1715 resultaten.
een goed verstaander
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
540 niemand begrijpt me
geen familie
geen buur
of verre vriend
geen dokter
specialist
of psychiater
niemand begrijpt me
alleen m’n hond
we kijken elkaar even aan
en besluiten een heerlijke
lange wandeling te maken
in die prachtige stilte
praten we honderd uit
niemand begrijpt me
alleen m’n hond…
Kamer 17
netgedicht
4.7 met 40 stemmen
921 Ze willen niet meer bij je horen
en zijn chirurgisch gecoupeerd
je oude hart spreekt als herboren
dat alles is geaccepteerd
blijmoedig zitten met de stompjes
die met ons uit wandelen gaan
wij zijn de hulpeloze hompjes
in jouw bedlegerig bestaan
je bent verlicht in alle dagen
dat het zo donker is geweest
sterker dan benen kunnen dragen…
Schelpen
gedicht
2.0 met 234 stemmen
23.438 En ongemerkt kwam regelmaat in maaltijden
wandelingen, lijn in gesprekken, herinneringen.…
Rozen...rood!
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
748 Rustig wandel ik verder...
In de verte hoor ik een stem,
jouw stem,
ze zegt fluisterzacht
"Ik...Ik hou van je"
Rozen, rood dieprood, laat ze!…
Echo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Als ik wandel in het bos
tekenen herinneringen
zich af in de schors
van hoge bomen
in de holte van een
hele oude knoest
klinkt de echo van
een bekende stem
hij kruist mijn pad
ik weet dat jij het
bent nog altijd dat
kleine stukje verleden
roep het een halt toe
wil ontkomen aan
stil weggestopt verdriet
maar de echo luistert niet…
Pad der liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
576 Wandelend door heldere zonneschijn
die mij mijn hart verwarmt
zal dan van liefde dronken zijn
als jij mij daar omarmt.…
Het lijkt 'n raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 het brein speelt 'n vals spel
de uitputtingsslag ontloken
dagen verruild voor nachten
sinds slaap uit logeren ging
het grote malen gestart
geen begin noch eind
kleuren alle dagen grijs
en vervaagt de scherptediepte
wandelend door dagen
die niet meer de hare zijn
nauwelijks meer waarnemend
verdort zij langzaam…
Jullie lopen door
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 Oude vrouw naast me in de trein,
man met 1 arm in de Albert Heijn,
wandelend stel waar ik voorbij fiets.
Ik wou dat jullie het zouden zien,
me zouden knuffelen, en zouden zeggen: ‘Alles komt goed, hoe dan ook meisje, jij komt eruit, al doet het nu zoveel pijn’.
Maar jullie lopen door.…
Schelpen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.571 En ongemerkt kwam regelmaat in maaltijden
wandelingen, lijn in gesprekken, herinneringen.…
Zeulen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
665 Aard vervormt mijn wandel
wisselvallig van zwart naar wit
als lastpak der seizoenen
dwarrelen is aangemeten
het creëren van dribbelangst
uitglijden in pijnlijke val
doormodderen in nattig rijmen
als een warme kant ontstaat
doch keer ik terug naar later
soms afgezwakt en loom
ondanks komende lente
tors ik de naam van 'winter'.…
Tweezaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 nee, noem me niet
eenzaam
al jarenlang tezamen
langs deze weiden
prikkeldraad
heeft ons
'in het echt' verbonden
We hoeven niet
voor ons vertier
naar Parijs of Londen
tevreden in onze standvastigheid
De wandelende heer
of fietsende dame
rusten hier uit...
hand-aan-de-paal
Ze komen er
op verhaal.....…
Liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
521 Als we aan het
wandelen zijn
en er cirkelt een vlinder
voorbij,
dan denk je: 'wat is de
liefde toch
wonderschoon.'
Vlinders leven vaak heel
kort,
maar ze geven ons veel
pracht,
met hun bijzondere
kleuren.…
ochtend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 spreidt de lichtval zich
over akkers en verte
weg is de zucht van gisteren
vandaag is nu begonnen
met druppels in het gelid
slagvaardig met geharde discipline
stilte is een storm, het oog is
ons geweten
het heden is nog geen later geworden
waar we wezen zijn we nu
in het gewicht van duisternis
en de lichtvoetigheid van een wandeling…
Samen met jou.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.511 Lange wandelingen,
alleen met jou,
zonder strubbelingen,
warmte of kou.
Lange autoritten,
samen met jou,
zonder vitten,
warmte en kou.
Lange nachten,
alleen en samen
met jou,
zonder of met
slapen,
alleen warmte
geen kou.
De rest van
ons leven,
met alleen warmte,
soms strubbelingen,
gaan we gewoon,
SAMEN BELEVEN?!…
Stipje
hartenkreet
2.9 met 21 stemmen
3.290 ik wandel langs de graven
alleen
de drukte voorbij van
de eendagsvliegen
ik voel me verbonden
met de overkant
waar er rust is
niemand me opjaagt
waar is mijn hart
dat geloofde in vriendschap
voor het leven
nu omgeven door een zwarte kleur
de nacht valt vroeg binnen
ik verdwijn als een stip
in de duisternis
mijn ogen vallen toe…
Zuiderbuurt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
994 Een windvlaag veegt de blaadjes door de straat,
geeft zon een baan door vrij gevallen takken;
ontbloot de nerven in de stam die staat
vanouds tussen de wandelende hakken.
Ik slenter dromend, kramen schreeuwen luid,
het zachte licht doet onderhuids verwarmen;
ik laat me - met een visje onderuit -
maar door het ritselen der herfst omarmen.…
wens gezocht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
3.061 ik wandel nog even langs
voor ik ook wat rust
werelds en in kleur
ver weg van feestgedruis
tussen beken en sparren
de ster zoeken die
naar ’t schijnt de weg wel weet
met een mond vol tanden
zoek ik een wens , iets zinvols
rust zacht klinkt zo banaal
vertel me dan, iemand
wat wens je nu eigenlijk
een dode met kerst?…
schuldig
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.461 hier sta ik dan, aan de rand
van het wellustig papier,
omgeven door vibrerend publiek,
zoemend de vraag naar mijn hand
en dan verzin ik onzinnig
uitzinnig virtuele lijven,
juichend bij elke sinistere hersenkronkel,
kwade kwabben, pijnlijk pinnig
ik dicht u de adder aan mijn borst,
onderwijl de madeliefjes in wandeling
afvragend in verwondering…
Zeepbel
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
3.009 Wandelend
door de straten van de stad
merk ik
dat je mee loopt
terwijl ik de grachten
oversteek
hoor ik het fluisteren
van je stem
nippend aan een glas
op een terras
voel ik je hand
op mijn huid
toch is de zeepbel
uiteen gespat
angst geregeerd
angst overwonnen
weerhield ons
te breken
een niet onopgemerkt
verloren einde…
Automobiel
netgedicht
2.3 met 43 stemmen
3.170 Al zijn ze echt stokoud
en niet meer vlug ter been,
opa en oma wandelen
samen nog overal heen.
Als het maar even mooi weer is,
gaan ze met hun rollator op pad
en zie je hen rustig schuifelen
door het park of in de stad.…
Levensavond
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 eens
zou verzuchten
die rot rollater
ik kan niet eens naar hem toe rennen
ze vond immers
nog een extra grote liefde
al was ze dan ook al tachtig
en hij er ver over heen
wie denkt dat zoiets
niet op waarheid
zal berusten
moet maar eens aankloppen
ergens in een verzorgingshuis
de wind zal je hun geluk toefluisteren
want ze wandelen…
De wegen der vrijheid
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.325 Beter is wandelen door de hoge lucht
daar weet je zeker dat je niet kunt gaan
maar heel het mensdom zal versteld staan
hoe rap van dwalingen je keert.
------------------------------
uit: 'Timiditeiten', 2003.…
Werkelijkheid.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Als ik wandel in het bos
denk ik niet meer aan de
verscheurde nachten
maar kijk naar het groen
het spreekt mijn taal
het is de stilte die samen
met het daglicht kwam
'k vlucht niet langer weg
in dromen of twijfels
deze passie was
niet meer te dragen
bijna mijn ware indentiteit
verloren ik geniet nu van de
rust die uit…
Mist en moord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
949 Nu ik wandel in de mist
is er opeens de klank van
kinderstemmen, traag, ver
weg, maar wel vertrouwd.
Ik droom er een eenhoorn
bij die stil z’n weg zoekt
langs de natte stammen,
als een dag die verglijdt.
Ik verwacht het heil dat mij
zal overkomen; ik vervloek
de ruis die wegneemt wat
ik had gehoopt.…
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Het Beleven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Vanaf het wandelpad
tussen de twee rijen bremstruiken
zie ik rechts van me
een vrouw met een hondje aan de lijn
mooi afgetekend
tussen de blauwe winterlucht
en het blinkende wateroppervlak
langs de waterplas
in de wei wandelen.
Dan steek ik
het smalle, groene bruggetje over.
Een luie rivier?
Een waterreservoir?…
Eerste januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 de stad was allang ontwaakt
mensen waren aan de wandel.…
Remco
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
553 'We braken het brood
en deelden de doden',
schreef hij,
wandelend op de Overtoom.
'We zijn al bijna uit zicht',
schreef hij.
Net als ik, bijna uit zicht.
Ik maai nog.
'Wat moet je anders?'…
Nieuwe Maan
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
680 Onder een nieuwe maan
Wandelen we
Naar een nieuwe toekomst
Jij kwispelt de weg
Langs struik en heg
Snuffelt aan bloemen
En plukjes gras
Mijn nieuwe kompas
Mijn nieuwe lantaarn
In een diepblauwe nacht
Een Nieuwe Maan
Verlicht mijn bestaan
Luna is haar naam
Samen
Dansen we
De vier seizoenen
Van het leven…
hemel lichamen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 hoe na al die jaren
en bezwaren van maanden
dat ik woorden uitsprak
die de leugen zwaarder lieten voelen dan het spreken van waarheden
staan wij dan geschreven in waarden
in een massa die zich uitlaat
wandelend over de aarde
ergens dwarrelt er een gedaante van ons rond
waarin ik jou mocht liefhebben
een zoektocht naar die schaduw
is waar…