Alle inzendingen over scherp

1504 resultaten.

Sorteren op:

de scherpte

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 316
Misschien kon hij, tussen zijn gemijmer door de traptreden meenemen, gedachten scherpen op de plinten, waar stof sinds jaar en dag wachtte, klaar om zich in te verdiepen; achter de boeken zoeken wat hij al te lang mistte, de scherpte van zijn zakmes. Ooit, zei hij vast tegen zichzelf, was dat gewoon wat het was.…
R.E.N.S.11 februari 2026Lees meer >

koude ogen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 993
Zijn ijskoude blik priemt de minachting door mij heen hoe kan ik zacht blijven als hij mijn woorden stukslaat met het scherp van die lach -scherven eten immers vlees- de schaduw plukt hij uit het zonnigste van mijn zomer en verstikt mijn brave neus er tergend langzaam in telkens lik ik wonden schoon aan het licht in dit leven en zweven…

Allerzieligst

netgedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.672
(voor Hallo Wien) hoe, hoe hard roept de uil deze nacht hij klaagt de stenen uit de grond die statig dansen in de valavond hun scherpe schaduw kruipt verdacht de kraters van de maan verlaten één voor één de donkere dagen ze klauwen grauwe wolkenlagen en hebben mij de vrees gelaten een oude eik, in de leegte geboren kraakt mijn…
Verdano15 oktober 2003Lees meer >

Prentenkabinet 1

gedicht
3.0 met 55 stemmen aantal keer bekeken 15.617
De vrouw achter de tapkast was niet groot maar vreselijk van boezem: een matrone die lette op haar geld en zeven zonen en scherp en zeker zijn zou tot haar dood. Ik mat haar met een schildersblik: in 't licht dat scheemrig overbleef uit de gordijnen heerste bij duisternis en flikkerschijnen nadrukkelijk en kwabbig haar gezicht.…

kritiek

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 987
Als een fluwelen mes zo scherp En als een bijl zo bot Met woorden opgebouwd tot zinnen Maai ik ze neer Mijn tegenstanders in de leer Wat moet ik zonder taal beginnen?…

Gebroken glas

hartenkreet
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.063
Voor mij ligt een veld bezaaid met koude, scherpe stukken Herinneringen aan toen aan hoe het vroeger was Daar sta je dan op blote voeten En overal gebroken glas Ik laat me vallen moedeloos tussen alle scherven van dat wat ooit geweest is van alles wat ooit was Daar sta je dan op blote voeten En overal gebroken glas Vang jij me…
Rochelle27 november 2005Lees meer >

DONAR

netgedicht
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 705
Hoogzomer slaakt een diepe zucht De donderbeitels gaan zich roeren Nog even en de bliksemschichten Zullen het kwade bruusk verjagen De kinderen stellen alweer vragen Lukt het de huislook pais te stichten De huisbezems het vuur te weren Zal donderbaard het dak maskeren Op deze warme donderdag Of zal men huis en boom bewenen Als Donars scherpe…

Donkere dagen

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.406
waarom verdwaal ik deze dagen in de duisternis voorafgaand aan het feest van het licht de blijheid is afstandelijker dan ooit vragen tooien zich met scherpe mespunten het gevoel komt uit de diepvriezer laagste stand of werpt de dooi zijn schaduw al zodanig vooruit dat ik nu reeds natte voeten krijg de tranen zich ras voorzien van ongekende…
Jan Blaauw14 december 2004Lees meer >

Waar is ze, mijn ijskoningin?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 993
Haar stem is koud als een scherpe wind van winters wit Mijn hart slaat over bij 't zien van haar blik Haar lippen zal ik voelen als pegels die snijden door m'n toch al zo koude bloed ze zal mij vinden waar ik me ook verstop De ijskoningin is overal waar de schaduw kruipt en de nacht vallen gaat Zij is waar de stilte ruzie veroorzaakt…

Smekende ogen

hartenkreet
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.540
Blub blub zegt de goudvis Met ogen groot en verschrikt Zijn vissen intuïtie op scherp Iemand heeft het op hem gemikt Een enorm gat in de vissenkom In één tel is hij zowat gefileerd En ook nog met brute kracht Op de keukenvloer gelanceerd Blub blub zegt de goudvis Kijkt met smekende ogen omhoog Komt iemand mij nog redden Het is me hier…
car20 oktober 2005Lees meer >

Droom zonder eind

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
steken heeft zichzelf opengereten in een droom zonder eind toen het bloed was uitgelekt de agressie langzaam wegebde in een steeds zwakker pulseren kon de dood hem niets meer leren zij hebben elkaar de hand gegeven samen broederlijk het glas geheven proostend zag hij plotseling de zeis met een nog vaag glinsterende kling met op het scherp…
wil melker25 november 2017Lees meer >

ijsbeer

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.747
hij strekt de nek en spitst de neus hij woont in een mantel van vet omsloten door een vacht van gebroken wit die golft in de poolwind een straal tekent een scherpe hoek tussen driftend pakijs en de lage zon die hier geen sprankel verkwist dus weert hij het water en bewaart de gloed in zijn bloed de moeder kruipt door een tunnel in…

Als excuus

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
de speelse wind danst en glinstert in het stof dat hij doet opwaaien het is mijn vrind vaak botsen wij op strand en boulevard hij jaagt scherp zand met hagel en regen door mijn haar maar als wij lopen langs de vloed is hij het steuntje in de rug dat doet mij oneindig goed soms schiet hij uit zijn slof orkaant kusten drijft…
wil melker28 oktober 2017Lees meer >

Blijdorp houdt korenwolfjes

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 896
kattenpis wolfjes in het koren al tot onze appendix terug gedreven konden de moderne agricultuur niet op eigen houtje overleven werden verdraaid zo maar mee gemaaid Diergaarde Blijdorp nam er tien op de diertjes gingen vol vuur aan de blije vermenigvuldiging het is nu een hele stam in een doosje werden ze gewogen op een foto in de krant scherp…

herfstzee

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 781
sombere huizen de lucht is te rauw voor minnende verzen hoor hoe huilt de deur naar buiten zoekt zonder spoor en in verval een zacht gebed in kleine schelpen elke dag, zo sterft het uur volslagen blind door oude oogst als vaag de hemel half bewolkt boven het laatste zomerwoord hoor hoe zwaar de deining schuimt wanneer de wind als scherpe…

AFRIKA

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.079
honger rimpelt zelfs een zachte, zoete huid en gore, zwarte vliegen stelen de allerlaatste zoute tranen uit bijna dode ogen ergens ver weg leeft de honger, geselt kinderen en mensen, zie ze schuilen onder een plastic zeil, terwijl scherp zand hun huid schuurt ik met mijn laptop op schoot, een mooi, koel glas Chablis onder handbereik…
Tjoke5 augustus 2007Lees meer >

ONBEDUIDENDE POLKA

poëzie
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.974
Een Arlequin in watergroen versleten roze draagt Colombine de hof is groot de bomen hoog het roodste rood van de ahorn op 't diepste groen van dennen wij stappen kleine stappen -hoe is de kiezel scherp aan uw satijnen schoen- het pak van Arlequin is watergroen opdat het passe bij 't versleten roze van uw rok en als de schaduw zij van uw assen…

de engel, een kafee in antwerpen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.008
de lichte kamer er spelen mensen een onbekend spel en ze lachen de vraag wie zal winnen wordt eindeloos verschoven in het wit van het licht er kan geen winnaar zijn als ze het bier maar drinken tot ze lachend naar buiten gaan iedereen is zo duidelijk wat hij graag wil wezen dat het scherpe licht geen pijn doet maar afgietsels…

Tussen het witte linnen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
ik was in de ban van vorm en kleur zij inviteerden mij als hun penseel mijn beitel bleek te scherp en agressief claimde teveel ruimte in een brok graniet bij het sierlijk transparante van glas was het de warmte die ik niet onder controle had ik wist altijd al garen te spinnen tussen het witte linnen in mijn schildersatelier…
wil melker18 november 2015Lees meer >

Vaardigheid

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
Lijden ze geen schipbreuk tegen de scherpe kantjes van het blad of vallen in ongenade door stormen van onberekenbaar cliché? Verdronken letters vinden geen rust op de bodem van de prullenbak of in het verstrooide hoofd van de schrijver.…

Als heemlen blauw...

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.081
Om scherpe torens waait de wind, vol hoog verlangen, wonder hopen. Schouw op, mijn heerlijk zomerkind: de grote zon bloeit open. --------------------------------- uit: Meidoorn (1925)…

Weerbarstige contouren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
de natuur heeft het palet met klassieke kleuren klaargezet wind veegt nonchalant wat bladeren van het doek kaalt takken tot een lichte hoek waar aarde somberde onder het zomers zware loof komen nu de jonge varens bloot het is geen tweederangs leven zij gaan deze herfst nog hun lentetintjes geven toch schraalt het weer en scherpen…
wil melker18 september 2015Lees meer >

Herschepping

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.000
dat met eenlingen gaat genadeloos weer tegen verzonken in stiltespagaat op de Martelaarsgracht Alleen ik nam je handen waar zwart gekromd in diepe vouwen van de zakken in je winterjas grijs behaarde berenklauwen tussen je wijsvinger en duim een zaag fijn strak omklemd Vannacht op het trottoir aan de Martelaarsgracht schiep je scherpe…

Het prikkeldraad streelt

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
ik wist de wereld van glas breekbaar tot de laatste scherf heb me verwond aan het scherp dat ook voor mij onbuigzaam was verblind door glamour en glitter dacht ik het bestaan transparant zonder mededogen schoof gebrek aan succes mij terug naar de kant waar jouw helpende hand het prikkeldraad streelt een nieuw leven opent en mijn wanhoop…

het land van het ezelsveulen

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 679
wat losse woede was met de trein gekomen op rails van wolken westwaarts denderend in stampij en crescendo daar ligt de meander van het avondland het luwt er en ontglimt elk scherp kantje dat op het ego lag te rijden het heldere water daar in stalen linten herinnert aan onthechting van weleer het futiele verschil in het samen zijn…

borg

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
toch komt er een straal licht door de wolken heen de lucht is net een portret wat iets vertellen moet donkergrijs scherp besneden langs het wit en blauw het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil…

Dr Jekyll en mr Hook

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
is in de loop der jaren verworden tot een grijs gebied zonder lijnen, grenzen, strepen Remmingen, die ken ik niet Een man getooid met een kort lontje explosief, niet zonder gevaar Wanneer ik ergens rustig wandel uit het niets is het weer daar Voel ik mij belaagd, zo niet begrepen opgejaagd en impulsief ontembaar, scherp…
Hookie1 oktober 2010Lees meer >

alles wat er was verdwijnt

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 980
de pijn die in mij snijd, is hard scherp en kil het mes die sneeën maakt heeft geen verschil die liefde die alles verzachten moet is er niet die warmte die alles moet laten vergeten is verdwenen het enige dat er is is een hart met sneeën een hart dat bloed en pijn leidt niets kan het helpen of genezen alle medicijnen zijn al gebruikt niets…
MG26 oktober 2010Lees meer >

Onverslijtbaar, onbreekbaar.( Haiku's)

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
Scherp als de zinnen verwoestend als de bliksem, zachtheid in een woord. Verstild in ruimte leegte zonder verdriet, gewogen door beweging. Leven dwaalt te ver vertaal mijn oude angsten in een nieuw akkoord. Verlicht ijskristal als reisgezel van een nacht, dan vloeibaar verder.…
pama19 januari 2011Lees meer >

Verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 611
dit alles zomer zijn klepperend geluid van kinderen aan gindse straat of zou het ophouden voorbij glijden langs de vroege ochtend zou dit alles zomer zijn of is het de nasmaak van troebele zaken diepe droom door de wind uit haar wortel gerukt zou dit alles zomer zijn onzichtbaar als vlasdraad warmend aan de schoorsteen van scherp…