2620 resultaten.
Jezelf kunnen zijn.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.105 Niet het leed, de pijn, maar je
goed voelen en jezelf zijn.
Vandaag leven en dit bewust doet
en moeilijkheden het hoofd kunnen
bieden.
Terwijl dat met hulp van God moge
geschieden.…
Zittend naakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 Waarin ze neder zit
achter glas
waar ik haar-versteend-
zie zitten, broos, breekbaar
Herfst heeft haar
tot op 'r huid ontkleed
't herfstblad
is rond 'r lijf gevallen
Was zij
-voor de kunstenaar-
meer dan een model
een vrouw van lijf en leden?…
oudjaar 2016
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
758 De oude dagen klagen
die de ballast
van een voorbij jaar dragen
lief en leed wordt straks
met een gouden strikje omhuld
nog eventjes geduld
wij gaan geluk en voorspoed wensen
met kusjes en geschenken
een deur wordt straks dicht gedaan
wij mogen op nieuwe wegen gaan.…
Een berenleven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 Samen met je berenvrienden
Wachtend op je beurt
Uitgekozen door een jochie
Aan je pootje meegesleurd
Onafscheidelijk en altijd samen
Deelden lief en leed
Maar toen het jochie ouder werd
Negeerde hij je compleet
Ineens op een mooie dag
Sloeg hij zijn armen om je heen
Samen liepen jullie naar buiten
Maar plots ben je weer heel alleen……
de dood in sepia
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 onze ogen
registreren
verkleurde
barakken
wachttorens
het prikkeldraad
diepe barsten
in droge
grond kerven
sporen in
beladen
aarde
vanuit de
dakgoot
fladdert een
mus naar de
plas water
in de modder
een kraai
ontwijkt het
aangekoekte
leed onze
zintuigen ruiken
de sepia dood…
Aad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Er is maar één Sensei
In lugh
De meester
Er bestaat leed
En vreugde
Wat kan ik nog anders
Als een diepe buiging
Maken
Spat af van je schouders
Dat vuur
Ieder uur als voorbeeld voor een jeugd
Wat zich later beseft
De beste
Zo komt het nooit meer terug
Zolang de mat nog roept
Roeping
Licht
Lugh…
Afscheid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
579 ik moest afscheid
van je nemen
de allereerste dag
ontving je me met open armen
we hebben
lief en leed gedeeld
je hebt me zien huilen
en hoorde me lachen
als ik weg was
wachtte je geduldig
tot ik terug kwam
wat was ik blij
als ik je weer zag
dag lief huis
bedankt dat je er jarenlang
voor me bent geweest…
LAIS CCLXXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Er is leed dat wij met wrok verdunnen.
Er is nijd die nijpt in onze billen.
Er is weelde die wij blind verspillen.
Er is de schoonheid in de lelijkheid.
Er is een zucht die spraak doet verstillen.
Er is geen plaats, geen lezer en geen tijd.…
Bevindt er zich nog ergens een vredige planeet?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Want elke dag opnieuw zien we weer vreselijke beelden
Horen we een triest verhaal
Over oorlog en onmenselijk leed
Bevindt er zich überhaupt nog ergens een vredige planeet?
Al die ellende maakt ons zeer triest en machteloos.
En ook ontzettend boos!…
de gil van de boterbloemen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.453 het luchtruim is ontdooid,
de wind werd zichtbaar aan de wand,
waterzucht en spataderen ontsieren
de oevers van verlaten wensen,
de onderhandelingen waren afgesprongen
en de vlaggen gestreken tot grondniveau,
de fanfare speelde met lijf en leden
haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park'
daar hoorde ik voor het eerst
de gil van de boterbloemen…
meer vraag ik je niet
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.924 zie mijn twijfels
weet mijn angsten
voel mijn tweestrijd
hoor mijn kreet
kwijt mijn schulden
houd mijn aandacht
lieg mijn waarheid
schrijf mijn leed
proef mijn liefde
kleur mijn dagen
steel mijn blikken
poets mijn hart
lees mijn woorden
streel mijn zinnen
merk mijn schikken
deel mijn part…
mamma
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
2.584 Als elke strijd gestreden is
Als iedere leed geleden is
Als elk gebed gebeden is
Dan is de tijd gekomen
Om eeuwig in je dromen
Zwevend over groene weiden
Gedachten leeg niet meer strijden
Eeuwig rust en altijd vree
Neem mij in je gedachten mee
Langs de wolken en de maan
Mamma ik wou dat ik mee kon gaan…
De terugtocht
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.398 Achter de bomen wies een stille maan
en al het leed is van mij afgegleden.
Langzaam ben ik de weg naar huis gegaan.
------------------------------------------
Uit: 'Vergeefse Herfst', 1946.…
Vergulde pil
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
466 Er past een deksel op elk potje pillen
In tijd van schaarste is de nood het hoogst
Maar voor wie echt lijdt is het leed het grootst
Die kant zullen we toch niet op gaan willen?
Straks worden druiven zuur en rapen gaar
En crème, tablet en poeder handelswaar…
Het zijn van tegenpolen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 ik voelde zon
maar zag hoe
wind vriezend door
de schaduw gleed
je warme ogen
namen me mee
ik pakte je handen
wist de kou die jij leed
lichaam spreekt
zonder woorden
de taal van samen
in elkaar bekoren
liefde en verdriet
dansen leven in balans
als een lentezon die vriest
in het zijn van tegenpolen…
Ontheemd
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
512 je hebt mijn woorden afgenomen
langzaam aan mijn zijn ontvreemd
hoe ben je daar zo toe gekomen
ben van nu af aan ontheemd
nu jouw kleuren zijn verdwenen
mij dit leed is aangedaan
zeker wetend dat datgene
jou duur zal komen te staan
laat me niet meer onderdrukken
voor spijt betuigen ben je laf
nu zal ik de vruchten plukken
voor eeuwig…
Inquisitie
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
689 Sterk verzwakt wankelt
het geraamte van
de eeuwenoude kerk
in haar laatste uur
Wilde wingerd
bedekt het grauw gelaat
waaruit miljoenen
tranen zweten
Haar middenschip
draagt nog het geluid
van diep begraven leed
onder de rotte gewelven
Kermende geesten
kunnen hun doodsangst
voor het helse vuur
nooit meer vergeten…
Onze zon.
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.295 Ik zie de lijnen van je leed
je als kind reeds aangedaan.
Hoe je niet gewenst was
in een veel te druk bestaan.
Maar ik voel ook de lijnen
die ons verbinden,
kijk keer op keer
naar het toeval
dat geen toeval meer kan zijn.
Waar wolken verscheuren,
stortregens ophouden te bestaan,
dáár breekt onze zon door,
in wel duizend kleuren.…
AMORA MORGANA
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Wentel mij
in de weelde van je dauw
teken mij
in het tasten van je leden
tondel mij
met de warmte van je blik
zegen mij
in de volte van je gloed
rooster mij
in de hitte van je kracht
balsem mij
met de mirre uit jouw kelk
stijg met mij
naar het hoogtij van je vuur
droom met mij
in de holten van je rust
gloor met mij…
Zin
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.041 Zin in de dag van morgen
Zin in alles wat komen gaat
Dit alles is waar het mij aan ontbreekt
Het enige wat nu speelt,
is mijn constante leed
Elke dag weer een gevecht
Elke dag weer de pijn
Waarom ik?
Waarom overkomt mij dit
Wanneer komt de dag dat dit allemaal verdwijnt
Wanneer komt er een dag dat iemand mij begrijpt…
Mijn beproeving.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
876 En elk jaar moet ik wel weer leed doorstaan in een zweethok.
Of in een bloedhok.
Of zit ik weer in het geselhok van mijn pijnlijke herinneringen.
Achter de kleine hooggeplaatste ruit van de oude kinderschool zat ik met pinnen vast aan de vloer.Zo is het altijd geweest met mij.
Op school.…
De verstrengeling van engelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
766 Ik lach het buiten uit dat in mij wil
Het reine deel dat leeft van u, vernielen:
Mijn leed, uw beeld staat immers eeuwig stil,
Het is van glas & spiegelt onze zielen.…
Melancholie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
621 Zachte bries die wij voelen
als nog strelende adem
die ons bemoedigend troost
verzachtend leed en pijn.
Geef mij hun beeld
alsof ze naast ons staan
zodat ik kan vertellen
hoe graag ik bij hen wil zijn.…
Laat de aarde leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 alleen de megagolven
maken indruk op
de overvoerde geest
rampen worden groter
als de media
zijn langs geweest
driedimensionaal en
uitvergroot wordt ons
de dood getoond
grote woorden
maskeren het persoonlijk leed
de enkeling komt nooit in beeld
laat de aarde leven
te beginnen met de medemens
in plaats van anoniem wat geld te…
Oproep
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
590 Ze kregen door de crisis zware klappen
De miljonairs tot 500 miljoen
De meesten hebben nog geeneens pensioen
Of kunnen aan de fiscus niet ontsnappen
Ik zou dit schrijnend leed willen verlichten
Door met uw hulp een steunfonds op te richten.
----------------
Miljonairs tussen de 200 en 500 miljoen zijn door de crisis
zwaar getroffen.…
woordspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
931 ik kijk met
lede ogen toe
hoe mijn ledematen
verouderen,
veranderen...
mijn ledematen
net als mijn mede maten
- kameraden
staan ze heel mijn leven
aan mijn zijde
alleen... je mede maten
kan je zélf kiezen
maar
je ledematen dus niet...…
Indepedentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 Schenk mij vrijheid
mijn leden
te strekken
woorden te spreken
mijn brein ontlasten
van zorg en pijn
en zuiver het licht
waar mijn oog ziet.…
Momentopname
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
677 Ik wek je tot leven
met dit gedicht
je krijgt weer een gezicht
al is het maar voor even
ik zie je weer voor me staan
wat krom, meer gebogen
ik bekijk je met lede ogen
want je gaat toch zoals je altijd bent gegaan
je kunt niet tegen dat geluid
van al die mensen om je heen
je verdraagt het gewoonweg niet
wat je wenste kwam uit
je bent…
Van hot naar her
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 mijn honger naar genade
laat mij verlangen
mijn verlangen
laat mij vluchten
mijn verleden vlucht
naar verre bestemmingen
mijn vergeten
laat mij herinneren
mijn toelaten
laat mij verlaten
mijn navel
laat mij staren
mijn gedachten
laten mij dwalen
langs het gewichtloze
van mijn gewicht
en mijn luiheid
van lijf en leden
doet mij vervagen…
Orpheus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 stal ik mijn geweten
achter haar besef, denk ik
haar te kennen, maar dan
bespelen haar vingers als
zachte vioolsnaren mijn muziek
En ik al rijkelijk ronkend
als een krolse kater
me vergewis van haar noten
op mijn gezang
Zij herkent dan Orpheus
in mijn statige gestalte, die
zich richt naar haar volle maan, haar
klaviert met al zijn leden…