35704 resultaten.
Vreugde honing zuigen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
455 witte zon de waterbron het rein fontein van bloed
wonderlijk zoet zijn Gods vonken: zij zal zingen
God zal het misdadig oog bedwingen
en zij: zij zal de vreugde honing zuigen
verlost uit slavernij van aardse dingen
Gedenken wij de belofte van trouw; O ja, de zaadkorrel
viel in vruchtbare grond met een blauwe hemelzoen
en kleurenboog ver…
Portsmouth
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 het was in Southsea Coffee aan Osborne Road
ze schuift een stoel weg van de tafel
de serveerster staat op
ik kijk door het brandraam naar buiten
het eiland lijkt niet ver van hier
is er iets dat je me niet verteld hebt
over Portsmouth en over het eiland
wankelt haar stem
zwijgend staat hij bij de deur
een etalagepop in kleren
die een…
Zwart verwarmd de kamer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
403 de aarde is
een grote klomp vlees
lage landen hoge rotsen
mensen die met elkaar botsen
tot in de verte klinkt het echo van geweest
een vogel met geverfde veren
wil de taal leren
krap in de portemonnee
valt het niet mee
zonder studiebeurs al helemaal niet; o nee
niet in de krappe huizen met
in de hoeken luizen en bleek gele kringen…
In liefde opgedragen?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
391 je staat naast mij,
maar je gedachten
lijken elders
ik draag het in me en
laat me huiveren, de wind
fluistert monotoon je naam,
ik zal het niet verstaan
Je bent te ver misschien,
of te dichtbij
toegankelijkheid is niet
in afstand af te meten
kon ik die laatste bij
zijn die in je honing
mag verdrinken, maar
mijn nauwkeurigheid…
Treinovergang Ermelo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 en hoe hij mij niet meer herkende
terwijl hij mij nog op een glas whisky
had getrakteerd
en mij over de stroeve relatie
met zijn vader had verteld en hoe hij
zichzelf verloor
omdat hij zijn bedrijf moest overnemen
en hoe hij die ene dag
langs mij liep en ik hem groette
alsof hij mij wel zou herkennen
maar hij was mijlenver weg aeonen ver…
Balmaské
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Een rij mensen op het balmaské
in 't schelle schaduwloos licht gedwee
dansend en buigend in de zaal benee
onder maskers en kronkeltongen ontevree
O wee o wee de lucht is buiten blauw
en binnen zonder rookverstoorder grauw
met grijze ogen gelijkend op de rook
vogels met veren gloeiend rood als een pook
Zweefden gezamenlijk voort verdoofd…
Een ongeldige niet?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 spektakel in andere zetting uit
te drukken in treurig leed omgeeft,
van eigenwaarde ontkleed, zodat
ik terug kon vallen uit het mirakel
dat in mijzelf geboren was en bij
tegen beter weten in en toeval genas,
een terugkerende drijfveer van het
moeten, het willen zijn door reflectie,
gegriefd, of gekliefd, gedompeld
in de ironie van pek en veren…
Teder vertier
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
420 hoe iemand zo teder kan zijn
dat kan alleen in liefde blijven
waar ook ter wereld
het droombestaan leeft voort
in ogenblikken van vertier
om droom te worden ben ik alles
waar ik nooit aan heb gedacht
speel ik de hoofdrol in het zwijgen
kruipt er stilte onder jouw huid
en alles wat geen vorm krijgt
blijft inhoudsloos verloren
ver…
Co & Rona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 't Zijn hallu tijden, raar en cinatoir,
A zo los van part en bi van zar
En sur heel ver van vreemd en realistisch
Hoe ab is eigenlijk 't nieuwe normaal?…
De tijd rijpt tot een ijskoud begrijpen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 des doods
boven donkere golven van de zee
Van oost naar west de wereld rond
overal schrijdt de stilte door de straten
Onze handen beven
beroofd van warm leven
in 't gewoel zonder warm menselijk gevoel
we hebben geen keus het verderf
dreigt als Goliath de Reus
De troostende hand overweldigd
beroofd van zeggingskracht
Een gebroken veer…
GEZIEN EN GEDAAN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
450 mijn ouders hebben
de oorlog meegemaakt
het land opgebouwd
voorwaarden geschapen
zij hebben zoveel
gezien en gedaan
hebben bomen geplant
om vruchten te dragen
wat hebben wij relatief gezien
aanslagen ver weg en enkele
iets dichterbij – crisissen?…
Bij 'Prostituée, 1921' van Eugène Atget
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
609 De kleine
inham schenkt wat bescherming tegen
de triestheid van haar vak, waar
ze met een verbitterde blik naar kijkt
ze staat in het middelpunt en het
zonlicht verlicht haar, maar groter
is de schaduw om haar heen
die in onze droom een groot, donker
dennenbos rondom haar kasteel is
ver weg van de Parijse demonen
en de platte geilheid…
Mijn beste vriend
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.172 een bloem
ik zette koffie, zorgde voor taart en koek
en tussenin bespraken we ons lievelingsboek
we hielden beiden van decoratie en van tuinen
en door jou kon ik mijn kennis ook verruimen
zelfs wanneer ik verward zat in de problemen
was jij het die mij de juiste oplossing kon geven
toch ging op een dag ieder zijn eigen wegen
bleef van ver…
Over taal en leven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
438 Ver voorbij de letterkunde,
die onze geest niet vindt.
Woorden zijn onze ware waarden niet.
Wel erhalen die we elkaar vertellen.
Wonderen van werkelijkheid.
Werken uit geliefde liefde.
Dat is het ware draaipunt,
waar taal om draait.
Draaien doen alle ware schrijvers,
die van harte schrijven willen,
en die echte letters zoeken.…
Kinderen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
475 Ik staar in de schaduw van een ver verleden.
Ik hoor je.
Maar mijn tijd is niet die van jou.…
Hij kwam weder
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
799 Alleen bij ‘t nieuwe morgenlicht
was het even wennen
‘t zoeken naar dat eerste woord
maar zij zwegen beiden…
en samen deelden zij ‘t verse brood!…
Het spookslot van HORST!
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
576 het spookslot van Horst
de Diestiaanse parel
in het Hageland -
van einde en ver bezocht -
eenzaam is de spits
eender welk seizoen
één schietgat in de donjon -
het oog van de tijd
middernacht in Horst
de spookkaros, getrokken
door zes git hengsten
jeugdherinnering:
‘het bootje met nummer zes -
nu binnen komen”!…
ondubbelzinnig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
613 van penetratie zeer doof (indien men ver over de schreef gegaan is)
of de wind uit het oosten (als je van toeten of blazen weet)…
De Tijd Staat Stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 slijt nooit of te nimmer
heeft niets te verduren
kan niet stuk
om de hongerige vragen
over haar te stillen
om onze plaats hierin te bepalen
omdat we antwoorden willen
daarom seconden minuten uren dagen
de klok loopt af met rasse schreden
vanuit het toen naar het heden
vanaf wie we zijn geweest
naar wie we dachten dat we waren
tot ver…
GEDICHT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 een goed gedicht
is meestal niet zo open
biedt niet dat klare
rechtstreekse inzicht
drijft je soms tot wanhopen
de zon komt trouw op
in het verre oosten
brengt elke ochtend weer vers licht
toch blijft dat wat voor jou was gesloten
nog steeds een beetje onderbelicht
zoals je in een oude schelp
haar verlaten zee meent te horen
zoals…
BEJAARD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
763 Net zoals hangen aan de ringen,
die gymlessen zijn uit een ver verleden,
maar misschien dat in uw geest van heden,
nog steeds de beelden van vroeger hangen.
Vergeet het, dit is een onnozel verlangen.
Kijk eens in de spiegel naar je kop,
rimpels, vlekjes, noem maar op.
Gelukkig ben je niet alleen,
zie maar al die oudjes om je heen.…
Mijn tijger blijft liggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Huiselijk gebabbel in de keuken
de soep begint al te geuren en
ik weet dat er kaarsen branden
Kon ik maar slapen
Ik ril bij het terugslaan van de deken
Het bed moet weer naar de winterkant
Mijn tijger blijft liggen
en draait zich nog eens om
De droge tranen trekken
aan mijn huid, vooruit, eruit
er zijn bramen geplukt en
ruik, ruik het verse…
laat mij proberen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 laat mij proberen van een voorjaar te schrijven
dat langzaam ontwaakt en je wijst mij
de kleuren die de ochtend brengt
de geuren mengt van herboren tijd
laat mij proberen van een zomer te schrijven
die ons leidt ver voorbij
de bemodderde paden van het gevlei
waar verdwaalde nomaden van de nacht verblijven
laat mij proberen van een herfst…
vol verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 waar de jas van het oude jaar
ons van de schouders glijdt
stookt het vuur van verlangen
met vurigheid van hartstocht
elke mens rond om ons heen
waar de les van het oude jaar
ons klein tot nederig maakt
omhelst ver weg en dichtbij
nieuwe hoop de verwachting
in miljoenen verlichte huisjes
waar in kou van het oude jaar
toekomst ons belofte…
Magnolia blues
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 Lege banken
stille stoelen
golven breken
tranen vallen
Blinde vissen
stille woorden
meisjesogen
vreemde vogels
Dans van regen
hoop op beter
zon gaat onder
verdwaald geluk
Zo weinig, zoveel
zo slecht verdeeld
kracht naar kruis
zo ver van huis
Bruine suiker
witte dood
doodse stilte
uitgestrooid
Inzicht, oud zicht
warmte,…
IN DEZE VEERTIGDAGENTIJD
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
650 bid ik Vader dat U mij wilt begeleiden
de weg is ver, mijn angst is groot
ik sta voor zoveel gevaren bloot
stemmen die mij voortdurend verleiden
de nacht duurt zo uitzichtloos lang
mijn ogen zien het licht niet meer
ik verdwaal of struikel keer op keer
en soms is er 'n onweerstaanbare drang
ik worstel met tal van twijfels en vragen
Jezus…
HEMELVAART
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Reist Hij weg, een onnoemelijk ver eind?
Nee, Christus wordt door nabijheid bekoord
van Zijn boodschappers. Zij gaan heil brengend voort,
waarbij de Zaligmaker met raad verschijnt.
De Heiland toont zich soms in Hemelse glans
aan volgeling of verdoolde zondaar
om te duiden op schone, wachtende kans.…
Kwinke-leren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
449 Beminde dames, mijne beste heren
Ik maak een grap door vrij te assoneren
Bemin de dames in mijn beste kleren
Voel mij nochtans verplicht te refereren
Aan Inge's vers dat wist te inspireren
Ja, ook het snelsonnet kan
soms verkeren
Al lezend hoorde ik iets kwinkeleren
Een vogel wou in hoger sfeer verkeren
Een leeuwerik, die vliegen…
PIJN EN VERHEFFING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Dit steeds aanschouwde martelwerktuig erft
Hemels licht, schept een blije stralenkring
rondom de Man van lijden en redding,
waarbij het ver en dichtbij mensen treft.
Het hout der verschrikking is vol warme glans.
Heel de wereld ontvangt de gouden gloed,
mag haar eren met vrolijke zang en dans.…
Dromen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
639 Ieder mens heeft zo zijn eigen mooie dromen,
maar vaak lijken die onbereikbaar ver weg.
Ze worden je ontnomen,
doordat je er niet meer in gelooft, er geen moeite meer inlegt.
Veroorzaakt door een noodlottig gebeuren,
of door een kortsluiting in je zelf.
Gaan verloren alle prachtige kleuren,
achterlatend een donker diep koud gewelf.…