Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Seconden zonder eind

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.090
Het lijkt wat traag op gang te komen. Minuten lijken jaren. Tot jaren maar minuten zijn. Zo was ook deze dag een druppel op de eeuwigheid. Met af en toe seconden zonder eind.…
Gé Tol24 augustus 2004Lees meer >

Opspattend wit

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
traag golft stilte langs kusten vol begrip geen felle confrontaties in opspattend wit een rustig weten op een bodem zonder vergeten stromend meanderen zonder direct te veranderen in opgaande vloed langs de weidsheid van strand tot daar waar herinneringsbanden terabytes kleuren in zand zo voedt database aarde de kwantumcomputer…

- staal -

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.160
eens zal ik mijn oor te luister leggen op het harde staal me rusten de vogels zullen roepen de takken buigen, wuiven ik luister naar de verte het zingen dichterbij het landschap traag in stilstand zwijgt grijs in matte nevel het zingen zingt van warmte vol van rust en kalmte ik klink mijn angst aan bielzen en hou me verder stil.…

Vliegen

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.447
alleen - berg ik je in mijn huls trek traag met jou door mensenland tot aan die bovenzinnelijke impuls van wieken naar de overkant alleen - draag ik je in mijn schoot spui je spreken de wereld in vlieg je vleugels arendgroot tot ik aan vrije hoogte win zo breek ik uit identieke dagen naar dat wezenlijk moment rond wijdte, wind en vlagen…

Bevrijdingsdag

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 876
Hoog boven de stadse vijf mei-braderie boven de schreeuwende scheermes-meeuwen glijden twee buizerds traag in cirkels donkerbruin afstekend tegen het blauw de dag is vrijdag, het uur half drie spiralen draaiend, hoger en hoger tot ik twee stippen nog zie waar ik kijk hun universum vermoed en hun vrijheid…

Afnemend licht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
waar is de wereld ik ben weg maar toch voel ik nog mijn warme bed zie allerlei figuren zich laten oversturen in ontsteltenis en diep verdriet hun handen strelend langs mijn haren en gezicht in een traag afnemend licht ik had hier niet mogen zijn bij hun diepgevoelde aardse pijn maar werd terug gehaald de kleine nog in slaap een…
wil melker7 september 2016Lees meer >

een zicht uit leven

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.053
gisteren naderde het zwijgen rugwaarts als symptoom van een lijdend ritueel traag, teveel mijd jij mijn dagen zelfs die van weleer ik wilde je van de wind vertellen en het wondere golven onder mijn borst hoe ik liep, licht als een vlinder door het gedicht waarnaar ik zocht onaangedaan, te diep trok jij de stilte scheef…

nooit blauwer

netgedicht
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 724
gemis, breed uit ogen, glijdt traag rond de rand van de dag ik dwaal in het voetspoor van de dampende morgen, het bruidskleed in najaarsblauw de vogels in mijn hoofd dalen week en schuw en de lucht kent niet eens het huiswaarts keren de wind voelt het huilen niet of de verte in jouw hand wanneer ik nergens adem en ongeschonden…

Adem in

hartenkreet
3.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 6.384
Als zij haar groene jurk uittrekt valt het dons van populieren ruist het ritselend blad Mijn mond valt er van open Er groeien horens door hoofdhuid gespleten hoeven trappelen Een wolk dimt het licht warmte komt uit de aarde een wesp cirkelt traag Zij geurt van kweeperen kaneel en zweet wit zoet het strelend gras…

levensadem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
de adem van de lentezon verwarmt de kille aarde doet ’t prille groen weifelen en het hoefblad schitteren de rivier is vloeiend zilver spiegelend naar de horizon boven het trage glimmen ontvlieden grauwwitte ganzen hun gezamenlijk spiegelbeeld ze reizen over de einder naar de grote groene stilte de eindeloze toendra waar de zon niet…

ZOALS ALLEEN KINDEREN KUNNEN LACHEN

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Bekend is Holland om zijn molens Traag wieken ze bij weinig wind Ze staan aan waterloop of rivier Als aan een blauw lint Armen om beurten gestoken in 't blauw van lucht Mijn kleinkind volgt met oog en hand De bruinbezeilde wieken Het kijkt omhoog weet nu van wind Windkracht en windrichting en...…
Harry Daudt22 augustus 2008Lees meer >

heimwee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
van horizon tot einder een trage zilveren stroom langs verdronken bomen op hun gerimpeld spiegelbeeld langs rijke ijsselhoeven en werkloze graanmolens onder een gesmoorde zon in witte flarden op grijs gakkende ganzenformaties luidruchtig op reis gaand ***** de ooievaar is terug in dit drasse land dat zo eindeloos is met dorpjes…

Communiniets

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
Touwen van taal ontbinden traag als gebande stem het lijf verlaat, in lucht verwaait tot klank naar keuze, hecht aan het ontluisterd oor. Spraak en schrift op goud gewogen, laten letters ‘leven’ schrijven op onverschillig dood papier, met onder regels, achter zinnen, vermoeden van beweging, richting, liefde, lust en last.…

dat het klopt en oké is

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 819
dat natuur zo mooi is - sneeuwklokjes brekend door half bevroren aarde, blauwe eitjes glanzend in het nestje dat vlindertjes zo kleurig fladderen, lammetjes zo teer op poten staan dat het klopt en oké is – praat ons er niet van mama kraai voert pas uitgevlogen meesjes aan haar kroost, cheeta vilt antiloopje tergend traag om zijn…

Het lot in handen nam

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
ik zag de stralende dag maar telde traag de uren af op het geraamte van verveling minuten rammelden hun knokige eentonigheid met seconden zonder leven op het afgekloven bot tot jij kwam het lot in handen nam mij overrompelde met je overwinnaarsblik zonder strijd want jij schonk mij wat ik een leven lang al miste een toekomst waarvan…
wil melker30 september 2013Lees meer >

Schuldbewust

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
heb me gebukt bloemen voor je geplukt ze aangeboden met mijn ogen in trage zwaai naar boven een boeket ongesorteerd vers van het veld jij hebt ze aangenomen met een lach die boekdelen sprak wij zijn verder gegaan jij wees de bloemen aan zei zacht ze leven nog staan in de zon te dromen om tot vrucht te komen schuldbewust heb ik…

het laatste kwartier

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
uit koele zilverrand kruipt traag omhoog de bleke morgenzon zij zendt haar stralen glanzend koud naar de maan die afneemt tot een tere sikkel nog staat zij, in schijngestalte, tegen de dun blauwe lucht even ontmoeten zij elkaar maar de maan kan niet blijven het is haar laatste kwartier zij verdwijnt bij het licht van de opkomende…
lijda6 november 2011Lees meer >

Franse greep

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
alsof het werkelijk is de wereld open, nog groter dan waarin ik lig, opgaand in estafette, traag van verlossing, van hals naar borst naar buik naar benen de sprong omhoog en dan jouw armen, 'n explosie van ogen, niets te willen zijn, nog meer in overgave en dat wij dat zeggen drijven naar een verhaal dat op ons lijkt 't is met liefde…

April

snelsonnet
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 595
De grasmaand schildert tuinen rap vers groen Fier kwetteren de vogels hun akkoorden Als stellen paren ze in steelse oorden En broeden dan, zoals het gaat sinds toen Een viertal echter kniest nog vóór het ei En toont ook weinig lust tot minnarij Moraal Bij vogels van verschillende pluimage Komt het maar traag en moeizaam tot vrijage…

Hemelruim

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Zilvervlokken op het glas worden traag zichtbaar. In de verte gloort de horizon als trillende schuim. Getuigenis van zinkende getijden. Individuen opeengepakt staren naar de verzonken planeet, wachtend op een veilige haven.…
Ton Ruis19 februari 2015Lees meer >

Zacht pulseert de dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
druppels kleuren licht het regent duizend rozen harten scheuren warmrood en zacht pulseert de dood handen breken in verleden tijd vrijen weer vandaag kom ook morgen want de uren gaan zo traag keer het leven om neem een andere horizon verlaat de dromen ontwaak toch uit de slaap en laat de dag maar komen…

Eindeloze tijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Mijn dagen, nachten gaan zo moe voorbij, seconden traag, tot in de eeuwigheid, in levenloze regelmaat. Ontdaan van alle lust tot leven is mij mijn einde niet gegeven ; mijn nachten-dagen gaan maar voort in klamme regelmaat van eenzaamheid en troosteloze klammigheid.…

Rusten witte bloemen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 811
hoorde slagen donker in een lichte lucht de toren kleurde rood zag de zon langs grote wijzer kruipen naar de goot de kleine leek al dood het mechaniek rammelde veelvuldig in het traag seconden tellen de raderen weten al een eeuwigheid hoe zij de tijd bij kunnen stellen toch is de klok altijd gevreesd ook nu weer rusten witte…
wil melker19 januari 2008Lees meer >

Naaktslak

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 682
Ik ben zo naakt en moet een bult verdragen Door evolutie mij ooit aangedaan Mijn waterlijf dat door het stof moet gaan En zich zo tergend traag op weg zal wagen Een meter nog naar koele bedjes sla Waar ik verholen op een bui kan wachten Dat wordt dan minstens toch een uurtje smachten Geen blauwvoer eten!…

Ademde iets sneller

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 833
zag de ader kloppen in je hals je ademde iets sneller mijn handen waren traag en streelden je toen feller huid verstrakte in het groeien van je lust je hebt mijn tepels zacht gekust je wilde met mijn borsten spelen vingers gleden naar beneden ik voelde hoe je binnen kwam mij heel teder nam we waren samen dat moment het geluk…

Bommen

gedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.872
Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein en drie vier huizen hijsen traag hun rode vlag.…

zacht pulseert de dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 644
druppels kleuren licht het regent duizend rozen harten scheuren warmrood en zacht pulseert de dood handen breken in verleden tijd vrijen weer vandaag kom ook morgen want de uren gaan zo traag keer het leven om neem een andere horizon verlaat de dromen ontwaak toch uit de slaap en laat de dag maar komen…

ademde iets sneller

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 931
ik zag de ader kloppen in je hals je ademde iets sneller mijn handen waren traag en streelden je toen feller je huid verstrakte in het groeien van je lust je hebt mijn tepels zacht gekust je wilde met mijn borsten spelen vingers gleden naar beneden ik voelde hoe je binnen kwam en mij heel teder nam we waren samen dat moment…
wil melker15 november 2005Lees meer >