3715 resultaten.
Een bron
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.740 Ik zag een bron
haar schoonheid tonen
zo dikwijls
als ik er bleef staan
en stil
zag ik haar waterstromen
uit diepe gronden
opwaarts gaan.
Ik zag een bron
haar schoonheid tonen
in wat een
liefd'rijk harte biedt,
aan zegeningen
die er wonen
en offers
die een enk'ling ziet.…
Smeekbede
hartenkreet
4.0 met 28 stemmen
2.093 Haar ogen lijken stil te vragen, laat me los,
laat me toch gaan.
De pijn is teveel om alleen te dragen,
toe laat me, help me, blijf daar niet zo staan.
Red haar van dit nutteloze gevecht, ze is 't
zo verschrikkelijk moe,
ze smeekt je, alsjeblieft, toe,
laat me gaan, laat me vrij ik wil dit niet meer,
ben 't zo moe.
't Knokken tegen het…
Gebrand glas
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.511 Gebrand in 't glas met loden randen
visioenen die steeds in vurig rood
waar iemand ooit de verlossing bood
gekrast mijn heilig dom doen branden
waar zwaar brokaat van gouden kragen
bedaard verslapen maar toch zo traag
vergeven zij wel mijn zonden graag
en ook van dwazen die er klagen
hun stenen beelden staan verstard
te gapen naar gewelfde…
Wond'ren
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.915 Er zijn nog altijd wond'ren,
al zie je ze niet elke dag.
Je moet er oog voor hebben,
zodat je ze beleven mag.
Soms kun je maanden tobben,
terwijl je nergens uitkomst ziet
en eig'lijk wordt je leven
een weg vol angsten en verdriet.
En toch zijn er die wond'ren,
de kleine vreugden naast je pijn,
die zorgen dat je samen
nog opgewekt en…
Het verstand
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.469 Denk eens met je hart.
Zet maar het verstand,
dat je dikwijls plaagt,
even aan de kant.
Buiten loeit de wind,
is het guur en koud
en te veel verstand
warmte tegenhoudt.
Denk eens met je hart
als je zorgen ziet.
Het geeft meer gevoel
dan verstand je biedt.
Vaak is het één woord
dat de ander raakt,
hem of haar ineens
weer gelukkig maakt…
Verdriet
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.799 Geef je verdriet maar een plaats,
een plekje waar het kan blijven,
door in een rustig moment
al wat je smart te beschrijven.
Lees en herlees ze dan maar,
die onverwerkte gedachten
en geef de jaren de tijd
jouw diepe wond te verzachten.
Geef je verdriet maar een plaats.
Het kan zo onnoem'lijk schrijnen,
als alles wat je bezat
zomaar ineens…
Vrij!
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.552 Geef je maar gewillig over,
leg maar al je lasten neer.
Je hoeft echt niets meer te vrezen
nu je opgaat naar de Heer.
Alles kun je achterlaten,
je bent vrij van elke druk
en na jaren van beproeving
smaak je dra het hoogst geluk.
Geef je maar gewillig over
en leg al je zorgen af.
Je kunt onbelast betreden
't hemelrijk dat God je gaf.
Wat…
De zee
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.756 Ik heb de zee met haar gevechten,
haar brute krachten lang aanschouwd,
hoe zij met nietsontziende golven
de bange kuststrook heeft benauwd.
Ik heb gezien hoe zij vernielde
wat haar geweld dorst te weerstaan
en toch, na eindeloos geworstel,
moest wijken en ten onder gaan.
En dagen later zag ik hoe zij
in rimpelloze tooi verscheen.
Haar woeste…
Mijn vader
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.767 Ik zou nog zo graag
wat liefs willen zeggen,
mijn kinderhand blij
in vaders hand leggen
of stoeien met hem,
een spel met hem spelen
of stil mijn verdriet
en zorg met hem delen.
Ik zou nog zo graag
een lied met hem zingen
of luist’ren naar hem,
naar allerlei dingen,
wat ik niet begrijp
hem vriendelijk vragen,
misschien wel zijn last…
Een and're wereld
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.833 Ze wandelt in een wereld
die niet zo ver meer reikt.
Het is een land waar ’t leven
steeds dieper van haar wijkt.
Ze ziet er nog wel bomen,
maar die zijn dor en kaal
en soms hoor je haar spreken
in ’n onbekende taal.
Je hoort als je goed luistert,
dat ze in stilte huilt
en bij haarzelf vanbinnen
voor de gevaren schuilt.
Ze is een huis waar…
Stil
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
2.052 Het is zo stil geworden,
zo angstig om je heen
en al je vele zorgen
draag je welhaast alleen.
Die eens je vrienden waren,
daar hoor je niets meer van
en vaak vraag je vertwijfeld
hoe dit nu zomaar kan.
Het is zo stil geworden,
want niemand heeft nog zin
jouw lang verhaal te lezen
en dan vanaf ’t begin,
om eens heel goed te luist’ren
en…
Geloof
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.202 Of God bestaat of niet doet niet terzake;
tenslotte leeft Hij louter in ons hoofd.
Waar wij ons zorgen over moesten maken
is of God, omgekeerd, in óns gelooft.…
De ware rijkdom
poëzie
3.4 met 18 stemmen
7.001 Geen geld bekore ons jong gemoed,
Maar heiligheid en deugd.
De wijsheid is het nodigst goed;
Het sieraad van de jeugd.
Wat is toch rijkdom? wat is eer?
Een handvol nietig slijk.
Gods vriend te wezen is veel meer;
Die Jesus lieft, is rijk.
Komt vallen we onze God te voet
Om deugd en heiligheid:
Zo wordt op aarde ons jong gemoed
Ten hemel…
Een bankje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.860 Zo, eens even rustig zitten
op dat bankje in ’t plantsoen,
kijken of ik voor een ander
die erbij komt iets kan doen.
Wellicht naar veel woorden luist’ren
met een hart dat openstaat
en wat vrede achterlaten
als de ander verdergaat.
Zo, eens even rustig zitten
naast die welgestelde heer.
Zou hij soms wat aanspraak zoeken?
’k Zie hem al de…
De arts
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.544 Hij kijkt er toch iets anders tegenaan.
Ik zie slechts de familie Jansen,
terwijl hij denkt: ’k geef hem nog dertig jaar,
mevrouw heeft toch iets minder kansen.
Ik denk: wat kijkt mijnheer van Dam toch sip
en hij weet: ’t is de tonsillitis.
Ik zie de mens en hij daarbij de kwaal,
de zwakke darm en de bronchitis.
Ik denk: de Bruin heeft zeker…
MADONNA
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.202 De stoffige Madonna
bevroren in haar nis
huilt met lede ogen
om dat wat niet meer is
De glorie van weleer
zonder echo uitgedoofd
oude kaarsen kromgebogen
en niemand die gelooft
Een wereld vol scherven
ligt aan haar voeten
voelt de waarheid bedrogen
zal zij moeten boeten
Kan dit kind op haar arm
nog mensen bekeren?
moet het nogmaals…
AAN EEN SCHRIJFPEN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.133 Smaak, o mijn hart, meld, o mijn pen,
de waarheid en de trouw des Heilands, Wiens ik ben!…
Terugkeer
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.019 Eens zal hij terugkomen
op de wolken
in het zicht van alle volken
in grote macht
en majesteit
om te regeren in eeuwigheid
dan zullen alle volken,
wanneer ze hem zien afdalen
op de wolken
in aanbidding roepen
zijn heilige naam,
massaal op de knieën gaan
in gedachten
starend naar de wolken
wetend…hopend,
in het zicht van alle volken…
Kind van de Koning
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.397 Je spreekt met minder woorden
onduidelijk en verward
Toch kan ik je begrijpen
want jij spreekt met je hart
Vol vuur maar ook in eenvoud
geloof je ‘t als een kind
Je luistert naar je Redder
je zoekt niet maar je vindt
Geloven lijkt zo simpel
indrukwekkend, vol van hoop
En ieder mag het horen
van je redding, van je doop
Je schreeuwt…
Verraad
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.806 Als Christus met zijn jongeren te gader
Gezeten was in d'alderlaatste nacht,
Hier is de uur, sprak hij, zo lang gewacht
Dat door de dood ik trede tot de Vader.
Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader
Als dat de man die mij te volgen placht
Om 't aardse goed het eeuwige veracht,
En wordt aan mij een schandelijk verrader.
Iskarioth uw…
DE MOERBEITOPPEN RUISTEN
poëzie
4.2 met 43 stemmen
10.727 De moerbeitoppen ruisten;
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
Hij wist wat ik behoefde,
En sprak tot mij;
Sprak tot mij in de stille,
De stille nacht;
Gedachten, die mij kwelden,
Vervolgden en ontstelden,
Verdreef hij zacht.
Hij liet zijn vrede dalen…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 Mag mij dan na zo veel treuren
Zo veel zwoegen, zo veel wee,
Niet een uur van rust gebeuren
Op een stille legerstee?
Drijft mij, met gebroken lenden,
Kreupel, ademloos, en krom,
In een kring, die nooit zal enden,
’s Werelds tuimelmolen om?
God! Gij zag mij heel mijn leven
Aan natuur en leedgenoot
Onvermoeid ten beste geven,
Waar uw wijsheid…
Oliebollen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.114 Op het plein stond elke winter
een oude oliebollenkraam
aan kwaliteit en lage prijzen
dankte de zaak zijn goede naam
De vele spiegels in de wagen
van zilverzacht geslepen glas
gaven deze kraam het aanzicht
alsof hij niet van deze wereld was
Klanten die even moesten wachten
staarden naar het fijne goud
op de lijsten rond de spiegels
en…
Allerheiligen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.631 Van jou gedroomd vannacht
je was gehuld in zwijgen
de lippen waren rood gestift
de ogen leeg uitgestorven
Van martelaar tot heilige
is maar een kleine stap
je kreunde met uitgerukte tong
een onverstaanbaar hijgen
Wat doe je hier, beminde
met dezelfde oude leesbril
hoekig staand op je neus
wat moet je hier dacht ik
Jouw…
B E D E
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.964 O Vader der Lichten! ik roep om genade,
uit mij stikdonkre zielenood!
Gij, slaat Ge in zijn vallen het muske nog gade,
o! weer van mij de zondaarsdood!
Gij regelt de loop van de dolende starren, —
Gij kunt uit hun krijg de elementen ontwarren, —
Uw sterrenmantel dekt het Al!
O! wil mij, bij ’t stilstaan weldra van mijn leven,
mijn daden, mijn…
nachtelijke mijmering
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.221 Sterk verlangen naar een vredige toekomst
naar wat materiële welvaart
naar persoonlijk geluk
naar innerlijke rust
naar wereldvrede
naar een steeds beter leven voor onze kinderen
We zijn bedroefd als het onze kinderen eens wat minder goed gaat,
als we zien dat ze afwijkende paden kiezen,
als ze eens niet zo gezond zijn.
Al dat verlangen…
In " Blind Vertrouwen "
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.218 Ik weet niet of ‘God’ bestaat of niet
Maar het houd veel mensen op de been
Bij het verwerken van pijn of verdriet
Wil je met al die zorgen toch ergens heen
Menige hebben in uitzichtloze dagen
Noem het maar in blind vertrouwen
Door zoveel aan ‘Hem’ te willen vragen
De handen in een gebed gevouwen…
Helshemel
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.625 Er is geen hemel na het wijlen
hoewel ‘t soms dromend prachtig lijkt
wanneer je over `t randje kijkt
niet verder denkt dan even keilen
De dood mag mij wel deef’nitief
anders zal ‘k geen rusten vinden
ik heb te veel verraden vrinden
(beloofde trouw aan menig lief)
Ik wil nog wel een uitleg trachten
verbeeld je haar`ge legers spinnen…
Gewijde stilte
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.196 Ik ben een meer
Een rimpelloos water
Waarop blanke lelies tronen
Het ruisend riet
Laat zich niet storen
En neuriet zacht haar lied
Een zonnestraal
Breekt door mijn water
En golvend groeit
Haar warmte voort
Geen zuchtje wind
geen vogel
zal deze droom verstoren
Want God
heeft er met Zijn handen
de stilte uitverkoren…
Franciscus*
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.020 Franciscus heeft, om U te ontmoeten,
Alles wat schittert afgedaan
Aan hals en hand, voorhoofd en voeten;
Want schamel wilde hij tot U gaan.
Maar niemand hebt Gij zó ontvangen,
O liefde, en als de dag begon,
Waart gij het, die zijn zuiv're zangen
Deed jubelen van zuster zon.
En moet ik óók zo tot U komen,
Afleggend waar mijn ziel mee speelt…