946 resultaten.
ROEIEND NAAR DE OVERZIJDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Laat mij maar nog even roeien vannacht
in hoge baren worstel ik tot de overkant
Daar word ik straks wellicht opgewacht
op ‘t toverachtig golvend hemels strand
Hoor de golven zingen in de woeste zee
golven stervend op uitgestrekte stranden
Achter een verlaten einder wacht er vree
dewelke ik omarm met de beide handen
Zie de lichtjes dansen…
Wetend Gevoel [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Een Wetend Gevoel
roert zich in mij
wanneer ik kleuren kies
bij het schilderen of
snaren aansla op de citer
Anderen doen uitvindingen
ontwerpen processen
schrijven de waarheid of
fantaseren die
Zijn het de Muzen
een goddelijke geest of
is het de stroom van de tijd
die nectar giet
in open monden?
Gewoon de mond
openen als een chakra…
Onze onweerlegbare puzzle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Onze puzzel raakt niet af hier.
Ik raak niet uitgepuzzled, totdat.
Totdat mijn laatste uur hier slaat.
Totdat mijn ziel in stilte spreekt:
Het is helemaal genoeg hier.
Jouw aardse puzzle is nu àf.
Vertrouw en wees gerust.
Boven wordt die puzzle,
en al jouw aardse spelen,
fantastisch verklaard.
Jouw twijfel en jouw puzzel,
onweerlegbaar…
Alles is denkbaar!
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
294 De zwijger staat
met zijn ogen geloken
gebogen over
ik denk dus ik ben
van rené de cartesiër
en julius caesar
van gallia divisa est
in partes tres
tenminste dat denk ik
wanneer ik zwijg
voor de rest
bestaat ook
de kempende krijger
de haan met zijn kuif
in het roodgeel en zwart
en zijn schreeuwlelijke ochtendhumeurwaan…
Brandende zolen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Dansend over de koppen,
brandend in de hel.
Mijn ziel lichterlaaie,
toch vond ik je wel.
Daar lag je dan te wachten,
onder een graniet verdriet.
Zonder enige emotie,
veel hoop had je niet.
Gestorven nog voor je geboorte,
bang als je was.
Te leven, gewoon te leven,
op te staan uit je graf.
Met brandende zolen,
verdovende pijn.
Gejaagd…
Vrouw op m'n pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik zag een vrouw
Ik voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar…
nabij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 zorgvuldig strooit
hij het papiergeld
uit bij het huis van
zijn dode zoon
ritueel verbrandt
hij het dodengeld
dat in as opgaat
maar niet verdwijnt
de biljetten gaan
over naar de
voorouders in
het hiernamaals
zij kunnen nu
alles kopen
wat ze nodig
hebben
vader en de familie
zoeken elkaars
nabijheid schuiven
dichter…
Onvoorspelbaar Spel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 wat als je gedwongen bent
om aan het spel mee te doen
een best aardig spel
maar waarvan sommige
regels toch oneerlijk zijn en
jij daardoor nooit z’n echte
totale schoonheid herkent
wat als het leven
goed blijkt en toch de
dood heeft als lelijk slot
een dissonante finale aan een
melodieuze symfonie
maar wat als je
alle regels…
Tussen gevlochten takken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 Takken vlechten zich ineen.
Stilte fluistert zwijgend
door het bladerdek heen... '
Hemelwater slingert zich een weg
in 1000 druppels
blad per blad
kussend, sussend, strelend....
In de schaduw van haar blik
spreekt haar stem
tegen het weten.
Ze koestert de Liefde
als een diamant
vanuit ruwheid
door het leven geslepen.
Ze…
Wie Is Hij Toch
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 hij heeft een foto
van zichzelf gemaakt
die in honderdduizend
miljarden gelijke
stukjes gesneden
ze in het luchtledige
met kracht uitgestrooid
in de vorm van sterren
zon maan en ontelbare
nog niet ontdekte planeten
in lucht licht donker en weer
in bloem dier mens geur kleur zintuigen
in groot en minuscuul klein leven
en elk stukje…
Zielenlicht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
468 de aanblik van een dier
een ongeschreven gedicht
niet altijd duidelijk
wat het zeggen wil
wat aan jou wordt gericht
omfloerst je met
een soort van diepe vrede
toont een onbekende harmonie
en wat ik er in weerspiegeld zie
is iets van een zweem zielenlicht…
Tabula Rasa
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
430 Er zijn van die momenten,
Dan duiken ineens woorden op
Vanuit je stream of consciousness
Of uit je onbewuste
Ze dringen zich dan aan je op
Als was je geest een wajangschim
Tabula rasa ledepop
Die niet eens uit kan rusten…
Jezelf accepteren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Als je
Jezelf
Niet neemt
Zoals je bent
Kan je
Niet geloven
Dat je ware, echte zelf
Ooit geaccepteerd
Kan worden
Ook kun je dan
Anderen niet accepteren
In hun huidige staat
Van ontwikkeling
Dit alles
Sluit wederkerigheid uit…
Mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 Mens
In het Heelal
Alles zit in jou
En jij zit in alles
We zijn
Al Heel
Één geheel…
Papaversap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
664 Wat heerlijk om iets ondeugends te telen!
Iets dat geinig de wet ontgroeit.
Zet de plantjes maar richting zon, pap,
ze moeten nog emmers warmte eten
om al het serieuze uit te zweten,
mensen te doen vergeten wat ze zoal
met hun kemphaangevechten hebben aangericht...
Hoe ontsnap je anders aan de babbelmacht van de staat?
Geen plantjes in…
Energie al één
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Ik ben Ik
En jij bent jij
Alles zit
In mij
Alles zit
In jou
En wij zitten
In alles
We
Zijn
Al één…
Beeldheraut Voor Arien
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 Zij heeft een wolkje in haar hand
Zij is verlicht, van zich bewust
Een engel heeft haar kruin gekust
Zij voelt met alles zich verwant
Zij helpt de wereld uit de brand
De mensheid voelt zich uitgeblust
Maar kan gered worden door rust
Is domweg eigen aartsvijand
We moeten af van winstbejag
En kiezen voor natuurbehoud
En luchten, hemelsblauw…
Tweede Pinksterdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 Omzoomd door lijnzaad
En fluitenkruid
Doemt het terras op van Brasserie
De Drievuldigheid
Alles is gemaakt van witte wolken
Engelen ontspannen zich met een glas
Condens en wat manna
Halen herinneringen op aan het strooien
Van pioenroosblaadjes, het loslaten van
Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten
Op papieren kaarten
Dat alles…
In de maak
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 Als dat wil zeggen indien
in Keulen en Aken opeens
naamloze generaties
in de anonimiteit verdwenen gelederen binnen hun muren
zouden rijzen uit hun moeras
Als en indien evenzeer onverhoopt de weg tussen Keulen en Parijs dat wil zeggen
het zanderige pad naar Kom post Stella plots in het niets oplost
Als dat wil zeggen als ware
de pelgrims…
ELEGIE UNIVERSALIS
netgedicht
4.7 met 107 stemmen
549 er zijn plaatsen waar je nu nooit,
er zijn tijden waarin je eens ooit
je weet niets meer, maar je wás,
je liep door deze straten.
je probeerde, je dacht, je volgde
cirkels en rechte lijnen.
je hebt je blauwe hart, dat is de ziel,
op eigen handen door de tijd gedragen,
ongeschonden aan Gods voet gelegd.
misschien zal iemand huilen,
die…
Heuvelopwaarts
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
528 aan het einde van het pad
weten we dat door elk van ons
de heuvel moet worden beklommen
die Hij destijds al heeft overwonnen
hoop maar dat het waar is
dat Hij toen in die oude dagen
alvast veel pijn voor ons op zijn
schouders heeft weggedragen
dat al de pijnen die hij
op Golgotha leed - hij ter verlichting
van de onze deed…
Zo langzaam als een slak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 Zo langzaam als een slak.
Wandel ik over straat.
Ik loop op mijn gemak.
En niets dat mij ontgaat.
Iedereen raast mij voorbij.
Druk met de dingen van de dag.
Kijkend naar hen voel ik mij vrij.
En blij dat ik iets langzamer lopen mag.
Want ik wandel als een slak.
Ik kijk om mij heen en geniet.
Ik wandel op mij gemak.
En haal rust en blijdschap…
Een Oude Indiaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
719 een oude indiaan
weet wanneer het
zijn tijd is om te gaan
hij beklimt een laatste
keer een laatste berg
en niemand ziet hem weer
hij wil z’n stam niet tot last zijn
zij moeten verder
de bizons achterna
hij weet ik ben te oud
en vorm een oponthoud
het is mijn tijd ik ga
is hij in de nacht overleden
dan wordt zijn lichaam
aan de vogelen…
Even dragen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 Kon ze maar even haar hoofd
in de handen van jouw schoot leggen.
Jouw kom als drager
van haar
beleven
voelen
gedachten.
Opgerold in foetus houding
omringd door helende energieën...
vloeibaar baarmoedervocht
waarvan elke trilling
als een golf
haar celgeheugen zuivert
van aardse pijnen.
Luchtclusters lichten op
ontrafelen de knopen…
In de eeuwig bloeiende tuinen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
600 als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God
geen duister meer ons uitzicht zal versperren
als wij wonen boven die oneindige sterren
en de grootheid van Zijn mysterie ontdekken
indien wij geleefd hebben naar Zijn gebod
als wij wonen boven die oneindige sterren
in de eeuwig bloeiende tuinen van God.…
Koan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Wat
wordt verlicht;
een kast van glas,
harde platen
die rechthoeken vormen;
de bedompte lucht
en een enkel vliegje
gevangen
in een kijkdoos;
de blik die er van buiten
naar binnen, van binnen
naar buiten doorheen dwaalt;
de leegte wellicht,
wachtend op vervulling,
verlangend naar het beeld
dat kwam en weer ging?
Wat
wordt verlicht,…
Voor Iniduo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Kruipend vanuit de krochten
der catacomben
in miljoenen nerven van windsels
In het subspinale cerebellum
in de onderhuidse regionen
van de kleine hersentjes
Wolkt een louterende kleuter
met bovenmenselijke,
goddelijke kundalinikracht
door het tunnelcomplex
van mijn ingewanden omhoog
En ontwaart het licht,
het licht van de…
Babylonische Almanak
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
573 O Prins Kalender, waar waart gij met de blik uwer geest en waar rustte het boze oog van uw peilloos diep gemoed?
O She Her Sade, welke menie voerde u hier ten tonele in de alchemie uwer euvele moed?
Een en ander vraagt om klaarte in deze kwestie, vertoeft ge nog altijd met uw verfblik in de verte?
Waar mengt zich het vermiljoen van boeddha…
Baha'u'llah
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
636 Hij schreef de potentaten brieven
Opende op onze toekomst perspectieven
Kondigde de eenheid van de mensheid aan
En hielp een wereldbeschaving ontstaan
Ofschoon hij de grootste vrede had voorvoeld
Werd zijn gevolg door geweld overspoeld
En als persona non grata van tirannen
Naar Akka's strafkolonie verbannen
Maar voor wie onbevangen…
Zalig voorgeborchte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
462 Zalig zijn de dagen van begin
De voorgeboorte waar alwetendheid
In 't magma van terra incognita
Schuilt als een eeuwig voortdurend elixer
De alchemie van onbedorven sferen
De onbevlekte dagen van begin
Nabij spelonken van het limbisch stelsel
Ligt diep verscholen in de hersenwindsels
Een paleontologisch moederdier
De substantia…