3511 resultaten.
Winterzon.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
585 De winterzon schijnt door
mijn slaapkamer raam en
kust me langzaam wakker.
Ze oogt winters in het vroege
ochtendgloren waar rijp wit
op bomen en struiken bracht.
Het glinstert als zilverkristal
als ze met ingetogen stralen
de natuur zal gaan beschijnen.…
Kleine ster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
670 Starend in de donkere nacht
keek ik door mijn raam
naar die ene kleine ster.
Die groeide in het licht.
hij die in mijn hart de warmte
bracht, en mij liet schrijven.
Woorden vol verwondering en
vervoering op papier neergezet.
Met liefde verwoordt in een gedicht.…
Vooruitgang
gedicht
3.7 met 9 stemmen
2.952 Van alle auto’s in de regen
die suizen langs mijn raam,
koplampen aan,
en die passeren door de bocht van de weg,
hoop ik maar dat ze ergens heengaan
en dat het telkens andere auto’s zijn
en niet een reeks
die zonder reden telkens opnieuw
wordt rondgezonden
door steeds dezelfde onzichtbare gek…
Vrije vogel
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
827 Oh jij lieve vrije vogel,
jij komt elke ochtend
bij mijn raam zingen
als ik stil zit.
Mag ik je vragen
een stevig nest te bouwen
in mijn hart
zodat ik de hele dag
met je mee kan zingen?…
In de doolhof
gedicht
2.0 met 105 stemmen
17.622 In de doolhof der dialecten
ben jij in je stem door mij herkend -
als dan de adem op gekoelde ramen
de semantiek van onze namen
tot één teken ketent en tezamen
voegt wat eens gescheiden was,
geneest wat genezen moest alras.
---------------------------------
uit: 'Van het wolkje af', 1980.…
Vergezicht
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
911 Vanuit haar stoel
dicht bij het raam
kijkt ze over de velden,
weerspiegeling van
braakliggende akkers
achter haar ogen
waar oude bekenden
ooit verwaaiden,
haar gelaat
bleek en verlaten,
het licht dat langzaam
achter de einder verdwijnt.…
Gestolen wolken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
473 eenzaamheid klopt op de deur
welke zij radeloos openen wil
al was ‘t raam sneller
bij de hand genomen vliegt
zij over gestolen wolken
die intense leegheid verdoezelen
aangespoelde waarheid
gaat langzaam op in de mist
die al even treuzelde…
Gevederd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 buiten mijn raam
op het terras
zie ik het vogelfeestje
van mussen, mezen
vinken en éen roodborst
ze hangen in wiebelslingers
pikken zaden en vet
uit groen omhulde bolletjes
als het echt gaat vriezen
smeer ik pindakaas
op mijn plataan…
Schijngestalte
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
946 De maan scheen helemaal niet door de bomen
Mijn schoen heb ik dit jaar maar niet gezet
En gisteravond lag ik vroeg in bed
Wie zou er met zulk weer nou willen komen
Maar hoor wie klopt daar tegen ‘t raam...de plicht
Geboren uit ellende...dit gedicht…
Dierenvoer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
751 de tuin een winterse
volière waar de vrijheid
strakblauw boven hangt
spreeuwen op en rond
de waslijn met het
vastgeknijperd pindamaal
mussen, merels - op de muur,
in de wilg, de coniferen -
wachtend op hun beurt
in de kamer voor het
raam likkebaardt de kat…
reizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 het tomeloze water
tilt de jongen op
maakt hem los
van de grond
in de verte ziet hij
zijn slaapkamerraam
in miniatuur
de man kijkt uit
over het rusteloze water
dat hem eens bevrijdde
hij ziet door zijn enige
raam naar de wereld
een zeilboot zo klein
zo ver weg…
Mijn merels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Netten konden niet voorkomen
dat m’n vijgen werden opgevreten
De merels hebben het op hun geweten
Ik zag ze loeren vanuit de bomen
Vanmorgen is er een tegen 't raam gevlogen
Weerloos versuft, wees gerust, 't zelfs niet overwogen…
Teloorgang
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
667 Het popidool dat in mijn jonge jaren
Garant stond voor een hele serie hits,
Rod Stewart dus - in hart en nieren Brits,
Zat mij van achter ramen aan te staren.
Rod was – te pijnlijk haast om te geloven –
Verworden tot het uithangbord van doven.…
de juiste hoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 door het open raam
waait de wind en
wikkelt mij woordeloos
in een moment van vrijheid
waarin ik me vrijwillig gevangen geef,
losgeschud van de tijd
in een moment
dat nooit ophoudt te bestaan,
waai ik mee,
ben ik altijd hier
deze wind waait altijd, altijd
uit de juiste hoek…
Privédomein
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
532 Blik op oneindig
soms is de wereld klein
vier muren en een dak
een raam met uitzicht
op een blinde muur
de buitendeur slechts
van binnenuit te openen
misschien nog te forceren
een eigen cel
gemaakt van angst
vermengd met desillusie…
uitzicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
609 mijn uitzicht
hunkert,
opent ramen
en deuren
voor een nieuw
begin
mijn hartje zingt
van verlangen,
wil liefde laten
bloeien
een zalig moment
koestert dit gevoel,
laat liefde
maar binnenkomen,
zoals lente
de zon
verwacht!…
Tuin
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.319 Ik zit voor het raam en zie
hoe de tuin niet is veranderd
voor haar ben ik niet weggeweest
de tuin kijkt mij recht in mijn gezicht
het is vreemd te bedenken dat zij mij
niet kent, zich mij niet herinnert
na al die tijd dat ik hier niet was
ik de tuin was vergeten, zij voor mij
niet bestond, is zij nog helemaal als toen
hoezeer ik ook…
verdwenen dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik verdwaalde
toen iemand
een ladder
voor het raam
van vroeger zette
de zee werd
donker en
de kou sneed
als een schaar
door mijn lijf
ik verdwaalde
toen ik naar de
lege hemel keek
en liedjes van lange
regens hoorde
ik dacht aan
verdwenen dagen
de ladder kon
me gestolen
worden…
Verlichte tuin
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
585 Een bord met “vrede” stond er voor het raam.
Uitnodigend voor wie er wilde gluren.
Ik wou net rustig het tableau verkennen,
toen plots hun doberman eraan kwam rennen.…
Perspectief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Gekooid
binnen afgemeten contouren
zie je ons zitten
als in een wagon
van de trein der traagheid
hoe achter beslagen ramen
de uren, de dagen vervagen
hoe lang duurt de reis
naar het eindstation
of blijven we nog lang
in de ban
van het ongewisse?…
Nog sluimerend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Nog sluimerend laat ik me
de dag in trekken
Buitenwereld is er
nog niet veel, hoor ik
Geen kwetterende vogels
geen achtergrondruis
alleen het lichter worden
van het vierkant van het raam
op het gordijn, het schijnt door
mijn oogleden heen
Ik voel mijn voeten
Ze zijn wakker, ik draai
me om, mijn benen
willen nog niet
het bed uit…
Een Herfstsnelsonnet
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
630 Als zondagavond treurnis samenbalt,
Staar ik droefgeestig uit de natte ramen,
En krijg bezoek van rijen dode namen,
Wee, waar niet tegenop te drinken valt.
’t Is duidelijk: dit huidige seizoen
Heet herfst; daar moet ik het dan maar mee doen.…
PIJPENSTELEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
602 Veel bejaarde mannen van zorgcentrum "Hof van Olijven"
staan voor 't raam en ze hebben moeite om kalm te blijven,
het plenst, giet en hoost al de ganse dag,
maar ze kijken met een opgewonden lach,
want sinds halftwee regent het nu plots ook oudewijven ! ...…
Kijkend door jouw vingers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
402 ramen zo groot als de spiegel van de wereld
maar ik zie niets.
alles is zwart.
ik tast de spiegel af
zoekend naar reliëf –
een richting
een grens
in het ondiepe
dat oneindig lijkt
verdwaal ik
tot ik jouw handen vind
jouw vingers
die me wegleiden uit het zwart…
Vesting Bourtange
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
490 Eén van de mooiste plekjes op deez aard
Ze duwen echter wel je voordeur open
En komen zo je tuintje binnenlopen
Ook word je door je ramen aangestaard
Om ongenode gasten kwijt te raken
Moet je haast van je huis een vesting maken…
Losse Spijker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
15 Zij zet de ruiker neer
in de andere kamer
bij het open raam
de verkoren rozen
De beeltenis van moederke
glijdt van de stenen muur
door een losse spijker
de verkoren rozen
In de stille nacht
liggen ze in het water
zonder haar hand
de verkoren rozen…
Openstaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Er wordt gezocht vannacht,
mits onze ramen en deuren,
wijd openstaan.
Het is vijf uur geworden.
Lampjes doe ik zelf uit.
Ik wil nog slapen.
Dromen.…
de wals
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.260 van ver uit de stad
beweegt een driekwartsmaat
over de huizen
door het open raam
de kamer in, voorbij de stoel
langs de tafel, zo in mijn bed
alwaar ik luister
naar de wals
de wals geeft een glimlach
en wat weemoed
een herinnering
en wat tranen op het gezicht
van een ouwe dwaas…
Arrestatie
gedicht
2.9 met 109 stemmen
61.414 Grijs wit-glimlachend
staat hij daar
- achter glas -
mijn vader
hoe verder ik
van het raam
weg moet
temeer komt hij
me nader
vermoeid beweegt
hij beide handen
en ik denk
dit is de laatste keer
een zaaiend grijs
geschenk
-------------------------------
uit: 'Schiereiland', 1979.…
Welkom thuis.
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.220 De ramen zien grijs.
De deuren verrot.
Uit de gang komt gekrijs.
Het plafond kapot.
Alles verdrongen.
Rotzooi in huis.
Voel je niet gedwongen,
maar welkom thuis.…