4112 resultaten.
De kleine glimlach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Een helder blad, nog onbeschreven,
de lucht vol grauwe wolkendans,
een verre zon die niet kan stralen
en regen die als tranen valt,
maar toch is er de vriendschapsvreugde,
verbondenheid, het kind, de goede buur..…
Ongewrongen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
289 Aan openbare tafels en
op feesten samen
door de muziek heen
pratend een gele gedachte
oranje zien worden
open en blozend
in het nest van drukte
warm vervloeien
in gastvrij gemak
nat van het leven
ongewrongen
uithangen in elkaar
en dan weer gejast
buiten de muziek
van de regen in…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Een innerlijk baken dat me zachtjes herinnert:
ik ben verbonden, diep geworteld, veilig in de uitgestrekte zee van het leven.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 Plotse schemering
goud glijdt langs stille velden
alles ademt zacht
Wanneer de zon verzinkt,
onthult zich een van de meest intieme
gebaren van de aarde: de lucht transformeert in lagen –
van blauw, via goud naar vurig oranje, paars en rood, in talloze schakeringen.
Het zijn niet enkel tinten die
mij beroeren, maar ook wolken die traag…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Maar in dit diepe weten
schuilt er ook rust: de zekerheid dat
verbondenheid de kern vormt. Dat mijn gevoeligheid geen
breuk is, maar een brug, een stille kracht die ruimte maakt voor het geheel.…
Het Gelukskind (Einde van de herfst)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
162 De hemel is mijn vrijheid
om jou te leren kennen
elkaar in de ogen te kijken
en de wonderen te benoemen
de kleinigheden
wijzelf, zo vertrouwd
en ondoorgrondelijk
onze gevoelens
die overal doorheen stromen
ons leiden of frustreren
de samenhang van alles
al de delen en deeltjes
en de overkoepelende hemel
van onze gedachten…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Lint van helder blauw
versiert het groene landschap
vloeit zacht naar de zee
Langs de rivier fluistert
het glinsterende water zacht, een echo
van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt
mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg.
De bomen buigen mee
met een geduld dat ik zoek, hun schaduw
tekent…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Herfstlicht op de steen
fluistert verloren namen
bladeren vallen
Geluiden van de
wereld die ik diep voel, in het trillen
van takken, in het zachte vallen van licht. Hun echo
beweegt door mijn gedachten, en ik adem mee met wat fluistert.
Stemmen van degenen
die ik mis, zijn overal, in het ritselen
van regen, in het tikken van vensterlicht…
Ik is wij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 Ik vergeet mezelf, alles
is ook mij, ik ben -
een van de tallozen, levend
van goede afloop naar goede afloop
in onwetendheid heel even happy -
nog geen end waar ik blij mee was
De Kracht bruist en ebt
elke seconde in en uit mij -
het drama van ik is wij…
De Weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
346 Een verlichte eet niet alleen
Een plus een is meer dan twee
Samenzijn is kijken naar
de mooist denkbare poort
naar een leven dat je wilt leiden
Sta op en ga binnen
Elke dag opnieuw
bij het wakker worden
uit je droom van een leven
dat er echt toe doet
Een verlichte drinkt
water plus water is water
Wat er gebeurt, gebeurt
gezien of ongezien…
In mij, in jou
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Koester mij, beschut mij
omarm mij met jouw aandacht
.....jouw bloed wil mij
.....huid op huid verwarmen
Vrede in mij, jouw hand straalt
van verre in mijn buik
.....ik ben niet alleen
.....geen dag, geen gedachte
Jouw geestlichaam is met mij
jouw hart volgt het mijne
.....in verlangen
.....in liefde
Adem met mij en kom
me gauw omhelzen…
In een teerdere huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
266 Die ene dagen bij jou
Ongewone gewone dagen
Op vakantie, in een tent
..onze warmte
of onder lage dakbalken
en op het vloerkleed
thuis, in de tuin
..onze lippen
onder een groot scherm
en in een omslagdoek
tijdens de oversteek
..onze loomheid
om iets lekkers te halen
en naar de wc te gaan
vertrouwd, tijdloos
..onze liefde
nog steeds…
Thuis op deze aarde
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
404 Kwetsbaar op de grond
vleugels drinken zacht het licht
veilig in het nu
De geur van natte aarde
stijgt langzaam op, een uitnodiging om
de adem diep te laten zakken. Het ruisen van bladeren
filtert het lawaai, totdat alleen de hartslag van het bos nog overblijft.
Mijn vingertoppen tasten
naar mos, een textuur die langzaam de
wirwar in…
Doen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
232 Ik dop, jij dopt, wij doppen
onze boontjes liever zelf
We willen wel
aandacht, maar mijn hoofd
staat daar niet naar als
het me niet zo goed gaat
al zou ik een vriendin graag bijstaan
wanneer het haar niet zo goed gaat
Ingewikkeld is het wel
om gelukkig te zijn
en te veranderen
om gelukkig te zijn
of niet…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.
Je handen waren als een
huis met open deuren, een plek waar
woorden mochten rusten en elke…
Poste restante
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
176 Het juiste moment bepaal ik
soms zelf, als ik genoeg denk
te weten, maar vaak word ik verrast
door wat er uit de hemel komt
precies op het moment
dat ik mijn ogen opendoe
.....Ik kijk in de envelop
.....die half verscholen ligt
.....te wachten op mijn onbewuste
.....weten van het juiste moment
.....om te lezen wat nu
.....betekenis…
Niemand aan de rand
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
157 Want niemand is gemaakt
om verloren te raken aan de rand, waar aandacht
verdwijnt tussen dagen van voorbijgaan. Een warme thuis groeit
waar mensen elkaar blijven dragen, en menselijkheid een deur opent die nooit sluit.…
Jij bent er, altijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
153 Je bent nog jong.
Misschien hoor je te dromen,
te dwalen,
te lachen zonder zorgen.
Toch kies jij,
elke dag opnieuw,
voor een ander.
Met een luisterend oor,
een helpende hand,
een warm hart
en een liefde
die nooit om applaus vraagt.
Je draagt
wat voor velen onzichtbaar blijft:
zorg,
verantwoordelijkheid,
en hoop.
Niet omdat…
Opening
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 Het was er al, onopgemerkt
tot ik er op ging letten
en nu komt het met volle kracht
binnen tijdens de ceremonie
Ik sta te smelten voor een muur
van hemelhoog oplaaiend vuur
ik ben geen lichaam meer
maar vloeiende vibraties hitte
een groeiende, gloeiende geest
alsof ik armen tot vleugels spreid
Ik val achterover
Een zacht golvend…
Snippers
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
346 Sterrenkijkers en natuurkundigen
verlegden de grens, God verborgen ze
achter het universum, het veelvoudig ene
Kennis maakte de mens kleiner
Groot kan nog slechts een enkeling zijn
l'uomo universale, de veelvoudig ene
Zoveel kanten heb ik niet
De wereld valt versnipperd als confetti
langs mij heen, hoe ik ook mijn best doe
om alles samen…
Lentetragedie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
257 Jij wilt van alles
genieten, en
dat vieren we, ik zing
jouw naam
in een optocht
met geiten
bokken
saters
maken grappen, ik zing
jouw naam
Je bent er niet bij
Jouw zuchten niet
in mijn armen
en geen bevrijdende lach
Maar ik zing
jouw naam…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 teruggebracht tot hier,
en nu, nauwelijks een geheel,
de wrijving tussen contouren
de omtrek van teveel
ergernis in nissen,
op de grens van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 De avond heeft de velden toegedekt,
de huizen houden licht voor ons bewaard.
Jij legt je arm zo zacht om mijn schouders
alsof je mij voor even thuis verklaart.
We hoeven nergens eerder aan te komen,
de weg mag langer duren dan gedacht.
Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou…
De dragende kracht
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
107 De wereld draait in een haastig ritme voorbij,
terwijl de avond zachtjes over de daken valt.
Soms weegt de stilte zwaarder dan het harde geluid,
maar in de luwte groeit een onzichtbare kracht.
Wanneer de muren om ons heen te hoog lijken,
en woorden de leegte niet langer kunnen vullen,
blijft er een universele warmte overvloeien
die harten raakt…
In het hart geraakt
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
5 In de ruimte tussen onze woorden groeit verbondenheid,
en mag ik met heel mijn hart mezelf bij jou zijn.…
Langs je heen
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.466 Ze keek me aan
met een dove blik
Haar schreeuw om aandacht
Ik wilde het niet zien
Haar vuistslagen
kon ik niet horen
Ik voelde niets
van haar tranen
Ik proefde niets
van het zout op mijn huid
Zij was de blinde vlek
in mijn ogen…
Knock-oud
snelsonnet
3.4 met 14 stemmen
1.198 De ouderen in het verpleegtehuis
Die schreeuwen tegen andere bejaarden
Geen sprake meer van normen of van waarden
Ze vechten om een stoel of om de buis
Zo krijgen grote mensen elkaar klein
Of zou het hier een schreeuw om aandacht zijn?…
Wreed
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.476 Wat er ook voorbij gaat;
niets ontsnapt mijn aandacht.
Ik wacht, zonder mededogen,
op het onschuldige moment.…
het kind
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
576 ze kijkt naar het kind
ziet de man die
zoekt naar antwoorden
roept om aandacht en
vraagt om liefde
de man zegt niets
het kind speelt
zij gimlacht
kust hem teder…
valentijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.502 Een dierbaar gevoel
Ervaar het is Valentijn
Hij zou niet durven
Valentijn was er echter niet bij
Pak hem bij zijn lurven
Hij was teveel op het web
Aan het surfen
Aandacht: hij is snel
Voor je het weet
Verplettert hij je met geweld…