1055 resultaten.
Big brother is watching you
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 Ik voel me klein en angstig
verdwaald in deze wereld
waar achter alle hoeken
opnieuw gevaren zijn
Een wereld veel te groot
door camera's bekeken
waar mensen onbenoemd
jouw wereld overzien
Wat willen ze van mij?
ze hoeven niet te weten
mijn laten en mijn doen
mijn leven is van mij.…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Als ik de krochten betreed
waarin ik gedachten, gevoel,
belevenissen heb verstopt
zoek ik me een ongeluk, in mij
is altijd alles kwijt, en verdwaalde
op verloren sporen.
Geuren, kleuren, een paar woorden
is al wat bleef, de rest verdween,
God weet waarheen.…
Ademt onafhankelijk zijn
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
853 licht verdwaald
kijkt ze de wereld aan
een donkere vlek
ogen uit een schaduw
bij de muur
ademt onafhankelijk zijn
de geur van bier
en rookt het gif
dat basis lijkt voor
dubieus vertier
ze raakt ons
als ze wankelt
de muur haar loslaat
en een schaduw wegvlucht
met haar grijns
rotte tanden klagen
vingers wijzen met hun
zwarte nagelranden…
Zoveel ogen uit het hart.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Verdwaalde ogen in een
voortgang van de tijd.
Je hart blijkt dan even
met medelijden te kloppen
voor een grijs gezicht in
zijn eigen strijd.…
ik had je opgedoekt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
716 je deurt niet dicht
nu gloort er licht
kan ik weer vrolijk kijken
weer samen zijn
genietend van het zicht
de schaduwen gaan wijken
ik was verdwaald
in kaalheid op de toendra
verloren in mijn hemelhoek
ik had je opgedoekt
verstond je taal te goed
moet mijn eigen leven leiden
ik laat de zon
weer schuchter toe
haar neergaan…
Processie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
615 Met om mijn huid en haar een Pinksterbries
Is er geen witte postduif te bekennen
Te horen of te zien en dat is wennen
Vandaar dat ik maar zelf het luchtruim kies
Enkel wat kauwen in het hemelruim
Ach en een stuk of wat verdwaalde meeuwen
Gaat nu de tijdgeest alles ondersneeuwen Wordt metafysisch brood vermaald tot kruim?…
Halverwege de verte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Ik ben in bergen geboren
Uit gletsjers gespoeld
Van mijn bossen geen sporen
Geen groen of hout meer gevoeld
Ik ben aan stromen ontnomen
Loop als man door de steden
Ver van wijkende zomen
Akkers als vierkante kleden
Ik ben verdwaald ben te oud voor dit leven
Horende doof voor het zomers alom
Naar zee met de steven, niet meer
Naar…
Afslag naar de hel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Dit is de weg naar de hel
Op jouw reis door dorre armoe
van de woestijn naar de bron
ben je verdwaald, je sloeg af
naar de hel'…
Echo van een zielsverlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
452 letter oceaan
het is met een waarom, een vragen naar
hoe gaat het met u dezer dagen
is uw leven alle moeite waard
de verbintenis verbroken
door een ononderbroken taal
van zwijgende liefdesbrieven
zonder antwoorden
spiegel ik mijn vragen
aan uw zielsverlangen
waar is de waarheid in uw taal
die de dag neemt met de zonneschijn
verdwaalde…
Haperen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
491 kleiner, te klein
voor alles en iedereen
die ik ken, steeds meer
valt er af
van mijn wereld
Aangewezen op vrienden
die mij nodig hebben
Er lijkt dus niets veranderd
maar zo is het niet
niet zoals het was
niet wat ik waard was
Ik weet te goed wat het is
om bedrukt de dag
te ondergaan
Het kan lang duren
dat ik er even niet ben
Verdwaald…
De voormalige rookkamer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 talloze handen
hebben de leuningen
van de stoelen uit
de voormalige
rookkamer gepolitoerd
ondanks de grote
schoonmaakbeurten
hing de walm uit vele
decennia roken nog
altijd in het meubilair
in het kraken van
de stoelen was nog
het verdwaalde hoesten
uit vroeger tijden
herkenbaar te horen
nog ruisen de
gordijnen groeten
hun…
Bezuidenhout
gedicht
4.1 met 50 stemmen
7.540 Verdwaalde bommen sloegen wonden in de wijk
Een architect, als tandarts, deed z'n werk
En vulde gaten met z'n torens. Hij werd rijk
Maar waar is nu mijn uitzicht op het zwerk?…
Blauwe opening
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.068 lichaam rilt bij de gedachten die ik krijg
Het is zo koud hier zonder jou
De zon verzwolgen, zwarte hemel
Geen liedjes van de vogels meer
De bloemen verliezen ineens hun geur
De schilderijen aan mijn muren grijs
Ze zijn beroofd van elke kleur
En zittend op mijn blauwe bank
Mijn blik dwalend over het veld
voel ik me hulpeloos, ik ben verdwaald…
Onzekerheid
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
1.416 Zwak wordt ik van de gedachten,
Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald
En steeds blijf ik weer wachten,
Tot iemand anders het voor mij bepaald
Af en toe word ik gek in mijn hoofd
Hoe raak ik al die twijfels kwijt?…
nachtlicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.105 soms hoor ik nog zijn liefdeloze woorden
die als donder van de kansel daalden
ach… de blinde stakkers die verdwaalden
wee… de doven die zijn stem niet hoorden
wie tot de kudde van zijn kerk behoorden
en zich tegen goddeloosheid staalden
de lokroep en de antichrist vermaalden
waren schapen die de heer bekoorden
ik heb mij van het hemels juk…
Onzekerheid
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.233 Zwak wordt ik van de gedachten,
Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald
En steeds blijf ik weer wachten,
Tot iemand anders het voor mij bepaald
Af en toe word ik gek in mijn hoofd
Hoe raak ik al die twijfels kwijt?…
Muren
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.047 rijken en de armen
eten zelden samen
Spreken niet dezelfde taal
wonen ver in niemandsland
De rijken kennen niet de wereld
van de jungle op de straat
Geld leeft in grote huizen
hun kinderen doen aan cultuur
en kunnen alles breken
De straat is van het volk
slechts de wet van overleven
wonen in huizen zonder geld
Hun kinderen zijn verdwaald…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 trots en troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en schoonheid de lichtval
vuur en sneeuw intens omhelzen
Laat mij één keer oneindig zijn
vergeten verdwaald…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Ik klim weer uit de nevel
zoals vanmorgen toen ik verdwaalde
in mijn slaap; de nacht – jaloers op wil
en wezen – maande mij tot doodstil zwart.
Roerloos werd ik als plant gerukt
uit droom en horizon. Het snakken
naar het licht maakte weerloos,
een donkere wolk in een bodemloze leegte.…
Te diep geraakt
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
2.141 Ik zoek een nieuwe weg
De juiste wel te verstaan
Voel me zo intens verdrietig
Maar moet wel verder gaan
Verdwaalde telkens weer
Door verwachtingen misleid
Verloren in jouw liefde
Raakte mezelf volledig kwijt
Het leven lijkt soms zo oneerlijk
Vertrouwen stuk gemaakt
Geloofde zo onvoorwaardelijk in jou
Jij hebt me te diep geraakt………
Sepia
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
999 Je verdwaalde blik weet mij te vangen
en houdt mij vast totdat ik zie
een ongekend groot verlangen naar
de jaargetijde van melancholie.
Je wilt mij de lentegeur ontnemen
de geur die jij niet meer herkent
maar ik ben een beschermd lentekind
en door de bloesems ingeënt.…
Jelena
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
5.068 Zijn er nog nachten die lang op je val wachten
zoals mijn morgenstonden steeds later komen
en het kussen als boekhouder van dromen
herkent hij jou, je geur, huid en haar
wanneer je ligt, verdwaald, troost hij jou zoals mij
met liefdesdraad geborduurde woorden
als het geheim van de muziek of ouderschap
getuigenis van innerlijke wereld en…
Na het salvo
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
845 leeggeschoten warmgelopen
revolver
Een vlek op de kaart doordrongen
met engelse of duitse kreten
smekend om de overheersende
angst weg te nemen van het
moederziel alleen in zijn
doodsstrijd te moeten
berusten
Zij kijken in hun laatste stuipen
nog op naar de worm overgoten
kaal gevreten grijns schedels
die nog net zijn voorzien van
verdwaalde…
Drama om gisteren
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.194 die nacht was er een van de meest sombere uren
zo zwart en onpeilbaar diep, een ven waarin een verdwaalde
reiziger verdronk
moeizaam verscheen de ochtend en aan de keukentafel
zat ik lange tijd met verkrampte handen
de hele dag -gisteren- was immers verdwenen
vaak blijft er iets achter, een voetstap in de sneeuw
een lach in een kamer of de…
Spiegelde in pijn
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 ik kon het
lijfelijk onbehagen
bijna niet verdragen
voelde energieën
stromen die nooit van
binnenuit konden komen
zij leken botten
spieren en pezen
andere posities te geven
legden feilloos de
mankementen bloot in
mijn verwaarloosde conditie
ik raakte verdwaald
in geestelijke sferen die
anders leven propageerden
ervaarde…
Gedicht in spiegelschrift
gedicht
2.8 met 12 stemmen
8.604 Hij raakt verdwaald in een doorsnee park,
ontdekt een vijver die langzaam ademt,
veegt het roet van een zwarte zwaan
en valt daarna in slaap van geluk.
Dit moment vormt een schiereiland
in de duur van zijn bestaan.
Er loopt een barst door zijn denken.
Hij ziet een gat ontstaan in de lucht.…
zonder titel voor jw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
701 losgemaakt van werkelijkheid
vindt hij vrije hoogten
zijn eigen weg
de blinde vogel zingt
aleen nog in de nacht
de gebalde vuist
omklemt twee penselen
de andere hand
raast heen en weer
op het doek
het rusteloze lichaam
springt, klimt
tijd verstrijkt
minder woestheid
altijd opnieuw vrijheid
tussen tubes olieverf
liggen zijn verdwaalde…
Als morgen niet zeker is
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.840 Misschien
wil ze met poppen dollen
kleuren kladden op papier
buiten spelen om ‘t kwartier
krenten plukken uit de bollen
misschien
lacht ze om de regen
die ritmisch klettert in een sloot
of voert ze zwanen korsten brood
die ze van oma heeft gekregen
…ooit
misschien
vind ik mezelf verdwaald
in haar levensechte dromen
als ouderdom…
In verleidelijkheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
567 ik stapelde dossiers van
alle boeken en papieren die ik in
mijn leven gelezen en geschreven heb
verbazing en verwondering waren
de lijn die het zoeken eerst bepaalde
daarna kon ik mijn doelen zelf verhalen
door die bezigheden ben ik verdwaald
heb ik in het echte leven totaal gefaald
tot ik jou begroette in terloops ontmoeten
jij bent…
Vol midden-oosten klanken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 luid schettert de muziek
vol midden-oosten klanken
treinen rijden niet omdat
er angst is blijven hangen
verdwaald in eigen stad
niemand die mij richting geeft
vroeger ben ik toch
ook heel vaak hier geweest
de straat is rijkelijk
bekleed met donkere gewaden
maar er is geen mens die
het nederlands nog spreekt
geen vluchteling te zien…