Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.495):

Niemand aan de rand

Bank in ochtendlicht
de stad loopt hem voorbij
zijn droom blijft stil

Op deze bank rust iemand
tussen uren van voorbijgaan, terwijl de stad
haar eigen haastige richting kiest. Ik voel hoe stilte soms
luider spreekt dan woorden, en vraag me af welk verhaal vandaag verborgen blijft.

Niet iedereen draagt zijn zorgen
achter gesloten deuren, sommigen ontmoeten
de nacht onder een open hemel. Toch schuilt in ieder mens
hetzelfde stille verlangen, naar een plek waar men gezien wordt en mag blijven.

Misschien begint een thuis
niet enkel met muren en een dak, maar ook
met een blik die niet onmiddellijk wegdraait. Met ruimte voor
een naam, een stem, een verleden, en de zekerheid dat je ergens welkom bent.

Want niemand is gemaakt
om verloren te raken aan de rand, waar aandacht
verdwijnt tussen dagen van voorbijgaan. Een warme thuis groeit
waar mensen elkaar blijven dragen, en menselijkheid een deur opent die nooit sluit.