Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Vertellende stilte

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Een sereen winterlandschap schilderde je vanaf je hand in verte van een lange winter en het drong niet tot je door dat iemand je op afstand lief had maar door de dood was heengegaan in het koude landschap van de ratio bevroren jouw intieme gedachten hield de radiostilte het zwijgen aan totdat alles verdween in absentie en wat de dood…
mobar23 oktober 2017Lees meer >

XXVIII - Het proces - 1945

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
XXVIII - HET PROCES - 1945 herinneringen schimmen uit een verleden in zeeën van tijd zuigende golven voor zover we kunnen zien staan we pal - robert brasillach waartoe gerechtigheid verwacht van ongerechten bereid gevonden in de gangbare spelling de toekomst te zijn in de verte ligt de vertrouwde horizon blauw over blauw…

De zee

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
In de verte kwam de zon met haar licht langzaam op. Deinend kwamen de golven tot elkaar. Slechts enkele vogels en mensen waren aanwezig. Opzienbarend was dat de natuur in zeer korte tijd een gedaanteverwisseling onderging. Adembenemend. Foto Dick…
Dick4 juni 2018Lees meer >

in Nagoro

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
goedgemutst samen op een bankje stil leven in Nagoro haar ogen verdiepen zich in de verte van de vallei beide handen rusten open op haar schoot zijn peinzend hoofd gebogen als hij haar hand licht beroert twee mensen roerloos zij aan zij op het bankje welgemoed in dialoog in Nagoro een bergdorp stillevens…
J.Bakx19 april 2019Lees meer >

openbare ruimte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
ik loop alvast vooruit en herzie mijn beweeglijkheid, misschien ben ik blijven steken in falend beleid, in ontbrekende witregels als lucht tussen beschreven adem eenmaal buiten voelt deze plek aan als aanwezigheid waar ik niet ben, een stilstaande ster in vallende ruimte, elke stap dichter bij afleggende verte achter het oog…
Iniduo29 juni 2019Lees meer >

En route

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
als je even meeloopt vertel ik over de weg de meeste stenen zijn omgedoopt, dat is wat ik zeg nadat ik ze heb aangeraakt zijn ze niet meer als voorheen wat meer versleten, dieper naakt, het karakter hebben ze nog wel gemeen zo zal de kim, in de verte nabij, geen echt wonder meer kennen daarheen liggen ook aangetasten, voorbij het moment…

bevrijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
terwijl hij uitkeek op de hoge witte blinde muur zag hij het mangrove moeras de reflectie van de vurige zon op het water hij zag de adelaar in het grijze licht de wilde haas in de verte het glooiende land het wisselende wolkenspel erboven geen ijdele woorden maar pure poëzie waarmee hij de zieke uit zijn bed bevrijdde…
J.Bakx31 juli 2021Lees meer >

Vertellende stilte

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
Een sereen winterlandschap schilderde je vanaf je hand in verte van een lange winter en het drong niet tot je door dat iemand je op afstand lief had maar door de dood was heengegaan in het koude landschap van de ratio bevroren jouw intieme gedachten hield de radiostilte het zwijgen aan totdat alles verdween in absentie en wat de dood…
mobar9 december 2021Lees meer >

ochtend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
langzaam spreidt de lichtval zich over akkers en verte weg is de zucht van gisteren vandaag is nu begonnen met druppels in het gelid slagvaardig met geharde discipline stilte is een storm, het oog is ons geweten het heden is nog geen later geworden waar we wezen zijn we nu in het gewicht van duisternis en de lichtvoetigheid van…
Iniduo31 januari 2022Lees meer >

Herfst

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Stil bos - in de verte hoort hij een ringtone. Lege speeltuin - wind wiegt de schommel heen en weer. Het klikken van haar hakken houdt het trottoir wakker. Storm raast en geselt de stad - kattensprong.…
Joepondro2 november 2023Lees meer >

winter blues

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
het uitzicht is een lege plek voor goden getooid met oude veren de lippen van perkament ze kijken in de verte zonder vooruit te komen geen vlinder of zwaluw- vlucht gezien op deze gebroken avond boven bevroren bomen als verzachting voor het leed zingt een engel winterblues niet de bloemen maar het ijs niet het glas maar de…
J.Bakx16 januari 2025Lees meer >

grosso modo

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 437
wat ligt aantoonbaar aan eigen waarneming ten grondslag en hoe lang is een breedtecirkel als je verder dan armlengte kijkt door de bank genomen, in het midden van grenzeloos, tijdelijk onbestaanbaar voor zover de verte reikt buiten mededinging met kop en schouders maar niet bovengemiddeld, wel altijd uniek wat blijft is nadrukkelijk…

oude tijden

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 877
In de verte luidt een kerkklok over de mistige grijze velden Het is herfst De bladeren dwarrelen Over de verlaten akkers De eenzame vrouw Keert terug naar haar hut Ze zocht de laatste aardappels en uien van het land Weemoedig denkt ze terug aan de ver vervlogen tijd Ze verloor haar man en kind In een wrede oorlog Ze blijft…
Ayla15 maart 2010Lees meer >

Memoire

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 519
in een memoire laat het leven je voorbij varen langs aanlegplaatsen van weleer soms ver in de verte terug wil ik de weg van mijn geest verklaren keer op keer zoekend naar de sfeer en markante jaren verborgen als het ware of zijnde achter de rug door de glazen van heden wordt nog steeds veel gemeden de ziel doorsneden opgeroepen in diffuus…

Oude pijn

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 178
wanneer mijn zicht enkel vanuit een brede horizon zou betrachten de onmetelijkheid te voelen, hoor ik nog de bergen in de schaduw van dit licht, schudden nog steeds orkanen vanuit de verte, belichten sterren dit gewicht zwijgen nog immer de verbindingen eens aangegaan, vervaagde bollen kwik zijn alleen te begrijpen zoals de…
Silann Nara22 augustus 2026Lees meer >

Zeilen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 379
Wanneer de boot verder glijdt door het open vlak, ontstaat een helderheid die zich pas toont in rust, een deining die het lichaam verzacht, alsof de verte onthult waar alles vanzelf klopt.…
CB3 september 2026Lees meer >

een stille aarde

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 909
weer gaat de tijd zijn vleugels strijken vliegen we in niemandsland een stille aarde laat ons blijken dat zij in stasis is beland we kijken in de verte de horizon voorbij en raken maan en sterren een eeuwigheid voor wij ja, we gaan voor samen en kleuren ons heelal, wij zijn de goden en scheppen liefde overal…

Een lied

hartenkreet
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.802
Jouw angst balt in mijn vuist Jouw pijn huilt in mijn aderen Jouw leed ademt in mijn huid Alles kan ik verdragen Alles wil ik je besparen Maar de afstand is niet in te halen Klanken in de verte Tranen in mijn ogen Zijn een schaduw van verdriet Maar hoor mijn lied Geurend naar een beminnen Ik zing woorden Woorden die door Het hart…
Kerima13 oktober 2003Lees meer >

Zicht op najaar

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.996
Verlaten hangt het oude steigertje tegen de oever terwijl de milde trage najaarsrivier het afkoelende water tegen haar kuiten fluistert het getij keert droef; er ruist een regen in het riet die voor nu en later de zomer van de dagen sproeit in de geel verkleurende verte loeit nog éénmaal een laatste koe het vertrapte gras en ook de zomer…
kees keizer14 december 2003Lees meer >

En ik zag jou

netgedicht
3.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 2.775
In de verte doemt het zwart met wat schuchter gedonder en een enkele flits Kletterend vormen de eerste druppels zich tot een stralend geheel dat mij hoop geeft Ik zag jou Zojuist was de aarde nog leeg Mensloos zonder leven Er klopte geen hart geen bloem stond geen vogel vloog geen kleuren of geuren Alleen de regen En ik zag jou…

Exil

gedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 12.717
Ik ontwierp mij want ik bemoederde het woord zoogde de letter verschoonde het leesteken en trainde het woord zindelijk Hun zichtbaarheid was violentie hun aanblik decimeerde mijn verte hun schriftuur beletterde mijn verstomming en hun lectuur belas mij de school…
Kees Ouwens24 augustus 2025Lees meer >

zich wiegen in de wind

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.271
ik zocht je in het bloemenveld je blauwde tussen groen zo teer mijn kleine held je zag de anderen zich wiegen in de wind hun kleur en harten vol met voorjaarsgeur je bloeide op een koude plek de hemel bleek een grauwe vlek toen jij ontplooide maar zon ontdooide wat bevroren was gaf jouw bloem het blauw dat ik altijd in de verte…
wil melker19 januari 2005Lees meer >

Benauwde hechting

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Toen je weg was Bleven mijn handen Onophoudelijk naar je reiken Mijn ogen je eindeloos zoeken Vragend of je de stilte wilde vangen Die in de verte lag Het was net alsof Het kind bleef schreeuwen Het kind bleef roepen Het kind bleef vragen Het kind alleen Blijft wachten Tot het krijgt Tot het geeft Tot het krijgt Tot het geeft…
sunrise11 juli 2007Lees meer >

the sound of simon

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 460
zwijg zeg ze niet de woorden die ik niet wil horen ze klonken al wel duizend maal in mijn hoofd zwijg laat me even de lucht bespelen de wolken witblazen om de verte te lezen klanken verbannen vergeten spreek nu maar doe het zachtjes met tedere woorden fluister iets liefs dat ik wil horen reik me je zinnen bakens voor nieuwe…
rietvr1 oktober 2007Lees meer >

ze dicht mirakels

gedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 5.919
poëzie haar zang tonen dragen verre verten toomloos temperament haar letters houden ’t niet binnen schreeuwen het uit schreien zouten over schermen resoneren voor eeuw’g op ’s mensen huid zelfs dan nog is zij ingesnoerd haar zegging springt buiten zinnen hangend aan haar mouwen ziet men haar altaar alles is uit vouwen spett’rend van…

Droom

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.382
Dan droom ik en droom ik weer van een schitterend huis verdiept in vele kamers uitgevend over verre verten en lokkend landschap. Wij zijn er. Jij en ik. Wij samen. Dan rolt er gedonder gruist er geraas scheuren muren stuivend tot puin. Maar Wij blijven samen. Onkwetsbaar. Vallende brokken raken ons niet.…

Oud buiten

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 765
Daar zit hij weer buiten op zijn schaduwplekje de wind waait wit door schaarse haren zijn ogen staren in de verte, leeg de oorlog, zijn kinderen zijn allemaal overleefd de wereld is allang te ver weg voor hem hij is bij al zijn doden al bijna in het niets straks gaat hij weer naar binnen naar zijn vertrouwde stoel het enige verschil…
Gerardo25 juni 2007Lees meer >

Zilveren tranen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 895
In verte waar meeuwen hun schreeuw krijsen in noorderwind dwalen gedachten samen heel even dacht ik jou hier te treffen te horen en te voelen maar het blijkt een illusie van de nacht het donker verbergt mijn getergde gelaat ik proef het zilte zout raap zilveren tranen in zand wis de sporen in dit verlaten land…

hij

netgedicht
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 974
hij ziet niet in het donker zijn ogen terneergeslagen vragend in de verte in wanen van de nacht hij wilde haar beminnen met een aarzelende tast van besmuikte handen en bleke vingers nu dwaalt hij en doolt in vergetelheid zijn lot zieltoogt in miezerige kanalen wie zal zijn rit verder zetten en hem de blauwzoete dromen…
Klaes3 juli 2007Lees meer >

suites voor annemieke XIII -Yburg-

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
wij zijn de enigen wrijfkoeken met een glimlach boven op de berg een gerookte zalm zacht als een bocht in de rijn mist in de verte het wilde zwijn kreunt en wordt kreunend verorberd zon in een zucht wind een glas voor een fles in de verblindende zon de dubbele prijs een fles voor een glas verwend voor de halve prijs dicht bij de…