2249 resultaten.
Seconden zonder eind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.090 Het lijkt wat traag op gang te komen.
Minuten lijken jaren.
Tot jaren maar minuten zijn.
Zo was ook deze dag een druppel op de eeuwigheid.
Met af en toe seconden zonder eind.…
Opspattend wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 traag golft
stilte langs kusten
vol begrip
geen felle
confrontaties
in opspattend wit
een rustig weten
op een bodem
zonder vergeten
stromend
meanderen zonder
direct te veranderen
in opgaande
vloed langs de
weidsheid van strand
tot daar waar
herinneringsbanden
terabytes kleuren in zand
zo voedt database aarde
de kwantumcomputer…
- staal -
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.160 eens zal ik mijn oor te luister leggen
op het harde staal me rusten
de vogels zullen roepen
de takken buigen, wuiven
ik luister naar de verte
het zingen dichterbij
het landschap traag in stilstand
zwijgt grijs in matte nevel
het zingen zingt van warmte
vol van rust en kalmte
ik klink mijn angst aan bielzen
en hou me verder stil.…
Vliegen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.447 alleen - berg ik je in mijn huls
trek traag met jou door mensenland
tot aan die bovenzinnelijke impuls
van wieken naar de overkant
alleen - draag ik je in mijn schoot
spui je spreken de wereld in
vlieg je vleugels arendgroot
tot ik aan vrije hoogte win
zo breek ik uit identieke dagen
naar dat wezenlijk moment
rond wijdte, wind en vlagen…
Bevrijdingsdag
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
876 Hoog boven de stadse vijf mei-braderie
boven de schreeuwende scheermes-meeuwen
glijden twee buizerds traag in cirkels
donkerbruin afstekend tegen het blauw
de dag is vrijdag, het uur half drie
spiralen draaiend, hoger en hoger
tot ik twee stippen nog zie waar ik kijk
hun universum vermoed en hun vrijheid…
Afnemend licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 waar is de wereld
ik ben weg maar toch
voel ik nog mijn warme bed
zie allerlei figuren
zich laten oversturen in
ontsteltenis en diep verdriet
hun handen strelend
langs mijn haren en gezicht
in een traag afnemend licht
ik had hier niet mogen zijn
bij hun diepgevoelde aardse pijn
maar werd terug gehaald
de kleine nog in slaap
een…
een zicht uit leven
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.053 gisteren
naderde het zwijgen
rugwaarts
als symptoom
van een lijdend ritueel
traag, teveel
mijd jij mijn dagen
zelfs die van weleer
ik wilde je van de wind vertellen
en het wondere golven
onder mijn borst
hoe ik liep, licht
als een vlinder
door het gedicht
waarnaar ik zocht
onaangedaan, te diep
trok jij de stilte scheef…
Krinloop.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
923 Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
Kringloop.
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
694 Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
nooit blauwer
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
724 gemis, breed uit ogen,
glijdt traag rond de rand
van de dag
ik dwaal in het voetspoor
van de dampende morgen,
het bruidskleed in najaarsblauw
de vogels in mijn hoofd
dalen week en schuw
en de lucht kent niet eens
het huiswaarts keren
de wind voelt het huilen niet
of de verte in jouw hand
wanneer ik nergens adem en
ongeschonden…
Adem in
hartenkreet
3.1 met 53 stemmen
6.384 Als zij haar groene jurk uittrekt
valt het dons van populieren
ruist het ritselend blad
Mijn mond valt er van open
Er groeien horens door hoofdhuid
gespleten hoeven trappelen
Een wolk dimt het licht
warmte komt uit de aarde
een wesp cirkelt traag
Zij geurt van kweeperen
kaneel en zweet wit
zoet het strelend gras…
levensadem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
752 de adem van de lentezon
verwarmt de kille aarde
doet ’t prille groen weifelen
en het hoefblad schitteren
de rivier is vloeiend zilver
spiegelend naar de horizon
boven het trage glimmen
ontvlieden grauwwitte ganzen
hun gezamenlijk spiegelbeeld
ze reizen over de einder
naar de grote groene stilte
de eindeloze toendra
waar de zon niet…
ZOALS ALLEEN KINDEREN KUNNEN LACHEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.142 Bekend is Holland
om zijn molens
Traag wieken ze
bij weinig wind
Ze staan aan
waterloop of rivier
Als
aan een blauw lint
Armen om beurten
gestoken in 't blauw van lucht
Mijn kleinkind
volgt met oog en hand
De bruinbezeilde
wieken
Het kijkt omhoog
weet nu van wind
Windkracht
en windrichting
en...…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 van horizon tot einder een
trage zilveren stroom
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes…
Communiniets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Touwen van taal ontbinden traag
als gebande stem het lijf verlaat,
in lucht verwaait tot klank naar keuze,
hecht aan het ontluisterd oor.
Spraak en schrift op goud gewogen,
laten letters ‘leven’ schrijven
op onverschillig dood papier,
met onder regels, achter zinnen,
vermoeden van beweging, richting,
liefde, lust en last.…
dat het klopt en oké is
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
819 dat natuur zo mooi is -
sneeuwklokjes brekend
door half bevroren aarde,
blauwe eitjes glanzend
in het nestje
dat vlindertjes zo
kleurig fladderen,
lammetjes zo teer
op poten staan
dat het klopt en oké is –
praat ons er niet van
mama kraai voert
pas uitgevlogen meesjes
aan haar kroost, cheeta
vilt antiloopje tergend
traag om zijn…
Het lot in handen nam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 ik zag
de stralende dag
maar telde traag de uren af
op het geraamte van verveling
minuten rammelden
hun knokige eentonigheid
met seconden zonder leven
op het afgekloven bot
tot jij kwam
het lot in handen nam
mij overrompelde
met je overwinnaarsblik
zonder strijd want jij schonk mij
wat ik een leven lang al miste
een toekomst waarvan…
Schuldbewust
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 heb me gebukt
bloemen voor je geplukt
ze aangeboden met mijn ogen
in trage zwaai naar boven
een boeket ongesorteerd
vers van het veld
jij hebt ze aangenomen
met een lach
die boekdelen sprak
wij zijn verder gegaan
jij wees de bloemen aan
zei zacht ze leven nog
staan in de zon te dromen
om tot vrucht te komen
schuldbewust heb ik…
het laatste kwartier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
689 uit koele zilverrand
kruipt traag omhoog
de bleke morgenzon
zij zendt haar stralen
glanzend koud
naar de maan die
afneemt tot een
tere sikkel
nog staat zij, in
schijngestalte, tegen
de dun blauwe lucht
even ontmoeten zij elkaar
maar de maan kan niet blijven
het is haar laatste kwartier
zij verdwijnt bij het licht
van de opkomende…
Franse greep
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
696 alsof het werkelijk is
de wereld open, nog groter dan
waarin ik lig,
opgaand in estafette,
traag van verlossing, van hals
naar borst naar buik naar benen
de sprong omhoog
en dan jouw armen, 'n explosie van ogen,
niets te willen zijn, nog meer in overgave
en dat wij dat zeggen
drijven naar een verhaal
dat op ons lijkt
't is met liefde…
April
snelsonnet
5.0 met 8 stemmen
595 De grasmaand schildert tuinen rap vers groen
Fier kwetteren de vogels hun akkoorden
Als stellen paren ze in steelse oorden
En broeden dan, zoals het gaat sinds toen
Een viertal echter kniest nog vóór het ei
En toont ook weinig lust tot minnarij
Moraal
Bij vogels van verschillende pluimage
Komt het maar traag en moeizaam tot vrijage…
Hemelruim
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
561 Zilvervlokken op het glas
worden traag zichtbaar.
In de verte gloort
de horizon als
trillende schuim.
Getuigenis van zinkende
getijden.
Individuen opeengepakt
staren naar de
verzonken planeet,
wachtend op een
veilige haven.…
Zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Eindeloze tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Mijn dagen, nachten gaan zo moe voorbij,
seconden traag,
tot in de eeuwigheid,
in levenloze regelmaat.
Ontdaan van alle lust tot leven
is mij mijn einde niet gegeven ;
mijn nachten-dagen gaan maar voort
in klamme regelmaat van eenzaamheid
en troosteloze klammigheid.…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte…
Naaktslak
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
682 Ik ben zo naakt en moet een bult verdragen
Door evolutie mij ooit aangedaan
Mijn waterlijf dat door het stof moet gaan
En zich zo tergend traag op weg zal wagen
Een meter nog naar koele bedjes sla
Waar ik verholen op een bui kan wachten
Dat wordt dan minstens toch een uurtje smachten
Geen blauwvoer eten!…
Ademde iets sneller
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
833 zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
mij heel teder nam
we waren
samen dat moment
het geluk…
Bommen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
7.872 Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein
en drie vier huizen hijsen traag
hun rode vlag.…
zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
644 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
ademde iets sneller
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
931 ik zag de ader
kloppen in je hals
je ademde iets sneller
mijn handen
waren traag en
streelden je toen feller
je huid verstrakte
in het groeien van je lust
je hebt mijn tepels zacht gekust
je wilde
met mijn borsten spelen
vingers gleden naar beneden
ik voelde
hoe je binnen kwam
en mij heel teder nam
we waren
samen dat moment…