2205 resultaten.
Te moeilijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
11.583 Ik wandel in de bergen
langs steile rotsen, diepe kloven,
maar immer over 't gebaande pad
door vad'ren uitgesleten,
door velen reeds betreden,
zoek ik naar boven en beneden,
turend op de rand: het gat
waarachter werk'lijk dingen zich verbergen
en ik mijn bedoelingen kan zeggen:
te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…
gedachtenis
netgedicht
4.3 met 37 stemmen
2.233 vanuit je heengaan
kwam je naderbij
zo kan ik thans ontdaan van meerder vragen
je toegestoken hand omvatten
en
bergen jou in dit bezeerd diepdroeve hart
vanuit oprecht gemis
langsheen gedragen smart
wordt de herinnering geboren
d'oude taal algenoegzaam uitgesproken
resteert een avondstil refrein:
"Ik heb je niet verloren......"…
De sterrenhemel
poëzie
2.8 met 13 stemmen
9.385 En de aarde zwijgt verbaasd.
’t Gesternte spiegelt zich in ’t meir,
Waarop geen windje blaast.
’t Is alles hemel wat men ziet;
Zelfs bergen vluchten heen.
’t Verdorde blaadje schuifelt niet!
’t Gesternte spreekt alleen.
------------------------------------------
Meir: verouderde uitdrukking voor ‘meer’…
Kleine boom
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
991 Bonsai meester
observerend gevoelsmens
vormt bossige spar
zijn oude stam
in sierlijk belijnde zilverspar
innig langs gracieuze wijssteen
lijkend
de verkozen berg
landschap in klein
romantisch neervallende cascade
geboren droomlandschap
gevormd in eeuw
belijnd door grootmeester
kunstenaar bonsai.…
Glimlach
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
2.549 Bergen te verzetten
Ruimen van de geest
Achter kunnen laten
Wat eens is geweest
Luchten van je hart
Verschonen van pijn
Vrijheid van de ziel
En jezelf kunnen zijn
Last van je schouders
Zucht van verlichting
Glimlach om je mond
Kies de juiste richting
Vrij kunnen ademen
Vier je eigen teugels
Om de simpele reden
Je leven krijgt vleugels…
On-deel-baar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
693 Bij deze mijlpaal
stond ik stil
en werd de weg gewezen
naar waar ik was
Zilveren momenten
om vast te houden
en in het verschiet
gouden bergen
om naar te reiken
vriendschap en warmte
akkoorden en melodie
glimlachend zonlicht
en genezing na pijn
zo veel om te delen
en samen vol te maken
zo veel om bij stil te staan
maar zonder jou…
Nachtliefde
netgedicht
4.3 met 27 stemmen
630 De nacht was over
Doch ontwaken wilde ik niet
Kon niet het dodenmasker afwerpen
Om al wenende met betraande kussen
De dodendans liefdevol te starten
Dansend in de poelen van jouw ogen
Daar ik nog steeds in liefde geloofde
Dan overmeestert mij het blijde verdriet
Weer dans ik mij omhoog op die kille berg
Angstig om de betovering te verbreken…
Geborgen in zilver
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
641 Wanneer alle lichten
zijn gedoofd
en donker de overhand neemt
fluister ik zacht jouw naam
dan pluk ik
deze zilveren letters uit de lucht
en leg ze in een doosje
met fluweel
sluit het af
met een gouden sleutel
en berg 'm in mijn hart
zo gaat jouw naam
nooit verloren
bij opkomst van de morgenzon…
Betekenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.031 Het staat niet in een oude krant
Ik was alleen toen ik het zag
Verwijderd van mijn vaderland
Op een gewone zomerdag
Het was niet op een hoge berg
Ik was geen held, geen wijze heer
Heel onverwacht en zonder erg
Te midden van het stadsverkeer
Zo simpel en vervuld van kracht
De glimp van een betekenis
Voor niemand een gebeurtenis
Ik heb…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Reis over de bergen die
bedekt zijn met sneeuw
zie de bossen die met
zonlicht zijn omgeven
wolken voeren me mee.
Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
zonsondergang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
721 je lonkt naar mij
belooft mij gouden bergen
stralend verleid je me
tot vlak aan de horizon
wenkend: .. ga mee..
en ik dwalende ziel
stort mij naar voren
in vol geloof, dat
jij de waarheid bent
maar in je kleurige jas
open je de hemelpoort
waarachter je verdwijnt
mij laat je staan
als een eenzame ster
in een donkere nacht…
Passie en hooglied
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 Over velden wil ik je benaderen
vlak en open dat ik je van verre zie
of door heuvels en bergen
waar ik je uit dalen op kom halen
samen stijgen naar een top
van ’t volmaakte samenzijn.…
Bestaan
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
703 Maar dan weer vind ik mijn zinnen,
de berg in mij weet ik te beklimmen.
Achterom kijkend of vooruit
maak ik van letters mijn buit.
Al ben ik thuis of verre oorden
in een gedicht weet ik mij te verwoorden,
kan ik het leven aan
en bevestig mijn bestaan.…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
Douche
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 Door één plas water overspoeld door schoonheid
het gevoel van zuiver natuur vanaf de bergen.
Rein als ik hier sta met de geur van lavendel
is mijn passie voor jou niet te verbergen.
Tijdens de ontspannende massagestraal
beleef ik de afwisseling in een verrijkt leven.…
Landschap van mijn bestaan!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
730 Als ik uitkijk
over het landschap van mijn bestaan
dan zie ik veel aarde
maar weinig aardigs
wil ook geen wandeling meer maken
daar zie ik als een berg tegenop
en zeker geen mensen ontmoeten
misschien nog wel een dier
een loslopende verdwaalde labrador
Ik zou geen dag meer willen leven
en zeker niet
een dag van mijn leven willen overdoen
als…
onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 als ik dan toch
onderweg ben
naar zachte zanden
woeste wateren
blauwe bergen
en dan toch beland
per ongeluk misschien
op een lome landweg
een donker dak of
een brakke boot
en als ik dan toch
weer op weg ben
naar sacrale stilte
verdronken verlangens
en vergeten verhalen
weet ik dan dat
ik in eindigheid
landen zal in bed…
Wereld der nevelingen en trollen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Nevelig zijn de velden
En mistig zijn de bossen
Wolken hangen als aureolen
Om toppen van bergen
Vaag en waterig schijnt de zon
Mystieke figuren dansen
In schaduwen der rotsen
Of lossen op in nevelige meren
Tijdens een macabere dans
En trollen en geesten
Bevolken grotten en spelonken
En nooit lossen nevelingen op…
Vleugels van Verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 'Lang en gelukkig' staat er
op De Muur tegenover
mijn thuis, Berlijn
is mijn Berlijn
Maar toch blader ik
in een reisblad, de zee
wenkt, de bergen roepen
echo's Actie! Actie!…
TE BROOS
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
932 Ik had graag met jou willen leven
en dat de tijd stil bleef staan…
op de hoogste berg, dicht bij de hemel
en ’s nachts met de sterren schitteren gaan
Ik had met jou, mijn liefde willen delen
een liefde – die voor of na ons nooit geweten
helaas te broos voor het hogere gebleken
moest zij door donkere diepten vergaan……
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
een vagebond streelt bergen rond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
590 een vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
de vingers van zijn handen
slijten door de jaren heen
de tanden van de kammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit het vuur verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
en blaast met wangen vol
de wolken…
brug bij de toren van bergen op zoom
hartenkreet
1.1 met 17 stemmen
2.396 radio aan bad
water onder hoogspanning
levensgevaarlijk…
I – intro tot de kale berg-
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 voor de ochtenddauw 2015
via de bruidsbloemlaan
naar de ondertrouw
naar kalenberg
de sleutels bij de buren
lucht met de rietmug
doorvoer groningse
bevingen zijn zeker
gevangen in water
in de vier winden
een rietgors op lagarde
moeras toch 't weer
op de kalenberg -
de dagen gaan dauw na dauw
nauw in hun weidsheid…
Bergen op Zoom, anno 2018
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
776 Onder de rook van Philip Morris
dwaalt een smeulend vuur,
geur van vervlogen jaren..
stuwt verlangen en drift
aan het langste eind te branden
beiden wakkeren de hoop aan,
echter het water noch het vuur
komen tot aan hun droge lippen,
schone lucht en een niet verloren wal
zorgen voor verademing
langs haar boszoom,
De Peperbus overziet…
Bergen geheid soms eenzaamheid
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 Als ik slaap ben ik als trilling in verre oorden,
verneem ik woorden van zuid en noord,
als door een open poort zie ik de grote beer
naast de kleine ook diep in slaap iedere keer.
Zie ik slaperige andere sterrenpracht
gedurende de lengte van menige nacht.
Wat morsen ze dan voor mij te zien en horen
vanuit de maan als het desolate wit,
naast…
Hoog als een berg, diep als een rivier
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
659 als de zeearend boven het wad zweeft
en de sperwer uit het bos tevoorschijn schiet
klautert zij zonder klimtouw de hoogste berg op
als de albatros te pletter vliegt
en de kiekendief een kikker grijpt
ligt zij lethargisch dagenlang in bed
terwijl een leeuwerik de hemel bekleedt
en de kievit boven de polder buitelt
zingt zij op straat het…
ik droom je in de glazen bol
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
938 ik was alleen
en veilig door
een horizon met bergen
ik toverde
mijn beelden overal
ze waren
breekbaar en doorzichtig
ik leefde
heel voorzichtig
in mijn glazen huis
ik speelde
in het rijk der schimmen
brandde me
aan passie in
de hel daarbinnen
mijn tranen
zijn voor jou alleen
met woorden schiet ik vol
in zinnen kan ik jou…
Schapen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.203 één is er niet
twee wel en drie
en honderd maar
dat ene is verdwenen
ravijnen dorens duisternis
geen antwoord op haar roep
kuilen huilen droefenis
een halo in de troep
de weg gaat hoog en ver
weg van twee tot honderd
maar liefde klautert verder
de berg af tot verwonderd
voeten vallen over
waar was je…
laat me maar heel even bloot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
908 ik groeide tegen
de verdrukking in
ontwortelde de huid
en zag de zon
ongrijpbaar
boven alles uit
ik denk me vrij
maar ben gebonden
aan je dradenkracht
ik spring en
voel me blij
val dan weer veel te hard
je wilt me bergen
in je moederschoot en
laat me maar heel even bloot
ik hoor bij jou en
deel je eeuwig streven
ook ik…