inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Een Oude Indiaan

een oude indiaan
weet wanneer het
zijn tijd is om te gaan
hij beklimt een laatste
keer een laatste berg
en niemand ziet hem weer

hij wil z’n stam niet tot last zijn
zij moeten verder
de bizons achterna
hij weet ik ben te oud
en vorm een oponthoud
het is mijn tijd ik ga

is hij in de nacht overleden
dan wordt zijn lichaam
aan de vogelen gegeven
die hem meenemen op hun vlucht
op weg naar de hemel
ergens hoog boven de lucht

een oude indiaan voelt
wanneer hij moet gaan
hij weet het leven en
de dood hoort niet bijeen
maar het leven en het verheven
worden vormen samen een

o hadden wij maar wat meer van dat
vertrouwen van die oude indiaan

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 27 jun. 2021


Geplaatst in de categorie: spiritueel

2,5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 56

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Ralameimaar
Datum:
28 jun. 2021
Mooi om zo vol inzicht je te kunnen/mogen laten gaan als het je tijd is en als de omstandigheden het toelaten. Is vrij moeilijk hier met alle controles en pers niet te vergeten

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)