3037 resultaten.
jeugdverhaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
624 in woorden die diepte peilden
zocht ik
zinnen die doorsneden
wat verlangt in elkaar te schuiven
ik heb mijn best gedaan
een gedachte zo uitdagend
ik dacht hem eens
in welke uithoek Hij zich verborg
God moest wel verschijnen
het was toen dat alles verdween
wat ooit zinvol leek…
Er was eens...
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.046 Een glimlach die
met mij speelde
Een warme hand
die mij streelde
Een mond die
mij teder kuste
Een heerlijk lijf
dat mijn zinnen bluste
Er was eens
die grote liefde
tot de dood
mijn hart doorkliefde
Meedogenloos
nam hij zijn deel
en liet mij achter
met een ijskoud luchtkasteel
Er was eens
....een sprookje…
De nacht is blauw
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
799 Zinnen zijn langer dan mijn dromen.
Ik benevel ze, strekkend tot dwaze taal.
Druppels rollen van mijn tong.
Beelden dansen op mijn iris.
Ik omarm de kou
en dompel mij onder in de sneeuw
van het onbeschreven wit.…
dichten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
515 Ze nestelen zich in de poriën
Het worden woorden,
dan zinnen,
aaneengeregen
regels van mijn hersenspinsels.…
Een middag in mei
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
916 Een maandag
ontdekte zinnen, beminnen
een middag in mij.…
Ouder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
650 Ik sta stil
ook de bomen luisteren
naar jou
en de dagen
verlopen tot een zachte zucht
hoor de bladeren
zacht ruisen
onder de klanken van jouw zinnen
vertel je jouw verhaal
en wij tellen de samen
de jaarringen van jouw hart…
Marmeren jaargetij
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.149 waarom toch stapelden zinnen
zich kamerhoog maar
hield ik de woorden binnen?
zag ik niet de bleke weken
of de laatste sneeuwvlokjes
die langs jouw wangen streken?
nu de wind het blad omslaat
in het marmeren jaargetij
tikken mijn dagen in versterving voorbij…
keuzes maken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
696 soms ga je af
op de fluister
van de wind
die ruist in
je hartenklop
Keuzes maken
je volgt de pen van hem
die pretendeert
geen "schrijver" te zijn
en je gaat van zijn woorden houden
omdat je emoties
tussen de zinnen
leest, ongeschreven
maar hoorbaar
in de fluister
je noemt hem "dichter"…
bij wijlen en tijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 in tijd
zoeken wij
de woorden
herlezen in een
universum geboren
bloesem moet vallen
zinnen scoren
gedachtes in tijd
vleugels branden tot wij
opnieuw vallen
horizon zonder eind
niet te begrijpen
alleen maar voelen
en de kleuren ruiken…
WEG
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.263 er is iets weg
ik weet niet meer wat
of waar of wanneer
maar de lente laat mij koud
ik overwinter weer alleen
buiten al mijn zinnen
wie is binnen
en wie wint niet ?
ik ben een stuk verdriet
een lied zonder veren
te oud om het geluk
af te leren
alles was wonder
alles is wonde
alles voorbij
alles : zij…
Op grond van lezen.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
630 Tenen krommen het boek,
geplooid in zinnen
schuift poëzie even op
en valt terug aan wielen,
de banden kunnen zelfs
een tafel op voeten zijn
Gedichten reiken te ver
voor begrip en beelden
raken slaap aan,
één bladzijde wil rusten.…
Zoals
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 zoals je lichaam in mijn zinnen ligt
je schouders mijn nachten ondersteunen
je driftig bloed de uren sneller laat stromen
tot ze na een kort onsterfelijk moment zichzelf verdoven
zo laat ik hier en nu jouw stem weerklinken
speels en vederlicht maar zonder spreken…
DE REDEN VAN JE DOOD
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Uithollend je betoog is daar
nog het geslepen tegenargument
dat woorden niet konden weerleggen,
het ongehoorde, ondermijnend
al wat vertrouwd je zinnen zeggen.
Afwezigheid voorwendend tot je zwijgt
houdt het zich klaar. Wat je aan leven maakt
zo bagatelliserend tot een speech voor lege
stoelen, niet iets wat je met overtuiging houden kan.…
Reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
563 Ik stop mijn lach in een doos
mijn tranen zijn voor de rivier
mijn woede behoeft geen thuis
wat ik meeneem op mijn reis zijn wat losse zinnen
dan kan ik wellicht aan mijn boek beginnen
ook pak ik de cognac
neem een slok en in mijn hoofd wordt het lichter
eerst dan voel ik mij de echte dichter.…
Een wijland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
723 zo horen sprookjes te beginnen
vreemd
hoe zinnen zoet ingeslikt
losgekoppeld
gaan stollen in de maag
bij ’t laatste treffen
jij
diezelfde blauwe blik
beneveld
bij de gedachte dat wij
ik denk
het zou ’t einde moeten zijn
er was eens...…
Voor I.J. (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
481 binnen deze papieren grenzen
waar aaneengeregen zinnen
zich zachter verzetten
wil ik wonen.…
Suzy Qrious
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.074 Carice piepjong, Cees Geel met vrij veel haar
Halina zei ook ergens 'n paar zinnen
Er stond iets heel bijzonders te beginnen
Al werd je dat pas achteraf gewaar
Oud nieuws? Oh ja, een achterhaald gegeven
Maar hoe uniek om dat te herbeleven…
Waar venijn articuleert
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
573 als woorden galmen
spreken ze niet
verliezen in ruimte
hun samenzang en melodie
waar venijn articuleert
sist het serpent
genadeloos het
ijskoud sentiment
maar jouw ogen
zonnen warme zinnen
je stem vibreert
heel diep van binnen…
Opname en afgifte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
442 Woorden waaien eindeloos
Voorbij vandaag, wind die niet
Meer liggen gaat -
Slechts een vraag telt:
Welke woorden op te nemen
Om er werkelijk iets moois
Mee te doen, ze smeden tot
Zinnige zinnen, te komen tot een
Afgifte waarmee ook de
Ander zijn voordeel kan doen…
statiegeld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
502 mooie woorden fraaie zinnen
om een vers mee te beginnen
dat zichzelf zou moeten schrijven
en een eeuwigheid beklijven
doch dit alles blijkt een droom
en voor de dichter louter hoon
niets blijft eeuwig in dit leven
op alles wat ons is gegeven
ook al is het maar voor even
staat vooralsnog statiegeld…
Gedoofd
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
494 Een straaltje licht
het bos
een fietser op het pad
nog net te zien
een man,
hij was hier eerder
zijn schim verdwijnt
tussen de stammen
ik ga voor dichterbij
en zoek beschutting
is het de koelte van het mos
die mij bij zinnen brengt
ik pak mijn fiets
het licht gaat uit…
Het boek van verleden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
811 in grijs
kleurde zee het
verhaal van je leven
traag rolden golven
je zinnen al
brekend op strand
woorden verwaterden
stroomden als letters
over los zand
ik pakte je hand
we zagen het land en hebben
het boek van verleden gesloten…
doorbroken stilte
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
376 stil zijn
in woord, gedicht
in heel mijn wezen
laat maar even
spreken kan altijd
er hoeft niets bewezen
stille tijd
eindigheid
dankbaarheid
verloren maar niet kwijt
stil blijven
niets herschrijven
in stilte beginnen
dan een paar woorden
opgeschreven zinnen
genoeg…
Ik ben geen beroemde dichter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Ik ben geen beroemde dichter
die met woorden
in prachtig gestileerde zinnen
gevleugelde gedichten tovert
over verdriet, het leven,
de liefde en het beminnen
en de harten
van de lezers verovert
toch is het mij ook gegeven
mijn steentje bij te dragen
op gedichten.nl
want voor mij blijft
het spelen met woorden
een creatief spel…
Waardigheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 In woorden
kon ik de situatie schetsen,
in zinnen
is het gebeurde geformuleerd,
in tekst
is de waarheid helder,
verbaal
heb ik mij verweerd.
Vertrouwen beschaamd,
iets kostbaars van me afgenomen,
het maakt me niet meer uit,
als ze anders geloven,
God weet de werkelijkheid,
en wat niemand
van me af kan nemen,
is mijn waardigheid.…
Brief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
757 vraag je me
want je houdt
van m'n stem
Jij kan
je woorden
-met 't grootste gemak-
tot zinnen aaneenrijgen
Het is nu
dat ik ween
want ik ben
je adres onderweg verloren.…
Waarom schrijvers schrijven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 Schrijvers geven zinnen zin.
Verhalen komen door hen tot leven.
Schrijvers sterven eenzaam.
Verhalen blijven.…
beweging (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
452 misschien is hij
licht van zinnen
als hij klapwiekend
door onweersluchten
hemel en aarde beweegt
in intervallen
tussen vlucht en val
venster en kwetsuur
vliegt hij met kracht
tegen het raam
in een oogwenk
ziet hij in het glas
zijn spiegelbeeld
wat blijft is een gestolde
afdruk op het raam…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 een bijna
briljante vondst
die sluimert in
de prullenmand
stukjes van een
gebroken droom die
ontwaken in een
helder mozaïek
het gedicht in
duizend stappen
dat in zestien
zinnen adem vindt
daar kun je me
's nachts voor wakker
maken overdag
liever niet…
miniaturen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
484 zij probeerde het grote
binnenin de randen van miniaturen
schilderend te vangen
houd je pas één tel in
als je me over het hoofd zal zien
lees dan de poëet
die met penselen-pen
een ingeraamde queeste
naar zinnen biedt
de onpeilbare diepte
van haar ziel
niet vinden kan…