2779 resultaten.
Petjesvolk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.344 Vandaag opnieuw een bloemstuk
Eenzaam bloeiend langs de weg
Ter herinnering aan een ongeluk
Dat niets voor had met pech
Hier stierven jonge mensen
Zo plotsklaps heengegaan
Vol dromen, vol met wensen
Aan het begin van hun bestaan
Nog jong en onervaren
Roekeloos achter het stuur
De rust niet kunnen bewaren
In hun laatste levensuur
Om te bewijzen…
Vannacht
gedicht
2.7 met 27 stemmen
9.013 Vannacht was ik opeens weer klein
de tuin de perenboom seringen
met weer heel groot de kleine dingen
en op de wip hoog boven zijn
Mijn moeder kwam een snoepje brengen
mijn broertje zei een lelijk woord
(ik had het al voorheen gehoord)
de zon was regen aan het mengen
Achter de heining in de straat
een paard kloppend op hobbelkeien
ik wilde…
Harde lijnen ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
607 “ Schoonheid en jeugd
kan niet lang genoeg duren “
J.Vondel…
Gematigd gramschap
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 In vruchteloos trachten
zal geen drukte beklijven.
Pogingen zijn ijdel
om verlaten leegte te verdrijven.
Geheugens van ernst gewist,
tussen verplichting en berusting ingeklemd.
Feesten en beesten,
pas veel later weet je wat je hebt gemist.…
Rijpend korenke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 Schoon rijpend korenke
in je levensfleur
weet wat je te wachten staat
in je gouden kleur
als straks den hoveknechten komt
en hij beziet je schone are
dan snelt hij heen
en gaat terstond
zijne sikkel haren
als ge dan gevallen zijt
gebaart ligt op den din
dan slaat de boer zijn vlegelke
op jouwe kopkens in
daar ligt ge dan te kreunen…
Zomerdagen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
579 Soms,
die zielssnikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
Herinneringen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Herinneringen aan mijn jeugd
lijken soms
in mijn geest vervreemd
alsof ik toen een ander kind was
dan ik nu zou willen zijn
en ik herhaal soms de vraag
die ik mij als kind zo vaak stelde
wat heeft het allemaal voor zin
als er echt niemand van mij houdt
dan draai ik het geluid van de radio
wat zachter richting regenwoud
en beweer dat…
Ravenspel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
917 Er was iets ouderwets in mijn jeugd
ik deugde niet voor zwarte raven
ze loerden altijd naar mijn ogen
er zaten er twee, goedgebekt
op de grijze nok van een schuur
ze leken tegen elkaar te praten
in een gesprek over mijn ouders
sloeg mijn vader haringen
aan gort
bij het graanveld
waar de tent waarin we woonden
wind verdroeg
liet mijn…
De Straat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
De Straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Zomaar, op een donderdag
ik hoefde enkel toe te geven
werd ik, half bewust, als hij toverslag
het verleden ingedreven
het was niet nodig dat ik zocht
ik wist hoe er te komen
toch liep de weg bij elke bocht
heel anders in mijn dromen
ik stapte uit, niet ver vanwaar
ik heen wou gaan
verbijsterd bleef ik daar
minuten staan
ik kende…
Konijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
608 Mijn konijn ging dood
“hij gaat naar het licht”
zei mijn vader
“maar waarom, vroeg ik hem,
trekt hij dan zo’n raar gezicht?”.…
Pointer Sisters
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
731 Ik deed de radio nog even aan
ik hoorde "Fire" van de Pointer Sisters
en daar zag ik je weer staan
met je perfecte lichaam
Ik heb lang niet aan je gedacht
maar dat lied heeft alles weer teruggebracht
je had zo een aantrekkingskracht
Nu weet ik het weer
die verliefdheid deed zeer
jij zag mij niet staan
Ik was nog een broekie
die…
jongensdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 als langzaam de reis begint
je afdaalt in je verloren gewaande jeugd
komt het ontwaken bij iedere herinnering
en ruik je het gras
waartussen je lag met de helden uit je nagespeelde avontuur
met op de achtergrond de murmelende rijksweg
als een zich met water vullende beek
de hoge pluimen van de suikerfabriek
in Puttershoek
het glimmen…
jeugdspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 het kind zit op haar step
ze draagt haar jongensbroek, een jongenslach
en duizend meisjesogen
slieren blond langs bolle wangen
opgevangen licht in ramen met de glans
van klein geluk
(zonder handen was het stuur al stuk)
een alfabet met schuingedrukte woorden
enigszins verzwegen, maar nooit ingeboet
aan kracht
ze zit daar op het achterwiel…
En een vader die het allemaal niet aan kon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 Geluk zit in vaste gewoontes
Zegt de klinisch psycholoog -
Rot in het vak die waakt over
Menselijke kwetsbaarheid -
Hoe anders is het voor Marja
Die vaak niet weet hoe ze
Met onverwachte schuivers in
Het menselijk leven om moet gaan -
Als kind al kwetsbaar geworden
Door een grillige moeder die
Aan een verstoorde stemming leed
En…
de blauwe vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 de kleur van een bananenboom
in de vroege ochtend…
het heetst van de middag roept
hen naar binnen
geuren van planten, een blos bij
een niet verwachte bloemenhulde
kleurt haar gelaat donkerder
dit is mijn nooit vergeten land
een meisje zingt , ik gaf haar mijn
oor. zie de blauwe vlinders diep in
de jungle ( wonderschoon )
hoor hoe een…
Voor Toontje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
992 Voor jou schrijf ik wel duizend verhaaltjes
over bomen, bloemen en niet te vergeten de sterren,
want daar zijn er ook wel duizend van
in ieder geval meer dan
ik ooit tellen kan.…
Afscheidskus
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
685 Ik had ooit een droom
hij was niet zo groot
gewoon iedere ochtend een afscheidskus
die nooit gaat vervelen
en een tuin om in te spelen
dat leek me wel zo knus
ik had een droom en
met jou is hij uitgekomen
wat is een mens zonder dromen.…
Hand in eigen boezem steken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
690 Is het raar dat kinderen opgroeien
in de wetenschap dat
" het zo hoort" is het vreemd dat ze,
terwijl wij ouderen weten dat het anders moet,
de normen en jawel, ook de WAARDEN,
niet automatisch vastliggen bij de jeugd van nu?
Natuurlijk niet, want de tijd van toen staat
in geen verhouding tot die van nu.…
Kinderspel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 er viel nog zoveel te zeggen
maar krampachtig of niet
het feestgedruis is vergeten
door voltooiing van geheugen
nu valt niets meer te herhalen
wat we eigenlijk al wisten
dat jeugdstemmen verdrinken
in windstilte zoals ouderdom
dat momenten voldongen zijn
voordat de storm is gaan liggen
anekdotes, ons bord is leeg
met tijdsbestek…
Van zoenen en zo
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
536 Wij zaten samen in de zesde klas
Zo’n jaar of twaalf, dus zestig jaar geleeën
toen wij echt dachten dat we samen vreeën
maar wat niet meer dan slechts een wangzoen was.
Maar toen we, wat zal ’t zijn, zo’n veertien waren
ik wist van weinig, zeg maar nog van niets
jij stukken wijzer, leerde mij toen iets
dat ik daarna nooit zó meer heb ervaren…
Jeugdhaven
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
809 Er liggen zes boten
aan een steiger
in de haven van mijn jeugd
ieder met een eigen zeil
een buitenboordmotor en roeispanen
een kiel, een roer, en een reddingsboei
soms spring ik in het prille water
van het meer, met minder herinneringen
bevaar ik oceanen in mijn fantasie
waar mijn moeder plots een eiland wordt
en mijn vader een gebergte…
Niet vergeten straten
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
501 Zet mij neer als kind
en met dichte ogen
weet ik blindelings
nog in detail de weg
van huis naar school
alle namen van straten
elke winkel onderweg
Maar vraag je nu naar
straten in mijn huidige wijk
moet ik het antwoord
vaak schuldig blijven
terwijl ik toch probeer
de namen te onthouden
De wegen van het geheugen
zijn soms ondoorgrondelijk…
Tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
509 Het is donker en koud
de avonden worden sneller oud
weer meer rimpels in de tijd
voor je het weet glij
je de hemel in
tenminste als je hebt gedeugd
onderwijl
lacht je jeugd
je uit.…
Achter de heuvels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 Achter de heuvels
van mijn dromen
staat een huis
vol zomerbloemen
en in de tuin
de beukenbomen
van mijn jeugd.
Gefilterd licht
zachte rust
als een moeder
in een leunstoel
voor het venster
ouder wordend.…
Een stukje overslaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Mijn lief had hoge nood
van hier naar elders onderweg,
dus stoppen bij een tank station.
“Als jij nu rustig plassen gaat
en ondertussen ik een stukje rijd
dan hebben we dat alvast gedaan.”
Zoals mijn vader altijd deed, maar omgekeerd,
wanneer wij kinderen na een lange rit
nu eindelijk aangekomen wilden zijn,
dan bood mijn vader aan:…
Onderdanig in de liefde
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
618 Wat ik wist van mijn jeugd
projecteerde ik
niet op mijn leeftijd
maar op het landschap
dat weelderig groeide
in het onvoorziene droomgetij
ik luisterde daar aandachtig
naar geluiden van jonge gezinnen
gezelligheid op weg naar kerstmis
met een zorgvuldig uitgezochte boom
en boodschappen eigenlijk te zwaar
om in zonderlinge eenzaamheid…
je een koning wanen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 je een koning wanen zomaar een dag door de straten
wandelen met de ogen van het kind dat je was
en plotseling ook weer bent
alles omarmend en bewonderend in volkomen onschuld
alleen te zijn in de wereld om je heen
de schatten oprapend van de straten
je laten spiegelen in het water van de gracht
omlijst door reflecterende neonletters…
Zeventig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Mijn melktanden ben ik kwijt.
Mijn wilde haren zijn nu uitgegroeid.
De kleuterjaren zijn opnieuw begonnen.
Mijn oude dagen zijn voorbij.
Een jongen van de dag ben ik geworden.
De toekomst is nog niet begonnen.
Het zuur werd zoet en zoet maakt blij.
Het zicht in één oog ging verloren.
Het geluk van kunnen zien gevonden.
De geest van gisteren…
december kinderen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 in december lopen de dagen
bij donker binnen met de
lampen in het klaslokaal
een bord staat open het
donker heelal met tekens
tijd is het krassen van krijt
we zijn begonnen zonder
haast bekend met het verhaal
van de grote schoolplaat
achter heeft de kachel
een oud geduld met zacht
gloeiende briketten gevuld
we blijven nog een paar…