11284 resultaten.
Zijn lentedroom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
650 Haar haar had de kleur
van het heldere doorzichtige
zilveren water van een beekje
in opbloeiende lente
de wind liet het losjes
om haar hoofd wapperen
haar wimpers als roetzwart spinrag
op blozende wangen
toen ze begon te praten
klonk haar stem als muziek
en donkerbruine honing
haar lach als een betovering
hij liet zijn hart bespinnen…
mijn antwoord
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.875 kolkende golven
woest als mijn gevoelens
verslindend als wolven
beukend tegen rotsen
en rustend op 't zand
wind die rukt
aan mijn haar
en plots in de verte
sta jij daar.
kom, geef me je hand
zeg je zacht,
je kust me en lacht:
gedaan wat ik kon
alles gegeven
maar met jou wil ik verder
voor altijd
en niet slechts voor
even.…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
Kleuren in hun bladmagie
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 de ochtend fluistert
dauwend herfst
trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
weemoedig tonen
gedachten dromen
in nostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik zie de zomer
in zijn vruchten
het rijpe rood
de kleur van…
Stille getuigen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
568 vast willen houden
tegen beter weten in
een parel drupt
langs gezicht
hals en valt in het kuiltje
tussen haar borsten
een hartentraan
loslaten wat is het moeilijk
te laten gaan
wat je zo dierbaar is
vuisten gebald
in de schoot
tanden bijten op lippen
de wind fluistert troost
maar even wil ze
dat niet horen
wat doet het pijn
nu daar…
Straks
gedicht
3.5 met 40 stemmen
11.077 Zie je de sterren en voel je de wind?
Iedereen hoopt dat jij wel iets vindt.
Iets dat verstopt is, dat niemand kan zien,
Enkel wie jong is die vindt het misschien.
Heeft het te maken met wat je graag wil?
Wie zal het zeggen de toekomst blijft stil.
---------------------------------------------------
uit: 'Wie weet nog waar we zijn?…
Venita
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
1.169 de rotan stoel bij het achterhuis
schommelt door wind bezeten
zacht krakend en bijna vergeten
op het terras van schelpengruis
een man door zwart gedragen
wordt zichtbaar tegen het blauw
van loze adem en diepe rouw
die het dagend licht vertragen
uit zijn brieven vallen wonden
als losse blaadjes uit het leven
door zijn verre kind gebonden…
Weet je nog?
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
2.435 we gaan
stevige stappers aan
we deden het al vaker samen
er is verbondenheid
jij loopt wat harder
ik moet de pas er in zetten
maar het maakt niet uit
zo’n dag met jou
waar die ook heen leidt
geeft zoveel moois
en zoveel kleurrijke herinneringen
dat de dromen er over
later nog wekenlang
fluisteren in het meanderen
van de zee en de wind…
Gezapig als de zoen
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.008 Gezapig als de zoen van koele kinder-lippen
en zoeler dan ’t gezoef van bloesem-zoete wind,
o kleine regen, heeft van duizend glinster-stippen
uw stuivend licht mijn haar met perelen gepint.…
Herfst
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
627 Een boom gestild
verkleurd verschiet
verdriet achter de huizen
buigt eenzaam met de wind
geef hem die hand, mijn vriend
en tracht onachtzaam
mee te zaaien
deze droeve melancholie
heel af en toe
tussen het zwerven
het is nu voorbij
de grote trouw
blijft behaaglijk
binnenshuis
waar haardvuur knettert
en weer een jaar
bedachtzaam wordt…
de eerste zondag in november
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
672 grauwe wind grijpt parasollen
regen valt als blad de regen
kleurt de straten watergoud
binnen hangen hoog de lampen
boven een piano en een drummer
hun doorgerookte stemmen
gaan aan ons voorbij
een hand glijdt langs een rug
de wereld hangt op warme billen
vol van bier en rode wijn
er wordt uit volle borst gezongen
als in de late middagdienst…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 Prachtige regendagen,vlagen van
wind die nergens naartoe gaat;
zwarte vogels die cirkelen rond
mijn verlangen naar licht.
Mensen proberen teder te zijn
ondanks de pijn van
verlies en onbegrip. Konden we
maar altijd weer herbeginnen.…
op schoot bij de oorsprong
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
783 zo dun ziltig
maar vrij van elk mengen
van de mensenzee en het diepe
spoorloos op vingers van zout
ik wou dat je daar bodemloos
kon vallen in een bedwelmend bedaren
en gewichtsloos zweven op de nevel
mezelf ontrukken van boven en onder
maar ook weer wil ik er niet eeuwig blijven
uit het niets of vanuit het vaderland
het vamen van de wind…
Geef mij je angst
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
644 in haar fluistert
een nieuwe droom
haar voeten willen dansen
maar nog even wacht ze
trillend van emotie
opgewonden van
elke nieuwe belofte
die zich zinderend
op haar netvlies spiegelt
de kracht in haar
staat op
vangt haar droom en
in de wolfshuil van de wind
staat ze roerloos
dan voelt ze dat ze mag
in een explosie van extase
lacht…
NIEUWJAARSLIEDJE
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.369 Op de dwarse ribben van de aarde
onder de adem van de wind
bloeit een schoot vol vruchten
geen seizoen verbindt
Gedragen op aandachtige handen
onder de klanken van de stad
passeren kleine nieuwe liedjes
op een eigenzinnig pad
Op ribben,adem,schoot
en vruchten
op handen,klanken,liedjes
pad
heft nu het glas
en drinkt tezamen
wat wijngaard…
De kinderlach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Nee, het altijd durend krachtenspel,
van wind en water boeien wel,
maar ’t aller-diepst aan ’t Noordzeestrand,
trof mij de kinderlach aan de waterkant.…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…
Mijn Wad op papier
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
557 je hebt mijn kust geschilderd
op een Wad - papieren doek
dat grenst aan schoonheid
en het besef dat de waarde
van de verf in de hand ligt
van de meester
toch zijn de kusten die ik niet ken
schoner en eerlijker van aard
met ongerijmde wallen zand
die wuiven en stuiven
bij een telkens omgevallen wind
maar mijn verlangen kent slechts…
Druppel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
702 Een trilling van lucht
Strijkt door je blonde lokken
Innige omhelzing door de wind
die je meeneemt
op een reis vol avonturen
Eeuwig zou het mogen duren
Fladder met vlinders
Plons met de kikkers
Duik in het hoge gras
Waar de tijd een overmoedige was
Hap naar luchtbellen
In een dans met kogelvormige vissen
Wieg met de bomen
Laat je…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
De kust.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
580 De wind en golven brengen
herinnering terug van toen
hier aan de kust vind ik dan
mijn innerlijke rust weer terug.…
begroeting in rood
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
537 De woorden uit een oud gedicht
bloeiden, als rode rozen in mijn hart
op zoek naar liefde
maar ik strooide ze uit op de wind
in een nacht
zonder licht dat
door wolken heen breekt
en alles verdween
uit het zicht
soms lijkt het
of één van die woorden
mij heel stil begroet
geschreven...op de wolken
in een rode gloed
die soms door de zon…
DE KLEINE BIJ
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
826 Er danst van bloem tot bloem
geen stamper laat het onberoerd
een volijverig bijenkind
het doet zijn werk
in weer en wind
natuurgetrouw
zijn levensloop bepaald
ten dienste van de koningin
wipt bloemen in en uit
de honing is een onderdeel
bevruchten
dat is toch de plicht
en in het late zonnelicht
bloeit volgend jaar
een jonge plant…
terug naar
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.778 rug
naar een leven terug
in de tijd
ontmoet ik weer
de verdrongen geesten
van feesten op de weg
achtergelaten
alles wat ik heb
uit angst
te worden verlaten
maar liefde
duurt het langst
je roept
ik voel je lach stralen
op mijn rug
ik draai me om
en keer terug
knijp mijn ogen dicht
en voel de zon
de zon weer op mijn gezicht
de wind…
oppervlakte en diepte
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
688 zittend aan de kant van het meer
turend over het weidse water
is het heerlijk genieten
een fuut zwemt voorbij met jongen op zijn rug
jonge eendjes volgen hun moeder
zwanen zwemmen statig in colonne langs
het heldere water geeft zicht tot op de bodem
een school visjes is te zien in de diepte
met de zon helder aan de hemel
de wind kabbelend…
In jouw ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
734 lisdodden en lelies
eronder zwemmen voorntjes
en hier en daar een stekelbaarsje
ik kom tot rust bij je vijver
en ben intussen ook heel wat wijzer
geworden en ben nog lang
niet uitgekeken
op het stromen van het water
en het lieve salamandertje
dat ik zo pas zag zitten
hij keek op en dook in het water
en weg was ie weer
de zon scheen
de wind…
Het strand van juni
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 ik wandel tussen licht en land van zand
het water bekijkt mij met zijn grijze ogen
ik kijk terug naar haar tijdloze bewegingen
het strand loopt heerlijk nu
de wind is er de enige hindernis
maar hij waait wel in alle kleuren
de vlucht der vogels volgt de lijnen van het water
er heerst een oude bekende stilte
een korte schaduw van zon op je…
linkshandige waanzin
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
638 , geen verzonnen
signaal van mijn gekte
tussen mij en het uitgevouwen
getij
-elk ogenblik beschreven-
geen zoutige analyse
opdat ik zou kunnen genezen van de stilte
of van de watermannen uit jouw sterrenbeeld
die met stukjes spiegelglas de verte
van een rivier nabootsen
wanneer ik blootsvoets
dwars door het requiem van de wind…
Vogeltje
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.101 Het was een amusante foto
van een stranddag uit ons leven
waar wij staande in de storm
jassen hadden uitgedaan
waar ik die dame mij herinner
al op leeftijd - die toen even
nog van ons dit kiekje nam
maar onderuit toen is gegaan
Haar hoedje waaide door de wind
waar zij bleef liggen in de regen
met die camera van mij
die ik weer snel had…
als blinde
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.102 de wind waait libel
naar ons kant toe.
tast jij?
... mijn ziel likt jouw stilte
die zalig is.
zie jij?
... er zijn veel "meer wouw!"
uitziende vrouwen.
kan jij?
... mijn vrouwelijke aanwezigheid
vibraties als een blinde waar nemen.
durf jij?…