2490 resultaten.
Liefde nodigt uit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Het idee duwt me naar later
naar terugkijken op mijn leven
sinds het antwoord
dat ik nu moet gaan geven
op zijn vraag, zijn tweede
aanzoek: hij wil een kind
Op mijn buik zit hij
zo verleidelijk en lief te kijken
dat ik het graag wil
houden zoals het is
met zijn tweeën en de pil
het beste zeg ik maar niets
trek hem naar mij toe
kus…
het onzegbare
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
648 het onzegbare
ergens hier, het waart in alledaagse gestaltes
daar schuift het in elkaar, de horizon
en elk herkennen is een vlakte
de poëzie,
het vreemde trekken aan het panorama
tot heuvels verheffen,
zich tot een berg strekken
je vindt er koffers en drama's
stoelen die een eigen leven leiden
en mensen die er liever op hun kop blijven liggen…
De geboorte van K.Bladzij
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
673 Om tijdens het dichten aan te trekken.
Een Alias.
Mijn naam leidt namelijk af.
Zet mensen aan tot associëren.
Ik ruik soms kwalijke geuren...
Thans wijst mijn mentor naar
de nerven van de taal:
dáár dient het te gebeuren!
Daarbij hoor ik nog eens graag
of u, lezer, het moest bezuren.…
winst opstrijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
506 Achter ons doen we de deur toe
en trekken ze de ladder op
dood zijn de schedels die knarsen
op de vliering onder de pannen
achter het luik een knetterende wind
van stemmen die gepoft zijn
het kaf uitgestrooid stuivend het zand
de zee is een zeil dat schuift
over het zijn
tot petroleum de lijken
tot petroleum
winbaar en de winst van…
De verdeelde mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Voor jou zorgen en anderen
helpen, ongestoord eigen
projecten uitvoeren zonder last
te hebben van wie of wat
dan ook, of tot iets verplicht
te zijn
Laten zien wat ik waard ben
en dan weer iets heel anders
doen
Fijn samen thuis
op de bank zitten
lezen over avonturen
en zomaar ineens eropuit
trekken, vrij zijn en toch
erbij horen…
Kijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Of het nu woorden of kleren zijn
we trekken niet alles uit de kast.
Laat ons de avond zijn
waarin het kind mag verdwalen.
Laat ons lachen als we huilen
leer ons zeggen het komt goed.
Leer ons met sterke armen dragen
kijk daar is de werkelijkheid al.…
Donzige wolken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
606 donzige wolken
trekken zich niets aan
van de puinhopen
in het kapotte land
ze drijven onaangedaan
verder en verder
naar het puin
in een ander land
onverstoorbaar zien ze
neer op de schamele resten
van een samenleving
die uit elkaar is gerukt
berustend drijven ze verder
ze weten het al eeuwenlang
de mens heeft niets geleerd
gaat…
Uitgooien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
899 anderen
van onze klas
Die hadden echter zin
in wat wijzer dan
ik was
Met de leeftijdsgenoten
viel het meermaals tegen
Daar we geen wijzer op
de plaat kregen
Tot ik dan dacht
Heb nu voldoende
wijsheid in pacht
Mij opnieuw als aas
aanbood
Het succes was echter
niet zo groot
Ervaring in levensvreugde
was niet meer in trek…
DE DOOD, STERVEN, IK TREK MIJN EIGEN PLAN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
911 broertje
en zij ouder, zussen, broer veel ouder (10 jaar)
als een enorme dooddoener voor mijn leven
waarbij de oude God doorgaans in mee speelde
nu met hun naderende dood; tachtigers, weer
want zij gaan voor in wat mij nog wacht
moest vroeger een voorbeeld aan hun nemen
dat ben ik nu als jonge oudere niet van plan
geenszins van plan, ik trek…
Er is Hoop
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
985 Verlies jezelf niet in verdriet
Maar trek je schouders op
en geef jezelf, want ja dat mag,
een flinke schouderklop...
Hoop doet leven
dat zegt het spreekwoord toch?
Zonder hoop is er geen leven...
Je weet het wel, maar
'k zeg het je alsnog...…
verlies
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.341 zo stil was je nooit
als in de blankhouten kist
verstoken van elk levensteken
nog net herkenbaar
alsof er iets is weggegrist
waarop je niet raakt uitgekeken
verbleekt tot marmer
bekende trekken uitgewist
elke kans op terugkeer geweken
onomkeerbaar dood
alsof God zich heeft vergist
en je zo weer zult gaan spreken…
bedorven dichter
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.302 je angsten
verberg je
in woorden en zinnen
in strepen en kleuren
en tijdloos geluid
je zorgen
verlies je
in weerloos beminnen
in beelden en geuren
met muskus gekruid
je liefde
beleef je
in roerloos vertrouwen
op alle momenten
en iedere plek
je leven
beschrijf je
als kleurloos aanschouwen
van pap zonder krenten
met lekkere trek…
kans verkeken
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.109 In het spelletje wat jij speelt heb ik geen trek,
dus denk ik nu, man verrek!
Bij mij heb je, je kansen verkeken,
je bent mijn vertrouwen niet waard, das nu wel gebleken.
Zoek maar iemand anders om gek te maken,
ik laat me door jou niet meer raken.…
naamloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.229 Met een tas
om mijn schouder
en een bus
in mijn hand
trek ik de deur
achter me dicht
Voor jou is het te laat
het helpt niet meer
dat ik hier loop te collecteren
Maar hopelijk zal het
voor andere wel helpen
zullen anderen genezen
zullen anderen weer verder leven
zullen anderen niet dood gaan
net als jij
Stomme kanker..…
Ban de wekker
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.169 zo wakker worden
overvallen
met een lome bui
haast ‘tik tik tik’ elegant
ik draai eens om
en krom
me lui
ban de wekker
kijk door mijn vingers
hoe laatste flarden
droom vergaan…
ban de wekker
sluit snel mijn ogen
trek het dekbed tot m’n kin
en kruip
de slaap weer in…
ik hou van beide
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.834 Nimmer zal ik de tranen tellen,
die spoortjes trekken, zo verward.
Ik heb toen gekozen
en kom niet terug op mijn besluit.
Nooit zul jij de woorden horen:
Fijne tijd gehad, maar het is uit!…
Tijdloze Aankondiging
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
3.707 jij bent gewoon cool
cooler dan het stempel van mijn
uitgedroogd artisjokkenhart
En ik weet ook
terugkijken moet je niet te vaak doen
je kunt niet achteruit zoenen
we trekken rustig voort over
die tweebaansweg met tegenliggers
We lachen om onze kiespijn
en zeggen Merci
dat je er nog bent…
Om niets
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
961 Ik ben zo bang
zo bang
als ik me omdraai verander je misschien
als ik me omdraai bedenk je je misschien
neem je alles terug
wat je zei
Ik ben zo bang
zo bang
als ik verander zie je me dan niet meer
als ik verander ben je er dan niet meer
trek je alles terug
wie je was
Ik ben zo bang
zo bang
als ik je woorden niet goed interpreteer…
Deze keer stop ik echt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.341 In de ochtenden
als ik wakker wordt
rochel ik
zit het vast op mijn borst
spuug ik op de grond
En gedurende de dag
voel ik het trekken
aan mijn stembanden
Hoor ik mezelf raspen
als ik praat
Soms denk ik
dat als ik tegen het licht sta
de donkere plekken in mijn lichaam
zichtbaar zijn
Maar het is mijn eigen schuld
Kankerverwekkende…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Siberië
gedicht
3.0 met 177 stemmen
56.214 Trek je eigen huid dan uit,
stop mij er onder in.
Sus me met je hartslag:
wij ons wij ons wij ons.
Maak van dit veel te grote bed
een heel klein fort van dons.
-----------------------------------------
uit: 'Verzamel de liefde', 2003.…
Alleen gaan
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
5.770 je klopt
op ieder transformatorhuis
niemand thuis
en maar roepen in riolen
en maar luisteren
naar die andere stemmen op de lijn
het geknipper van die straatlantaarn
zou dát misschien een teken zijn
’s nachts tast je naast je
in het lege bed
voor dag en dauw ontvlucht je het
in de straten trek je sporen van verdriet
ze zien het niet…
Pierepaaiers
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
890 Van drie kilometer strand
van Hoek van Holland
mocht vanwege hevige trek
in geulen en gleuven
niet worden af gezwommen
Nu weer wel
wij mannetjes
werden met drommen
na heet in pannetjes
te hebben liggen steuven
tot in het diepste
der diepten verwacht
Meteen liep het bij Pier Zuid
met fluiten de spuigaten uit…
Tot zij brak
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
532 ik las
de gedachten
in haar ogen
sluimerende
klachten in een
mild gedogen
de kleine trek
die dieper werd
in haar gezicht
een schaduw
vaak weggewuifd
door zon en licht
maar zorgen
drukten met
steeds meer gewicht
tot zij brak
haar spullen pakte
en mij de sleutel gaf
woorden konden
de stilte niet meer helen
die wij al…
Weerspiegeling.
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.798 Ik hou je vast
en we lopen hand in hand
Ik trek je naar me toe
en ik kus je mooie volle lippen
In je ogen zie ik
een meisje dansen,
dansen in wit zand
Met in haar ogen
een diepe glans,
een weerspiegeling
van een jongen in die blik
Ik kijk en ik kijk
en wrijf mijn ogen uit
want die jongen,
in die weerspiegeling
die jongen, dat ben ik…
Slaapschaduwen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
663 Strak trek ik de huid over me heen
en duik onder in een zee van slaapschaduwen.…
Kracht en macht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 onmiskenbaar is
de kracht en macht
waarmee wij
levenslang strijden
die ons naar
beneden trekken
en op latere leeftijd
vaak doen lijden
wij denken te
ontsnappen in bewegen
het neerwaartse gaat snel
omhoog gaan is veel geven
toch groeien wij
naar boven omdat de zon
met al haar warmte en licht
ons in een hemel doet geloven…
midlife
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 ik word opgejaagd
een niet bestaand iets
zit mij na
ontastbaar maar zichtbaar
hij jaagt mij op, de tijd
laat mij geen rust
ik moet op jacht
het put me uit
hoe ouder hoe vermoeider
de oude gekkin
het eind is in zicht
ik heb nog geen zin
ik wil respijt
alsnog in trek zijn
ooit alles gemist
nu te laat om in te halen
een verloren…
Verkend domein
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
773 vanuit een tempel die verweert
bezie ik veelheid om mij heen
benader wezens ter herkenning en verken
de grenzen van mijn kunnen
om als mens compleet te zijn
en al toont dit werk gelaten trekken
van verkrijgen en vergunnen
wankel tussen tegenwaarden
zoek ik te aarden op mijn stek
binnen onderkende perken
groeit aanvaarding van gebrek…
antimaterie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 Herinneringen
het voorbije leven
en daarvoor
ijl als hoge lucht
azuur en de vlucht
het stuwen
en het dragen
flinterdun
denkbeeld van bijna niets
sierlijke zwaan
boven
alle verdenking
van de wolken
en de bakstenen mens
de nek krommen
om de vergissing
het zware trekken
van verheven verzuchtingen
de mens is wel degelijk daar…