21145 resultaten.
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
135 Sterren zonder stem
de nacht houdt haar adem in
een blad beweegt zacht
Wanneer sterren
fluisteren, opent de nacht
zich boven het landschap waar licht
rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt.…
hou vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 liefhebben en vechten
beschuldigen en verenigen
ik kan me niet voorstellen
dat jij verdwenen bent
de vreugde en de chaos
de demonen ook
die ons maken wie wij zijn
ik zou verdwalen
als je mij verliet
jij sloot jezelf op
lag daar op de grond
toen ik de deur openbrak
je naar binnen trok ook
om je hartslag te voelen
je moet het gehoord…
Ticket uit de mist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
550 Niet in slaap
maar ook niet wakker
Ik ben ergens tussenin
In dit aardse vagevuur
tussen de on
en de zin
Petrus mag ik binnen
toon me de poort
de juiste trap
Vertel 't me simpel
wijs me helder
Zodat ik 't eindelijk snap
Soms proef ik
heel even
Dus ik weet dat het er is
Aub zeg het me
wat kost het
Een ticket…
Homo ludens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 roept papa
samen toveren
ze sniej uit
alle bomen
in de straat
een ongekend
feest van
kersenbloesem
on cloud nine
op een sneeuwerige
dag in mei…
Zinsbegoochelaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
558 Geen inwijding of ritueel
overgeleverd en betoverd
door meedogenloze on en bovenmenselijke krachten
rotsvast in hun geloof en hun onwankelbaar vertrouwen
in de allerhoogste, naar geen
evenbeeld geschapen
eeuwig onbeweeglijke beweger
zongelijke evennachtslijn pooltotpool meridiaan
onzichtbaar niemandsland
bewaker
de mens stip aan…
Hoofdfilms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Van rust.…
Stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.022 De stilte sluipt zacht door de gangen
De galmen in een nis gevangen
Verlangen eenzaam naar wat tonen
Waar nu de rust en stilte wonen
De stilte sluipt zacht langs de ramen
Waar dag en nacht de rust beamen
De oude blijheid van weleer
Kruipt in de nis bij hartezeer
De stilte sluipt zacht langs de muren
Hoelang nog zal zijn dolen duren
Hij…
Rust zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.458 je bij mij
elke dag en elke nacht
Ik zal altijd van je houden
tot ooit, rust zacht...…
stormen verdwenen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
880 liefde zo zacht
nacht zonder zorgen
alles tot rust
verdreven stormen
Jouw lach brengt liefde
beheerst mijn leven
stilte na storm
zon na regen
nooit meer tranen
pijn en verdriet
jij kwam in mijn leven
stormen verdwenen…
mijn verhoopt leven..
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.153 gekoesterde liefde
diep in dit hart
zalig ontwaakt
mijn wereld in dromen
waar het beeld van jouw lach
zichzelf hernieuwt
ik een leven verhoopt
zoek in de nacht
tot illusie vervaagt
in de rust van haar armen
mijn ogen tranen
in liefde
voor jou…
laat mij mijzelf verhalen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.154 laat mij
in tinten van aarde en zee
voorbij de honderd kleuren
rusten in het grijs van de avondschemer
en in het zwart van de nacht
laat mij
vanuit het tepelvormige midden
draaiend en cirkelend
in eenvoud
mijzelf verhalen
de zee is mijn oor
en het zand - mijn zinnen
al het andere
gaat mij niet aan…
Naar me toe gehaald
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Als de dag geweest
Is en het tijd
Wordt dat de nacht
Alles wat er was
Gaat overnemen
Komt ook mijn brein
Tot rust - bij het
Sluiten van mijn ogen
Haal ik nog een maal
De dag naar me toe,
Neem van uur tot uur
Door wat er deze dag
Gebeurd is, en ben
Er tevreden mee -
Tijd dat de slaap
Mijn automatische piloot
Overneemt…
als student
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
607 het lijden
aan het lijden
riep Leiden
in last en
liep ik langs
de lange
Levendaal
stoned
maar stug
door de nacht
in cirkels
naar mijn
kamer terug
met het licht
werd alles
zo armzalig
dat ik zo
kon inslapen
en als
een roosje
rustte voor wel
zeven etmalen
- zo flex
was een
student in
hippiehoogtijdagen…
Op zoek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 nu komt verzoening
in deze na-nacht
heersen over schuld
en onschuld
zoals oude geesten
van duizend jaar
zal ik zwijgen en liggen
als de aangebeten hond
de bezworen zoektocht
naar rust en vrede
langer dan leven
mag ik leven
langer en liever dan lief…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Dromen van de nacht verdwijnen,
geuren van het wakker wordend land,
pas gebusseld hooi.
Haar blik dwaalt in mijmer
over het langzaam wiegend maisveld,
gekitteld door een frisse zomerbries.…
Een wens
hartenkreet
4.6 met 17 stemmen
1.357 De dag is weer voorbij
en de nacht is gekomen.
Buiten staan de bomen
te dromen.
ze fluisteren toch
nog zacht:
"Ik wens je een goede nacht.
'k ben zelf niet bij machte...
De wens is de vader
van de gedachte....!"…
Vol van genade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Het leefde, leeft in mij:
vol van genade te zijn.
Mijn wil lag vastbesloten:
anders wilde ik niet bestaan.
Ergens elders liep het hart over
van pijn; echter,
ik kon vergiffenis
schenken.
Enkel de ziel van
een ander mens te wenken.…
Onrust
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
674 de nacht ligt naast me
het is wachten op de storm
er is een muur van regen
er is geruis, gehuil, gekraak
donder op zeg ik en het bliksemt
als ik diep in zijn ogen kijk
lees ik zijn ziel en zijn oude liefdes
hij leunt op me en rilt
we lijken twee stokoude mannen
ooit konden we drinken als Richard Burton
dansen als Michael Flatley
zingen…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 In de wijdheid van den dag,
uit zuiver goud gegoten,
ligt vol met donkren drank gelopen
die overlopend ’t hart bedropen
en ’t goede licht geblust heeft, ongenoten.
Ik waad door slaap, de diepe watervloeden
waarmede Noah overweldigd werd, gelijk;
de oogleden zwaar, de ledematen haast ademloos,
en neergelaten; door de ingewanden zonder dam noch…
Adem van het Moment
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
393 Hart klopt zacht,
stilte spreekt,
in jouw ogen,
vind ik mezelf weer.
Zonder woorden,
voel ik het licht,
een fluistering,
die nooit zwicht.…
Heden Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
341 HEDEN NACHT
De wind raast.
De takken breken.
De tijd tikt door
als een defecte hartslag.
In de zwartste hoek
kijken sterren toe.
Zwijgend.
Als getuigen van niks.
De nacht houdt z n muil.
Geen genade.
Maar dan:
Het grijs breekt.
Het licht dondert binnen.
Niet lullen.
Niet hopen.
Gewoon:
Gaan.…
Die avond..
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
638 Die avond,
die avond nog,
en een roos
die bleef liggen.
Het riet zei iets,
het riet zei het weer,
zacht in het water,
zacht en nog eens zacht.
O water,
krinkelend water,
waar gaat gij,
waar gaat gij heen.
De roos bewoog niet,
de avond ook niet,
alleen het riet
wist mijn naam.
Ik bleef staan,
ik bleef nog staan,
bij het veld…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
Oneindig zijn de vloeren van de nacht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
619 Oneindig zijn de vloeren van de nacht,
zeggen ze.
Ik noem het gewoon een harde stoep
waar je op landt als de barman je buiten flikkert.
Marsman droomt van bruine vrede. en warme schoten,
terwijl de aarde onder mijn nagels kruipt
en de bomen staan te trillen in de wind
als oude mannen met een delirium.…
verte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
215 door de heesters van alle
tijden die we zijn
gepasseerd zie ik in jou
het zachte violette
dat als een regenboog
mij de brug biedt om de
oversteek te wagen naar
dromen die wandelen als
passanten de nacht
binnen, ze plukken het fijnste
van mijn slaap, wat
achterblijft zijn de
drogredenen van dit bestaan
doch, met jouw brug
zalf ik de…
nochtans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 die het duister haar
had toegedicht
de nacht werd een kijker
wijl de schemering
zich wijdde aan het prisma
van de traag opstuwende zon
en de slaap bleef waken…
De nacht.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
264 Leven in de nacht.
Je voelt de kracht van de maan.
Ieder raam verlicht.…
de maan vertelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
85 in dromen reiken sterren en
bomen elkaar de hand, ze
schuiven aan bij de dis
van een groter geheel
spreken is voor later
zegt de kruin tegen
de staart van een
vallende ster
hun ogen breken schimmen
en gedaantes maken
elkaar het hof, het universum
raakt geen einde en begin
op deze aarde nestelen
woudreuzen als bewoners
van verre…
Bij het vallen van de nacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 Zo kort voor
Het slapen gaan
Glijden de
Laatste gedachten
Van deze dag
Door mijn hersens
Heen, en laten
De laatste schaduw
Van de dag achter
In mijn brein
Daarna vallen ze,
Als ik in slaap val,
In snippers uiteen…
[ In de doolhofstad ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 In de doolhofstad
kaatst men maar rond, altijd weer --
ontmoet je elkaar.…