1223 resultaten.
De gelatene
gedicht
3.8 met 24 stemmen
15.270 Jeugd is onrustig zijn en een verdwaasd
Hunkren naar onverganklijke beminden,
En eenzaamheid is dan gemis en pijn.
Dat is voorbij, zoals het leven haast.
Maar in alleen zijn is nu rust te vinden,
En dan: 't had zoveel erger kunnen zijn.…
Adempauze
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 stop van het draven
een ogenblik van bezinning
rustig op dezelfde plek
genieten van alle gaven
die de natuur ons vrijelijk schenkt
onvoorwaardelijk in haar pracht
laat haar je hart betoveren
hoor, het is de stilte die je wenkt
kom tot jezelf, het hollen vermijden
geniet van het moment
een kleine adempauze
de innerlijke stilte, zal onrust…
open land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Met de sneeuw
dwarrelt de rust over het land
Geruisloos legt tastbare kalmte zich neer
in de bomen ook en op het pad, de wegen
Maant zelfs de stad tot stille
lome witte warmte
Strekt zich uit
Strekt zich
Tot de wind komt
Tot de wind komt
Tot de wind komt
En met de wind stuift
de onrust dwars
door hopen sneeuw en takken
zonder…
Ver als de horizon ben je
gedicht
2.1 met 295 stemmen
42.373 ver als de horizon ben je
in de glazen kist van het weer geborgen
beukend op de blikken deksels
van het najaar
ik zie de bliksem langs je lichaam trillen
en de regen loopt onrustig door je ogen
ik kan de afstand die mij van je scheidt
in lichtjaren tellen
en in de meter van het geluid
zoemen de seconden
mijn handen opnieuw in gebruik gesteld…
Stormachtig volgt de lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
910 Als de dag zijn rapheid heeft gedaan
de avond vraagt om kaarslicht
mijn onrust zich naar beelden richt
hoe zal de wereld er weer voorstaan
bewustheid suddert snel in opstand
mensen laten zich niet meer draperen
als duivels en gezindte hen regeren
valse beloftes aan een halsband
de andere kant toont ‘t goede leven
voorgeschoteld als ‘t…
Zijn we vergeten?
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
852 door dreiging
in verre landen
welt de onrust op
zijn we vergeten
dat het as sneeuwde
van verloren zielen
die tussen hemel en
aarde blijven zweven
zijn we vergeten
de hologige wezens
die verdwaasd keken
toen de vrede kwam
hun "weten" diep
weggestopt op een plek
waar geen licht schijnt
zijn we vergeten de
woorden die toen
gesproken…
Op weg naar eensgezindheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
458 De vredesduif zei:
'Wat onrustig doe jij.
Zulke saus geeft alleen maar gedonder.'
Toen antwoordde hij:
'Die is nodig voor mij,
want als oorlogspad kan ik niet zonder!'
Er was even pijn,
maar algauw werd die klein:
alletwee konden eerlijk als goud zijn.
Hoe werkte hun brein?…
naakt
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
870 Nu een belofte niet tot vervulling komt
en mijn onrustig hart verstomt
in onzalige onbemindheid en
uitzichtloos verlangen en verdriet,
nooit meer onbevangen gedachten
en nooit meer in stille verwondering
een wederkerigheid verwachten.
Zwijg mijn hart,
zwijg stil mijn ziel,
het is "verlangen naar" waarvoor je viel.…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 samenkomen
om zich aan de mist te ontrekken
ontsponnen in gedachten
zonder duwen, of hekken
het doet er niet toe
dat het eiland zonder roeiboot
ook met de fiets is te bereiken
of dat de poort van het park
overdag de mensen lonkt
er zijn geen grijnzende vogels
die het nachtlied zuiver zingen
maar de piano van de stilte
zal diepste onrust…
de armen van de dood
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.092 Als je wandelt in de schaduw
van je eigen radeloze gedachten,
de zinloze cirkels van steeds overdenken
en niet meer bij machte
om een licht te creëren,
de duisternis, de wanhoop
je onrustige verbeelding te keren.…
Hoogste leven is de liefde leven
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.348 Liefde is de onrust van het rusten,
Het bewuste van het onbewuste,
In de liefde die zich zelf herkent,
Ruisen aarde, zee en firmament.…
Geduld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 ze hebben me onrustig gemaakt
omdat ik het niet begreep….ik heb
naar wijze raad geluisterd die mij
werd toegefluisterd
ze hebben me de rug toegekeerd.
ze onderwezen mij maar leerden
me niets over geduld.…
Galgeven
gedicht
2.0 met 2 stemmen
2.834 Eikenheuvels tussen grove den
waar je als kind
de nachtegaal kwam horen
bevend in verboden schemering
hoewel ook jongens
aardig konden fluiten
nog schrijven talingen en eenden
op het water
lagen aa’s en ee’s
onrust onder de oksels
een hals vol richting
ook wij bewegen uren stap na stap
het ritme van miljoenen mensenjaren
winter ademt…
Het zal wel duren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
485 Die in essentie geen
uitstel blijken te zijn,
omdat zij in perceptie ons
al vooraf onrustig kunnen
maken.
Hoewel de vrees voor
de toekomende tijd vaak
groter is dan wat ons
geboden kan worden in het
heden. Is de realiteit
de dag van nu waarin kleine
risico's niet kunnen
worden vermeden.…
Zoveel schoonheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
629 Er is zoveel schoonheid te vinden,
maar soms zien we ze niet
of lopen verloren omdat we geen vrede
vinden in ons hart maar onrust.
Er is zoveel schoonheid te vinden
maar soms horen we ze niet
omdat we zelf teveel praten
of woorden herhalen die er al waren.…
Tijd heelt niet alle wonden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.109 met verdriet
Ze lijken te verdwijnen
Met de jaren raak je ze kwijt
Maar de herinnering is sterker
Dan de werking van de tijd
Zo keren schimmen uit het verleden
Terug in jouw bestaan
Nestelen zich in je gedachten
Stilte is niet te verstaan
de kalmte kan je redden
Als je niet al verdronken bent
De eenzaamheid zal verdwijnen
Golven van onrust…
Nieuweling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
429 kwam
verblindend binnen
opgewonden lachend
als klant in luilekkerland
kleding paste niet
bij een beginner
had meer de
nonchalante smaak
van een echte winner
overzag de piste
waar artiesten
net het hoogste niveau
uittestten waarbij
hun spieren zich
konden profileren
met de allerbesten in
dikte en souplesse
de fitnesszaal in
onrust…
Stiltebankje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
536 is meer dan niets horen
voorbij aan geluid
van rumoer, onrust
van het bonzen in je hart
van het wachten
om in stilte vrede te vinden
Stilte
is meer dan stil na de donder
na de laatste slag van een klok
en de storm van een kruisweg
bij de laatste ademhaling van leven
hoorbare stilte bij een kruis
voelbaar …..…
Gebroken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
471 Nog steeds ben je niet gevonden,
het maakt mij onrustig en ik voel
me radeloos.
Hoop dat je snel gevonden
wordt,
lieve surfer van mij....
Ik hou van jou,
rust zacht kanjer....
ik koester de vele mooie
dingen die ik met je heb
mogen beleven?…
windvanger
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 de onrust, het geluid
het knakken van gebroken takken
als het dan uiteindelijk windstil
resteert in bedorven blad
als hoopje op de grond
kan ik het dan opvegen en vrij bewegen?…
Gedichtendag 2021
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Voor Peter
Onhandige motoriek, verward, onrustig duwt Peter
het supermarktkarretje voort:
vol boodschappen voor zijn woongroep.
Peter heet 'beperkt' te zijn; hij kent mijn naam:
“Dag buurvrouw Joke, wat is het koud he?
Heb jij het ook zo koud?…
Grijsgroene spiegel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zag onze beelden
verblikken nog
verblozen tussen
de resten schuim
van golven waarin
wij verpoosden
nog keek
de zon over
onze schouders mee
in de grijsgroene
spiegel van een
onrustige zee
pas later
hield de wind
zijn straf regime
voor gezien gaf
omslaand water wat
kabbelend geklater
de terugstroom
van vloed speelde
zand…
Reddende vesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 keek langs
je blik over zee
zag en profile
in je gefocuste
blik de schrik
van het moment
voelde spanning
in je hand zag
voeten bewegen
in hun diepe indruk
op het strand bij
de afzet van leven
in rood
keerde het tij
de noodhulp
was al dichtbij
flarden van stemmen
in zwaaien uit
reddende vesten
nog bleven
woorden stil
in onrustige…
Je gloeide roder
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
487 ik dacht jou
te smeulen
blies wat haar
uit je gezicht
dat dromen
weerkaatste
die speelden
in de vlammen
van de open haard
je gloeide roder
langs de randen
van de grijze as
vlamde op in
het speels oranje
geel van jeugdig
frivool ontwaken
waarin wij samen
de onrust maakten
die langzaam
ging bruisen in
het rode bloed
waar…
Redding
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
530 je zegt
ik kan de pijntjes voelen
van de bomen
van de onrust in het gras
van de twijfel in de wolken
van de benauwenis onder vogels
van de vrees voor kruipende dieren
je zegt
ik lijd met hartzeer
om de broosheid van de bloemen
om het verdriet van de kleinen
om de domheid van de groten
zullen we zoenen?…
Oogcontact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 buiten
haar blikveld
energie te
vergaren voor
een komend
confronterend
oogcontact
nog kon vocaal
geen passende
zinnen en woorden
vinden om het
onderhuids
gevoel van
onbehagen
naar buiten
uit te dragen
het spel dat
haar vingers
speelden met
licht en schaduw
was voor insiders
een openbaring
van wat er in
haar geest aan
onrust…
WISSELENDE WERKZAAMHEDEN EN KONTAKTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
779 Ik ben van de wisselende werkzaamheden
dat dit, dan dat, dan zus, dan zo
en dat heeft te maken met mijn hersenen:
onrustig, ruis, ongeregeld, rücksichtslos, geestdrift en
hoge sensitiviteit, moraliteit, eigenheid, originaliteit en
alle dagen druk: ADD maar geen ADHD
dus niet heel druk, maar rustig klinkt te rustig!…
niet omdat hij het is
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
211 De zwakke zachtheid die hij veinst
in momenten van overactiviteit
bij innerlijke onrust
Geforceerde vriendelijkheid
als zijn geest de zintuigen
niet meer volgen kan
is een laatste strohalm
tegen desintegreren
Welwillendheid staat paraat
een winterjas die hij aantrekt
voordat iets
noch iemand
daarom vraagt
Hij moet wel
flexibel…
- Vervlogen in eeuwigheid -
netgedicht
4.8 met 30 stemmen
600 Vannacht sterft een onderhuidse spanning
in een nacht van onrust is alles voorbij,
vorstelijk alleen en zo verstikt
valt het verdict..want ademhalen kan niet.…
je handen strelen velen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.109 het beest heeft zich geroerd
de kop weer opgestoken
nu vreet het van mijn angst
ik heb muren afgebroken
me kwetsbaar opgesteld
nu telt onrust traag de uren
ik kan geen woord
meer lezen, ze geven
niet wat ik beleven wil
je handen strelen velen
de warmte van je hart
lijkt niet meer zo apart
mag ik op je schoot
kom, geef je even…