3444 resultaten.
Wanneer de tijd vertraagt
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
181 Oranje vlinder
de zomer vertraagt even
blad draagt de schaduw
Wanneer het oranje
zandoogje neerstrijkt, brengt zijn
vlucht een verschuiving in mijn aandacht, alsof
de tijd zich even voegt naar de ruimte van het moment.…
crime passionnel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.154 ben ik dan
een zot
zo vol van
lijfelijk genot
of door en door
rot
een droom
je kent ze wel
of niet:
verhaal halen op je lief
zonder te bezeren
en ruimte geven aan
je jaloers ongerief…
WATERPROOF
snelsonnet
3.7 met 34 stemmen
3.003 Waarom heet zo'n raket dan: ruimte-schip ?…
RELATIVITEITSTHEORIEDANSRELATIETHEORIE
snelsonnet
3.7 met 37 stemmen
3.170 De danser (E, de Tijd) die rondjes stapt
en reikt naar Ruimte (zij, MC kwadraat),
u vraagt zich wellicht af waar dat op slaat.
Welnu, dan heeft u het niet goed gesnapt.
Hij wil haar, denkt u, want hij vindt haar lief
maar volgens Einstein is dat relatief.…
geen besef
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Een langere weg
klaagzang
geen idee waarheen
nergens naartoe
vliegend in de ruimte
geen besef van tijd
liggend in de verte
iedereen verdwijnt
liever staande
elfen en feeën
leven of stilte
luid of dood…
Buiten bereik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 de einder is over een bevroren vlakte gegleden
mijn gedachten over ruimte in wit verdronken
van een herinnering zo vers en onbetreden
de huid heeft hemel en aarde samengeklonken
hier zou ik gewichtloos naar de overkant willen gaan
zonder obstakels
die alleen maar in de weg staan…
God, Nederland (en Oranje)
snelsonnet
3.9 met 12 stemmen
1.936 Nee, in dit land van Jezus en Maria
Zal er nooit ruimte zijn voor de shari’a.…
Verborgen geborgen
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.004 Op zoek naar ruimte
vrij vliegend
als een arend in de lucht
vindt zij meewiegend
behoefte aan beperking
zij vlucht
het luchtruim voelt kil en stil
zij wil een veldmuis zijn
veilig in de schoot van de aarde
zoekt zij het geheim
en geborgenheid als waarde.…
avond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.001 Als de uitdagende blik van de maan,
het onverstaanbare gefluister van de sterren,
het ruisende geluid van de rivier
en het ritselen van het riet
de stilte van de avond breken,
dan weet ik dat er ergens
daar in de ruimte of in cyberspace
iemand aan me zit te denken
en zachtjes mijn gedachten deelt.…
Magica
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.100 Je lost het op in water
het niveau is niet gestegen
Hier is het bewijs
dat er ruimte is
Het heelal valt
in de inhoud van een emmer
uit te drukken
Mijn zielezijn is zo klein
dat het altijd blijft
de werkelijkheid zo groot
de dood is maar de dood
van wat stoffelijk blijkt
Bij een foto van Willem Hoogduin…
IJsbloemen
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.480 De eenzame
aan een tafel in een kamer
in een slapeloze ruimte
waar de stilte spookt
en de kaalheid van de winter
een slaap overheerst
met woorden van ontroostbare
eeuwigheid.…
Liefste lief
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.843 Ik voel in alles dat ik ken
dat jij mij adem geeft
de nodige lucht en ruimte
dat vind ik nergens anders.
jij bent voor mij zo meer dan dat
ik kan het simpelweg niet bevatten
jij bent een engel in mijn hart
en ik geef jou het liefste lief...…
Levensruimte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
739 Tranen treurden gisteren vaarwel
schiepen langzaam ruimte
weer te leven in het heden
zonder angst voor wat nog komt
het voorspel is begonnen
laat het leven maar komen
voorbij is niet omkeerbaar
morgen is weer maakbaar
het gaat nu om het nu…
Geluk
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
2.451 geluk is onderhevig
aan ruimte, licht en tijd
is zelden overdadig
wordt door broosheid geleid
ik denk nog aan verleden jeugd
waarin toekomst stond voor morgen
blind op zoek naar onbekende vreugd;
de eeuwige liefde zonder zorgen…
Oorverdovende stiltes
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
552 Niets meer te zeggen hebben
is praten zonder woorden
is met lege ogen en een
niets ziende blik
in de ruimte staren.
Niets meer te zeggen hebben
geeft van die dode stiltes
nooit doorbroken
door een enthousiaste opmerking
of lach.
Niets meer te zeggen en dus
is het oorverdovend stil want er valt
niets meer te zeggen!…
proces
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Terwijl ze moeten vloeien
tot alles is verwerkt
gisten ze opeengehoopt
wachtend op bevrijding
Aldoor gevangen
in alledaagse zaken
die aandacht vragend
geen ruimte laten
voor verwerking
Alles verder weg
dan dichterbij
lijkt op dit moment
meer verwijderd
dan te voor…
stilte
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.635 wat als
niemand hoort
tranen
verdwijnen
in de ruimte
alsof ze
niet zijn geweest
wat als
niemand luistert
tere sterren
fluistert
in je oor
wat als
tranen
verder gaan
dan de pijn
verder
dan de zeeën
als
liefde stilte rust
ooit
de waarheid
zijn…
Verloren stilte
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
729 Ach was er nog
wat stilte over
van voor de tijd
van nooit meer stil
waarin je altijd zocht
naar harder, sneller
maar er toch ruimte was
voor het ontbreken
van ieder geluid
nu vermijd je sneller
juist het harde
maar de rust van de stilte
is voorgoed verdrongen
door permanent gesuis…
voyager
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 we hebben berichten gestuurd
over onszelf diep de ruimte in
jaren geleden al en nu net
komen ze buiten ons zonnestelsel
stel je voor dat ze
over miljoenen jaren
worden gevonden en begrepen
dan leren zij iets over ons
wat wij waarschijnlijk
al lang weer zijn vergeten…
Kom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 kom
sla je vleugels uit
word
neem de ruimte je gegund
de vrijheid
je gegeven
liefde, liefde
omarm jezelf
de ander
blijf stromen
geloven
hopen
het is waar
het is beloofd
ik nu
ik nu
ik nu
ik nu
bewegend startpunt
in de tijd…
Olijfblad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Ruimte in zichzelf
Verloren - geen
Richting meer
Te vinden in
De eenkleurige
Massa die alles
En ook zichzelf
Overstijgt -
Ook de lijnen
Van oneindigheid
Zijn prijsgegeven
En dan verschijnt
Zo uit het niets
Die witte duif
Met dat groene
Takje van de olijfboom
Dat leven geeft
Waar geen leven
Meer te vinden was…
zwijgend spreken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Ik respecteer stilte
in al haar aspecten
Afwezigheid van digitaal
een woordeloos uitmonden
Daar het huidige
zich niet verroert
spreekt geestverwantschap
wel tot de verbeelding
Waar het hart klopt
is stille hoop
wat ruimte geeft
om zwijgen te laten spreken…
Marskrater
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
595 Die slimme astronomen zijn als dwazen,
ze schrijven in de ruimte als op glazen.…
Zonsondergang
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
449 Zonsondergang bij
het strand zorgt
voor ruimte en stilte,
om je heen.
Aanvaard de schoonheid,
die je zelf mag ontdekken.
Met de zon als het ware
in je handen
is dit een ware pracht.
Rust voor de komende
nacht.…
vroege lenteblues
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
369 het lentegras
nog vochtig van
ochtenddauw
de hemelsbrede
lucht gevuld met
licht ruimte licht
een dauwdruppel
schittert op het
zachte rozenblad
het vastgeroeste
bevroren gemoed
snikt zich langzaam los
mijn aangeraakte
gezichtsveld
kent geen randen…
Het eilandgevoel van Schier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Waar vind je nog , ver van het stadsgewoel,
De rust aan zee en ruimte rond de duinen,
De kwelders, wad en strand om lang te struinen
Het eenzaam-niet-alleen eilandgevoel?
Niet op de Waag van Alkmaar of in Koog
Maar buitengaats, in zee: Schiermonnikoog…
Heel Holland zeemt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 het gedicht is een open ruimte
ramenzemend, doortastend in leegte
zonder gewicht van letters
niemand neemt mijn zinnen af
opgeslagen als zij zijn in de
kluis van woorden en witregels
helder is de komma in haar
breukvlak, een punt van orde
glas zonder strepen…
niet te laat
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
423 we beginnen met taal
in de lichte ruimte
van het volledig leven
volgen eenvoud klank
en ritme vanzelf
we verkeren op de rand
van zingen en denken
onze plaats in het landschap
afgeschut en open
het is niet te laat…
Er zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 De regen
Stroomt
Als tranen
Langs
Mijn ramen
De wind
Raast
Om mijn huis
Onrust buiten
Over de
Aanstaande
Strengere
Coronaregels
Gek genoeg
Geeft het idee
Van strengere
Maatregelen
Mij rust
Ruimte voor
Mezelf
Er gewoon
Te mogen zijn
Buiten druppelt
De regen
Als tranen
Langs de ramen…
Gedreven herfstblad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
471 Ik wil dobberen op de stroom
drijven in de wind
getrokken als een magneet
naar de plaats
waar ik jou vind
gaan we dan samen die weg
van liefde en gelukzaligheid
als twee herfstbladeren
die kringelend gaan
met opgewonden blos
vleien aan het einde van ‘t pad
teder tezamen naast elkaar
moe van zwieren in het mos
daar in gedempte zonneschijn…