767 resultaten.
Aandacht voor de aarde...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 Prachtige bergen langs zonnestralen.
Het vallei daar beneden gelegen onder
een ijsblauwe hemel.
Serene stilte in de verte, een adelaar
die loert naar zijn buit.
De natuur vol groen, water, geur van limoen
elders.
En dan de stranden wit, zeeen helder en schoon.
Seizoenen sneuvelen als het leven.
Eenvoud in al haar pracht, vogelgezang en…
De juiste vorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
304 Ik leef op vijf milligram
- een vederlicht gewicht
dat mij toch draagt.
Stabiel, zeg ik dan,
alsof stabiliteit nergens knarst
of stilletjes bijt in de rand van mijn dagen.
Maar elke drie maanden
tikt een rekening als een klok
die harder is gaan slaan.
Eerst 150, nu 190 -
bedragen die groeien
als de zorgen die ik niet vroeg.
Ik leg…
Ganzenpas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
951 Langs de havengeul
Hangen zwaluwstaarten aan de draad
Jij vangt de flarden van hun lied
In jouw bloes dat bol staat als een zeil
Aan een bezemsteel geknoopt
Alsof je in matrozenpak in het kraaiennest kroop
Op de boegspriet een radeloos evenwicht vond
Het schip ligt aangemeerd
Dan scheert een meeuw
Hapt naar jouw tepel
De zoetzure bes…
Zwichten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.518 haar mondhoek
Een koortsblaas barst daar
Bewijs van een slapeloze nacht
Het bloed, de druppel rolt
Langs de ronde kin
Over de hals naar de navel
Ze knielt
In haar iris zit draderig groen
Ze zalft de schroeivlek in haar nek
Haar schroom wordt nauwelijks ontsluierd
Ze strekt haar arm tegen een zuil
Bewaart op het eerste zicht het evenwicht…
Kier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.007 Het eentonige tikken van
de klok aan de wand haalt
hem niet uit het grauw
beschimmelde verleden
verloren ligt het blauwe pakje
zware van nelle op de marmeren
schouw maar legt juist die dag
geen gewicht meer in de schaal
het evenwicht zoek verliest
hij stap na stap ieder gevoel
voor werkelijkheid, de tijd nog
steeds aan zijn zij…
Zoals eb en vloed...
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
1.685 Mijn rustig, evenwichtig leven had ik
Opgegeven; diep ongelukkig zou ik zijn.
Hij heeft geen weet van mij.
Hij zou zich nauwelijks bekommeren
Om mijn bestaan, terwijl ik dagelijks
Zou vervloeien met het zijne.…
lichtinvalcorrectie
netgedicht
3.5 met 65 stemmen
2.898 Evenwichtig bruggenhoofd op de neus.
Die vluchtig gericht ruikt wat beter niet
geroken kan worden. Dat heeft grote
voor- en luchtwegende nadelen.…
De ontmoeting
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.138 Haar betreden
betekent ieder voetstap
omzichtig zetten
met het risico te verstoren
wat aan evenwicht is ontstaan.
Zij wekt het bewustzijn
van mijn respect,
mijn nieuwsgierigheid
naar haar details
en opent mijn ogen voor haar zuiverheid.…
sterretjes zien
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.575 flikkerende sterren zie ik als ik mijn ogen sluit
wriemelende vlekken dansen alle kanten uit
priemende pijnen pesten mijn kloppende kop
stenen stapelen stevig zich daarbovenop
zoveel zware vrachten til ik met mij mee
van alles om mij heen zie ik er minstens twee
een wankelend evenwicht dwingt tot stoppen
mijn mankerende maag kan niets verkroppen…
Confiteor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het evenwicht
is nog lang zoek.
Vanaf nu geloof ik in
de mens. God in mij
hij lacht.…
Even voor twaalf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 Sta stil
Als minuten tijd verliezen
Aan oneindig nu
Seconden branden zich een evenwicht
Als mieren onder mijn vergrootglas
In de felle zon van vroeger
En het even voor twaalf is…
Aambeeld van de poëzie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
790 inspiratie
open, gezaaid in onwelriekende
geuren van bemeste grond in
een bestaan dan komen literaire
knoppen geleidelijk tot bloei,
spottende maan met z’n bottende
streken schrijft bigamie in dicht
en morgenlicht, drijft de wereld
in een zee van ironie, waar
alleen het sceptisch cynisme
overblijft,ploegt voort in
schemerig evenwicht…
in deze doolhof van letters
gedicht
3.3 met 17 stemmen
9.077 oh ik geniet als ik u wanhopig
naar het oude evenwicht zie grijpen
apodictisch conferencier is de dichter
een mol die 's nachts uw land openwroet
en 's morgens staat u veranderd en bevreemd
naar zijn nagelaten werk te staren
het is geen kunst
als stilstaand water diepe gronden te hebben
de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen…
Genoteerd, niet genoemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 het lijkt verdomme wel
of ik ben opgegroeid tussen witte jassen;
altijd pogingen een wankel evenwicht te verruimen
of bezig lege bladzijden te vullen
met opgeraakte gedachten
het moet geen obsessie worden
geen ontworteling van maangewassen
dan liever op pad met dode paarden
die niets zeggen terwijl de levenden
op ontknaping van gemis wachten…
In harmonie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Er heerst magie in dit harmonieus geheel
waarin ik ontdek hoe het aards leven
op evenwichtige wijze geleefd zou kunnen worden...
zal worden, aangezien ik doorzet, vecht voor
een nieuwe wereld, een betere wereld
voor ons allen.
Ik mag en moet de hel vóór zijn,
door de hemelse gedaante op aarde
te symboliseren.…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 Beneden lijkt alles onbewogen
in de nog onbewerkte grond,
evenwicht in een verzwegen
landschap, broosheid tekent
halo’s rond de zonneogen, die
aan het licht willen ontsnappen,
met deze aanhouder wint de
grond aan eigen dankbaarheid,
dat kind met haar oneindige
dromen zijn onze tolk waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad…
ONZE 48 ste TROUWDAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Eigenlijk zijn ze veel te vlug gegaan
deze achtenveertig fantastische jaren
Nòg zie ons voor de ambtenaar staan
om elkaar eeuwig trouw te verklaren
De liefde bleek op al ‘t eerst gezicht
felle vonken schoten mij uit het hart
Het mooie en de liefde in evenwicht
‘t voelde als, van ons leven een start
Omgevlogen zijn zij, die fijne jaren
ons…
Het Behouden Huis
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
510 De pinguins waggelden om mij heen in
een vreugdedans; op zoek met mij naar
een evenwicht in balans. Op Nova Zembla
wacht een schipper geen vriendelijk thuis.
Maar het juiste hart wordt behouden door
het Behouden Huis.
Voor altijd rust de ziel van
Willem Barents'zoon, in de 'ik'
die nu behouden woon.…
Zonder gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
596 kracht ontleent
uit milde zaagselsporen, om in de
geurigste grond te ontpoppen
geeft het licht een nieuw naam
toekomst met een oneindig vergezicht
ademvleugels markeren het bewijs
dat sproeten zullen kiemen op een morgen
en altijd weer dat wijsje weerklinkt
voor iedereen met een open mind
zonder vooroordeel wordt gewogen,
in evenwicht…
Wankele Wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
566 liefde
de wereld soms kan zijn
radeloos ben ik
kwaad op de perversiteit
ongewapend stort
een stortvloed drek
zich ongevraagd
over mij heen
het vraagt kracht
de nacht bestaat
bij gratie van de dag
om de dageraad te zien
geloof in de goedheid
van de mens
het wankelt
ik wil het
zo, zo graag geloven
lieve nieuwsverspreiders
help het evenwicht…
Zwijgen of spreken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
514 Evenwicht in veel communiceren,
tussen het zwijgen en het gesprek.
Dat moeten zo velen nog leren.
Daaraan is nog zo veel gebrek.
Zwijgen is niets anders dan horen,
luisteren tussen de regels door.
Niet altijd zelf willen “scoren”,
interruptie lígt niet in gehoor.…
Liefde kan zijn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
463 Warmte die je hebt gemist
Gevonden in de armen van iemand die je liever wist
Veiligheid gezocht in de ogen waar je voor zwicht
Waarheid die je zoekt in een bepaald evenwicht
Iets dat zo mooi is
Dat je gelooft in de waarde
Zo prachtig dat je het alleen vindt op deze aarde
Hatelijk wanneer het een illusie is
Gevonden in de puurste vorm
Vergeet…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 Een rietstengel die wacht
in de wind; meebuigend met
het ruisen een nieuw evenwicht
vindt. Die het huilen van de
ziel kan verstaan van het
immer aanwezige kind.
Een golf die niet neerziet
op wat het eerder achterliet.
Maar met zijn water naar de
bron kan gaan om opnieuw de zee
van het heden te betreden.…
Het multifocale dier?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 vloed, een ironisch mechanisme,
opent zich en weer sluit met het mes
tussen de tanden, een garnaal vangt
spiering tot aan de hongerigste Orka,
maar die vangt bod, uit absolutie
aangeland, ons DNA publiekelijk
tentoongesteld, collectieve schaamte
verpakt in een vluchtige oneliners, met
de snelheid van het licht ontrafelt het
evenwicht…
ID
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
656 Wie
is nieuwsgierigheid
is willen weten
jouw naam waarvandaan
jouw situatie
jouw existentie
jouw tijd van leven
jouw positie en koers
hier en nu in het heden
jouw levensles inzicht
mentaal evenwicht
jouw staat van dienst
na
je trial and error
met schade en schande
je winst en verlies
jouw vergeten verdrongen
vergeven…
Gaandeweg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
465 gaandeweg wordt men op de proef gesteld
omdat als alles bij elkaar is opgeteld
voor en tegenspoed zich bewegen
als de klepel van een staande klok
en wanneer die stopt, op het dode punt
is de oprechte menselijke hoop
dat er een evenwichtige tevredenheid is achtergebleven
deze strofen ogen toch nog vaak als een sprookje
want als ik dichtbij…
HELPEN, ZINVOL EN ZINLOOS!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
605 Het steeds anderen
naar de zin maken
kan niet de zin
zijn van jouw bestaan
Hoe graag je ook
anderen wilt helpen
help eerst jezelf
en dan met name jezelf
geestelijk te versterken
Juist door niet te spreken maar
vooral om te zwijgen, te luisteren
wat er ook van je, over je wordt
gezegd, geroepen, gefluisterd of geroddeld
Egoïsme,…
Ardennen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
660 wit pad
kronkel tussen de bomen
naalden van ijs
drie kleine boezoes
lopen over het pad van sneeuw
op het einde draaien ze om
ze zitten op de slee
van klein naar groot
we woezen naar beneden
we schreeuwen, lachen, krijsen
van blijdschap
ow ow
we gaan scheef
me broer springt eraf
me zus doet hetzelfde
ik ga hard
ik verlies me evenwicht…
Nu draagt, zelf triomfant balancement
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.211 Nu draagt, zelf triomfant balancement,
Zelf zwevend rag, zelf ontzaglijk insekt,
Mij de aeroplaan, wiens vaart, zilverig, trekt
Een draad, hoog boven zee en kontinent:
De trots van wie zich, mens, als Brahman kent,
Houdt breed zijn dubb'le vleugels uitgestrekt;
De zekerheid, die 't Brahmanweten wekt,
Houdt recht naar Hem 't evenwicht heengewend…
Dwarskop
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
868 in mijn linkeroor
Ik kijk naar rechts
De verbeelding kantelt naar de overkant
Een klaar niemandsland
Krijsen wil ik
Houtskool smeult in mijn strot
Min of meer vond ik evenwicht
In het licht van jouw middenrif
Zo waad ik door dit verschroeid veld
Proef van jouw zweet
Je zegt HIER!…