8651 resultaten.
Eerste sneeuw in de tuin
poëzie
3.6 met 12 stemmen
3.099 Van ‘t hart uit wit tot de einden als de dromen,
Die, woord na woord, uit dichters neergekomen,
Zich levend schikten in het stilst der nachten;
Zo ligt de tuin gestrekt nu in het heden;
Wie zal er zetten komen de eerste schreden?
Anders dan mussen die hun kruimkens wachten.…
let it snow
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.097 als het weer tóch voorspeld moet worden
laat het dan ook wonderbaarlijk zijn
rolletjes king, pastilles of wilhelmina`s
alles mag, van kussentjes tot poederfijn
ondersteboven rent men de deur uit
en houden dames parapluutjes op
heren keren hun hoedjes en petten
de halve wereld staat op z`n kop
het wit verovert nu heel de aarde
van wereldstad…
eruit komen; 06 puntje puntje..
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.127 hallo hallo hallo lieve jongens
meisjes dames en heren
fijn dat jullie er allemaal bij zijn,
wat nooit vertoond werd, gebeurt
nu wel, reacties op verkochte apparaten
Hi, ik ben Jack en heb pijn in mijn nek
hoi mijn naam was Joy nu forever gek
hello hier Johanna de Wit, ik lig nog
steeds in de split, maar mag niet klagen
je zou er calorieën…
Ornamenten manen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.081 van distels met de koude
kalkoen die mijn huid bekruipt
Het honingzoete lekt en druipt
op de mosgedoopte zerken van oude
en prille paden van gestorven helden
De aanblik van het steigerend paard
geschuimd en met ornamenten manen
duizend penselen in zijn staart
sintels vergruizend in volle vaart
over winterpaden en lentelanen
Ik hoor witte…
Poëzie postnataal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit
zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm
volkomen naamloos weggefilterd uit de storm
van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit
Met ritme langs jouw ranke klanken
glijdt mijn oog over het gevulde veld
jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld
en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…
GEDACHTEN EN GEDICHTEN
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.591 Moest ik steeds over liefde schrijven
dan werd dat voor mij zo'n sleur
want ik hou van zoveel dingen
ik schrijf in zwart/wit en in kleur.
Als ik een mens in eenzaamheid zie
dan verplaats ik me in die persoon
op het moment dat ik erover schrijf
dan voel ik mij dat individu gewoon.…
Avond
poëzie
4.2 met 25 stemmen
5.324 Nauw zichtbaar wiegen op een lichte zucht
de witte bloesems in de scheemring. Ziet,
hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
een enkele al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht
als perlemoer, waar ied're tint vervliet
in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht!
Want alles is bij dag zó innig niet.…
Verlos!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.134 Een dag echter zijn wij aanbeland,
de nagels uit het kruis geramd,
onze lichamen ineen
en koesteren in zacht wit zand
het lijden van voorheen.…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.192 M'n pols vertoont een lege witte streep,
een trouwe vriend heeft plots de geest gegeven.
Ik moet voorlopig tijdloos door het leven
en mis de trage wijzers met de zweep
in orde en in regelmaat bedreven.
Ze hielden mij zo stevig in de greep,
dat in mijn ziel de sporen van hun kneep
als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven.…
in een luchtgeschilderd paradijs
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
5.890 door het grijs van lood
brandschildert zon
de kleuren in het marmer
de vloer is wit dooraderd
gepolijst met vele handen
uit een lang verleden tijd
zuilen dragen in etages
stukjes hemel naar de toren
in een luchtgeschilderd paradijs
heiligen staan nu vooraan
hebben voor de Heer geleden
prevelen bevroren zijn gebeden
hun litanieën…
Tafeltje voor twee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.144 De zuurkool pruttelt stampend in de pan
om dampend wit niet zwart te branden
gebakken spekjes geuren watertanden
gebogen rookt de worst er het zijne van
de kanarie zingt met uitgestrekte nek
naar de spinnende kat, gekooide nood
Cyclamen in pot bloeien uitbundig dood
als ik met automatisme de eettafel dek
het serviesgoed staat uitnodigend…
MELODIE
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.669 Wonderlijke melodieën bespelen mijn gedachten
ze zijn als vreemde klanken die vals noch zuiver zijn
harde noten worden gekraakt in de nachten
en als het dag is klinken ze door in refrein
Een samenspel van witte en zwarte toetsen
kruisen de zwarte mollen in mijn hoofd
proberen de zuiverheid weg te poetsen
waardoor de melodieën worden geroofd…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 de grond is wit de lucht is nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom…
je gezicht is niet getekend
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.456 ophoopt in de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet het lemmet niet
overleeft agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
volgt stemmen in je geest
je hart maakt overuren, de wanen
zijn nog niet zo erg geweest
ik las je in de regels wit…
De laatste dagen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.018 al van in mijn dromentijd
heb ik met mijn handen
mogen raken aan
jouw wonder tovertalen
en later als ik ouder werd
en zelf vertellen mocht
heb je ook de witte rijst
over mijn pad gestrooid
wat bitter klinkt en
breekt je zachte stem
een beetje meer per dag
want de laatste jaren
hebben je traag vermaakt
en het mooie klatergoud
werd…
visueel gehandicapte.
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.197 Dapper loopt hij daar,
tastend voor zich uit,
met zijn rood/witte stok
om lijnen mee te voelen,
dan hoort hij een geluid.
Een vuilnisemmer tikt hij aan,
dus moet hij er omheen,
een hek met uitgestoken plank,
onnodige obstakels,
hij ziet er geen.…
Kussekus lieve mus
netgedicht
3.8 met 52 stemmen
8.324 hoofden
van slapeloze geliefden van weleer
legde bij hen jouw vragen neer
de dwazen vroegen, kregen meer
mijn lippen op jouw grote mond
voelen de volheid van jouw kus zo
in het sterke tuiten van het rond
het spreken van: Oh, lalala, oh
wij zitten zwijgzaam naast elkaar
soms streel je door mijn haar
wij kijken naar de bloesems
rossig wit…
dan verknekelt verstand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.373 laatste kwartieren
dan is er geen licht
om de dood te versieren
geel is de schaduw
het duister legt af
in de kou van het graf
dan verknekelt verstand
in het botsen van botten
emoties als pezen die
nog moeten verrotten
zo taai is gevoel
een kop zonder smoel
zal nooit meer iets smaken
ik ben niet te raken
zonder hemel en hel
een koud wit…
Laatste reis
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.184 ik hoor de chauffeur op mijn koffers vitten
-dit is de laatste van zijn vele ritten-
ook hij heeft blijkbaar een te korte lont
toch houdt hij ritueel zijn grote mond
als hij een plankgas voetje denkt te witten
hopend op luchtig: laat de rest maar zitten
geen remming meer, hij wil het volle pond.…
woorden zwartten keer op keer
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
845 de goot
je geeft je niet gauw bloot
je kent de achterbuurt
waar niemand komt omdat de
messen scherper zijn na zessen
je ziet de snede niet, overleeft
daar in agressie en verdriet
omdat je nergens sporen achterliet
je volgt de stemmen in je geest
je hart maakt overuren de wanen
zijn nog niet zo erg geweest
ik las je in de regels wit…
Werelds gevoel
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
711 Kleuren bestaan uit veel meer dan zwart en wit
en ook alle rondingen kennen opeens hoeken
de woestijn wordt groen en de zee verdroogt
niets is meer zoals het ooit is geweest.…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
803 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
Ik ben een moordenaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
839 Ik zie zwart-wit. Het is een cryptogram.
Merkwaardig zijn de woorden hier omschreven:
Gehandicapt jong dier. Bedoeld wordt lam.
Een werkwoordsvorm in 't woud - is dat een stam?
O, mijn gepeins duurt lang - ofwel oneven.
Ik pleeg met lust een moord als tijdverdrijf
en dood de tijd. Verleden tijd is stond.…
Heimwee naar sprookjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.243 later wel zou weten
misschien al na het middageten
nu ik meer van de wereld begrijp
begrijp ik eigenlijk juist minder
verwondering heeft plaatsgemaakt
voor angst, woede en verbijstering
waarom haten mensen elkaar zo
waarom maken ze vaak doelbewust
elkaar en ook de wereld kapot
vroeger, ergens in een vorig leven
was ik een prins op een wit…
dagdromen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
767 Maar als de goudgele korenvelden
verdorren door een
verschroeiende hitte
en ik loom en bezweet
verkoeling zoek op een bankje
onder een naar water snakkende eik,
dan dagdroom ik
over stille vergezichten,
waarboven een milde februarizon
in een strakblauwe omlijsting
flonkerende diamantjes tovert
op een maagdelijk, wit sneeuwtapijt.…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 Ik wist
wel hoe dat zat, ging slapen en ontwaakte
in een stille morgen wit van verdriet.
Men kan niet blijven zeuren. De pruimen
ploffen rottend van de bomen, in de koude
tuin worden de kleuren snel ouder.…
Malle Gerritje
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
648 lekker succulent met agaven
bootjes die in de verte drijven
broodbomen cactusvijgen
Onder depressies van Azoren
die in het voorbijgaan
niet druipen en niet storen
druiven olie van olijven
bloeiende oleander en camelia
maagdenpalmen rode japanse rozen
mandarijnen en amandelen
jezuieten en granaatappelen
verse tonijnen van Portimão
witte…
de rechte lijn verdroom ik
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
640 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je…
licht dat speelt in ogen
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
822 licht dat
zacht vermoeid
doorschijnend
met zijn
einde dag gezicht
een laatste lach
in warmte geeft
en flauwtjes glimt
licht dat
alles heeft gezien
ontwaakt door
ijle schemering
toen nacht in
morgen overging
de middag warme lust
gestoofd in lome rust
licht dat
speelt in ogen
haren wit
vissers bruint
in lange zit
aan…
ongeleide gedachten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
812 misschien een gehavende vleugel te strelen
ontelbare malen gezet om te schrijven (aan jou
over jou, voor jou) maar alles blijft blanco
terwijl mijn vingers zweven boven de toetsen
zou de mooiste stukken kunnen componeren
als de muziek mij alleen maar vinden wilde
even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden
verschijnen zwarte blokletters op wit…