648 resultaten.
Herfst in het woonoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
60 Het is geen vlucht, maar een diep berusten,
een overgave aan de bittere grond.
Er is niemand op het binnenterrein.
Alleen de wind die de herinnering
aan de warme haven met zich meedraagt
en eenzaam tussen de huizen blijft hangen.
Als een verdwaald kind in een stenen woud.…
im astri da dovia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.441 '
ik drink in haar schreeuw van overgave
het glijdt met duiven naar mijn buik
waar de witte vleugels in het rode spatten
en ze trilt en het sijpelt langs haar borsten
haar nagels staan in mijn rug
krast mij met ongekende kracht
in de zijden lakens en vensters vliegen open
en witte duiven bloedbevlekte vleugels
klapperen in de kamer met…
Zo!
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.680 Er zo voor jou te zijn
met liefde, met overgave en met pijn.
Geen keus daarin ...
Zo!…
De Energiewereld
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
945 Vol ambitie en overgave ging ze elke dag weer naar het werk
binnen een half jaar alle benodigde certificaten behaald, elk certificaat,maakte haar weer een stukje sterk
Ze was werkzaam bij de grootste energieleverancier,
elke dag ging ze weer naar de klantenservice met heel veel plezier
Alleen omdat ze qua omvang niet de standaardmaten had
kwam…
Een herinnering aan februari
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 Of misschien zijn het opstandelingen,
uitdagend in al hun broosheid,
demonstranten die leven in
een seizoen dat overgave eist.
Misschien zijn het ballingen,
verstoten
uit een warmere, vergeten plaats
buigend in berusting
voor dit koude, genadeloze koninkrijk.…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 op wolkenvelden liggen,
al de twinkellichtjes stralen,
deel je laatste gedachtengoed met mij,
Laat ons verhaal veilig verder drijven,
de luchtstromen boven zee uitbreiden
boven zee is het warmer als hierboven,
goddelijke voorzienigheid, ze doet geloven
in mooie, sfeervolle hemelse wolkenfiguren,
universele macht als meesterwerk
overgave…
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 oudroze en gekarteld welft het oor zijn
tere schelp vermoeid naar binnen
broze oudgediende
vergroeid met wetenswaardigheden van weleer
oester
in een laatste stervensuur vol overgave voor
het crescendo van een naderend saluut
de bedding van de mond geplooid door
klaterende stromen, ontsprongen in het hooggebergte der
beleden overmoed, ijl…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 anderen
is, de asceet in de grot niets verder of dichter
bij de waarheid is dan de crimineel in zijn cel,
en hoelang moeten we nog wachten op de realisatie
van de dichters dat de -naakte waarheid- niet
uitgesproken noch geschreven kan worden,
hoelang nog blijven we vechten, deze zinloze strijd
waarvan we de zin zullen realiseren in de absolute overgave…
Het ontembare zelf
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
550 binnen zitten lichamen
die ooit bergen beklommen
kinderen droegen
minnaars vasthielden in de nacht
nu worden ze verplaatst
met zachte stemmen
voorzichtig
efficiënt
menselijk, zegt men
maar autonomie sterft zelden luid
ze lost op
in kleine overgaven,
een keuze die te veel tijd kost
een antwoord dat iemand anders alvast geeft,
een blik…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
837 FINALE
overgave
mooi
doch zwaar
aan het ritme
van het leven
kent geen maar
slechts beleven
als ik daar op
kan vertrouwen
en niet
door de waan
word bestoven
pas dan ben
ik in staat
te geloven
pas dan --onbekende psalm--
pas dan
als Gij mijn verweerde hand;
gerimpeld
met aderen beslagen…
Geheugenspoor
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
583 Een grote kleine man zat voor zich uit
Vol overgave machinist te spelen
Die zou zich zo te zien nimmer vervelen
Met Märklinloc en zijn stationscheffluit
Zijn wereld was op bord uiteengezet
Met rails en wissels in een groot ovaal
Een lange sliert wagons: mens in metaal
Hij was de baas maar moest op tijd naar bed
...Reeds sloeg het klokje…
Spiketotal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 Bruine en olijfgroene kijkers treffen en raken
Lijfjes zo dicht verbonden, totale overgave raak!
Elke seconde betekent weelde rijkdom ook dik vet verbintenis
Wereld met ellende ook briljanten nep, nope betekenis.…
in alle staten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
423 mijn staat van leven
laat mij zijn, laat mij liefhebben
de klank, het spel – niets is te veel
het ritme uit verre landen
vrijheid in het verschiet
het leven als spel – zoals ik het zie
in stilte groeit een zachte kracht
als een toverspreuk, een wereld die lacht
een vlam die door de ziel gaat
waarvoor woorden niet bestaan
het sein van…
Zelfdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Zij vertelde, terwijl de tijd de afdruk mat:
hoe ik haar eerst onwennig, angstig en dan
met overgave dienen zou, hoe almaar
meer papier ter loutering dezelfde bak in wou.
Vlotheid van beweging kreeg ik mettertijd, verfijning,
stijl en samenhang, zodat de ziel zich in de inkt
verschool en op het blad haar tupothenta gaf.…
Op mijn ziekenhuisbed ben ik gered.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.246 En ook wij bidden daarop ook in snikken en pijnen tot Onze Lieve Vrouw, ook in liefde en overgave aan Haar en haar Kind.
En hoe dieper de nacht wordt op stalen bedden, hoe eenzamer we ons voelen vast aan kabels en nare herinneringen.…
De veerman (verlaten plichtsbesef)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2.210 Vol overgave komt een eind aan alle varenspijn.
Op mijn zwelgen zal geen maat meer staan!…
Vertoeven
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
631 nevel heen
en mijn ziel u schouwen
het legt de band
als bij getrouwen
in een veilig land:
waarop men liefde
mag verbouwen
oh, ik mens
op houten botten
hoe moeilijk is het buigen
om vruchten te rapen,
zacht gemoed op te zuigen,
jouw sterven te beknotten
toch heb ik weet
vraag niet hoe het is
wat de hemel meet
het schijnt aan overgave…
HERFSTDAG
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
862 -------------------------
-------------------------
Heer, het is tijd. De zomer was groots.
Leg uw schaduw op de zonnewijzers,
en laat over akkers de najaarsstormen los.
Beveel de laatste vruchten, zich te volmaken;
geef ze nog twee zuidelijke dagen,
maan ze aan tot rijpheid, en schiet
de laatste zoetheid in de volle wijn.
Wie nu geen huis…