ik vraag je Wil ( Melker )
nog altijd ben ik zoekende, zoeken
naar jouw geschreven “ rafels “ Wil
en ik zoek, zocht in het vinden en vind
telkens weer hetzelfde antwoord
onvindelijk
vriend, jaar na jaar communiceerden
we, zoals het vrijheidsbeeld zich
één voelt met de “ Upper New York Bay “
over de waarheidsvinding van het bestaan
: niet de onze, maar van die ander
waarvan het evenbeeld diep in
onze beider harten lag en vergewisten
we elkaar ervan dat wij ook die ander waren
Wil, jouw gaan was als een trage donderslag
bij een heldere felle bliksem een boekanier
die door een razende storm zijn heil
vindt in de zachtheid van het sterven
vriend, ik mis je nog steeds…
till we meet again
Geplaatst in de categorie: emoties

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!