7667 resultaten.
Eikels
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
474 [Haiku]
van grote hoogte
storten eikels op de grond –
bomen in de dop…
Herfst.
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
667 De bomen staan
in de herfsttijd
weemoedig te dromen...
Er is een einde
aan de zomer gekomen.
De verdroogde blaad'ren
ritselen aan de bomen.
Ze vertellen hun verhaal,
hoe ze van de
zomer hebben genoten.
Hoe de regen over
hen heen is gegoten.
En van de warmte
van de zon die
heeft geschenen.
Maar de zomer
die ging henen...…
green velvet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
403 de tedere glans
van 't intens groen fluweel
maakt herfst aanvaardbaar…
Bomenblues
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
933 wanneer
vogels worden teruggefloten
en wassende westenwind
mijn armen zal ontbloten
speel mij dan een herfstcantate
wanneer
bladmuziek zal omslaan
naar winterharde twijfel
over armbreed voortbestaan
kerf dan in mij, jouw naam…
oogopslag
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
508 oogopslag
De verste verte overzie ik niet
wel trek ik naar een paar bomen
bewust bij elkaar geplant
zodat zij niet alleen staan
die ene eenzame aan de zijkant
doet mij meer dan ik dacht…
herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 herfstig kleuren bomen
de zomer toe
tussen druppels regen
en schuchter zonlicht
schitteren
roodbruine kruinen
in de benevelde lucht
een schilderij
om nooit op uitgekeken
te raken…
Stilte uit een droom
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
2.869 Als een dichter niet meer bij de mensen is
geen persoonlijke haven kent in ’t geweten
dan gaat er niemand zonder heimwee naar zee
en als je ademt zonder innerlijke lente
weet je nooit of er een ochtend komt
is verlangen een metafoor zonder gevoel
maar bij de boom is er bekeerde stilte
wordt het niemandsland in een droom bewaard.…
Duel (haiku)
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
644 Twee Vlaamse gaaien
hoog in de boom in duel
wie er paren mag…
Getikt
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
575 mijn buurvrouw verderop
overgedreven met acteerprestaties
valt me op omdat die slachtoffers
sterk duiden
ene keer zegt ze niks
andere keer lacht ze in het wilde weg
uiterst overdreven
dan heb ik nog niet eens wat gezegd
soms schud ik wel ja en nee
omdat ze de was buiten hangt
tussen de struiken: ze doet wat ze wil
dan boomt ze tegen…
Ergenis
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
483 waarom moet ik mij toch scherven
aan een leeghoofdige dame
die haar vuile was ophangt aan een
zelfgespannen lijn tussen weelderige
bomen?…
overgeplant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 en weer
was het lente
toen ik haar
zag staan
voor je raam
boom met kale
uitgestrekte
armen
overgeplant
in vreemde
aarde
geen blaadje
groeit er ooit
de zon schijnt
door jouw venster
schaduwen op
het behang…
AARDIG & NATUURLIJK !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.172 Begraaf mij maar onder een oude boom
het allerliefst een eeuwenoude eik
Maak een precies passend diep gat
wentel mijn dode lichaam in doeken
gemaakt van vers geschoren schapenwol
en vertrouw me zo toe aan de aarde
Zo natuurlijk mogelijk wil ik
mijn lijk in de natuur laten begraven
Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en
vol hemels vertrouwen…
In het bos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 Wie toch wijken in de eiken,
immer wijken als wij kijken?
Wie verschuilen zich als uilen
in hun zwarte bomenhart?
Zou ik dromen dat mijn lome
voetstap gladde schedelkap
boven hoge wenkbrauwbogen
nog geen tel te vroeg verjoeg?
Ruisen koel door bomenhuizen
hun gewaden? Nauw verraden
blâren met trage gebaren
een bewegen, zó verzwegen…
spreuken 32
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Ik zie door al die bomen,
het hele bos niet meer.
Zoals de waard zijn gast vertrouwt,
vertrouw ik niemand meer.
Want om der wille van het smeer,
likt kat de kandeleer.
De appel die wel vallen wil,
liefst heel dicht bij de boom.
Het beste paard struikelt wel eens,
wat helpen bit en toom.…
het wrattenzwijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
713 Het roeide zijne wrattensnuit
door wrijven langs de bomen uit.
Spoedig zal van dit wrattenzwijn,
zonder een wrat, zwijn over zijn.
Voortaan was het nu niet meer wrattig,
maar werd instede vreeslijk kattig.
`t Verdween uit lexicon en taal,
want zwijn alleen dat stond er al.…
Ik ben geen treurwilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
560 voor het eerst zwiep ik uit mijn lianen
waar kinderen aan zwieren en zwaaien
aan joelen: als ik het zo noemen mag
nimmer heb ik nog getreurd
de mensheid heeft de naam verzonnen
ondanks dat ik trots mijn blijheid toon
nu de herfst mij rond de takken waait
het laatste blad nog niet gevallen is
lach ik tranen langs mijn stam benee
edoch…
De bijl
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.381 De Bomen straks aan ’t overleggen,
Wat antwoord aan de Bijl te zeggen.
Een enkle Boom slechts hier en daar
Begreep maar enigszins ’t gevaar,
’t Welk hun alle stond te vrezen,
Werd aan de Bijl een steel gewezen!…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 De zon wordt onverbeeldbaar schoon
Boven de mist die houdt omhangen
Der wereld windestille woon
In dit vertederd dagenlang verlangen.
Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.
't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooide wand verscholen…
Dorp
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.810 Denk ik aan mijn stee,
hoor ik "de hoge bomen"
en krijg kippenvel…
Wintermorgen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
926 Nu op deze wintermorgen
voetstappen krakend
sporen achterlaten
in de sneeuw
blaas ik mijn verdriet
als adem weg in de kou
waar het door de wind
zal worden gevangen
om in bevroren takken
van bomen te schuilen
tot de zon mijn tranen
omtovert in kleine parels.…
Jij bent gevallen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
549 jouw lied
klonk majestueus
in de wind
jij was
de reus
van het bos
reikte
hoger dan wie
naar de hemel
maar in
de bodem
begon het gevecht
onzichtbaar vrat
een schimmel
je wortels weg
jij bent gevallen
langzaam vergaan
toch zingt de wind
op de open plek
is jouw stek
als reus opgestaan…
Boomvriend
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.059 Ik bezit niet de natuurkracht
om jou van bladeren te voorzien
winterse koude heeft al mijn zondes
blootgelegd in stil verdriet
ik praat zelden tegen vreemden
omdat jij niet weggaat
blijft schaduw naast zon
bestaan op hoop van zegen
misschien stimuleert het
als ik voortaan zwijg
over familie en vijand
wanneer wolken voorbij drijven
voor…
Natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ben heerlijk ver weg
niet te vinden
trek me terug
In het onbestemde
tijdloos verbonden
met de mooie natuur
bomen die kunnen spreken
vertellen mij hun
rust
overgave en wijsheid
doorheen de tijd
ze geven het leven,
zuurstof, en wat met
de omzet van CO2,
dank lieve moeder
je zorgt voor je kinderen
wij niet voor jou
een en ander loopt…
Schaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
622 Als ik op het gras lig
onder de bomen
en ik kijk naar boven
kijk ik ook naar binnen
bij mezelf
Zie ik een wirwar aan natuur
wel ook wat dode takken
die mogen best gesnoeid worden
kan de rest beter doorgroeien
Opgelucht slaak ik 'n zucht
sta ik op en roep:
"geef hier die schaar"!…
Als de dood uit de takken groeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Wortels die vergeefs
Naar water zoeken
Wanhopig op zoek naar
Water voor de dorst
Ondergrond die geen
Leven meer geven kan
En ik die zo vertrouwd
Ben, die de boomstam
Ben en voel dat er
Uit mijn takken
Geen nieuw leven meer
Groeit, doch alleen
Nog de dood…
'k Zat bij nen boom te lezen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.385 'k Zat bij nen boom te lezen,
al in mijnen brevier;
de zunne kwam gerezen,
gelijk een kole vier;
de blijde vogels dronken
de dreupels van de mei,
de morgenperelen blonken
en brandden in de wei,
lijk vier:
'k zat bij nen boom te lezen,
al in mijnen brevier.
1859-60…
Geen wilde takken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
557 iedere lente
wilde ik weer
groeien naar het licht
hoger de vrijheid
ontdekken in blauw
en het groen van mijn blad
maar elk jaar
werden mijn takken gesnoeid
zij wilden breedte en bloei
mijn vruchten
zo voor het pakken
geen wilde takken
ben geknot
in de groei van talenten
een boom in het bos van dezelfde enten…
De Eik leeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
686 De Eik leeft,
hij ademt mijn dromen
en fluistert mij geheimen in
wij staan samen in de tijd
nu is een glimlach
in het moment, een rimpeling
onderweg naar ergens
met mijn voeten in de aarde
voel ik zijn wezen
hij is mij
wij zijn één.…
De Luisterboom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
839 Er staat een oude boom in het bos
die weet van iedereen wel wat
want horen kan hij ook heel goed
het is een luisterboom,wist je dat?…
ode aan de meest misbruikte boom van Borne
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 van de boom door de jaren heen
geen onvertogen zucht of het
moet de wind zijn die bij vlagen
door zijn kruin blaast…