1725 resultaten.
sindsdien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 wat is overgebleven
van weerzien en wederhoor
sinds grijze regen de periode
die we 'voorlopig' noemden in
hemelwater verdronk
het hart meer heeft gedragen
dan 'n kinderhand aan knikkers
honger is gevoed met ontberen,
eenparig in rechte lijn
volkomen voortdurend,
nergens halverwege
terwijl leeftijd passeert
en onze ogen dichten…
september
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 druppel voor druppel
verjaart regen in de oceaan
atomen van haperend vlees
verwarren zon met maan
o, hemel nergens zichtbaar
in wolkenloos rookgordijn
onbeschreven blad, leeg
door verregaande letterpijn
kantlijn klinkt als evenaar
lachen als een hard gelag
alle huid, mergel, aarde
sterft op deze laatste dag…
Eén en ander
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Mijn portret lijkt uitgestreken
Fijnbesnaard doch dun gestoffeerd
Volks ontaard en doorgeleerd
Voortdurend getoetst en vergeleken
Ontsnapt aan mijn bibliothecaris
Nergens onbekend gegrond
Nooit volledig afgerond
voorbij bevrijder en archivaris
Een mysterieuze betekenis is
Bij toeval geheim te houden
Wat het woord vermag
Wanneer ik mij…
Vaders woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 mijn vader is zo juist vertrokken
op zijn pak lag een beetje stof
in zijn borstzak zat een schrijfblokje
waarin hij al veel geschreven had
hij leek gelukkig en zeer tevreden
was zich nergens meer van bewust
zelfs de storm over het strand
plooide niet zijn verweerd gezicht
ik bevond mij dikwijls in zijn kamer
keek door het raam naar de…
Met voeten getreden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
620 Op zijn hart waren ze gaan staan,
of er nergens anders plaats was,
zijn ziel lieten ze voorbijgaan
alsof dat onbelangrijk was!
De sporen van de zolen
staan gegrift in zijn hoofd en hart
want zoveel onbenulligheid
wordt natuurlijk wel afgestraft!…
Addergebroed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
528 Wespennesten, slangenkuilen
Oordeel, uitspraak, achterklap
Heksenjacht, een foute grap
Nergens schaduw om te schuilen
Massa, maaiveld, grote muilen
Buiten dat, behoorlijk slap
Wespennesten, slangenkuilen
Oordeel, uitspraak, achterklap
Tal van dingen die ik schrap
Vrede stichten, stap voor stap
Leugens voor de waarheid ruilen
Wespennesten,…
De logische man
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
549 Wanneer ik in de kamer kom, is ‘t daar warm
manlief nergens te zien
tot ik geluiden elders hoor,
is ie bezig in de hobby- treinkamer?
Logisch toch?…
roerloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
452 vastgeklonken
op een sokkel
de gipsen heilige
roerloos in zijn nis
stilstaan doet zeer
houdt hij stand in
witte eenzaamheid
in de nevel van de tijd
buiten glimmen de
groene luiken op de
grijze kiezel droomt
de roerloze man zijn
zwarte dromen de
lange weg naar nergens
in de zachte regen
elke hartklop dichter
bij de dood…
Kleine dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 Jij in kleine dingen
Je hand in de mijne,
zacht als ochtendlicht
dat door de gordijnen valt-
stil geluk
dat nergens om vraagt.
Je lacht
en de kamer wordt lichter,
alsof alles even mag rusten
in het warme midden
tussen ons.
In jouw blik
vind ik thuis,
elke dag opnieuw,
zonder woorden
of beloften-
alleen jij,
meer dan voldaan…
Bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
244 Ooit was ik hier nog niet,
nog nergens, ongekend
en door geen mens genoemd,
maar Gij hadt mij
al in uw hand geschreven,
Gij kreegt mij lief
en wekte mij tot leven.
Nu mag ik zoeken, zingen, dromen, zijn,
nu wilt Gij mij
in ‘t lot van mensen weven.…
Even weg van hier...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
892 Nergens over in gedachten...
Eventjes niks meer weten.
Gewoon genieten en relaxt wachten.
Zo'n moment gun ik jou wel.
Maar kom wel terug en snel...
Want laat je niet vergissen,
Ik en vele anderen zullen je missen.…
achter deuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.434 Ooit een naam gefluisterd
nergens een luisterend oor.
Probeer te vangen, op te vangen
wie ik ben, waar ik hoor
Handen leiden tot gesloten deuren
lange gangen, blinde ramen.
Probeer te lopen, te ontlopen
die wanhoop, hun gedachten
breek door deuren…
Woordenstrijd
netgedicht
4.3 met 165 stemmen
22.734 de wet
Kon ik maar zo hard schreeuwen
Dat ik je breken kon
Zodat je op zijn minst gebukt zou gaan
Onder mijn pijn
In mijn gedachten
Ben je al duizend maal gestorven
Trouw rouwend vloeiden mijn tranen
Terwijl je ziel lachend
Zijn vleugels uitsloeg
En jij jouw woorden tot echo maakte
Van mijn geschreeuw
Mijn woede kan met woorden nergens…
ALS IK
hartenkreet
3.4 met 119 stemmen
193.958 ."
Maar soms voel 'k me zo leeg
En onze lieve Heer
Van wie mij werd verteld
Vind ik dan nergens meer
Maar als ik op een dag
Wat naar de bloemen kijk
Dan denk ik telkens weer..
Mijn moeder had gelijk!…
O stadje mijn plaats,
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.483 weet, in jou niet geboren
weet, in jou niet getogen
maar me aan je verloren
en me honkvastgezogen
want in jou mocht ik geven
al wat ik had
mijn liefde, een leven,
o plaats van mijn hart
waar mijn kindlief mocht groeien
van mensje tot mens
nergens mooiers zien bloeien
ik, homo sapiens
weet in jou me geboren
weet in jou…
DE WEERRIBBEN - 1
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
949 Turfstekers zitten vast
diep in het laagveen
kunnen nergens heen
Bakkersjongens met een boot
vers gebakken brood
verdronken in de sloot
Motorrijder uit de bocht
zwaar gewond
melkwagen aan de grond
Rietdekker maakt amok
meer bier dan goed is
kind dood, zwaar gemis
De Weerribben,
prachtige natuur
elke dag, elk uur…
Wat is dat toch...
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.141 Je denkt: ik kan de hemel wel bestormen
en niemand die me tegenhoudt, geen lot
dat me kan tarten, nergens ooit nog spot.
Maar je vergeet dan dat je niets kan vormen
uit niets, dat alles je gegeven is.
En ieders lot is met elkaar verweven
en alles is genade in dit leven.
Je blijft verlangend, vol van groot gemis.…
De geur van herinnering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
937 Zij reden over de zwarte grond
licht en bloemig aten gepocheerd
dronken pinot gris langs de cote
in het restaurant schoof zij haar
voet tussen zijn benen en hij
plukte zonnebloemen en schelpen
ze neukten ontelbaar in die tijd
tussen branding en afscheid
tussen liefde en spijt
tijd verstrijken en nergens oevers
Zij reden voorbij lavendelvelden…
Prinses, word wakker !
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
792 zij wil glittertjes en glimmertjes
ook nog een prins op het paard
nu scheldt ze hem dagelijks verrot
omdat het nooit genoeg is
hij ontvlucht moegestreden
hun huis met geblakerde haard
vindt elders nergens rust
voelt zich totaal verscheurd
prinses, kan jij niet zien
dat de schoorsteen bijna instort?…
Losweken.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
543 Gisteren heb ik me van je losgeweekt in duizend doden,
vandaag drink ik uit eigen, zilte zee
Jouw smaak tilde me niet over kosmoszeeën
maar houdt me uit mijn slaap, en voert me nergens heen
Was het ooit zo bedoeld in de sterren,
die ogenblikken zijn zeldzaam nu, steeds minder op den duur
Je afdronk blijft puur, dat wel mijn schat,
maar…
los van leven
netgedicht
4.4 met 35 stemmen
1.604 je bed, de kamer en je stede
elk moment moet je opnieuw bijkomen
in nieuwe verwarring worden afgemat
je wilt de samenhang hervinden
die je gisteren nog had
maar de dingen die je liefhad
zijn voorgoed vervluchtigd vervlogen tot as
je wordt buiten jezelf gedreven
los als de adem van een kind
stil als een ongeschonden belofte
die nergens…
Jouw asymmetrisch hennarood.
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.083 Ik wenste
dat je hier was,
en dat ik je aanwezigheid kon voelen
Zit stilletjes voor me uit te staren,
ik bedenk me dat ik zonder jou
eigenlijk helemaal niets kan
Ik stel zonder jou niets voor,
kom ik nergens aan toe,
en ben ik van binnen
gewoon een beetje dood
Ach, ik denk werkelijk altijd aan jou,
ieder moment, ieder uur,
en…
Sterrenstof
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.322 Harten aas wacht in de handschoen
op liefdesspel in vogelvlucht
ik kuis mijn zwaar besmeurd blazoen
met nectar van de passievrucht
de lust naar lijfelijk vertier
tekent zich af in open lucht
de lokroep van de valkenier
is nergens anders zo beducht
als minstreel maak ik jou het hof
buiten het vaste protocol
de kaart gelegd in sterrenstof…
Liefde wijst ons de weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.058 Zullen we nu meteen weggaan
met de wolken op onze hielen
alle vallende sterren verslaan
met het licht in onze zielen
Gewoon alles achterlaten
alle intenties op nul zetten
urenlang tegen de zon praten
niet op de tijd letten
Nergens de weg vragen
maar op ons gevoel reizen
het oneindige constant uitdagen
liefde zal ons de weg wijzen…
jaknikker
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
604 “a pocketful of mumbles”
soms weet je niets te zeggen
ligt je ogentaal dik bovenop en lacht
alsof de wereld nergens anders is
verblijf je, weerloos tegen alle taal die
domweg uitgesproken wordt
wat er aan schort is denk ik wel
jouw weerstand
want ik weet dat jij je dingen weet
maar daarbij vergeet dat alles wat ik zeggen wil
de…
Alleen de onverlaat
netgedicht
0.2 met 4 stemmen
652 jij kent
de poorten van de hel
het hek met gouden deuren
een marmeren trap
met zonden geplaveid
mensen zo ver de horizon reikt
je kijkt ze aan
in alle ogen staat begeren
nergens berouw verdriet of traan
er is geen duivel
die ze binnenlaat
een bordje met alleen de onverlaat
ze schuifelen
gezichten in de plooi
dat goud blinkt eindeloos…
Met woorden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
532 Met woorden wordt een wereld gebeiteld
die overal is en nergens bestaat.
's Avonds laat rijmt op dageraad
maar is een ander universum.
Die avond en die roze
of water en wind en wapengekletter
het scheelt nauwelijks een letter
maar slaat andere toetsen aan.…
In het graf gelegd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
624 Weemoed schrijft met loden letters die
nergens anders nog te lezen zijn.
Wie kan de pijn vertalen naar een lied
dat helder toch kan klinken maar dat
weet wat hier gebeurt aan droefheid
en uiteindelijk ook wil berusten?
Ons hart wil schoonheid drinken, zich
laven aan het licht en laten gaan.…
Dichters des Niemandslands
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
677 Dichters des Niemandslands,
wonen nergens.
Dichters des Niemandslands,
schrijven in vreemde talen,
weten niet wat dichten is,
en wat gedichten zijn.
Zij zijn roependen in de literaire toendra.
Wolven waar kenners bang voor zijn.…
Bijzondere verrichtingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 het moment is weer ter plaatse
verscholen tussen nu en even
moeilijk te benaderen, zoals
te doen gebruikelijk in een
zee van tijd, een glooiende weide
groener dan blauw, aanwezig
als strijklicht onder een hellingshoek
alles vloeibaar, nergens steen
altijd plaatselijk en ontdaan
van elke zwaartekracht
ja, ik krijg de wolken steeds…