Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Eerste sneeuw in de tuin

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.099
Van ‘t hart uit wit tot de einden als de dromen, Die, woord na woord, uit dichters neergekomen, Zich levend schikten in het stilst der nachten; Zo ligt de tuin gestrekt nu in het heden; Wie zal er zetten komen de eerste schreden? Anders dan mussen die hun kruimkens wachten.…

let it snow

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.097
als het weer tóch voorspeld moet worden laat het dan ook wonderbaarlijk zijn rolletjes king, pastilles of wilhelmina`s alles mag, van kussentjes tot poederfijn ondersteboven rent men de deur uit en houden dames parapluutjes op heren keren hun hoedjes en petten de halve wereld staat op z`n kop het wit verovert nu heel de aarde van wereldstad…
klavier25 december 2007Lees meer >

eruit komen; 06 puntje puntje..

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.127
hallo hallo hallo lieve jongens meisjes dames en heren fijn dat jullie er allemaal bij zijn, wat nooit vertoond werd, gebeurt nu wel, reacties op verkochte apparaten Hi, ik ben Jack en heb pijn in mijn nek hoi mijn naam was Joy nu forever gek hello hier Johanna de Wit, ik lig nog steeds in de split, maar mag niet klagen je zou er calorieën…
klavier2 januari 2008Lees meer >

Ornamenten manen

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.081
van distels met de koude kalkoen die mijn huid bekruipt Het honingzoete lekt en druipt op de mosgedoopte zerken van oude en prille paden van gestorven helden De aanblik van het steigerend paard geschuimd en met ornamenten manen duizend penselen in zijn staart sintels vergruizend in volle vaart over winterpaden en lentelanen Ik hoor witte…

Poëzie postnataal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
Daar sta je dan, zo eenzaam in het wit zwart en naakt, nog knisperend vers van vorm volkomen naamloos weggefilterd uit de storm van al mijn talmen, natrillend in de juiste snit Met ritme langs jouw ranke klanken glijdt mijn oog over het gevulde veld jij staat verhoogd, ik weer op nul gesteld en weet je, onbeholpen, nu nog niet te danken…

GEDACHTEN EN GEDICHTEN

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.591
Moest ik steeds over liefde schrijven dan werd dat voor mij zo'n sleur want ik hou van zoveel dingen ik schrijf in zwart/wit en in kleur. Als ik een mens in eenzaamheid zie dan verplaats ik me in die persoon op het moment dat ik erover schrijf dan voel ik mij dat individu gewoon.…
Moeke21 juni 2004Lees meer >

Avond

poëzie
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.324
Nauw zichtbaar wiegen op een lichte zucht de witte bloesems in de scheemring. Ziet, hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht, een enkele al te late vogel vliedt. En ver, daar ginds, die zachtgekleurde lucht als perlemoer, waar ied're tint vervliet in teêrheid... Rust. Oh, wondervreemd genucht! Want alles is bij dag zó innig niet.…

Verlos!

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Een dag echter zijn wij aanbeland, de nagels uit het kruis geramd, onze lichamen ineen en koesteren in zacht wit zand het lijden van voorheen.…

Tijdloos

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.192
M'n pols vertoont een lege witte streep, een trouwe vriend heeft plots de geest gegeven. Ik moet voorlopig tijdloos door het leven en mis de trage wijzers met de zweep in orde en in regelmaat bedreven. Ze hielden mij zo stevig in de greep, dat in mijn ziel de sporen van hun kneep als blauwe plekken zichtbaar zijn gebleven.…
Daan de Ligt30 december 2003Lees meer >

in een luchtgeschilderd paradijs

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.890
door het grijs van lood brandschildert zon de kleuren in het marmer de vloer is wit dooraderd gepolijst met vele handen uit een lang verleden tijd zuilen dragen in etages stukjes hemel naar de toren in een luchtgeschilderd paradijs heiligen staan nu vooraan hebben voor de Heer geleden prevelen bevroren zijn gebeden hun litanieën…
wil melker16 januari 2004Lees meer >

Tafeltje voor twee

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.144
De zuurkool pruttelt stampend in de pan om dampend wit niet zwart te branden gebakken spekjes geuren watertanden gebogen rookt de worst er het zijne van de kanarie zingt met uitgestrekte nek naar de spinnende kat, gekooide nood Cyclamen in pot bloeien uitbundig dood als ik met automatisme de eettafel dek het serviesgoed staat uitnodigend…
sacrajewa19 januari 2004Lees meer >

MELODIE

hartenkreet
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.669
Wonderlijke melodieën bespelen mijn gedachten ze zijn als vreemde klanken die vals noch zuiver zijn harde noten worden gekraakt in de nachten en als het dag is klinken ze door in refrein Een samenspel van witte en zwarte toetsen kruisen de zwarte mollen in mijn hoofd proberen de zuiverheid weg te poetsen waardoor de melodieën worden geroofd…

waar wij ons kunnen warmen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.013
de grond is wit de lucht is nevelgrijs maar wij zijn mensen die ons buiten wagen in donzen mantels die ons lijf behagen vertrekken wij dik ingepakt op reis geen angst of twijfel brengt ons van de wijs wij stellen aan het gaande pad geen vragen hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen en denken niet aan onbetrouwbaar ijs de bloedstroom…
klaasje29 januari 2004Lees meer >

je gezicht is niet getekend

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.456
ophoopt in de goot je geeft je niet gauw bloot je kent de achterbuurt waar niemand komt omdat de messen scherper zijn na zessen je ziet het lemmet niet overleeft agressie en verdriet omdat je nergens sporen achterliet volgt stemmen in je geest je hart maakt overuren, de wanen zijn nog niet zo erg geweest ik las je in de regels wit…
wil melker12 februari 2004Lees meer >

De laatste dagen

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.018
al van in mijn dromentijd heb ik met mijn handen mogen raken aan jouw wonder tovertalen en later als ik ouder werd en zelf vertellen mocht heb je ook de witte rijst over mijn pad gestrooid wat bitter klinkt en breekt je zachte stem een beetje meer per dag want de laatste jaren hebben je traag vermaakt en het mooie klatergoud werd…
Verdano16 maart 2004Lees meer >

visueel gehandicapte.

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.197
Dapper loopt hij daar, tastend voor zich uit, met zijn rood/witte stok om lijnen mee te voelen, dan hoort hij een geluid. Een vuilnisemmer tikt hij aan, dus moet hij er omheen, een hek met uitgestoken plank, onnodige obstakels, hij ziet er geen.…

Kussekus lieve mus

netgedicht
3.8 met 52 stemmen aantal keer bekeken 8.324
hoofden van slapeloze geliefden van weleer legde bij hen jouw vragen neer de dwazen vroegen, kregen meer mijn lippen op jouw grote mond voelen de volheid van jouw kus zo in het sterke tuiten van het rond het spreken van: Oh, lalala, oh wij zitten zwijgzaam naast elkaar soms streel je door mijn haar wij kijken naar de bloesems rossig wit…

dan verknekelt verstand

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.373
laatste kwartieren dan is er geen licht om de dood te versieren geel is de schaduw het duister legt af in de kou van het graf dan verknekelt verstand in het botsen van botten emoties als pezen die nog moeten verrotten zo taai is gevoel een kop zonder smoel zal nooit meer iets smaken ik ben niet te raken zonder hemel en hel een koud wit…

Laatste reis

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.184
ik hoor de chauffeur op mijn koffers vitten -dit is de laatste van zijn vele ritten- ook hij heeft blijkbaar een te korte lont toch houdt hij ritueel zijn grote mond als hij een plankgas voetje denkt te witten hopend op luchtig: laat de rest maar zitten geen remming meer, hij wil het volle pond.…
WOLF8 januari 2006Lees meer >

woorden zwartten keer op keer

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
de goot je geeft je niet gauw bloot je kent de achterbuurt waar niemand komt omdat de messen scherper zijn na zessen je ziet de snede niet, overleeft daar in agressie en verdriet omdat je nergens sporen achterliet je volgt de stemmen in je geest je hart maakt overuren de wanen zijn nog niet zo erg geweest ik las je in de regels wit…
wil melker18 januari 2006Lees meer >

Werelds gevoel

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 711
Kleuren bestaan uit veel meer dan zwart en wit en ook alle rondingen kennen opeens hoeken de woestijn wordt groen en de zee verdroogt niets is meer zoals het ooit is geweest.…

letters uit je spiegelbeeld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 803
ik koester je hoofd zonder gezicht je lichaam aan mijn handen we branden voor elkaar het vuur wierook als intiem gebaar je woorden schrijven mij in vloeiend schrift de schrijfhoek is mijn tegenwicht ik krul je letters en je marslijn rond de rechte lijn verdroom ik vertel me meer woorden en je witte regels letters uit je spiegelbeeld…
wil melker14 februari 2006Lees meer >

Ik ben een moordenaar

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 839
Ik zie zwart-wit. Het is een cryptogram. Merkwaardig zijn de woorden hier omschreven: Gehandicapt jong dier. Bedoeld wordt lam. Een werkwoordsvorm in 't woud - is dat een stam? O, mijn gepeins duurt lang - ofwel oneven. Ik pleeg met lust een moord als tijdverdrijf en dood de tijd. Verleden tijd is stond.…
Aubrey19 maart 2006Lees meer >

Heimwee naar sprookjes

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.243
later wel zou weten misschien al na het middageten nu ik meer van de wereld begrijp begrijp ik eigenlijk juist minder verwondering heeft plaatsgemaakt voor angst, woede en verbijstering waarom haten mensen elkaar zo waarom maken ze vaak doelbewust elkaar en ook de wereld kapot vroeger, ergens in een vorig leven was ik een prins op een wit…
Gerardo24 maart 2006Lees meer >

dagdromen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
Maar als de goudgele korenvelden verdorren door een verschroeiende hitte en ik loom en bezweet verkoeling zoek op een bankje onder een naar water snakkende eik, dan dagdroom ik over stille vergezichten, waarboven een milde februarizon in een strakblauwe omlijsting flonkerende diamantjes tovert op een maagdelijk, wit sneeuwtapijt.…
Dick21 oktober 2008Lees meer >

Leugens in bessentijd

gedicht
2.3 met 51 stemmen aantal keer bekeken 34.607
Ik wist wel hoe dat zat, ging slapen en ontwaakte in een stille morgen wit van verdriet. Men kan niet blijven zeuren. De pruimen ploffen rottend van de bomen, in de koude tuin worden de kleuren snel ouder.…
Anna Enquist13 februari 2020Lees meer >

Malle Gerritje

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 648
lekker succulent met agaven bootjes die in de verte drijven broodbomen cactusvijgen Onder depressies van Azoren die in het voorbijgaan niet druipen en niet storen druiven olie van olijven bloeiende oleander en camelia maagdenpalmen rode japanse rozen mandarijnen en amandelen jezuieten en granaatappelen verse tonijnen van Portimão witte…

de rechte lijn verdroom ik

netgedicht
5.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 640
ik koester je hoofd zonder gezicht je lichaam aan mijn handen we branden voor elkaar het vuur en wierook als intiem gebaar je woorden schrijven mij in vloeiend schrift de schrijfhoek is mijn tegenwicht ik krul je letters en je marslijn rond de rechte lijn verdroom ik vertel me meer woorden en je witte regels letters uit je…

licht dat speelt in ogen

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 822
licht dat zacht vermoeid doorschijnend met zijn einde dag gezicht een laatste lach in warmte geeft en flauwtjes glimt licht dat alles heeft gezien ontwaakt door ijle schemering toen nacht in morgen overging de middag warme lust gestoofd in lome rust licht dat speelt in ogen haren wit vissers bruint in lange zit aan…

ongeleide gedachten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 812
misschien een gehavende vleugel te strelen ontelbare malen gezet om te schrijven (aan jou over jou, voor jou) maar alles blijft blanco terwijl mijn vingers zweven boven de toetsen zou de mooiste stukken kunnen componeren als de muziek mij alleen maar vinden wilde even zo vaak stelen zinnen mijn akkoorden verschijnen zwarte blokletters op wit…