2616 resultaten.
Verwarring.
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.251 Sporen laten ze achter
van verdriet lang geleden.
Tranen rollen over mijn wang
voel ze komen laat ze gaan.…
Ik liep in een straat
gedicht
2.8 met 14 stemmen
5.099 Ik liep in een straat
die doodliep,
op het spoor van iemand
die hier gelopen had
maar die nu dood was.…
Edelvrouw
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
1.705 Ik vlei me neder tussen borsten
om mijn lippen te verzegelen
tot een afdruk van geluk
in aarden korsten mogen stollen
tot sporen zonder geluid of juk
zal mijn levenslot bezegelen
ga ver van alle vuige vorsten
die mij bestempelen als gedrocht
ik ben aan hun edelvrouw verknocht.…
Roekeloos.
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
977 Ik zie de sporen nog van oom
die zijn tassen moest omgooien
voor die hufters van het Duitse.
Ik heb hem nooit meer gezien
want hij is vast vermoord
door die lastpakken van het Duitse.
Ik kan ze wel rauw eten
omdat mijn oom verdwenen is
en niet meer dansen kan.…
In maagdelijk betreden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
453 de passen
op strand
ik heb ze geteld
meter voor meter
pas later
kwam dan je hand
verstrooid in
bijna vergeten
we stopten
bekeken de sporen
zo close omdat
niets ons kon storen
blikten vooruit
in maagdelijk betreden
ik in gebed
jij heel tevreden…
Je kunt het niet ontkennen
gedicht
3.5 met 10 stemmen
7.391 Dat zij hier heeft gezeten
met mij en haar spoor trok op dit papier.
-------------------------
uit: 'Dochter', 1984.…
Dat dit het is
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
494 Dat dit het is,
Wat zich uitbreidt
Tot een last
Die de draagkracht
Vele malen overstijgt -
Allengs draaglijk wordt
Nu gedachten woorden
Vormen die een weg
Zoeken door de pen
Die hun sporen
Achterlaat op
Het papier
San Zeno di Montagna, Verona, dinsdag 15 juli 2015.…
De Man
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 Zijn gezicht toonde zijn sporen
Van een leven lang hard werk
Zijn rug gekromd van al dat bukken
En toch was hij nog steeds heel sterk
Zijn handen waren kolenschoppen
Hij liep nu met een oude stok
De kolenmijnen zijn gesloten
Hij was verbitterd, dat kon hij uiten
En zij heel bars:"joh, donder op"…
Ziel (A.U.W)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
637 Houd je maar eens in
als het goede van de ander oversteekt
en je lach op secure wijze
diens weke delen als een buit beschouwt
en je wacht op een moment om toe te slaan
de ander leeg te laten
en je ogen te sluiten voor sporen van geluk
die niemand meer mag vinden…
DE HAAN
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.185 De lange sporen
Zijn scherper dan een doren;
Zijne ogen branden in de kop,
Hij zet een krop,
Als wou hij zeggen: "Pas hier op,
Of: klop!"…
de etser
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 de lange schaduw van een monnik
de schone was die buiten hangt
het dak vol gaten na de wervelstorm
verweerde muurtjes naast een
verlaten boerderij in de zon
sporen slechts van
menselijke aanwezigheid
kijk traag aandachtig naar
die verstilde langzame leegte…
Amputatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 toen het donker
zich om de dag
zou striemen
als een zwachtel
om een stomp
hoe bijna
geruisloos
de grond onder
ons bevroor
en ook de lucht
tussen onze monden
ook de rijm
nog dronken
van sporen
uitgeneveld
wist je dat
meeuwen
op het ijs
blijven zitten?
tot krakende barsten
de dooi aankondigen…
remsporen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
152 niet de leegte van uitgestrekt blauw
of sporen hoog in de lucht
niet de vertraging van de avond in
dode hoek, zowel
enkel- of meervoudig, onzijdig
boven het mentale vlak
niets daarvan, wel die
opdringerige verdrijvingsvlakken
ken uw droomdomein
geef ritser ruimte…
Gewassen kiezels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.168 Gegrien beregent
Ingeslepen sporen, daar boven:
Modderige wolken….
Grauwerig glijdende schaduwen,
Over geconstrueerde cementen fundamenten,
In prille stilte.
Temidden deze benevelde velden,
Vol gevallen kilte:
Glinsteren gewassen kiezels.
Ze roepen toe als edelstenen....…
dansdraaiingen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
904 blikken als fluweel draag je
waaruit je tovert en lacht
heupen draaien en dansen
in lijnen van begeerte
je adem laat sporen na
in heuvels van warmte
je mond spreekt
spraakwater in zilver
jouw gedachten draaien
als een geluksgevoelen
als een ware dans
om mijn gedaante…
groen seizoen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
883 eindeloze regen wist de sporen
uit de zompige grond
spoelt de lach van je mond
maart is geboren
overmoedige bomen, kale struiken
barsten uit in roze, geel en wit
vensters openen behoedzaam de luiken
verblindend spel van donker en licht…
Albatros
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
735 Zing je een zeelied
bespeel je de snaren van de wind
spoor je harten vurig aan.
Breng je vleugels dichterbij
laten we de hemel plukken
zij aan zij.…
Namam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.984 Huiver bereikt haar frêle huid
zacht laat geen sporen meer na
en haar geest versmelt bij toeval
met laatst gesproken woorden
gebogen,
ogen vochtig
is de angst slechts dat
waar zij thuis voor blijft
vingers zoeken niet meer
gevouwen handen
willen naar huis…
impasse
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
2.905 deze tijd van frivole rijmelarij
maakt de dichter juist neerslachtig
het teveel aan letters van banket
heeft hem voor enkele dagen
op dood spoor gezet…
Afdruk
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.124 Het perron is nog nat
als zij binnenkomt
en rondkijkt, om
te gaan zitten en
hen te observeren
met de indruk die
zij maakt van trots
om wie zij is en heeft
en het effect
Als zij opstaat
naar buiten gaat
in haar wijd opbollende jas
een geur van Chanel 5
kijkt ze nog eens rond
en laat haar natte
sporen op de grond…
Dit is voor jou
gedicht
3.5 met 109 stemmen
29.563 Dit is voor jou; nu ik je niet meer spreken kan
nu ik je zoeken moet in sporen
je volgend op een afstand, steeds erop bedacht
mij niet te verraden -
spreek ik voor jou; al zul je het nooit weten.
Ik ben niet wanhopig, ik ben je niet onwaardig.
Ik heb een leven gevonden nu en hier.…
Verbonden en verbroken
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.503 Op het spoor
Een zwaaiend handje
Heel even maar
En toch zo duidelijk
Even verbonden
Met een moederhand
Ineengestrengelde vingers
Klein en groot
Woest verbroken
Getrokken uit de veiligheid
Heel even maar
En toch zo duidelijk
In de trein
Een zwijgend mondje
Ogen die spreken
Een vuist gebald…
" De eenzame fietser " Haiku's
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
816 Terug naar het station
spoor leidt mij omlaag
kaartjes voor de stalling.
Langs borden van de dijk
tegenwind van spruitjes
in doodlopende wind.
Labyrint van rails
ijzeren ijsbanen
de erven van de stad.
Chromen bellen blinken
een zonnestraal maakt
de lange schaduwplat.…
ware dans
hartenkreet
4.1 met 25 stemmen
1.443 blikken als fluweel draag je
waaruit je tovert en lacht
heupen draaien en dansen
in lijnen van begeerte
je adem laat sporen na
in heuvels van warmte
je mond spreekt
spraakwater in zilver
jouw gedachten draaien
als een geluksgevoelen
als een ware dans
om mijn gedaante…
Schone schoenen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
622 In de stilte
om me heen schrijf
ik over het afval:
kauwgom dat aan de straat
is blijven plakken sporen
heeft achtergelaten:
eeuwen later nog waarneembaar
tussen keien en door regen
schoongespoelde straten
waar ik over heen gelopen ben:
hoe ik daar terecht gekomen ben
weet ik niet meer:
onder mijn schoenen is het
niet blijven plakken…
Blik op ‘t venster
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
485 in de naakte ochtend
begin je opnieuw
verstilde handen ontbloten
dragende sporen
bedekt zilverdauw
klare ogen
die terugkeren binnenin het hart
helend zacht
zijn klanken ingeprent
gedachten blijven bewaard
wat je leven zin geeft
bij daglicht…
Repeterend verleden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
868 Gisteren blijkt verder weg
dan toen die dag op school
en andere herinneringen
even verjongen ze de oude geest
die steeds meer vernauwt
tot een repeterend verleden
de paden terug naar het heden
blijken verzande sporen
dwaalwegen in de tijd
die stilaan terugloopt
naar een eeuwige jeugd…
Al wat rest
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
653 Als kersverse vader op weg
naar huis opgepakt
tewerkgesteld in Duitsland
daar leiden de laatste sporen
naar de Gestapo die
jou verdacht van
afgevoerd naar Lahde
waar jij nog geen maand
later het leven liet
al wat rest is 'n 'Sterbeurkunde'
~ IM Opa Kees ~…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.231 Zacht zijn je ogen
Je handen die over mij heen gaan
Heeft mijn gevoel mij bedrogen
Toch laat ik je doorgaan
Je lippen trekken een spoor
En verkennen mij zacht
Ik fluister: ga door
En voel nu je kracht
Zwart, zwart is de nacht
Maar zwoel zijn mijn dromen
De ochtend wacht
Tot ik ga komen…
VOORUITGANG
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.172 Daar is geen vooruitgang, dan nevens de Heer:
Zijn spoor uit, dat is steeds naar achter;
Maar mèt Hem, dan strekt immer voorwaarts de loop,
En 't drukken der moeheid wordt zachter;
Dan groeien al voller de rozen om 't kruis, -
En schoon klinkt het lied van de Wachter:
"Vooruit is: naar God en naar huis."…