1149 resultaten.
Anthem voor een vriend
netgedicht
3.2 met 118 stemmen
52.336 Je bent nog altijd aan de kust,
op de grens van water en land.…
Wal van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.061 De wankele wal van de tijd
gebouwd op de grens van ons leven
draagt planten en bloemen die geven
wat troost aan een wereld die schreit.
Zijn stenen, gekleurd en geleid,
langs grillige lijnen geweven
vertellen verhalen en geven
gedachten aan vreugde en spijt.…
een zonnebloemplantage
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
779 tuin, groot of klein
groeit de olie in het veld
eerst die prachtig gele koppen
en dan besparing op benzine-geld
want niet alleen diesel kan gemengd
het kan warempel ook op benzine
"natuurlijk" absoluut loodvrij
gaan we 'kwartje Kok' terugverdienen
iedereen een zonnebloemplantage
leve de lol, leve de gein
de douane zetten we over de grens…
Zoals ik je daar zie
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
1.484 Zoals ik je daar zie
op de bedauwde aarde
je ogen dansend op de grens
van vaag vertakte bomen
zie ik een flauwe lach
Zoals ik je daar zie
kent eenzaamheid zijn waarde
verwrongen vingers van een mens
een trieste vuist vol dromen
gevuld met zelfbeklag
Zoals ik je daar zie
de knieen opgetrokken
vanuit het zachte groen
verschijnt een ander…
knal
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.370 Dus gebeurt het weer eens dat ik mijn grens verleg.
En voel mij ontzettend moe,
Toch kan ik niet slapen,
Het maalt maar in mijn hoofd,
Af en toe zit ik te gapen,
Hij had mij toch eeuwige liefde beloofd?…
STATION VLISSINGEN, ZONDAG 22:07
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
976 komt de trein al, nee toch niet
een wisselzang van hoop, verdriet
ik dood de tijd, inwendige concerten
een holle hal, het enige loket
is dicht, het rolluik neergelaten
ik loop wat heen en weer te praten
de muur is leeg, niet één kroket
hier eindigt alles, elke reis
de spoorlijn leidt naar zee, naar stilte
een stootblok is de laatste grens…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 De laatste klanken
tussen ons verklonken
planten zich voort over de velden,
reikhalzend naar de grens
van hun mededeelbaarheid
totdat de laatste echo’s zijn verdronken
voorbij de drempel der oneindigheid.…
twijfels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 de ring aan haar hand
gevangenis of hemel hier
trekt hem aan als een magneet
en hij weet het zelf ook
hier is een grens te groeten
de weeë staat van zijn maag
onverteerd beleg, nog geen oorlog
hij staat op de rand van overgave
van zijn geest en al zijn dromen
kunnen misschien nimmer zijn
vindt hij een haak in het bestaan
kleine mensen…
onder het zoek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
654 de wetenschap drijft hem
voorbij elke gekende grens
waar herfstbladeren niet echt
hun kleuren hoeven te verliezen
noch hun stammen te verlaten
zijn chemie creëert elke situatie
die de natuur vergat te voorzien
hij is schepper als in Van Dale
uit ieder niets wel iets
blijft hij zijn pad betreden
soms verwijt men hem de zonde
van de heuristiek…
Oude foto's
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
644 spagaat
overbrug ik heden en verleden
geboorte en sterven
meegesleept als in ‘n film
voel ik de vergankelijkheid
en de snelheid van de tijd
voel de pijn van weemoed
omdat ze er niet meer zijn
hun verwondering bewaard
gestold in de tijd
lees verwachting en droom
op stille witte gezichten
ik weet hoe het afloopt
bereik de grens…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Op de grens van zichtbaar besef blijft
de horizon buiten bereik, zijn niettemin
gedachten in duizend landen tegelijk
en slaat de vermoeide reiziger
de weg van gescheiden geesten in.…
Sphagnum
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Ginds ademen verre dwaallichten schrille klanken
op de grens van nevel en land
zonder te verzaken de aarde voor giften te danken.
De knoestige ziel van gebogen ruggen in lange halen
is aan de bodem verpand
waar zonderlingen zonder gids zouden verdwalen.…
Soms is een grens jouw eigen gegeven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
592 16-6-2014
Ieder mens heeft wel wat te wensen
Maar
Waar stel jij je grenzen
Ik ben soms dwars
Ik ben soms brutaal
Noem het boos
Noem het dom
Ik vind dat niet krom
Ik ben dan gewoon ik
Precies dat getik
Op de tafel van mijn eigen leven
Soms is een grens ook jouw eigen gegeven
Ik kan hiermee leven
Ik kan hier zelfs over dichten
Want ik…
STILTE NA DE STORM
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
501 Een grens, de onderbroken witte streep,
Waarlangs ik met betraande ogen rijd
Ik kijkt of ik alsnog een ingang vind
Het hartzeer kent het klappen van de zweep
De stilte na de storm voert niet tot spijt
Dan is het dat ik toch de band ontbind…
V O G E L V R I J
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
581 en zal iedere dag zijn
mij
durven dromen kind
de vlinder in de wind weer te zijn
niet verblind door tijdsduur
spijt of pijn
natuur zonder angst ieder uur
om het langst
al is het nog zo guur
en waait het nog zo hard bij de start
op mijn best op het gevoel
zonder doel of richting nog
vogelvrij wat rest en best leeft in mij
zonder grens…
HET GELUKKIGE MONSTER
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
522 De dichter knikt, bepaald niet in mineur
Zijn leven is in Genua een feest
Behoorlijk lange haren zijn het meest
Opvallend aan de Hollandse seigneur
Daarnaast is hij een aangenaam causeur
Die niet veel op heeft met de hokjesgeest
Tussen de werkelijkheid en fantasie
Stelt de poëet, is soms de grens fluïde
En rookt achter elkaar halfzware…
Zolang de voorraad strekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 staat van zijn
of sta ik terzijde, geïmproviseerd
tussen ons, in een staat van
semi-bevinden of onderbestaan
het is opmerkelijk hoe we hier
nu al een tijdje verwijlen
het water stroomt al die tijd
door de rivier, streelt de stenen
en schampt de oever in de
uiterwaarden van onze huid
gaan we voor honderd procent
of meer, door de grens…
Ontmoeting op de carpool
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 wachten -
Dat jij als zijn echtgenote
Daar nu staat valt hem rauw
Op het dak,
En terwijl zijn heimelijke
Liefde uit voorzorg maar een
Extra rondje gaat rijden
Om onnodige heibel te vermijden
Schreeuw jij luid en duidelijk
Jullie huwelijk uit elkaar,
Daar hoef ik geen
Geoefend luisteraar
Voor te zijn,
En staan jullie op de grens…
Aansporing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 heerlijk, klinkt de vreugdetoon’
Begon altijd blijgeestig het refrein
Het komt zomaar tevoorschijn uit mijn brein
Daar lag het blijkbaar al die tijd gewoon
Er waren zaal’gen die vergaderden
Rondom een troon door engelen omgeven
Ik weet niet waar dit alles is gebleven
Maar het blijft draaien om benaderen
Het opheffen van haat, contrast en grens…
Bushalte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 Ook vandaag staan
op de smalle grens
van trottoir en asfalt,
een beetje verdriet
doorgeregend in
een smalle plas
onder de tichelrand.
De man reikt van niet
te bedwingen verlangen
en stapt weer terug.…
Vertwijfeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
497 Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
Wil die ontdoen van alle slik en slijk
Dat is van ieder hier de grootste wens
Draag hem terwijl hij slaapt voorbij de grens
Geef daarmee van uw Licht en Liefde blijk
Wil wiegen toch de moegestreden mens
Zijn ziel ontvangen in Uw Raadselrijk
De hunker is onhoudbaar en…
Munnekemoer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Munnekemoer
de laatste huizen
de grens, de rand
hierna alleen nog maar
Drenthe, Duitsland.…
Liefde volgens Elizabeth Barrett Browning: Sonnet 43
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
949 Ik heb je lief zo hoog en diep en wijd
mijn ziel kan reiken, tot voorbij doem en
grens van eigen zijn en zaligheid.
Ik heb je lief, van dag tot dag, gewoon
bij zon en kaarslicht, vervuld van kalm verlangen,
als vrije mens met recht op liefdesloon,
Ik heb je lief, zo puur als kerkgezangen.…
Daar zijn woorden voor
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
414 slim
zwart, wit, landgenoot, barbaar
We weten er alles van
er is een reden
dat wij onschuldig en
anderen daders zijn
Daar zijn woorden voor
en ook antwoorden: straf, pest
crash, bommen en granaten
doodslag, jacht, gas en brand
allemaal binnen de grenzen
van eigen wetten eerst
thuis, aan deze kant en
thuis, aan die kant van de grens…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd samen
voorbij de grens
die zich nu wel…
Vinger God’s wat zijt gij groot
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.630 God is Natuur: Je luistert naar een mens
En hoort een stage stroom van klanken
Die neerslaan in orale databanken
En vaak gaat dat proces naar wens
Maar taal staat ook op boekenplanken
En daar heerst homo sapiens
Hij geeft de klanken graag een grens
Zo worden woorden toverdranken
Maar ‘t woord op zich heeft nauwelijks magie
Het is het passen…
Ijzer om ijzer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
388 en het slenteren door te diepe sporen
ik troostte me met het geluid, het koren
dat in de warme zomer was uitgebroed
in vervoering werd ik door het staal gebracht
die brommend en stoer het fraaie erf betrad
zigzaggend ging naar het natuurlijk pad
waar de inspanning leunde op halve kracht
voor mij blijft hij nooit ontgonnen gebied
een grens…
wij zijn dat volk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
397 rechtse onverlaten
dat oude behoudende
in nieuwe jasjes
gestoken onvermogen
eigenbelang en leugens
worden verhullend
tot waarheid omgedoopt
geen bestrijdingsmiddelen
klagend aandragen
tegen symptomen van leven
een mens is geen probleem
maar de tsunami aan haat
die verwilderd door de straten raast
stop met alle nonsens
de grens…
struikgeritsel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 ik stop hem in mijn borstzak
terwijl ik naar schaatsen kijk
zijn rondetijden scherp houd
koude handen wantrouw ik
liever de zachte tanden dan
knabbelend over het randje
waar elk verstand voorbij is
dat van mij in het bijzonder
dus ben ik onder de indruk
wonderlijk wat hij aangrijpt
om mij mijzelf te laten zijn
vóór de verglijdende grens…