4112 resultaten.
Natuurweer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
98 De regen heeft mij lang geleden
al verbonden met de wereld
Mijn hoofd lijkt zich dan
in de bliksem te bewegen
Alsof de natuur,
in grootsheidswaan, zichzelf
door mij laat sturen
en de rommelende buien
de liefste vrienden zijn…
Héél worden vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Cellen, met elke cel verbonden.
Schrijvers die heel en al voelen,
struikelen over woorden omdat.
Omdat ze al die verbondenheden,
in woorden niet bevatten kunnen.
Dichters voelen verbondenheid,
wanneer ze dichten over liefde.…
Sachte wint
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
68 Verbonden in vervlogen daegen,
segght nie wat blieven zal;
ick zie dien warmen glimlach heden,
geliek een lichtval overal.
Mer starck is 't missen
in dit aordsche leven,
verbonden an vergankelijcke stont;
doch dankbaor, as grieze wolcken
zijn verdreven,
dat de liefde nie verlore en verstomt.…
De steen te ervaren
gedicht
3.3 met 18 stemmen
6.183 Iemand legde een steen
op haar hoofd, maar ze wou
dat het een hoed was.
Ze droeg hem als een hoge hoed.
Zulke hoeden zijn zwaar,
ze verplichten.
De steen droeg in zich
de tijd die haar hals sterkte
en rechtte en haar wekte:
ze droeg een steen.
Het gelukkig moment
de steen te ervaren
als een bot van de aarde,
voornamer…
Tussentijd voorbij De Poortloze Poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Voorbij de Poortloze Poort
gaf ik mijn spullen weg –
thuisloos zwierf ik onder de Vissen
aan de hemel, hun tijd is een lange
tijd op de klok van de aarde
De steden waren snel gesticht
in het korte uur van de Ram –
maar Waterman, jouw eeuwen
liggen nog ver in de toekomst
na de sterke mannen
Jij en ik wachten niet meer
we lopen voor, in…
Handen op mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Ze houdt haar handen vlak
boven me, vol vertrouwen
niet op zichzelf
of op mij, wat het mij doet
wanneer ik aangeraakt word
door liefde zonder lichamelijke
intimiteit, geen huwelijksband
of vertrouwde vriendschap
geen wondverzorging, geen hulp
in nood, maar het stromen
van het stromende in mij
het ongrijpbare leven
Er is wat er is, ik…
Vergeetachtigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Wanneer je vandaag al wist
dat ik morgen sterven zou.
Wanneer ik vandaag al weten kon
dat jij morgen heen zou gaan.
Wat zouden we elkaar dan zeggen?
Wat zouden we dan samen doen?
Wat zouden we zeker laten?
Het goede nieuws is
dat we die kennis allang bezitten.
Het slechte nieuws is
dat we die onvergetelijke feiten,
elke dag en steeds opnieuw…
Samen ontwaken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
465 Geliefden van de eeuwigheid,
ontmoeten in de vrije ruimte,
waar ze elkaar herkennen.
Ze zwerven door vrije tijden,
waarin ze vol van liefde,
samen worden opgelicht.
Vrijgevochten beminnen ze,
lief en in gebondenheid,
zoals ontwaakte mensen,
het liefste samen doen.…
ROND DE KRIBBE
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
654 Laat ons allen samen rond de kribbe staan
en in verbondenheid de weg van Jezus gaan
Zijn boodschap uitdragen aan allen die ’t willen horen
dan wordt geen kindje ter wereld nog in kou geboren.…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Door de levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar…
Onvoorwaardelijke Vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
971 ook al doorzie ik
hem niet helemaal
net zo min als
hij mij in totaal
toch is er die heerlijke klik
die onvoorwaardelijke vriendschap
die hierdoor ontstond
dat voelde jij net zo diep als ik
een onverbrekelijk verbond
geen groter vriendschap
ooit ontvangen
dan die van mijn hond…
Het is alles
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
699 Je zei: het is alles -
dus ik zeg:
ja, alles van jou
met alles van mij
alles van jou
is alles voor mij
het is alles -
alles wat jij bent
is alles voor mij
alles wat je wil
alles mag bij mij
het is alles -
alles van jou
bracht alles naar mij
alles wat je zei
op alles van mij
het is alles -
alles met jou
bevrijdt alles in mij…
Weldaad
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
455 Natuur explodeert
met een fluweelzachte knal
in geuren en kleuren
Wanneer in de vroegte blauwe losse
puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende
hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels
van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met menig roep of zang.
Als echte en ware beminnaars verkennen…
Natuurbeleving
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
415 Even opladen
ver weg van drukte en stress
een met de natuur
Hoe ik jouw licht van dagen en
zachtheid van dingen bewonder en verwonder
die je altijd weer verspreidt over stad en land tezelfdertijd
glinstert het water en schittert aarde van waaruit een nieuw leven ontspruit.
Het landschap met verscheidene
en verschillende elementen verenigd…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
Zwijgt elk bezwaar; het mag geen liefde heten
Als zij verkeert waar zij verandering vindt
En willoos wijkt waar zij wordt heengedreven.
O nee, zij is de ster aan ‘t firmament
Die onbewogen neerziet op tempeesten.
De baak waarnaar ‘t verloren schip zich wendt;
Haar hoogte kenbaar, haar waarde ongemeten…
[ Jij stroomt in mijn bloed ]
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
360 Jij stroomt in mijn bloed,
in mij leven jouw sporen --
Wilde Wonderbloem.…
stilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
767 waar licht komt
is stilte in mij
even niets
dan warmte
waar de weg gaat
kom jij op mijn pad
wellicht ooit
in mijn hart…
Heksen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
580 Ik zie ze vliegen,
Op een bezem
En een zwarte puntmuts.
Ik drink een brouwsel van haar
Met rattengif en borsthaar
En toch, ik knap er van op.…
Zwijgende verbintenis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
604 Hij pakte haar hand
ze wilde iets zeggen
maar woorden kwamen niet
wist ze nog, kon ze nog?
ze hoefde niets uit te leggen
Ze voelden, en dat was genoeg
ze pakte zijn hand
zielsverbonden keek ze hem aan
weet je nog, kun je nog? Is wat ze vroeg
ze wisten
twee zielen in volle betekenis
van lijfelijke eindigheid
door warme handen verstrengeld…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Stilte in de lucht
de bomen fluisteren zacht
golven dragen mij
Lucht ademt rust, de wind
draagt een fluistering, strijkt langs mijn
huid en raakt gedachten die nog dwalen. Bomen bewegen
traag, hun schaduwen reiken naar mij, als handen die troosten en zoeken.
Zon verwarmt, maar haar licht
voelt een zachte storm, een aanraking die
iets…
Aan jou
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
639 Een paukenslag
En ogen die in elkaar
verdronken
We spraken in een taal
Die enkel wij verstonden
We deelden snel een blik
In een zwijgend gebaar
We braken muren af
En bouwden in vertrouwen
En toen ik in je armen lag
Werden we verbonden
In ziel en geest
Voor altijd
Voor verder dan de eeuwigheid…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Een vlinder schildert
haar meesterwerk vol bloemen
in ontluikend groen
In de ochtenddauw, waar het licht
voorzichtig breekt, zie ik bloemen geruisloos en
onopvallend hun vreugde ontvouwen. Ze staan stil, maar in hun
kleuren voel ik het leven, een dans van het moment, kwetsbaar maar vol belofte.
Hun geur vult de open lucht, zacht
en onvergetelijk…
Voor Jou, Mijn Liefde
netgedicht
2.2 met 17 stemmen
525 Een gedicht voor jou
uit mijn diepste gevoelens
woorden van Liefde.
O Liefste, ik adoreer jou met al jouw licht
op hetzelfde moment reflecteren warme stralen op
enig tak met fris groeiende bladeren, bloesems of opengaande
bloem van waaruit een verliefde vlinder langzamerhand begint te ontwaken.
Fladderend en zwevend zal ik verschillende…
De fluistering van de aarde
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
537 Vlieg in het groen
stilte rust op tere vleugels
de aarde ademt
In de ochtend komt de
aarde langzaam tot leven. Ze ademt haar
geuren uit en schenkt me de klank van haar rust, waar de
bomen praten met de lucht en mijn hart trilt met elke zucht die zij voortbrengt.
Haar stem is geen geluid
dat je hoort: het is de druk van een zachte
hand…
De kunst van eenvoud
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
554 Ik hoef geen
richting als ik verbonden ben met dit moment, waar zelfs adem zichzelf doet begrijpen.…
[ Kom in mijn armen ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
351 Kom in mijn armen,
verlaat je lichaam, ontdek --
de ziel van je ziel.…
Waar de ziel fluistert (voor haar)
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
495 Je ademt naast mij
zonder grens of verwachting
thuiskomen wordt stil
Ergens voorbij het
ritselen van sterrenlicht, waar
gedachten vervagen tot niets dan gevoel, wacht een
droom in mij op jou – een veld van licht waar ik je zachtjes heen verlang.
Je aanwezigheid weeft zich als
zijde door mijn zintuigen, bloemen buigen als
jij langskomt…
Waar het blauw zich verbindt
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
473 En boven, in dat blauw dat zichzelf
lijkt te vergeten, hangt de bloem als een vraag zonder
antwoord, als een hand die reikt zonder te grijpen — verbonden
met alles wat zwijgt, maar niet verdwijnt, en blijft ademen in het onuitgesprokene.…
Het zomerse bos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
424 Zomerlicht stroomt zacht
vleugels dragen het gezang
stilte wordt geluid
De nevelige ochtend
opent zich traag, alsof het verstilde
bos eerst luistert voor het ademt. Tussen stammen
hangt iets ongezegd — een stilte die niet leeg is, maar vol verwachting.
De grond ademt nog de
koelte van de nacht, terwijl het eerste
zonlicht het vocht uit…
De adem van de aarde
netgedicht
2.3 met 46 stemmen
679 Elke zonnestraal draagt de
warmte van verbondenheid, een stille omhelzing die mijn ziel doet trillen.
Het water kabbelt niet alleen, het zingt
een lied van stroming, een eeuwige dans tussen
loslaten en ontvangen. Ik hoor de fluistering van de golven
in mijn aderen, als zilveren draden die mij verbinden met het grote geheel.…