1980 resultaten.
Immermeer
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.985 dwalend door deze tuin
heb ik niet de vraag
wie heeft eerder
hier gestruind
waar ik speel
en zinnelijk verzoek
zijn geen sporen
van frekwentief bezoek
ook als ik vlei
naar paralelle hof
via zout naar zoet
proef ik dat ik bof
nieuw is dit wandelen
voor mij immer weer
niet om huid of dal
doch mijn lust naar meer…
Diep strand
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.777 cliché
in mijn oren
achterstevoren
terug... denk ik
terug... naar toen
als de zee spoelde
de liefde over mijn dam
toen zij kwam
zij, een onopvallend glasgordijn
een muur van troebel water
onzichtbaar
onder de waterlijn
sommige stuurlui staan aan wal
omdat ze anderen lieten sturen
door wilde avonturen
tot ze strandden
in een diep dal…
gebroken beeld (voor mam)
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.758 je weet dat ik niet kan leven
volgens het model
Niet zonder bergen en dalen
de kommer en de kwel.
gewonnen om te falen,
in mijn eigen wereld
te verdwalen
op de vlucht,
struinend
of lukraak kruipen
van mijn verhalen
krijg jij de stuipen
Kon ik maar zijn,
door jou gemaakt,
als een moedersillusie
heilig en volmaakt.…
je eigen weg
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
3.465 hou niet van me,
ik doe je pijn
mijn tijd moet nog komen,
ik zit in mijn diepste dal
en jij weet dat
hou niet van me,
laat dat maar aan mij over
ik zal je pijn doen
dat weet ik zeker
dus hou niet van me!…
Langzamer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 In het dal kijk je om en
kijk ik weg
om de illusie vast te
houden
dat de berg die wacht dezelfde belofte
is
waar deze droom
weer iets langzamer
voorbij zal gaan.…
Alp
gedicht
2.7 met 16 stemmen
10.792 Donsoor trilt, neus snurkt roze
rauw, zij weent en roept
teloor in 't stille dal.
Het is niet groen, 't is wit.
------------------------
uit: 'Aurora', 1987.…
Het wiegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 In de zoute werveling van
zon en zee dalen mijn
gedachten tenslotte neer
om zich te herenigen met
die eeuwigdurende cadans.
Mijn hart legt hier nog
eenmaal aan, om in die
langzame, blauwe deining
als laatste troost het zo
lang vergeten wiegen voor
even weer te ondergaan.…
Een verhaal over liefde
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.557 Samen met jou, liefste
Wil ik zweven
In de glinstering
Van sterren en dauwparels
In de warmte van de zon
Op de vleugels van de wind
Die een mooi verhaal fluistert
Wanneer hij zacht je haren streelt
Een verhaal over liefde, die
Langs bergen en langs dalen
Door maanloze nachten
En zonwitte dagen
Vergankelijk lijkt
Maar toch eeuwig sterk…
Opa worden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
743 vermogen
en puzzelt het mozaïek waarop
het landschap staat getekend
in een trots welke voor mij
een nieuwe poort heeft geopend
De werkelijkheid draag ik
op mijn schoot en is het leven
dat de nieuwe tijd een wending geeft
zoals het oude veel heeft te vergeven
Geen degens meer die schermen
of knieën die versleten de einder
verkennen in dalen…
Ontembaar is mijn Wad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
489 Het vuur vouwt kussens
in je ogen, geslachtsrijp
maar onvermogend daal je
af om de pijn te ontlopen
striemen die sprekend jouw taal
verslaan lijken op de duizend
doden die het zand hebben beschilderd
met kleuren die niet eens bestaan
toch drink ik van de rode wijn
die mijn Wad me heeft geschonken
en zal mijn pijn jouw innerlijk gaan
bevruchten…
Als ik mijn oog maar op U sla
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
584 Een laatste knal
verscheurt de stilte,
het oude jaar
heeft afgedaan,
de nieuwe tijden
breken aan,
de bergen in hun
woest bestaan,
de dalen waar ik
door moet gaan,
raken de diepten
van mijn
klein bestaan
----------------
als ik mijn oog
maar op U sla
en met uw schaduw
aan mijn zijde
de grens der tijden
over ga,
dan mag ik rustig…
PARELS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
762 wereld
bewonderde ronde steentje
uit de oesterschelp
wordt telkens genoemd
om allerlei pracht te roemen
de smetteloze kleur wit
velden vol zonnige dauw
schone lieftallige vrouwen
meesterlijke kunstwerken
mogen zich verblijden
met die lovende naam
wie wenst dit woord van grote eer
te schenken aan de bescheiden
reine lelietjes der dalen…
Liefde op een hoger plan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 heb de aarde
keer op keer
de helling opgedragen
met blote handen
uit het dal gehaald en
om de wortels heen gevlijd
jouw koude regen
gaf het hechten in
de bodem veel te weinig tijd
jij plaatste liefde op
een hoger plan maar op de
stenen kam wilde niets groeien
sta nu met lege handen
de zon zal onze wortels
een voor een verbranden…
Voor het zondagskind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 mag ik in je
landschap dwalen
waar langs zachte heuvels
holle wegen dalen
beukenhagen om
rechtschapenheid vragen
het grint geharkt wordt
voor het zondagskind
waar wind het
klokgelui langs wei en
gaarden draagt de boer
tot rust en eten maant
mag ik bij je zijn
mijn monument van stilte
en natuurlijke geluiden
weg van alle stress…
gouden ogenblik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
435 onder het glinsterend oppervlak
schuilen de verhalen van verlies
we dalen niet af
we houden ons op de vlakte
temmen het weggewerkte verleden
dempen het droeve denken
we weren de gelaagdheid
van ongekende diepten
de oerangsten stoppen we ondergronds
en dan, het gouden ogenblik
waarin we de taal leren verstaan
een onbegrijpelijke troost…
Hooggehakte lange benen
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
637 in lilarood
daal jij
witmarmeren trappen af
een gracieus entree
de parfumvlinders
fladderen met je mee
je danst op
hooggehakte lange benen
zwarte laarzen om de schenen
je robe rokt
tot op de knie
de adem stokt
als jij je draait
met vleugjes lente
in je ogen
langs het witte marmer
weer naar boven
ik begin in hemel te geloven…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Passie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
521 Alles heeft twee zijden
de grootste lessen
zitten in de diepste dalen
Jouw (over)lijden
ga ik voor mezelf vertalen
naar een boodschap
waar ik mee verder kan
ZOEK JE PASSIE EN VOLG DIE DAN
Niet langer worden opgejaagd
door wat anderen van me willen
niet langer worden overvraagd
door de maatschappij met haar grillen
Stop, genoeg,…
Cordoba
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 Op het torentje van de Mezquita kon je haast alles zien;
morsige toeristen, het mooie dal en bovendien
het hunkeren naar gisteren, het vervagen van de geest,
het droevige beseffen dat iets voor altijd is geweest.…
Doodszin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Loom zweeft de oude van haar stoel
gaat op de wieken
nooit meer dalen, louter pieken
geen wolkje verder aan haar vogelvlucht
enkel vrijheid. Hemelsblauw de lucht.…
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Het luchtruim oneindig
vredig, nu veilig
Mijn vrees blijft nu ver
Links van ons
de lagere landen
Belaagd, onthaald
op onweer en plagen
Zo’n aanzien bedroeft mij
Die kant heerst de Dood
Rechts, ruw
doch rijker in kleuren
Hier dalen wij neder
Een dal onbekend
Tot mij glinstert
een gouden juweel
Streelt mijn gemoed,
heelt mijn verlangen…
Ervaring Sion/Wallis 2019
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
670 ja Kortjakje
'k leek als vastgeklonken
Tenslotte ging ik naar buiten
stond op de heuvel, oud de stronken
zag het dal beneden mij
wijd spreidden de bergflanken een bedding
Plots, als een verschuiven,
was't alsof ìk dat dal
de Rhône rinnend naar Rijn, mijn heim,
vruchtbaar de aarde en het land aan weerskant
abrikozen en ranken van druiven…
De ware voor mij
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
2.298 Zeker weten ben jij dat voor mij
Jij bent diegene van wie ik hou
Hoge bergen, diepe dalen
Alles kunnen we aan
Als we maar willen, mijn moppie
Samen kunnen we alles doorstaan
Dus nou vraag ik nog een keer
Denk je dat we het kunnen, allebei?
Lieverd, ik hou van je met heel mijn hart
Je bent de ware voor mij…
Dromenwachten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.486 Ik wacht op zon in de winter,
oases in Alaska,
regen in de woestijn,
water in een dal.
Ik wacht op perfectie.
Mijn appel mag nog niet geplukt worden
van de boom der liefde.
Ik ben nog niet rijp.
Eenzaam als de nacht,
heb ik zolang op jouw aanwezigheid gewacht.
Nu ben je er, nu ja, dat dacht ik toch,
en je wil me niet.…
Nachtwacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.612 De maan waast schemer politoer
in nevelsluiers over het meer
haar stralen dalen parelend neer
en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer
dat zich wiegend voort laat zweven
op de ziel van ontslapen akkoorden
die hun daag’lijkse hymne verwoordden
tot zij klankloos in duisternis dreven
De wachter bleekt in stil bekoren
door het fragiele van de…
Mijn huis...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 Op de puinhopen van mijn leven
heb ik opnieuw een huis gebouwd
de fundering is nog niet zo stevig
maar het is er veilig en vertrouwd
Het biedt bescherming tegen rampen
en geeft me houvast als ik val
ik kan er rusten na het strijden
ik vocht omhoog, uit het eenzame dal
Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen
ik schuif het gordijn voorzichtig…
ogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.249 Kijk ik in haar groene ogen
omringd door bloemenpracht
dan kan ik slechts gaan dromen
van dingen die ik nooit te nimmer had verwacht
Van wilde hartstocht
en van tederheid
van peilloos diepe dalen
waarin ik word bevrijd
Van slanke witte vormen
van inhalen van al zo
lang vervlogen tijd
Haar glimlach is verscholen
Zie ik in het gezicht…
Voeren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
807 tussen Luik, Maastricht en Aken
langs de boorden van de Voer
rijgen dorpjes zich als schakels
tot een mooi idyllisch snoer
Romaans meerbogige bruggen
dwarsen ’t brede dal kerkhoog
over groene mergelruggen
fladdert vrij een dagpauwoog
wijl het ondergrondse krijt
zich latent tot grotten karstte
hoort men hoe stilte en tijd
hier uit al…
er zij licht
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
980 diep zinken
is naar leegte dalen
treden overslaan
blindelings dralen
op één been hinken
nog minder dan dat
zal verdwalen zijn
in wat al verborgen is
roepen naar
gesloten oren
met minstens een
dikke laag vernis
de zwarte echo bekoren
geluiden die weerkaatsen
tegen gedeukte dromen
in de adem haasten
dat een bonkend hart
moet…
Van haar af
gedicht
2.6 met 63 stemmen
25.655 Het dal in.
Niet eens geprobeerd zich vast
te grijpen aan takken of struiken.
Niet schrap zich gezet. Hij was moe.
Aan haar voet ziet hij tegen haar op
als tegen de berg die zij is,
de berg die zij was en geweest is
en laat zich maar zo.
---------------------------
uit: 'In handen', 1997.…