
witte en zwarte water-
landers van mensen
ook dierentranen
van krokodilachtige
aard soms een traan die
emotioneel
is een olifantentraan…
Anoniem stationnetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 wij even
weggeweest
naar een feest
zonder wereld
alles hebben
wij losgelaten
geen agenda
of afspraken
richtingloos
hebben wij
zonder kaartje
de trein gepakt
hij stond voor
ons op wacht
vertrok meteen
na de fluit
reed snel het
anoniem
stationnetje uit
nog tikken de
wielen hun
maatschappelijk
verbonden cadans
de rode draad…
Glimp als reflectie
netgedicht
5.0 met 184 stemmen
721 op een
onbewaakt
ogenblik
was ik tot
mijn schrik
de rode draad
verloren
onze levenslijn
als houvast
in bange dagen
die hoe dun
ook uitgerekt
ontzettend veel
liefde kan dragen
het voelde alleen
voor het eerst
niet verbonden
in de realiteit
van alle dag
waarin jouw lach
mijn leidraad was
hoe ik ook
mijn oren spits
ik zal het…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 In de winter zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart…
Je lach vandaag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 je lach
deed mij
altijd kleuren
haalde warmte
uit mijn hart
dat fermer klopte
omdat het ineens
weer een stuk meer
om handen had
waar ik altijd
alles eerst
overwoog dook
ik nu ongezien
ad rem tussen
woorden in zinnen
om zo met een
weer nieuwe
fris gekleurde draad
aan een ander
hoofdstuk te beginnen
door met alle eindjes
van…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds sneller en wilder
maar draden…
Dag des oordeels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 s Nachts op de kale berg
met de ongelijke treden
van smalle sectorpaden
zie ik heksen dansen
tussen de namen op de deksels
van de kniehoge graven
Met een fles in de hand
gaan ze voor wat geld
op de tombes liggen
Ik woon hier met mijn man
en vier kinderen, maar rein
blijven de zielen achter de draad
Vanmiddag las een Koreaan
in zijn…
Mijmering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.122 Wanneer ik aan mijn venster zit,
zo in het vroege morgenlicht,
Zie ik weer overal in heg en struik
de zilveren draden glanzen.
Weerspiegelend in het eerste zonnelicht.
De spin weeft weer met fijne draden
in heg en struik haar fijne web van rag
Bedruppelt als met kleine parels
door zachte nevel in de morgendauw.…
Jugendstil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.200 er draait een draad om haar heen
van goud en licht alsof de spin
weet heeft van haar daden, voordat
de koude in haar hart winter begint
zij schommelt onder de iep op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
de weg naar huis is niet meer lang…
nog hooit het gras
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.000 mandenvol oogst
onder zomerse luchten
bomen verzuchten
hun takken vol vruchten
kleuren de herfst nabij
nog hooit het gras
scheren zwaluwen
in weergaloos vluchten
omlaag voor de regen
samen met muggen
opent de morgen in
rood zullen spinnen
de webben belopen
in druppels kristal
zon weerkaatst overal
dauw spant draden
tussen takken…
haast je
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.010 Haast je mensen, ga op pad
Zoek de rode draad
Laat achter wat je vroeger had
En vind een surrogaat
Haast je mensen ga op weg
Het is nog niet te laat
Wees maar nooit verwonderd
Als je in de file staat
Haast je mensen recht vooruit
Er zijn nog gaatjes vrij
Leef sneller korter efficiënt
Zo is de maatschappij
Haast je mensen doe gerust…
Jij .....
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
4.198 jij tikt mijn zinnen
wikt mijn woorden
weegt de beelden
in balans
jij voedt mijn hersens
onderhoudt mijn taal
speelt met kleuren
digitaal
jij schermt mijn ogen
draait elke techniek
verbindt de draden
geeft repliek
jij brengt de wereld
middels m’n grijze muis
als webmaster
bij mij thuis
jij saved gedachten
staat vaak off site…