Alle inzendingen over natuur

12648 resultaten.

Sorteren op:

zonnebloemde kleur

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 741
je streelt met licht als koude mist het strand vangt met een klamme hand ik vlucht en zoek je warmte op het land je brandde in het glooiend geel van franse heuvels zonnebloemde kleur verliet me in de onweersgeur van pasgevallen regen je straalde opwaarts in het gletserwit helderde de kale wand sloeg onverwachts toe met lawines…
wil melker5 augustus 2004Lees meer >

Bovenmenselijk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 743
Ik oefen in het behoud van de soort streef echter bewust naar de orde van aarde een vruchtbare laag op gestold steen schimmels hebben een naam muteren tot een plaag tot menselijkheid tot heerser over leven maar in de orde van aarde zijn er schimmels… om het behoud van evenwicht…

Wereldbeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
Onze landmassa verloor saamhorigheid continenten dreven langzaam uit elkaar onder invloed van de meest verduurde tijd de beweging scheidde onberekenbaar Maar vanuit de ruimte, hoog aan perspectief zagen we een ander, heerlijk hoopvol beeld alle levensvormen groeiden explosief en het nieuwe uitzicht werd ons voorgespeeld Elke ademtocht hergreep…

Ik ben van de buiten

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.141
Ik kreeg van mijn ouders, Van ieder mijn part Van vader mijn schouders Van moeder mijn hart Ik vocht om mijn stuiten Met zuster en broer. Ik ben van de buiten Ik ben van de boer! Bij d'eigenste pachter, Eerst koeier, dan knecht Mijn klakke van achter, Mijn hoofd immer recht Zo dien 'k om duiten, En teer op mijn toer; Ik ben van de…

gewoon even lekker...

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
Kriebelzon en ritselwind Wiebeltand en peuterkind Rinkelroer en koffiegeur Zomerstoel en wolkenkleur Zwaluwdans en harteklop Hersenspin en ruitjesdrop Al die dingen en nog meer Autoloze zondag sfeer…
geert22 augustus 2004Lees meer >

Sterrenbeelden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 927
hou me nog staande in een kleurenstorm met penselenpracht geschapen een dans –droomrijk mag ik me gelukkig prijzen- maakt zweverig genot ik schets de nacht die sterren meer verdicht maar ruimte laat me open tot morgen in een ander licht ontwaakt…

De beukenhaag

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Langs de uitgetreden duistre weg Bouwt, om de tuinen te versperren, De oude ruige beukenheg Haar zwarte wal tegen de sterren,- Het dorre hout ruist in de nacht Als een eindeloze klacht. Van onder kaal en afgetrapt, Vol puisten aan haar arme stammen, Is zij aan alle kant gekapt En wuift geen tak meer uit haar kammen,- Van buiten is…

impressie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
de stortregen heeft huisgehouden in voor- en achtertuin her en der wordt mijn weg bemoeilijkt door scheefgevallen guldenroede voeten en broekspijpen zijn kletsnat binnen enkele seconden een bamboetak zwiept in mijn gezicht naaktslakken schuiven met allure over de tegels een nieuwe bui nadert…
Jan Blaauw26 augustus 2004Lees meer >

Zefir en chloris

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.965
Zefir lag ontsluimerd neer Bij de gloed der middagstralen; 't Avondlied der nachtegalen Wekt de slaper weer. Zachtkens wiegt de berk haar kruin; Fluistrend staan de popeldreven. Als hij vrolijk aan komt zweven, Langs het scheemrig duin. O, hoe geurt het van rondom; Nu zijn vlucht in 't bos blijft hangen! Chloris lokt, vol zoet verlangen…

Morgenlijk verwachten

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.633
De dag staat als een maal bereid, Ik proef in 't zuivre morgenlicht Als een nog woordeloos gedicht Uw naë afwezigheid. De verten zijn al luw van u, Waar zon de laatste neevlen reeft, Gij zijt al in het windbegin Dat door de tere toppen beeft... Breng mij mijn deel van 't koel gespeel Dat tintelwater achter wilgen doet, Van 't luchtazuur…
P.C. Boutens30 augustus 2004Lees meer >

Na zons-ondergang aan zee

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.815
Zonne stervend zonk in zee,- en een wijde wade spreidde op de brede kimme neer 't wolkenheer. Eenzaam ruist de duistre zee,- langs der duinen ruige kruinen, als met droeve dodenklacht zucht de nacht. Eenzaam, eenzaam ruist de zee, slaat de kuste zonder ruste,- moeder aarde ligt alom doods en stom. Op het woelend vlak der zee wislend…

Geheimen achter schors

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 788
Zwijgend langs het schimmige pad in een schier eindeloze rij schuiven ze langs mijn flanken vol scheuten, takken, ranken diep droevig druipend nat soms ook weer vrolijk stralend blij zien ze op mij neer, geen besef van mijn groeten en mijn danken voor al het stilzwijgend leven geen woord over mijn gedachten geen glimlach uit hun kruin…
kees keizer2 september 2004Lees meer >

OCHTENDDAUW

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.484
De ochtenddauw legt zijn kristallen op het nu nog onzichtbare gras de zon zal het laten verdwijnen de kleur weer geven wat het was. Mistend nevel in de ochtendgloren maakt het zicht wat minder scherp turend staar ik in dat grijs gordijn waar ik eventjes mijn blik op werp. Zie daar dan de eerste zonnestralen voel de warmte op mijn huid…
Moeke3 september 2004Lees meer >

Concert

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
Ik zit buiten onder het balkon aan de rand van de regen. Het geluid van de neervallende druppels op de straatstenen valt samen met de hardere klanken van de druppels op het metaal van de zonwering. De straal water uit de verstopte dakgoot soleert, de bliksem levert de lichtshow. De donder dissoneert luid, gevolgd door de klap van een dichtslaand…

Wonderlijk

netgedicht
2.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Hun podium is de zwarte nevel waarin ze eindeloos dansen mogen de schittering op een natte gevel maar ik zie niemand opgetogen Hun glorie straalt al eeuwenlang geen notie van begin of eind wie geniet van het nachtelijk behang vreest dat ze morgen niet meer verschijnt ? De wonderlijke hemeldans van al die sterrenpracht zo alledaags, ontdaan…
kees keizer9 september 2004Lees meer >

Zonnebloem

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.191
Als een naar de zon gedraaid gezicht, door zijn warmte uitverkoren, zonnebloemen verlangend naar het licht een nieuwe dag, het ochtendgloren. Hunkerend na de donkere nacht, wachtend op de dageraad, verdriet en pijn weet ik verzacht door zonnestralen die ik binnenlaat.…
Lisa P.10 september 2004Lees meer >

Dansensde elfen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
ganzen die in gedachten zijn gezonken ontwaken door liefdevolle muziek dwangmatig gaan ze naar beneden lonken genietend van al het akoestiek in gladgestreken water dansen elfen op waterbloemen omgeven door een prachtig theater laten ze zich door een lichtbundel inzoomen de blauwe lucht laat zich door dit schouwspel omringen al genietend…
Bert Vos11 september 2004Lees meer >

Onvergetelijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 904
Wat kan ik nu nog verzwijgen over de diepte die me stilde die onder zins-en-delen rilde om rusten aan elkaar te rijgen `t Heerst om jou zo ongekend als een collier uit één geheel puur mineraal minstreel gespeel waarin jij bindend schakel bent Krekel, kikker, brulkonijn mistlichten die kring vervoeren zelfs in wortels onder de grond…
WOLF13 september 2004Lees meer >

De schittering van de hemel

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 793
wanneer ik in de avond naar de hemel kijk verbazen ogen zich door schone schijn een paradijs zo breed van omvangrijk geeft een warm gevoel van samenzijn de maan symboliseert het levenslicht opgebouwd met stenen van geluk elke klinker op elkaar afgericht dat resulteert in een uniek meesterstuk het tafereel laten omspannen door sterren die…
bert vos15 september 2004Lees meer >

Nacht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
Ik ben nog op en schrijf nog wat. Het hoeft zo laat niet meer te rijmen. Met wat ik denk nog wel, maar niet in klank. Het is stil in huis en buiten ook. Even nog een luchtje scheppen en genieten van de sterrenpracht. Het is zo stil daar boven, net of daar helemaal niets en niemand is. Maar dat weten we niet zeker. En het zou toch zonde…
Gé Tol20 september 2004Lees meer >

De dag lag bleek

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.170
De dag lag bleek neer op bleke sponde. De wateren lagen blank onder blanke avond, De lucht was stil van sprakeloze monden, de wolken waren droef van ingehouden tranen. De windevloot, de schepen van de luchtezee, Lagen alle stil voor anker aan de kimmeree. Daar was geen zonnemond de avond rood te kussen; Daar was geen teer gerucht de stilte…

Nachtelijke visioenen

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 698
ik strek mijn ogen naar sprankelende sterren gedachten in mijn hoofd vervlogen laten emoties niet versperren genietend van het maanlicht laat ik mijn hart ontwaken met een prachtig aangezicht doet het naar meer smaken in verbazing verweven begint een onnatuurlijk schouwspel engelen die boven mij zweven zo mooi als een model met liefde…
bert vos21 september 2004Lees meer >

Domburgs uitzicht

poëzie
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.592
Opeens, met één blik te overbruggen, valt verslonken De straklazuren Roompot tot een kronkelkreek Voor ‘t land van Schouwen als verheerlijkt opgeblonken En stralend aangedreven uit zijn nevelstreek: De witte stranden en de brede berg der duinen Met in zijn laatste plooi het kleine dorp bekneld, De hoeven loofgepluimd binnen haar akkertuinen,…
P.C. Boutens25 september 2004Lees meer >

tanka: laat-zomer

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 783
warme laat-zomer een uitgebloeide struik toont nog opnieuw één bloem met verlangen beziet een oude man het tafereel…
eli stater28 september 2004Lees meer >

Herfst-mijmering

poëzie
2.9 met 65 stemmen aantal keer bekeken 5.630
Of moet het zijn, Dat ik verkwijn, Als 't herfstschoon der natuur; Dan, Schepper, zij, Dit najaarstij Ook mij ten stervensuur! Wat me ook verbeidt, 't Is zaligheid, In U getroost te zijn! 't Schudt, dag en nacht, Het sterfbed zacht, En rooft de dood haar pijn. ------------------------------------ uit: Lente en Herfst (1842)…

Zeeballade

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 979
Golven met schuimkoppen op de top rollen speels het strand op en leggen een schelpentapijt in een kleurig patroon op het zand Dan jaagt de wind de golven op en het donderend geraas van het aanstormend water doorbreekt de serene stilte Dreigend verovert de zee het land met een nietsontziende kracht neemt de zee als overwinnaar vele trofeeën…
Ilse Steel28 september 2004Lees meer >

Bang voor water

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 724
ze wil een vijver helder water suggereren neerlegt een spiegel in het groen zodat vogels erin vliegen en wolken reflecteren…
Laurens Windig30 september 2004Lees meer >

zee

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 940
in golvend stromen uitgevloeid trek jij je traag terug wijl zout op zand verzadigd strand stil na-ebt op haar rug nog rust de kust der dromen tot zij weer samen komen…
klaasje8 oktober 2004Lees meer >

Windsurfer

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Op een hoge golf bedrijft hij zijn acrobatiek tot de zee het wint.…

Blarenlied

poëzie
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 4.587
Wij, dorre en dode blaren, Wij komen stil gevloon En vlechten door uw haren Een goud- en bronzen kroon. Daar, waar wij ritselend vielen, En strooiden herfst-gewaad, Daar sterft iets in uw zielen... Gij, die er over gaat. Wij leggen in uw ogen Traan van weemoedigheid; 'De zomer was een leugen'; Zo zucht ge, wijl ge schreit. Neen,…
Alice Nahon24 september 2026Lees meer >