2226 resultaten.
Herschrijving van Ulysses
gedicht
3.6 met 17 stemmen
8.305 Stephen Dedalus wordt wakker, ziet
het omliggende land en de ontwakende
bergen uit zijn raam.
Denkt: 'Wat boeiend.' Trekt het dekbed
over zijn hoofd en slaapt weer in.
Die hele dag in 1904.
Wordt de andere dag uitgerust wakker
en vraagt:
'Heb ik iets gemist?…
Stille wegen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
603 Stille wegen
Slingeren omhoog, de berg op
Verdwijnen in de mist
Onder de sneeuw
Stille wegen
Overspoeld door de zee
Niemand
Behalve die mens
Die monnik
Die geest
Stille wegen
Door het zonnige, groene dal
Zo mooi
Zo adembenemend mooi
Tranen in de ogen
Stille wegen
Stille mensen…
stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
648 oma, zei ze
weet je waarom de huizen
zo dicht bijeen staan
in de stad
ze zijn verliefd
en willen elkaar knuffelen
met scheve schouders
steun zoeken
een regenboog
van mensen bergen
de nek uitsteken
om het lied te horen
van de stroom
die het hart van de stad doorklieft
welvaart brengt
maar ook verlangen…
Natuurlijk wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Zonnige weiden,
hoogstaand gras
bergen van zand
in de verte
een waterplas
met kikkergeluid.
Het geronk van een motor
overschaduwt
de stilte.…
herfstgedachten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
554 een laatste droom
in het verschiet
de berg te hoog
een leeg vergiet
door deze zeef
is het gegaan
het klein geluk
uit je bestaan
't vloog zo weg
met het vergeten
je zag het aan
hebt 't geweten
het komt niet weer
dat is een feit
verdween voorgoed
in eeuwigheid…
Totaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 ik sta voor een getijdentafel
van een woordenzee, moe gereisd
de haren warrig door herfstige wind
mezelf tot taal te ontcijferen
een reis van bergen achter de rug
ook al was die supermooi, fantastisch goed
pas nu mijn hart van eb en vloed weer thuis is
volgt weer het alfabet tot nieuw herschikt gedicht…
Zomaar een dag
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
994 Een krant wordt gelezen,
gespeld als het ware
Een sufferd wordt in wezen,
bestempeld tot zware
Een vader die straf geeft
is ineens niet meer lief
Een vent die maar blijft jatten
is nog altijd een dief
Een kluns is iemand
die alles fout doet
en een agent in nachtdienst
die heeft een berg moed.…
Er was geen applaus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 heb je bergen beklommen
begon in het dal
op weg naar jouw heelal
er waren geen passen gelegd
of duimbreedtes toegezegd
heb toch alle barrières beslecht
hoe hoger ik kwam
des te meer jij
mij de adem benam
in openbaring van je wezen
een ruimte krioelend
van onzichtbaar leven
er was geen applaus
ik voelde me klein om zo dicht
bij…
Hoeveel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
512 Hoeveel schepen
zal ik tellen
Hoeveel dagen
zal ik slijten
Hoeveel strepen
zal ik zetten
Hoeveel stenen
zal ik voelen
Hoeveel bergen
zal ik zien
Hoeveel nachten
zal ik slapen
Hoeveel maskers
zal ik dragen
Hoeveel landkaarten
zal ik lezen
Hoeveel woorden
zal ik vinden
Hoeveel witregels
zal ik zwijgen
om te vinden?…
Komt het?
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.840 En doemt met bergen op
in ijs, een rode lavastroom.
En schrijft, wanneer de dag zijn
licht verliest, zijn naam
in uw gevoel.
Maar later slaat het licht weer aan.
Je moet eerst naar de bakker gaan.
-----------------------
uit: 'Fratsen', 1993.…
Angstig aantrekkelijk
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
508 Zie de grootsheid
Van de bergen voor
Me, met daaronder
Peilloze diepte,
Rotsen met tot
Op het hoogste
Punt nog onverwachte
Plantengroei,
Ondenkbaar, maar
Wel degelijk zichtbaar
Mooi, zo mooi,
Adembenemend mooi -
Zo is het schitterende
Landschap dat zich aan
Mijn ogen ontvouwt -
Aantrekkelijk, en
Tegelijk maakt het
Me…
Daar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
354 In de tuin van melk en honing
Standvastig en parmant
Geregisseerd door het orkest des levens
Ruw en nonchalant
Daar waar vlinders wiegen
Zeeën van muziek
Het lauwe water doet verwarmen
Zilt en energiek
Op bergen van vergetelheid
Hard en onbetwist
Daar waar handen zoeken
Verscholen in de mist…
het onzegbare
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
648 het onzegbare
ergens hier, het waart in alledaagse gestaltes
daar schuift het in elkaar, de horizon
en elk herkennen is een vlakte
de poëzie,
het vreemde trekken aan het panorama
tot heuvels verheffen,
zich tot een berg strekken
je vindt er koffers en drama's
stoelen die een eigen leven leiden
en mensen die er liever op hun kop blijven liggen…
onaanraakbaar hoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 in de sloppenwijk wordt
een kind vermist
een ingetogen kind
van zeven jaar
ijle klaagzang noch
bezwerende drums kunnen
het onheil weren niets
brengt het gemiste thuis
in nachtelijke angstdromen
verliest de moeder haar armen
ze kan het kind niet dragen
naar het licht van de dag
dat onaanraakbaar hoog
achter de bergen schemert…
Visioen van de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
275 zichzelf
bang voor de zinderende zon
nog ziek van eigen wanhoop
maar het belang van Uw woorden
is met geen eerzucht te herhalen
de zoete droom van waarheid
zal in hen dalen met Uw tranen
was het geen verlaten verdriet
waarin de stilte oorsprong had
was het niet de schreeuw om liefde
die alles zag en overwon
toen U heen keek naar de bergen…
Te moeilijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
11.583 Ik wandel in de bergen
langs steile rotsen, diepe kloven,
maar immer over 't gebaande pad
door vad'ren uitgesleten,
door velen reeds betreden,
zoek ik naar boven en beneden,
turend op de rand: het gat
waarachter werk'lijk dingen zich verbergen
en ik mijn bedoelingen kan zeggen:
te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…
Vaders dood
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
2.051 Nu komen met een laken
zusters witte bergen van hem maken
en dalen. Ik hoor het kraken
van hun schoenen.
Nu is hij mooi en licht
en heeft zijn strak gezicht
voor altijd ingedicht
in dit bed.…
Betekenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.031 Het staat niet in een oude krant
Ik was alleen toen ik het zag
Verwijderd van mijn vaderland
Op een gewone zomerdag
Het was niet op een hoge berg
Ik was geen held, geen wijze heer
Heel onverwacht en zonder erg
Te midden van het stadsverkeer
Zo simpel en vervuld van kracht
De glimp van een betekenis
Voor niemand een gebeurtenis
Ik heb…
Landschap van mijn bestaan!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
730 Als ik uitkijk
over het landschap van mijn bestaan
dan zie ik veel aarde
maar weinig aardigs
wil ook geen wandeling meer maken
daar zie ik als een berg tegenop
en zeker geen mensen ontmoeten
misschien nog wel een dier
een loslopende verdwaalde labrador
Ik zou geen dag meer willen leven
en zeker niet
een dag van mijn leven willen overdoen
als…
Geborgen in zilver
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Wanneer alle lichten
zijn gedoofd
en donker de overhand neemt
fluister ik zacht jouw naam
dan pluk ik
deze zilveren letters uit de lucht
en leg ze in een doosje
met fluweel
sluit het af
met een gouden sleutel
en berg 'm in mijn hart
zo gaat jouw naam
nooit verloren
bij opkomst van de morgenzon…
Kleine boom
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
991 Bonsai meester
observerend gevoelsmens
vormt bossige spar
zijn oude stam
in sierlijk belijnde zilverspar
innig langs gracieuze wijssteen
lijkend
de verkozen berg
landschap in klein
romantisch neervallende cascade
geboren droomlandschap
gevormd in eeuw
belijnd door grootmeester
kunstenaar bonsai.…
Glimlach
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
2.549 Bergen te verzetten
Ruimen van de geest
Achter kunnen laten
Wat eens is geweest
Luchten van je hart
Verschonen van pijn
Vrijheid van de ziel
En jezelf kunnen zijn
Last van je schouders
Zucht van verlichting
Glimlach om je mond
Kies de juiste richting
Vrij kunnen ademen
Vier je eigen teugels
Om de simpele reden
Je leven krijgt vleugels…
gedachtenis
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
2.233 vanuit je heengaan
kwam je naderbij
zo kan ik thans ontdaan van meerder vragen
je toegestoken hand omvatten
en
bergen jou in dit bezeerd diepdroeve hart
vanuit oprecht gemis
langsheen gedragen smart
wordt de herinnering geboren
d'oude taal algenoegzaam uitgesproken
resteert een avondstil refrein:
"Ik heb je niet verloren......"…
De sterrenhemel
poëzie
2.8 met 13 stemmen
9.385 En de aarde zwijgt verbaasd.
’t Gesternte spiegelt zich in ’t meir,
Waarop geen windje blaast.
’t Is alles hemel wat men ziet;
Zelfs bergen vluchten heen.
’t Verdorde blaadje schuifelt niet!
’t Gesternte spreekt alleen.
------------------------------------------
Meir: verouderde uitdrukking voor ‘meer’…
On-deel-baar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
693 Bij deze mijlpaal
stond ik stil
en werd de weg gewezen
naar waar ik was
Zilveren momenten
om vast te houden
en in het verschiet
gouden bergen
om naar te reiken
vriendschap en warmte
akkoorden en melodie
glimlachend zonlicht
en genezing na pijn
zo veel om te delen
en samen vol te maken
zo veel om bij stil te staan
maar zonder jou…
Nachtliefde
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
630 De nacht was over
Doch ontwaken wilde ik niet
Kon niet het dodenmasker afwerpen
Om al wenende met betraande kussen
De dodendans liefdevol te starten
Dansend in de poelen van jouw ogen
Daar ik nog steeds in liefde geloofde
Dan overmeestert mij het blijde verdriet
Weer dans ik mij omhoog op die kille berg
Angstig om de betovering te verbreken…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Reis over de bergen die
bedekt zijn met sneeuw
zie de bossen die met
zonlicht zijn omgeven
wolken voeren me mee.
Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
zonsondergang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
721 je lonkt naar mij
belooft mij gouden bergen
stralend verleid je me
tot vlak aan de horizon
wenkend: .. ga mee..
en ik dwalende ziel
stort mij naar voren
in vol geloof, dat
jij de waarheid bent
maar in je kleurige jas
open je de hemelpoort
waarachter je verdwijnt
mij laat je staan
als een eenzame ster
in een donkere nacht…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…