1055 resultaten.
Lindebloesem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Hoe blij kon ik toen zijn om zonnestralen
die door het bladerdak hun weg gevonden
hadden en op het warme pad hun tekeningen
schreven die ik echt kon lezen?
Waar is die tijd naartoe, het simpele geluk
van nog niet veel te weten, niet te hoeven
rekenen of rapporten maken,geheel gevuld met
items die er eigenlijk niet echt toe doen?…
Onvervalst?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
491 Verdriet zoals het wordt gedoogd
en steeds wordt geproefd, dat zijn
de tekens dat alles werd gedroomd
zoals het niet zou moeten komen
Een verwijzing naar de laatste regel
soms een uit zijn verband gerukt citaat
vaak toegeschreven aan die ander,
waarin men een andere vorm of tragiek
van een gekozen tijdsbeeld openslaat.…
Pinksteren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
589 Houd mij niet vast, de tekens breken,
zo hoorde ik die dag jouw lied,
die dag waarop de tongen spreken
van: weg is al het oud verdriet.
Die pinksterdag was nat van tranen,
mijn ziel verzonden in die vloed
die door geen dijk geleid in banen
naar waar haar 't licht weer rijzen doet
die met zijn vuur de aarde zuivert.…
Troost bij leed (vertaling)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
2.164 Wil je ziel het opgeven
in de overmaat van je lijden
zorg dan dat je mond niet klaagt
en zorg dat je niet haatdragend bent
Lees de diepe tekenen van het leed
op zoveel gezichten
jouw leed zal op velerlei leed gelijken
en het is niet het enige leed op de wereld
Nee, de tranen van de mensen stromen
overal, waar de zon maar schijnt
en slechts…
Jij recht nog ongebroken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 ik zie je profiel
waarin de lijnen
zacht tekenen
een stralende lach
nog volop warmte
en ruimte geven
jij recht nog
ongebroken ondanks
alle spoken in je geest
de slanke leest
geeft jou een zweem
van jeugdige vitaliteit
die niet altijd
correspondeert met
jouw persoonlijke realiteit
tegenslagen in bestaan
hebben jou nooit geknakt…
Kale knuffels
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
770 Kalende knuffels
tekenen leed.
Het zieke kind
ziekt nooit alleen.
Koorts klopt in je hoofd,
rillend droom je
dat je slaapt of
sliep je toch,
-zuster, blijf,
mijn buik doet zo raar-
dan draait de kamer,
een golf warme brij
schuimt over mijn jas,
wangen wisselen van kleur,
het is voorbij.…
Zijn laatste plaag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 eindeloos golft water
loom en monotoon langs
nog opstandige stranden
er is weer ruim
voldoende zand voorhanden
in deze posthistorische tijd
geen mensen meer
om avontuurlijk te landen
en elkaar de schat te betwisten
nog hangen sporen van strijd
als tekens van haat en nijd
in de opgeschoonde lucht
zacht zucht het land in
weldadige…
In Memoriam S.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
799 De tekenen, die hebben niet gelogen.
Het leek alsof haar ogen wilden zeggen:
‘Ach, ‘k ben niet bang voor ’t ventje met de zeis.
Hij zal me vast ’t genoegen niet ontzeggen
me te vervoeren op mijn laatste reis
om me vervolgens zachtjes neer te leggen,
daar ergens in het poezenparadijs...’…
voltooid verleden tijd van een zeevaarder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Toen hij nieuw was werden er foto's, en tekeningen gemaakt.
Nu ligt hij als een aangespoelde drol op het strand.
Als een onbekend object waar mensen omheen lopen.....
Een enkeling herkend hem nog, maar de meeste zien alleen maar een aangespoelde grafkist.
Lelijk geworden door de tand des tijds.
Met grote roest strepen langs zij.…
De exquise smaak
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 in het zachte
zingen dansten
de tekeningen
op het couvert
van terughoudendheid
was geen sprake
vorm en kleuren
vermaakten de smaak
na een voorzichtig
visueel strelen om
de appetijt te helen
volgde proeverij een
met ogen die verrukt
langs het hemelse
gleden deelden wij
de exquise smaak
waar het gerinkel
van servies en bestek…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 er waren
geen raggen
zoals ik verwachtte
je zachte huid
spon zon en hield
de herinnering
met een lach
krachtig
ik herkende
het veld met
de vele paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad…
Arend de Ridder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 en het heeft even geduurd
maar Arend is geland
onthecht en wel, doch licht gehavend
en wat roestig in de heupen
vanwege zijn hoofse geaardheid
het was juist door vrouwen
met namen van bloemen en vogels
zoals: Merel, Iris, Roos
Bosch, Brand, Groeneveld
en ander natuurgeweld
heupen, lippen, ogen
ontrafelende dialogen
tekens…
Nog geen fysieke dreiging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 nog was er
geen fysieke dreiging
van oorlog of geweld
maar de tekenen
logen er niet om
hun gevolgen
op de lange termijn
deden de dagelijkse
souplesse teniet door
zorgen en stemming
veerkracht en alert
reageren namen af
deuren bleven gesloten
de lach gebroken door
gebrek aan perspectief
zacht gefluister
en lichte huiver namen…
Potlood in grijs landschap
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
934 jouw hart
staan koeien
in de weide
je staart verlegen
naar een veranderd landschap
op het natte tekenveld
iets goed observeren
naar onbevangen waarheid
is belangrijk, zeg je
en niemand spreekt
jouw oude potlood tegen
in de groene boezem
van de vergeten stad
het grijze potlood heeft
een eigen wil gekregen
om sterren te tekenen…
Waar zal het zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
40 komma
slaap ik mijn dwaze dromen
waar zal het zijn
vraag je, maar we zijn
op weg naar nergens
we reizen zonder koffers
langs de rafelige randen
van het voorzichtige papier
de verlegen horizon
is een rechte streep
ver weg van het nu en hier
hier tussen de getekende zinnen door
kan de hele boze mensen wereld verdwijnen
in een tekening…
Voor altijd de jouwe
gedicht
2.6 met 650 stemmen
128.804 er was een overvloed aan tekenen geweest
waaruit al bleek
dat het in het geheel niet goed ging
meerdere poezen waren weggelopen
mijn gezondheid liet veel te wensen over
langzamerhand kwam ik tot het
verontrustende besef
dat ik mij stukken beter voelde
als er dagenlang niemand thuis kwam
want juist als jij mij heel zacht vast houdt
(en…
in steen gebeiteld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.470 ik zie je naam
in steen gebeiteld
jouw handschrift is het niet
de dood heeft
ook je lijf verbrijzeld
een lege huls en wat verdriet
waar is je bestaan gebleven
geen tekens op de muur geschreven
hoe vind ik je in deze tijd
een hoofd vol vage beelden
een lach die om je lippen speelde
alleen de bloedlijn praat nog door
wat heeft je…
miserieman
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
632 het vuur dat hem verteert
door de kronkels van elke nacht
en sleept doorheen de lange uren
van telkens weer een eindeloze dag
kan niet geblust
iedere graad medisch vertaald
tekent zich af op zijn gelaat
grillige tekening van het lot
dat hij maar niet ontloopt
bestemmingen zijn
wat ze moeten zijn
hij spoelt elke kater door
met hetzelfde…
Tien voor taal
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
863 mag ik je regel zijn
woorden tussen
komma en punt
waar het onderwerp staat
niet rechts of links
maar gewoon er middenin
wil je me niet in
het verleden zetten
maar me vormen
naar de toekomst
gericht
waar je nabij
vertegenwoordigt
door het delen
van een woord
mag ik meewerken
aan het voegen
en het tekenen
van een vraag
zodat…
Indien
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
3.711 indien ik jullie zou tekenen,
'k zou niet weten waar ik moet beginnen,
laat staan te beëindigen.
indien ik jullie zou beschrijven,
kom ik gewoon woorden tekort.
het moet in stenen gegrift zijn,
zodat ze nooit vervagen.…
Mijn alfabet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
688 maken een verhaal
woorden, soms té diep verborgen
worden wakker met véél kabaal
Medeklinkers worden misbruikt
klinkers relativeren
smuilend als de ochtend ontluikt
zullen de kansen weer keren
Gesproken en geschreven taal
soms waar, soms overbodig
kunnen klinken als krakend staal
scherp, venijnig, vaak onnodig
Zesentwintig kleine tekens…
zonder afscheid en zonder iets...
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
3.019 Achteraf waren er tekenen
van afscheid.
Door niemand gezien,
nooit aan gedacht,
dat het ook zo kon gaan.
Lieve tante Gusta,
het zal altijd een vraag blijven waarom,
maar één ding weet ik zeker,
Wij vergeten je nooit!…
Eindelijk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.122 in het conformisme van belang
de automatische handeling voorspelbaar
bewaakt onbewust de verdringing
verlangen snakt naar zuurstof
aan de oppervlakte even
verdwijnen kringen op het water
klamme, warme, drukkende stilte
storm, zomerbui van aaneenrijgende dagen
de grond hard, geel, einde in zicht
De wind steekt op aan de donkere hemel tekenen…
Happy Single
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
2.191 rooddoorlopen
dikke tranen
tekenen van oud zeer
hart gebroken
doodse stilte
herinnering aan weleer
de klok die tikt
de koffie loopt
jouw foto aan de muur
een gouden ring
een ochtendzoen
mijn hart nog vol met vuur
moderne kunst
en appeltaart
we hadden veel gemeen
Barcelona
Rome, Praag
toch liet jij mij alleen
opnieuw begonnen…
Donkerde op golgotha
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
625 grote tekenen
had hij verricht
liet lammen lopen gaf
blinden weer het zicht
getrouwen volgden hem
in stoet en baden mee
voor zondaars en de zieken
die hij genas met warme groet
de avondmaaltijd
in gethsemanie hij brak
het brood en deelde wijn
van judas wisten zij nog niet
hij kende het verraad
waardoor soldaten kwamen
ook petrus…
In krijt verkleurt de kop
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
710 de straat verloopt
langs gevels en in stoep
kaatst voetstappen om
spoorloos anoniem te blijven
breuken potten knikkers op
in krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je struikelt als je ze niet ziet
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst…
Merkstenen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
676 Ongeëvenaard in aard, stuwen
beken bloed door beddingen,
slagaders zonder remming,
merkstenen van tijd, geërodeerd
tot stof, gedragen tekens vloeien
door de dagen.…
- De knoop van wit Porselein -
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
555 in zuiverheid, stond je naam
op mijn smeltende huid geschreven
je onderhuidse tekening, duurzaam
een glazuurachtige laag gemaakt voor het leven
haalde als een bedwinger naar mij uit ...
in mijn hart, porselein
had een bijzondere vorm van keramiek
en vrat mijn eenvoudige liefde voor je op
als was ze er helemaal niet.…
Mijn veulens,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
740 “Liberté sans limite” ( Rousseau )
Tekening: Claudio Da Costa (Bra)…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…