1504 resultaten.
de scherpte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
316 Misschien kon hij,
tussen zijn gemijmer door
de traptreden meenemen,
gedachten scherpen op de plinten,
waar stof sinds jaar en dag wachtte,
klaar om zich in te verdiepen;
achter de boeken zoeken
wat hij al te lang mistte,
de scherpte van zijn zakmes.
Ooit, zei hij vast
tegen zichzelf,
was dat gewoon
wat het was.…
koude ogen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
993 Zijn ijskoude blik priemt
de minachting door mij heen
hoe kan ik zacht blijven
als hij mijn woorden stukslaat
met het scherp van die lach
-scherven eten immers vlees-
de schaduw plukt hij uit
het zonnigste van mijn zomer
en verstikt mijn brave neus
er tergend langzaam in
telkens lik ik wonden schoon
aan het licht in dit leven
en zweven…
Allerzieligst
netgedicht
2.7 met 18 stemmen
3.672 (voor Hallo Wien)
hoe, hoe
hard roept de uil
deze nacht
hij klaagt
de stenen uit de grond
die statig dansen in de valavond
hun scherpe schaduw kruipt verdacht
de kraters van de maan verlaten
één voor één de donkere dagen
ze klauwen grauwe wolkenlagen
en hebben mij de vrees gelaten
een oude eik,
in de leegte geboren
kraakt mijn…
Prentenkabinet 1
gedicht
3.0 met 55 stemmen
15.617 De vrouw achter de tapkast was niet groot
maar vreselijk van boezem: een matrone
die lette op haar geld en zeven zonen
en scherp en zeker zijn zou tot haar dood.
Ik mat haar met een schildersblik: in 't licht
dat scheemrig overbleef uit de gordijnen
heerste bij duisternis en flikkerschijnen
nadrukkelijk en kwabbig haar gezicht.…
kritiek
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
987 Als een fluwelen mes zo scherp
En als een bijl zo bot
Met woorden opgebouwd tot zinnen
Maai ik ze neer
Mijn tegenstanders in de leer
Wat moet ik zonder taal beginnen?…
Gebroken glas
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.063 Voor mij ligt een veld
bezaaid met koude, scherpe stukken
Herinneringen aan toen
aan hoe het vroeger was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Ik laat me vallen
moedeloos
tussen alle scherven
van dat wat ooit geweest is
van alles wat ooit was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Vang jij me…
DONAR
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
705 Hoogzomer slaakt een diepe zucht
De donderbeitels gaan zich roeren
Nog even en de bliksemschichten
Zullen het kwade bruusk verjagen
De kinderen stellen alweer vragen
Lukt het de huislook pais te stichten
De huisbezems het vuur te weren
Zal donderbaard het dak maskeren
Op deze warme donderdag
Of zal men huis en boom bewenen
Als Donars scherpe…
Donkere dagen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.406 waarom verdwaal ik deze dagen
in de duisternis voorafgaand aan
het feest van het licht de blijheid
is afstandelijker dan ooit vragen
tooien zich met scherpe mespunten
het gevoel komt uit de diepvriezer
laagste stand of werpt de dooi
zijn schaduw al zodanig vooruit
dat ik nu reeds natte voeten krijg
de tranen zich ras voorzien van
ongekende…
Waar is ze, mijn ijskoningin?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
993 Haar stem is koud als
een scherpe wind van
winters wit
Mijn hart slaat over
bij 't zien van haar blik
Haar lippen zal ik voelen
als pegels die snijden
door m'n toch al
zo koude bloed
ze zal mij vinden
waar ik me ook verstop
De ijskoningin is overal
waar de schaduw kruipt
en de nacht vallen gaat
Zij is waar de stilte
ruzie veroorzaakt…
Smekende ogen
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.540 Blub blub zegt de goudvis
Met ogen groot en verschrikt
Zijn vissen intuïtie op scherp
Iemand heeft het op hem gemikt
Een enorm gat in de vissenkom
In één tel is hij zowat gefileerd
En ook nog met brute kracht
Op de keukenvloer gelanceerd
Blub blub zegt de goudvis
Kijkt met smekende ogen omhoog
Komt iemand mij nog redden
Het is me hier…
Droom zonder eind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
504 steken
heeft zichzelf opengereten
in een droom zonder eind
toen het bloed was uitgelekt
de agressie langzaam wegebde
in een steeds zwakker pulseren
kon de dood hem niets meer leren
zij hebben elkaar de hand gegeven
samen broederlijk het glas geheven
proostend zag hij plotseling de zeis
met een nog vaag glinsterende kling
met op het scherp…
ijsbeer
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.747 hij strekt de nek en spitst de neus
hij woont in een mantel van vet
omsloten door een vacht van gebroken wit
die golft in de poolwind
een straal tekent een scherpe hoek
tussen driftend pakijs en de lage zon
die hier geen sprankel verkwist
dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed
de moeder kruipt door een tunnel
in…
Als excuus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
518 de speelse wind
danst en glinstert
in het stof dat
hij doet opwaaien
het is mijn vrind
vaak botsen wij op
strand en boulevard
hij jaagt scherp zand
met hagel en regen
door mijn haar
maar als wij lopen
langs de vloed
is hij het steuntje
in de rug dat doet
mij oneindig goed
soms schiet hij
uit zijn slof
orkaant kusten
drijft…
Blijdorp houdt korenwolfjes
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
896 kattenpis
wolfjes in het koren
al tot onze appendix terug gedreven
konden de moderne agricultuur
niet op eigen houtje overleven
werden verdraaid
zo maar mee gemaaid
Diergaarde Blijdorp
nam er tien op
de diertjes gingen vol vuur
aan de blije vermenigvuldiging
het is nu een hele stam
in een doosje werden ze gewogen
op een foto in de krant
scherp…
herfstzee
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
781 sombere huizen
de lucht is te rauw
voor minnende verzen
hoor hoe huilt
de deur naar buiten
zoekt zonder spoor en in verval
een zacht gebed in kleine schelpen
elke dag, zo sterft het uur
volslagen blind door oude oogst
als vaag de hemel half bewolkt
boven het laatste zomerwoord
hoor hoe zwaar de deining schuimt
wanneer de wind als scherpe…
AFRIKA
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.079 honger rimpelt zelfs
een zachte, zoete huid
en gore, zwarte vliegen stelen
de allerlaatste zoute tranen
uit bijna dode ogen
ergens ver weg leeft de honger,
geselt kinderen en mensen,
zie ze schuilen onder een plastic zeil,
terwijl scherp zand hun huid schuurt
ik met mijn laptop op schoot,
een mooi, koel glas Chablis
onder handbereik…
ONBEDUIDENDE POLKA
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.974 Een Arlequin in watergroen
versleten roze draagt Colombine
de hof is groot de bomen hoog
het roodste rood van de ahorn
op 't diepste groen van dennen
wij stappen kleine stappen
-hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen-
het pak van Arlequin is watergroen
opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok
en als de schaduw zij van uw assen…
de engel, een kafee in antwerpen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.008 de lichte kamer
er spelen mensen
een onbekend spel en ze lachen
de vraag wie zal winnen
wordt eindeloos verschoven
in het wit van het licht
er kan geen winnaar zijn
als ze het bier maar
drinken tot ze
lachend naar buiten gaan
iedereen is zo duidelijk
wat hij graag wil wezen
dat het scherpe licht
geen pijn doet maar
afgietsels…
Tussen het witte linnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
554 ik was in de ban
van vorm en kleur
zij inviteerden mij
als hun penseel
mijn beitel bleek
te scherp en agressief
claimde teveel ruimte
in een brok graniet
bij het sierlijk
transparante van glas
was het de warmte die
ik niet onder controle had
ik wist altijd
al garen te spinnen
tussen het witte linnen
in mijn schildersatelier…
Vaardigheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
601 Lijden ze geen schipbreuk
tegen de scherpe kantjes van het blad
of vallen in ongenade door stormen
van onberekenbaar cliché?
Verdronken letters vinden geen rust
op de bodem van de prullenbak
of in het verstrooide hoofd van de schrijver.…
Als heemlen blauw...
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.081 Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.
Schouw op, mijn heerlijk zomerkind:
de grote zon bloeit open.
---------------------------------
uit: Meidoorn (1925)…
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 de natuur heeft
het palet met klassieke
kleuren klaargezet
wind veegt nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen…
Herschepping
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.000 dat met eenlingen gaat
genadeloos weer tegen
verzonken in stiltespagaat
op de Martelaarsgracht
Alleen ik
nam je handen waar
zwart gekromd in diepe vouwen
van de zakken in je winterjas
grijs behaarde berenklauwen
tussen je wijsvinger en duim
een zaag fijn strak omklemd
Vannacht op het trottoir
aan de Martelaarsgracht
schiep je scherpe…
Het prikkeldraad streelt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 ik wist de wereld van glas
breekbaar tot de laatste scherf
heb me verwond aan het scherp
dat ook voor mij onbuigzaam was
verblind door glamour en glitter
dacht ik het bestaan transparant
zonder mededogen schoof gebrek
aan succes mij terug naar de kant
waar jouw helpende hand
het prikkeldraad streelt
een nieuw leven opent en
mijn wanhoop…
het land van het ezelsveulen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
679 wat losse woede was
met de trein gekomen
op rails van wolken
westwaarts denderend
in stampij en crescendo
daar ligt de meander
van het avondland
het luwt er
en ontglimt elk scherp kantje
dat op het ego lag te rijden
het heldere water daar
in stalen linten
herinnert aan onthechting
van weleer
het futiele verschil
in het samen zijn…
borg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 toch komt er een straal licht door de wolken heen
de lucht is net een portret wat iets vertellen moet
donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw
het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld
wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand
onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…
Dr Jekyll en mr Hook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 is in de loop der jaren
verworden tot een grijs gebied
zonder lijnen, grenzen, strepen
Remmingen, die ken ik niet
Een man getooid met een kort lontje
explosief, niet zonder gevaar
Wanneer ik ergens rustig wandel
uit het niets is het weer daar
Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen
opgejaagd en impulsief
ontembaar, scherp…
alles wat er was verdwijnt
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
980 de pijn die in mij snijd, is hard scherp en kil
het mes die sneeën maakt heeft geen verschil
die liefde die alles verzachten moet is er niet
die warmte die alles moet laten vergeten is verdwenen
het enige dat er is is een hart met sneeën
een hart dat bloed en pijn leidt
niets kan het helpen of genezen
alle medicijnen zijn al gebruikt
niets…
Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
466 Scherp als de zinnen
verwoestend als de bliksem,
zachtheid in een woord.
Verstild in ruimte
leegte zonder verdriet,
gewogen door beweging.
Leven dwaalt te ver
vertaal mijn oude angsten
in een nieuw akkoord.
Verlicht ijskristal
als reisgezel van een nacht,
dan vloeibaar verder.…
Verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
611 dit alles zomer zijn
klepperend geluid van kinderen
aan gindse straat
of zou het ophouden
voorbij glijden
langs de vroege ochtend
zou dit alles zomer zijn
of is het de nasmaak
van troebele zaken
diepe droom door de wind
uit haar wortel gerukt
zou dit alles zomer zijn
onzichtbaar als vlasdraad
warmend aan de schoorsteen
van scherp…