1655 resultaten.
Niets extravagants
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
503 je verzuimde
tijdens je tocht
langs het hemelruim
het beperkend wit
weg te vegen
om ons de zon en
haar dominante
plaats in het blauw
vol warmte te
laten herleven
in jouw brede
armzwaaien wiekten
wolken weg regenden uit
losten op in een zonnig
vrij baan te gaan voor
hen die met vlijt en zuinig
zijn hun vrijheid hadden
gespaard…
De aanlanding
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
895 jij had de
mensen in jouw
ban met een
geweldige performance
op de bühne van de zaal
jij wiegde oceanen
liefjes in slaap deed
knapen van golven
wit krullen om
jou maar te volgen
zacht sliste water
langs denkbeeldige
rotsen die met hun
trotse aanwezigheid de
aanlanding koesterden
nog sta jij daar
armen bezwerend
ogen op de…
Op de grond tegen een paal
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.433 op de grond tegen een paal
in een verlaten station
wachtend op een trein
die al jaren op zich laat wachten
de warme zon op mijn huid
alles is wazig, de waarheid verscholen
niet wetend waar naartoe
doch goed wetend vanwaar we komen
nadenken over de toekomst
in al haar aspecten
zoeken naar de juiste weg
en alles in goede banen proberen te leiden…
van het rechte pad
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.490 het gewas te slopen”
men roept ook jagers tot de orde
“verboden hier het wild te stropen”
ach, men ontmoet hier hele horden
van slaapverwekkende verdorden
die die praatjes zomaar kopen
ik stel mij daar tegen te weer
en zo bega ik euveldaden
daar nadert reeds de hermandad
maar ik begeef mij niet zozeer
buiten de gebaande paden
ik baan…
Lieve lust
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 ik zag in
regenbogen
jouw stukjes
energie hun
kleuren stralen
zij lieten zich
niet verwaaien
door de buiige
wind en donker
jagende wolken
in ontlading
zorgde bliksem
voor vuurwerk op
grote hoogte zonder
donder te gedogen
ogen schitterden
een lieve lust
terwijl je handen
met zon halfronde
banen klaarden
waar bogen
soms…
De storm is gaan liggen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.361 Ons land in de ban van de
storm,
doden te betreuren die
op het verkeerde moment
op de verkeerde plaats waren
de zee, met monsterhoge golven
het aanzien meer dan waard
maar gevaarlijk.
Niet bepaald een storm
in een glas water
meer een storm die
woedend woedde
nu gelaten is gaan liggen
totdat alles weer hersteld is?…
Maar één gevoel
hartenkreet
3.0 met 29 stemmen
3.212 Eindelijk voel ik het weer
en ik denk maar één gedachte
ik voel maar één gevoel
dat waarnaar ik zolang smachtte
dat hartstochtelijke doel
Je geeft me er zoveel van
het voelt alsof het nooit op zal raken
dat gevoel dat nooit beter kan smaken
dat lustgevoel te houden van
te zijn in de ban
Jij bent het
die ik gelukkig ga maken
ik zal je…
Onbekende eenzaamheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 over de
opgaande lijn
in het leven
hebben wij alles
al eens geschreven
de groei
studie en
maatschappelijke bloei
de baan voor een
gesetteld bestaan
tot wij elkaar
in de ogen kijken
en onzekerheid
onderdeel wordt in
bij elkaar kunnen blijven
jij bent afgeslagen
in onwetendheid
kan de verantwoording
zelf niet meer dragen
door…
Acties tegen China
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
803 Acties tegen China
Worden ondernomen
Onder verantwoording van
Hordes spoken en fantomen
Sporters zouden niet moeten gaan
Hun baan moeten deserteren
In Nederland blijven staan
Om ons kapitalisme te vereren
Zelfs een liedje werd bedacht
Een protest van een klein land
Tegen economische supermacht
Met onze oude idealen
Morgen schrijf ik…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Gekrioel geleid in goede banen,
groet of glimlach, vluchtig doel.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten.
Zoveel dat je wordt opgeslokt,
het hoofd omhoog en boven water,
zo turend naar de horizon.
Ik droom en pieker over later,
we dartelen de toekomst in.…
valentijn op het antwoordapparaat.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
551 'mijn hart kon alle vlinders die
ik erin voelde niet meer dragen
en ik stortte hulpeloos neer,
in de ban en zo in de war
van jou en hulpeloos ook,
een baksteen in een rode doos
mijn hart, een hand met daarin
een nog bloedende roos en
wolken donker in mijn hoofd
gedraaid en een zon die er
vervaarlijk boven hing, pro-
beerde ik…
AAN OXFORD'S STADSBESTUUR
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 naar verluidt
Maar ik vind het niet kloppen
Zwavelstokjes in sloppen
Kunstsneeuw op winkelruit
Winterlichtfeest naar verluidt
Massaal slaan we aan ’t shoppen
Moslims en Christenen stoppen
Glitters in dennen met kluit
Eenzaamheid, droefenis
Overgeërfde tranen
Iets met een krib en een stal
Heel de geschiedenis
Van het een weg ons banen…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
Onweer
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
692 Maken wij elkaar ontroostbaar
hou ik mezelf als kind op schoot
languit liggen op een draagbaar
en even vrijen met de dood
schreien wij dezelfde tranen
zodra de zielen zijn ontbloot
ver van huizen en van banen
hou ik mezelf als kind op schoot
onze weerzin tegen onweer
dat valse lucht met water hoost
spant regenboog als ommekeer
naar diepe…
een laatste zonnestraal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
833 nog sprankelt
licht over zee
een rimpeling
danst met nevel
de wind al koel
omhelst het water
een trage golf
spoelt over strand
waar een eenzame
voetstap verloren gaat
meeuwen schreeuwen
hartverscheurend,
klapwieken breed
over het water, waar
de glinstering verstilt
een laatste zonnestraal
wordt schaduw
de maan trekt een baan…
Rijn-Gein
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
558 Geen boot verlaat zijn baan
van schuim, zilver en groen.
Ik moet hetzelfde doen
en volg de regelmaat
die door het landschap gaat.
Dan sla ik af. Een bocht.
De kromming die ik zocht.
De lijnen worden speels,
maar stuiten op de rails.
Het spoor leidt mij naar ‘t oude
station van Abcoude.
De zon breekt door. Daar fonkelt
het Gein.…
gelukkig nieuwjaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
635 Een perfecte baan.
Gelukkig.
Liefde en haat, geboorte en dood,
afstand en nabijheid:
er is nog zoveel te benoemen.
Tijd.
Beleven en ervaren,
groeien in waarheid:
de grootste cirkel is ook rond.
Leven.
Cirkels cirkelen rond
in cirkels die cirkelen.
Begrensdheid accepteren.
Persoonlijk.…
Klik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
562 Er is een meldpunt 'Polen' ingesteld
Dus ziet u van die Oost-Europeanen
Die uit zijn op uw dochters of uw banen
Surf naar de PVV site, of u belt
Want krijgen ze te weinig klachten binnen
Dan moeten ze die zelf weer gaan verzinnen.
-----------
De PVV heeft een website geopend waarop geklaagd kan worden over…
Dood of de gladiolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 de lijn in het
eindeloos cirkel zijn
rolde traag
in heen en weer bewegen
de glimlach steeds verbaasd
de trap kwam later
toen schieten
cultiveerde tot het schot
in het spel met de ander
ontdekten wij de tegenstander
samen spelen was meer delen
maar toen de centen kwamen
gingen wij er hard tegen aan
dood of de gladiolen en een baan…
Gerd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
551 Angola is een heel eind hier vandaan
Dus Leers dacht maar eens flink te moeten wezen
Door Mauro daar alsnog de les te lezen
Want goed voor zijn imago en zijn baan
En burgemeesters dreigt hij met de wet
Toch wordt hij binnenkort zelf uitgezet.
-----------------
Gerd Leers zei in een interview met Trouw dat Mauro ook na zijn studie niet…
Kleindochter op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Ze is wel onderweg maar ziet
niet ‘t einde van haar baan,
want te klein voor het verschiet
wil ze alleen maar verder gaan.
De grote doelen wachten haar
als de weg al beter zichtbaar ligt.
Hopelijk valt het haar niet zwaar,
de worsteling met wens en plicht.…
B(r)ons
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Judoka Edith Bosch heeft de finale van de honderd meter niet gezien, omdat voor haar iemand zat die bij de start een bierflesje op de baan gooide. De winnares van de bronzen medaille heeft die man toen een tik gegeven.
Het is het koningsnummer van de Spelen,
Maar niets heeft Edith Bosch ervan gezien.…
Intuïtus naar Bergson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Ik luister het gefluister
van ranke kastanjelaren
hun zomervruchten veilig
in bolsters opgeborgen
papavergeuren strelen
broze klaprozen langs
banen van zomers
met late vlinders
ik zie het lommerhuis
in rood verdagen
met een sneller dalen
van het grote licht
schemeravonden waarboven
de uil van wijsheid wiekt
onhoorbaar maar wetend…
Duistere Kempen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 wat de dennen fluisteren
bij het wiegen op de wind
in treuzeltoon getint
onder jagende maan het klagend ruisen
van eeuwenoude verhalen
uit zure zavel gezogen
over soortgenoten al lang vervlogen
die nog spraken van doksalen
in verzonken kloostergezang
het vreemde licht boven kruisende banen
met de lokroep van heidense nazang
wijdste…
Een muur van onwil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Pas van de universiteit
Gerold, trots op mijn
Eerste baan waarin ik
Aan mijn leerlingen
Kwijt kon wat ik
Allemaal op college,
Maar ook in het
Land van de doeltaal
Had opgestoken -
En trof in mijn
Eerste onderwijsbaan
Enthousiaste kinderen
Die veel van mij
Wilden leren -
Het klaslokaal, dat
Was voor mij het
Leukst…
Eén oogopslag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Eén oogopslag, de contouren van je lippen
wapperende haren in de wind, verspreiden
een verleidelijke geur, die hoofden doet draaien
één oogopslag, laat vlinders ontwaken
uit het niets, doet wolken omkrullen
waardoor de zon ruim baan krijgt
één oogopslag, werkt ontwapenend
wakkert het verlangen aan lief te hebben
opnieuw te leren genieten…
Pesten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
841 Juist ik,
die door het pesten toen
destijds mijn baan
en toekomst had verloren
had moeten zien
wanneer de grap verdween
en in jouw ogen
nog slechts
als een kwaadaardigheid verscheen.…
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 dag mijn oude leven
ben afscheid aan het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken…
Huisvrouw
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
723 ontbijtje maken
Recht trekken kussen en laken
Wasje draaien, wasje vouwen
Allemaal klusjes van huisvrouwen
Boodschappen doen en koken
In de winter een vuurtje stoken
Overhemden en t-shirts strijken
Alles moet opgeruimd lijken
Poetsen van badkamer en wc
Doe de huiskamer maar gelijk mee
De meeste huisvrouwen hebben daarbij nog een baan…