959 resultaten.
Vrijheid maak je met elkaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.388 en kom naar buiten
samen naar het park
de geur van pas gesneden gras
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over het land van wijnen en olijven
waar mensen in de open lucht
de liefde bedrijven
geef je over aan je vrije leven
kijk eens naar je medemens
een blijk van ongedwongen leefbaarheid
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over de duinen…
ze draagt taal
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.082 soms denk ik dat woorden zinloos zijn
zoals zomers die nooit meer stijgen
en slechts even trillen op vingers
van oude herinneringen
waar zeeën ophouden met bestaan
in armen en voetsporen, laag
begraven onder ramen en buiken
vol brakende honger
en dat een uitwuivende duin
de meeuwen met dode ogen zal
achterlaten, even vreemd als
het…
Ameland
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.003 Neem me mee
Ver van hier
Naar de leegte
De zee en het strand
Zonder plan
Weg van hier
Naar de duinen
Plant m'n voeten in het zand
Vader tijd
Is daar lief
Zijn hart is
Vol van Moeder natuur
Aan het eind
Van het land
Waar het
Zeezout in je ogen brandt
Neem me mee naar Ameland
Al ben ik daar nooit geweest
Waar de vissen…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik woon in de duinen,
ik woon in een baai.
Ik zwem daar tussen de vissen
samen met een haai.
Ik woon onder de grond,
ik woon in een kanaal.
Ik maak daar wel 500 vrienden,
zelfs een kleine garnaal.
Ik woon in de woestijn,
ik woon in een meer.
Ik loop daar op de bodem,
wel een paar duizend keer.…
Branding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
582 vierentwintig uur
guur is het strand, eb trekt het open
voorbije tijden zullen wegglijden
gebeten door de tand der getijden
rijden ze de stormen, ze waaien luid
over wereldzeeën van noord naar zuid
een flikkering in de mist, een belofte
van knarsend bitterhelder zonlicht
dat het land droogstoft en ontwricht
richt haar zeilen op de duinen…
Sculpturen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
574 De plooiing van de duinen
meetbaar naar de hoogste top
het landschap glooit zich in staccato
tussen eb en vloed zonder zich te roeren.
Elke distel, helm of doorn, elke
zandkorrel met een afzonderlijke klank,
het verschil ligt in de teerste tinten
tegen de eenzaamheid bestand.…
Liefde VIII
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.226 mij door u ontstolen,
Het stromenzilver, 't rood der gladiolen,
Het blond der duinen, 't blauw van zomerweer,
De vlucht der vlinders, die om bloemen dolen,
De zachte pracht van rozen en vogelveer,
Het goud van herfstloof en het brons der peer,
De lach der zon en de ogen der violen.…
Weerribben
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
491 In de plooiing van de duinen
gemeten naar de hoogste top
het landschap herschikt zich in staccato
tussen eb en vloed zonder zich te roeren.
Elke distel, helm of doorn, elke
korrel zand met een afzonderlijke klank,
het verschil ligt in de teerste tinten
hun verhaal tegen de eenzaamheid bestand.…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 Terwijl de zee de duinen kust,
wacht jou een nieuw begin -
een onbekende einder.…
Ik wil dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 los zijn van
gaan en komen
zonder aardse
beperkingen en
bewegen zoals in
de schepping de
mens is gegeven
ik dook in
de blik van
een meeuw
vloog met hem
mee langs de
kust in een
vlucht vol
weidse rust
we zagen ieder
op eigen manier
vissen dartelen
en spelen in de
zee met het
krullend wit schuim
van golven tegen
het groene duin…
Geen speciale plek (I M Chuck Berry)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Jij sprong in de rode Buick
benzinezuiperd van naam en faam
jij ging graag mee naar de zee
of zo maar rijdend door de kleuren
van de geestgronden achter de duinen
van Noordwijkerhout, uitwaaien
met jouw rode, lange, gekrulde haren
Op de radio speelde Chuck Berry
‘No Particular Place To Go’ mee
Wat zong jij vals en ik iets minder
toch werden…
zandsculpturen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 glijdt
jaar na jaar gedijt in warm
omsloten tijd
hij draagt de zomer in zijn ogen
gebogen over zijn prentenboek
vol zelfgemaakte beelden
met op de achtergrond de zee
graaft hij een geul vol idealen
en laat het zilte nat
zijn gang bepalen, tot ter kimme
in een gouden zon
zijn wasdom overmoedig
blinkt
daar glanst helm op zachte duinen…
Wees gerust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Tijd slacht soms dromen
slaapt niet voor alles klopt,
al baadde alles ooit in liefde
ritselden ook hogere kruinen
daar bij de duinen dicht aan zee
golven nemen nu herinneringen mee.…
Zandvoortpanorama
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 t valse licht van een coureur locale
Maar boven in de panoramaflat
Lang voor Verstappen junior was geboren
En voor 't circuit geen toekomst
leek beschoren
Ging ik destijds met mijn vriendin naar bed
Terwijl in Mokum Trix haar ambt aanvaardde
En krakers relden, massa's gingen staken
Toen lieten wij ons dít genoegen smaken:
Het duin…
Bloemenwals aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 Ter Heijde
Met luchtruim-engelkens aan onze zijde
De golven bruisten, gaven vreugde bloot
De honden voelden alles feilloos aan
De stemming en de blijdschap van hun bazen
Bij het hotel konden je houten klazen
Ter ere van Tsjaikovsky niet ontgaan
En in de kribbe spartelde Het Kind
Gekoppeld aan Het Licht dat komen ging
Nog graasde in de duinen…
Herfst
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 vallen
grote druppels dalen ijverig
naar beneden op de geur
van afgevallen bladeren
binnen is het behaaglijk
het huis is goed geïsoleerd
dubbel glas en een zuinige ketel
buiten spookt het in de herfstnacht
binnen is het beminnelijk in bed
onder het sprei van eigenzinnige wol
ze volgt rivieren in haar dromenuniversum
tot aan blonde duinen…
Hocus Pocus Focusverschuiving
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 de naar binnen buigende Bogen
van ’t Theater van de onmogelijke
Dromen als Ribben die breken
onder zeer geanimeerde Handen
zullen de Omkeringen als Duinen
de Vloed aan Wensen doen wreken
de Poppenspeler repliceerde
‘ik ben ‘t Hart
dat zich niet fijnknijpen laat
dat geen Baat ziet in ‘t rondpompen
van steeds hetzelfde Bloed
hoe zeer…
Van duizend en één
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
2.071 Aan zee
op het strand
en in de duinen.
Met haar op zijn sterke schouders
gaat hij het schuimend water in
waardoor haar lichaam kletsnat wordt
en geen van twee kent tegenzin.
Gezellig liggen zij hij-aan-zij
in het gloeiend-hete zand,
's nachts gaan zij wandelen
heel romantisch hand-in-hand.…
de Haagse beek
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.385 tussen loze duinen welt het water
door moeder aarde voor het laatst gekust
nog helder, van geen zorg en kwaad bewust
een kalme stroom -timide, geen geklater-
vervolgt zijn weg langs dromerige straten
een pelgrim op zijn doelgerichte reis
na Zorgvliet en een vredig oud paleis
besluit hij om het daglicht te verlaten
z'n diepe dal is nu volkomen…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 Het was nog vroeg nog volop licht
aan het strand speelde de wind met het zeegezicht
dat als een diamant fel schitterde hier
waar meeuwen vlogen over de eenzame pier
die standvastig uitkeek over de rimpeling
van het water, kleine golfjes ving
op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide…
GEDREVEN
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
793 drukken, op te beuren
Zijn hosti- eekhoornbrood; een soort boleet
Zijn pil, à la Drion- een vliegenzwam
Voor als de golf van snik hem overspoelt
Als niemand weet waarop de dichter doelt
Hij brullend leeuw is of mak als een lam
Zodra hij proestend uit de golf oprijst
Het schuim schudt uit zijn lange, wilde haren
Er vlokken tollen over duin…
mannen in lange jassen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.020 naar school gaan
was jaren achtereen
’s morgens vroeg
om half zeven
begin van leven
douchen kleden
voor druilerige regen
fietsend wind tegen
door de duinen
niet verzuimen
hand opsteken naar
de lange regenjassen
de mannen van het gesticht
langs de weg dicht op
de halte van de busstop
ogen binnen gericht
roerloos in stand
in hun stille…
pluisje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
76 in de wind dwarrelde een pluisje
zo licht
dat het door géén opgemerkt werd
maar hij met het scherpe oog der hoeder
van elk detail
waaide eventjes met het pluisje mee
hij gaf het alle ruimte buiten de duinen
waar het verzwijgen hoogtij viert
echter waande het pluisje zich een edel dier
tot hier en niet verder
zei de meest wijze van de…
Halve Marathon Egmond
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.903 het ging niet echt soepel
leek op hink-stap-sprong
honderd meter in de loop
dan weer aan de wandel
gevangen door de ademnood
ondanks zwak gestel
na twee uur
negenenvijftig minuten
vierenveertig tel
kwam deze kruk
juist op tijd
door het finishlint
strijd tegen de elementen
de zee het strand
het duin het zand
het was weer zwaar
ik was…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 In de vierde wake raak ik verstrikt
in lange draden van verwrongen
en verstomde zendermasten
op het hoge Bloemendaalse duin.
Aan tafel lacht mijn zoon: ach pa,
de zeespiegel stijgt in deze eeuw
hooguit achtentachtig centimeter.
Ik help het hem hopen.
5 februari 2002
ZONNELEEN De episoden van Amos 67…
open brief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
809 bevolking van het mooie ’s-Gravenhage
mijn toekomstplannen vonden geen gehoor
maar desondanks zet ik ze naarstig door
want anders heeft uw stad geen kans van slagen
jawel, we moeten aan wat bosjes zagen
wat boompjes rooien voor een mooi kantoor
de duinen ... ach ... wat stellen die nou voor
gelooft u mij, u heeft straks niks te klagen
mijn…
Zondag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
756 Of ik de kelders van de duinen weet wonen.
Of de instelling voor Gesleten Dagen. Ze willen her en der
zoetjes beter worden. Ja, maar zwijg. In haar ogen tonen
de bloemen nog steeds de glimlach van een vallende ster.
Jij ligt daar als een spelende zee,
het laken afschuimen, je uitrekken, beetje opkrullen.
Je bent amper wakker.…
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 Het wuivend helmgras op de duinen
ruiste zacht als een oneindig lied
en in de verte aan een groene einder
lag nog veel meer schoonheid in 't verschiet
want daar lag in een zoet herinneren
de tuin: zijn eigen kleine hof van Eden
de katten kwamen mauwend aangelopen
begroetten hem aanhalig net als in 't verleden.…
Het gele licht van Jan van Goyen
gedicht
2.2 met 43 stemmen
14.597 Het gele licht van Jan van Goyen
straalt laag over de duinen,
van de opstanding der doden
tot de aanvaring der tijden.
De bast van kale zilverberken
glinstert als met goud beslagen
en de namen op de zerken
wordt weer adem ingeblazen.
Van een ruit spat fel de zon
die in de wolken zakt.…
hoera voor de zuringspanners
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
551 de zeëen bloemen en alikruiken
de haringen bomen en struiken
de mensen zie ze gebogen gaan
om als ongepolijste muren
in complete afabetten verzuren
en met de jaren meer uit te slaan
waarbij ik duin en heide uitzonder
bonte vlinders nemen dagactief
veld en schapenzuring voor lief
mits de zon schijnt
minstens in spleetjes
herstellen ze met…