2307 resultaten.
de zonnebloem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
745 In de verte zie ik jou schijnen
Alleen in de nacht zal jij verdwijnen
Jouw licht geeft me energie en kracht
Als een zon die me toe lacht
Het zijn de gele stralen
Die je uit een dipje halen
Ook zijn er velden vol van deze bloemen
De bijen kun je er horen zoemen
Zo eenvoudig maar krachtig
De zonnebloemen ik vind ze prachtig…
Zonsondergang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
669 Laagstaande zon bespeelt
het kleurende lover
die het laat glanzen met
haar diffuse gouden licht
Nog even, dan gaat ze onder
en trekken grijze wolken
het blauw van de hemel dicht
haar stralen nog nagloeiend
in roze en oranje tint
Een schouwspel dat nooit verveelt
als de dag zich met de nacht verbindt
Zonsondergang
het blijft bijzonder…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
Met strepen grijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
515 de deur al op een kier
schoorvoetend komt ze binnen
het ochtendlicht in eerst kwartier
ze vaagt met strepen grijs
waarin het rood
al naar de hemel wijst
stoeit met resten zwart
die uit de lange nacht
maar langzaam willen wijken
dan kimt de zon
schijnt met warme stralen
de laatste kou uit nevelige dalen…
De snaartheorie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
473 ik heb
het licht ontleed
tot in de kleinste deeltjes
uit de ontdekking
die ik deed bleken
de deeltjes ook golfjes
bond gekleurde
golfjes tot een
grote witte streng
reeg deeltjes tot
een snaar die lichtend
wit tot kleuren trilde
gelukkig hebben
snaar en streng dezelfde bron
zij stralen al eonen lang uit onze zon…
ZON ZIT BINNEN ONZE VREUGD
poëzie
4.0 met 1 stemmen
968 Zon zit binnen onze vreugd
te stralen.
Het is het vurigst, reinst geneucht:
een ademhalen
in glans en jeugd.
Op aarde schittert geen vermogen
licht als uw ogen.
Geen slag, geen schok, geen ruk
kan liefde scheuren uit de hemel daar wij schijnen.
De ganse wereld mag verdwijnen:
Zon is de kern van ons geluk.…
OG3NE scoort, vooral licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Zaterdag de dag van de meiden
eindigen bij de eerste vijf
Zondag de dag van moeder
begin en einde van drie dochters
'Lights and shadows'
maar stralen doen ze alle vier
Nederland mag trots zijn
op hun licht van vertrouwen vanaf
Maandag en alle uren, dagen
maanden en jaren daarna!…
Dromen van de boekenkast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
489 Fantasie van zuchtend landschap
zonder zweet van verwarring
argeloze creatieve heimwee
toen het zomerde in de stad
weer alleen in het verleden
in de stralen van de zon
met wuivende bomen
muziek van natuur
beschaving in stilte
opnieuw vervreemdende
erotiserende schoonheid
langs niet bestaande wegen
en onwerkelijke geschiedenissen…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
907 Het leven is als korrels zand
Samen zijn ze een heel leven bestand
Tegen de woeste golven van de zee
Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee
Als een veertje o zo licht
Naar een heel mooi helder wit licht
Daar kan die korrel stralen als een ster
En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
De bladeren
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.096 De zonne zond haar stralen uit
om d'aarde te vergouden,
Die, al te lange tijd verwaaid,
verregend en ontverfd,
Niet meer aan blijde dagen dacht,
maar aan de winterkoude
Zich zonder klagen overgaf
en stil en willig sterft.…
De kracht van de zon
hartenkreet
4.7 met 14 stemmen
1.030 Wie houdt niet van een huis vol zonneschijn
waar de zon schijnt door de zwaarste gordijnen
ieder schaduwhoekje die ze met licht overwint
en ons hart, ziel en lichaam ware heling vindt
ook de natuur laat ze openbarsten in volle pracht
daarvoor werkt zij met sterke stralen en kracht
ze brengt vogels in de lente blij aan het zingen
laat…
Een moment
hartenkreet
5.0 met 34 stemmen
1.562 Grijs wordt blauw,
De gouden zon,
wordt geboren,
ik voel de stralen,
op mijn gezicht
en sluit mijn ogen.
Direkt voel ik weer kou,
het betrekt,
de zon vervaagt.
Ik voelde me,
intens gelukkig,
...heel even...…
jouw naam
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
2.478 ik schrijf jouw naam
in zilveren letters
op kleine wolkjes
heel erg hoog
ook op lege
witte stranden
en aan het einde
van de regenboog
ik hoor jouw lach
in duizend tonen
jouw naam lijkt
wel een klein gedicht
je ogen stralen
als nooit tevoren,
gevangen sterren
in het morgenlicht…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
Sterren zal ik voor je halen...
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.547 Sterren zal ik voor je halen
En ze in je trieste ogen doen
Zodat ze weer gaan stralen
En ze je van verdriet ontdoen
Je lichaam zal ik wrijven
Waardoor je hart kan warmen
De ijzige kou zal ik verdrijven
Als ik je vasthou in mijn armen
Ik zie je immens diepe pijn
In deze trieste, moeilijke tijd
Maar je hoeft niet alleen te zijn
'k Wil…
luchtslag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 De sleutel naar mijn hart is niet verloren
al dacht men dat wel
de sterren staan gunstig
de straal van licht
tot het oog aan toe vermeld.
Draai om de as heen
we gaan niet ter been
vliegen met de vleugels
der liefde
sla ze open.
Zoek de sleutel
naar het hart
we zwemmen door de lucht
nog lang niet verzopen.…
altijd zonder hem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
862 de geur achtervolgt hem
bloesem uit een flesje
Hema, Kruidvat, Aldi
kluchtig maar aromatisch
en bovenal nogal simpel
wil hij haar haar aanraken
met een straal van zijn ziel
"je weet niet wie ik ben," fluisteren
zich alvast aan haar kluisteren
maar ze waait voorbij, een
vluchtige streep door zijn rekening
hij houdt dan wel van haar…
klein en teer
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.593 zijn ogen stralen
maar d'r hart is leeg
't kwam door de uitslag
die ze te horen kreeg
zachtjes raakt ze
jou lieflijk aan
geknakt nog in de knop
moet ze hem nu al laten gaan
zo net nog in ons midden
happend naar ijle lucht
sluit 't bloempje z'n blaadjes
blaast hij uit zijn laatste zucht…
Hoe laat het is?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
568 De avond zoekt evenwicht
laat loden lasten vallen
geeft over aan de nacht
de sterren die stralen
zonder een schijntje pijn.…
Ga weg!
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
2.619 Zon ga weg met je stekende stralen
Zon ga weg met je oogpijnlijke licht
Zon ga weg met je walgelijke warmte
Zon ga weg met je zomerse zotheid
Zon ga weg met je verdomde vrolijkheid
Laat mij in mijn zwartheid en mijn leegte en pijn
Ze is pas dood
JIJ hoort er niet te zijn!…
Anthurium
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
923 Zielig sta je daar te staan
eenzaam starend uit mijn raam
Dit is veel te kort
dit hoort niet zo te gaan
In de stralen van de maan
en van schone schijn ontdaan
word je een schim
van je schamele bestaan
Met je laatste restje kracht
diepgeworteld, onverwacht
beloof je mij
dat je nimmer zal vergaan
Maar je geel wordt nooit meer groen…
Blijdschap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
524 in jouw gezicht
kan ik mezelf lezen
uit lijnen van ontstaan
geen letters
maar geëtste stukjes leven
vallen wonderbaarlijk saam
momenten die
de tijd markeren in
tekens die niet overgaan
je lach slaat weer
een bladzij om
ogen stralen warme zon
in blijdschap
staat te lezen wat
wij elkaar ooit schreven…
De hogere sferen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 ik heb je lach
geboren zien worden in
een adembenemend moment
de kleine krul
waarop ik surfde groeide uit
tot hoog bruisend schuim
dat mij overdonderend
meesleurde toen jouw intens
plezier aanstekelijk oversloeg
ik ben geland maar
met voeten op los zand
om het nog eens te proberen
omdat jij zo lief
bleef stralen wilde ik
ook…
Geen demasqué
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 je acteert volleerd op
het podium van leven
waar schijnwerperlicht
jouw gezicht laat stralen
speelt in een
zelfgekozen decor van
spiegels die kaatsen om je
volledig zichtbaar te maken
maar na het doek
is er geen demasqué
alleen wie aandacht heeft
leeft in jouw idee
het donker neemt
je naamloos mee
er is geen spiegel die
nog groet…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…
In draai en bewegen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 jouw dans
rijgt stukjes stilte aaneen
haalt uit geluid zachte tonen
in draai en bewegen
komen vorm en ritme tot leven
als melodieuze lichaamstaal
jij nodigt uit
met handen en voeten
in een sierlijk begroeten
als parels stralen je ogen
tijdens ons zwevend gaan
ik danste als schaduw achter je aan…
samenzijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
697 Je blote huid glanst
Dauw van het gras
Markeert het aardse
Waar je lag
Een lege plek
Je raakt me aan
Woorden kleden me uit
Het maanlicht op mijn huid
Glanzende stralen
Slaan dof kapot op de aarde
Ik verlang
Hunker naar de middenweg
Een lege plek op aarde
Een vloeiende beweging van de maandag
Samen verenigd…
DE KRISTALLEN BOL
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.067 Mijn handen liggen op een kristallen bol
de tinteling verwart mij, beeldvormend
komen herinneringen in mij op
trillend, sidderend, ik transpireer
zuig krachten op, zie een andere weg
mijn geest verzwelgt de kristallen
brandend van verlangen, nu splijt de bol zich
duizenden glinsteringen stralen mij aan
ik beleef de fusie van de krachten…
Fluister
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 terwijl de avond struikelt
over de zonsondergang
voel ik me alleen, en zonder jou
stralen de sterren niet meer voor mij
ik val over mijn gevoelens
in een diepe afgrond, verborgen vanbinnen
omdat een nieuw begin verloren is
zonder je ogen om aan vast te houden
soms lijken alle dagen hetzelfde
en voelen alle woorden als een snik
en zonder…
Hemelcharme
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
485 de hemel toont haar charme
een beeld van vertrouwen
in spiegelingen van rust
voor een tijdje lijkt het
alsof een levend vuur
de aarde schetsend kust
hier ontmoet ik mijn verlangen
het enkel nog willen vertoeven
rond de kracht van de gouden stralen
zijn waar de stilte nog spreekt
de wind in een zweverig geruis
over de velden weet te…