33812 resultaten.
De wereld stilt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
860 zacht wordt
het kind gewiegd
nog in het paradijs
van lieflijke onwetendheid
weer is er
de bevestiging
van onze band met
leven in de eeuwigheid
onschuld straalt
vertederend uit
zijn warm aanwezig zijn
is welbehagen zonder pijn
de wereld stilt
in zijn geboorteban
wanneer zal zijn woord van
vrede ook onze waarheid zijn…
Schraalt de wereld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
447 langzaam schraalt
de wereld in
wantrouwen en angst
de openheid
is opgedoekt we zien en
verstaan elkaar niet goed
wat we ook
proberen zij zullen
het toch zelf moeten leren
hun rollenspel
verandert helaas niet
nog steeds de man gebiedt
in rijen komen zij
maar het tij gaat keren
in terroristen weren
wie in naam van
allah doodt…
Wereld zonder sondes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 specialisten zijn de
gamers uit dit spel van
aanval en verdediging
met een triggend plot
er is geen modus
updates razen snel
waar slagveld was woeden
nu inferno’s uit de hel
iedere body heeft
een eigen keerklus
wanneer pus de grote
circulatie gaat hinderen
maar ooit na zoveel
rondes is er eindelijk
herstel terug naar een
wereld…
Een stukje wereld…
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.523 Een stukje wereld in een regenboog:
Wat boerenhuisjes en een korenveld,
Waardoor een sidd’ring vaart van vochte wind,
Een klompje bomen, wier zwaar-tintig loof
Met forse donk’ring uitstaat tegen ’t licht
Van de avondlucht, mat-blauw met zweem van groen;
Een eindje hei als smeltend violet
In zachte hulling van omwaad’mend paars,
Een heuveltje…
Belg over de wereld
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
802 over houden van
wat ooit weer verder moet
als een aflopend wekkertje
doe mij maar heel misschien
op een andere planeet
zonder het geratel van
opgebruikte filosofen die
op de vlucht voor psychologie
het woord zomaar herontdekten
doe mij maar de woorden
ik ken de zucht
haar vlucht en
de klucht
die spreekt
van doe mij maar
de wereld…
De wereld der traditie
poëzie
3.3 met 11 stemmen
3.151 (Mikrokosmos)
Vóór het huwlijk werd besloten,
Door dit echtpaar, lief, maar dom:
'Onze kindren ('t meisje bloosde!)
Zullen worden om en om.
Schenkt ons God het eerst een jongen,
Luthers wordt ons eerste kind,
En de tweede, knaap of meisje,
Volgt u en wordt Doopsgezind.
Doch mocht de eerste een meisje wezen,
In dat liefelijk verschiet,…
De wereld draait door
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.778 De wereld draait door
terwijl mijn gitaar zacht kermt,
mijn ziel zachtjes huilt…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…
De wereld een plaatje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 elke ochtend de weg
die iedereen bewandelt
naar het dorpse plein
een markt te bevolken
voor de inwendige mens
voor het uur van de haan
het beest geslacht en gepluimd
met de nodige groene vulling
genieten van het goede leven
een mens onder de dieren
neemt wat hij maar wil
zonder rekenschap voor wat dan ook
de wereld een uitgedoofde vulkaan…
Alleen op de wereld
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
480 Helemaal alleen
zonder dak boven mijn hoofd
ik ben onzichtbaar
Met breekbaar hart en ernstig
eenzaamheid in deze veranderlijke wereld kom
ik hem tegen, een arm kwetsbaar persoon die er sjofel bijloopt
met tijdelijk verlies van gezichtsvermogen die hij nog niet zo lang geleden kreeg.…
Mijn kleine wereld
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.768 voor Gijs
Er komen dieren binnen,
die blijven om wat eten
en een warme plek
ze hebben geen hobby's
en hun leven is kort
ze klagen nooit
en sterven dicht tegen de aarde,
die verzoent
steeds omhelzen wil -…
Zo gaat de wereld
poëzie
2.7 met 13 stemmen
3.475 Een jaar verliep, en nu –
O wis die traan, die
In de ogen perelt –
Mint hij een andere vrouw,
En zweert haar eeuwige trouw…
Zo gaat de wereld!
----------------------------
uit: Liederen (1868)…
de beste van de wereld
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.244 niemand kwam mij voorbij
als eerste uit het startblok
versnelde ik in de bocht
ik kruiste voorlangs
ondanks een scheve schaats
scherp aangesneden
met een grimas
haalde ik triomferend de meet
niemand kwam voorbij mij
niemand die van mijn eenzaamheid weet…
Zijn eigen wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
555 hij bouwt
zijn eigen wereld met
lego en wat play mobiel
praat honderd uit
geeft alles wat zijn
handen maken een ziel
knutselt met dimensies
speelt met vorm
kleur en zwaartekracht
lacht als wat hij
in gedachten had ook lukt
zich laat zien als vliegmachine
niets ontgaat hem in
zijn grensverleggend spel
fundamenten legt hij zelf…
Een wereld voorbij
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.184 De regen vormt gestaag
Een druppel op m’n raam
Het licht weerspiegelt
En verspreid een
Caleidoscoop aan kleuren
Gevangen in een glazen bol
Krachten absorberend
Ontstaat een nieuwe wereld
Kijkend van dichtbij
Word ik beweging gewaar
Een wereld op z’n kop
Groeiend en groeiend
Om me heen
Verdwijnt mijn eigen wereld
Verleid door fantasieën…
(Wereld)pijn
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
797 Ik kleur de hemel kakelbont
gewoon zoals ’t mij zint
geel blauw en rood wat zwart
een bloem misschien een mond
Uit velden maak ik bossen
met bomen aller soort
sterke zwakke levende dode
alsof mij dat ooit stoort
En in verlaten duistere steden
doe ‘k alle lichten aan
grote kleine heldere donkere
zoveel als er bestaan
De (wereld)pijn…
Deze kleine werelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 verwend in zijn bestaan
maar hij stond
steeds meer in de weg
ik heb uiteindelijk zijn
sterkste wortels blootgelegd
met hakken zagen
en breken hoopte ik zijn
aanwezigheid te vergeten
het is me niet gelukt
in de rulle aarde
ontwaarde ik zoveel leven dat
ik het mezelf niet kon vergeven
om die schepping teniet te doen
deze kleine werelden…
de wereld schuimt
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
940 de wereld schuimt
tot de rand
het leven schreeuwt honger
in koele objectiviteit
geef ik je gelijk
een dichter is
ook maar een mens
de zomer valt als
zweet op je voorhoofd
in koude van tijd
zit leven hoger in boom
het milde ruizen
in het vuil van schaduw…
nieuwe wereld
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
1.949 iemand hield mijn ogen open
en in mijn binnenste zag je het
scenario oplichten in
trage ochtenddauw van dageraad
spelend in een zoektocht van twijfel
bewegend in de wind naar
het ongekende land waarin
doodsbloemen zich uitspreiden in rijping
milde ogen in eeuwigheid
onbesmet achter mijn masker
weent mijn ziel in
een nieuwe wereld die…
de wereld draait door
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.129 de wereld draait door hersenspinsels van jou en mij..
dus er is eigenlijk geen verschil.. tussen jou en mij..
want zonder jouw actie was er geen reactie..
en reactie creeert wederom een stroming van actie..
dus stilstaan is geen optie..
tijd is geen kwestie van dag en nacht..
tijd is gebonden aan de biologische klok die in je tikt..…
Alleen op de wereld
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.778 Er wordt niet tegen me gepraat
alsof de hele wereld vergaat.
Zo voel ik me nu al tijden,
ik heb het gevoel dat iemand me moet bevrijden.
Iemand die mij wel vertrouwt,
iemand die wel van me houdt.
Die iemand is er alleen nu nog niet
en daardoor hou ik mijn verdriet.…
een wereld van verschil
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.039 met haast geen merg meer over
ontvlucht ik het bezet gebied
duik onder in de stadsdouche
zinderend en schuimend
spoelt zij de spanning
uit mijn gekwelde dag
weldadig die cocktail
van geluid en geur
kleurrijk verlichte wandelaars
en het ballet der obers
opgelucht slik ik dit vertrouwde beeld
er is nog een andere wereld…
Spookschip de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 Drijvend in angstzweet, verbeten roeien
Bange slaven in de boeien
Geesteszwepen maken striemen
Bang geslagen aan de riemen
Spookschip de wereld
Komt eraan
Vaar je mee
Of blijf je staan
Monster aan
In havens waar de angst regeert
Ligt spookschip de wereld afgemeerd
God is je leidraad, Allah de ware
Maak je klaar om mee te varen
Spookschip…
spookschip de wereld
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
1.117 met open boegdeuren varen
we naïef de volle zee tegemoet
in vertrouwen dat het schip
ons hoofd boven water houden zal
op volle kracht vooruit willen we
schaatsen op de golven zonder ijs
dobberen op een zeespiegel die
ons ware gelaat nooit tonen zal
zullen de zeegoden onder ons
het kwade bestrijden
of komt alle hulp van boven
uit een…
In een eigen wereld.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.220 Niet wetend wat te doen
Staart ze voor zich uit
Mensen rijden langs haar
Roepen elkaar luid
Toch reageert ze niet op wat er gebeurt
Haar lichaam is ergens anders dan haar geest
Ze ziet niet waar haar ogen naar kijken
Weet niet waar ze is geweest
Lopend over die onbekende straat
Kijkend naar iets wat ze niet ziet
Lopen mensen…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
een wereld van verschil
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
8.297 Een wereld van verschil
ligt in je hand verborgen
Want elke dag
en iedre morgen
kan je hem wenden
zo je wilt
Je hand kan ballen
met een vuist naar boven
Je hand kan vragen
met de onderkant omhoog.
Een wereld van verschil
ligt in je hand verborgen
en elke nieuwe morgen
kies je en krijgt je deel…
Onze wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
749 Verdwenen historie
En nieuw oud leven
Hand in hand te wachten
Om hun intrede te doen
In onze wereld…
Werelds streven
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
801 de beste dingen in het leven
win je niet in slechts een dag
ze zijn product van falen, geven
heel veel tranen, soms een lach
een mooie wereld groeit niet even
bloeit niet met een stoot en slag
draagt geen wapens, trotse vlag
als teken van een opperstreven
legerlaarzen trappen plat
wat kans moet krijgen zich te rechten
eenheid laat zich…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 Warmde zonnepanelen in mijn hand
ving de wind met grote wieken
druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een…