3179 resultaten.
Eindeloos
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.283 Gedachten langzaam sterven,
in een nutteloze droom
Als woorden zonder ziel,
in een constante stroom.
Dan ben ik niets,
en blijf ik stil.
Niets dat ik kan,
niets dat ik wil.
Bewegingloos,
van binnen
diep verward.
Herinner ik me slechts,
het eindeloos verlangen,
in mijn hart.…
Taal-loos
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
5.225 Ramp
zalig
het gevoel
loos de woorden
schat ik ook van jou
wéér
galmen
gehate
klanken vormen
zinnen sprakeloos
mond
dood moe
gestreden
uitgedroogde
levens ader en
door
stromen
haperend
ader latend
walgende weerzin…
Verdriet
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.345 Vlucht in wegen
van eenzaamheid
huil, huil, huil
en laat je tranen stromen
weg is de zaligheid
van geborgenheid
liefde en geluk.
Ik voel en leef met je mee
maar kan je niet troosten
je bent zo ver van hier
en alleen mijn stem
kan nog iets
verdriet uit eenzaamheid
en tranen om dat te laten zien.…
Artistiek ontladen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 jij scheen licht
dat om je heen
geen schaduw gaf
wel zachte kleuren
van de regenboog had
zonder spetters nat
fluctuerend
vielen de stromen
zo door je heen
met een harmonieuze
cadans die je paste
als natuurlijke dans
in artistiek ontladen
gaf jij ons alles wat je had
aan liefde en genade…
lange adem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
790 wees niet bang
als je scheuren moet lijmen
twijfelt aan iets
alles of iemand anders
niet bang
voor droevig dwalen
door het open einde
als niets zeker is
wees niet bang
om opnieuw te beginnen
voor aarzelingen
als de taal niet stromen wil
niet bang
je mag opnieuw beginnen
wees niet bang
je adem is lang…
Tranen.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.154 Stromen, stormen,
beglijden mijn huid.
Verlangens verliezen,
innig gevecht.
trance in tranenput,
de druppel gedroogd.
-----------------------------------
Meagen, 12 jaar.…
De schaduw van de wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 De schaduw van de wind
Achtervolgt mij door de straten
Waar de adem van de kust
Niet meer in staat is om te praten
De noordelijke stromen
Zijn allang niet meer verbonden
Om gezamenlijk te schrijnen
Zwakke mensen te verwonden
De schaduw van de wind
Is het restje van de zee
Slechts een afdruk van de tijd
Maar ik neem haar met…
drijvende kracht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
709 het liefst verslenter ik
de zwaarte van de zondag
langs waterwegen
die mij dragen kunnen
als een verstekeling
verborgen in hun stroom,
tenslotte opgenomen
drijven naar bestemmingen
waar een ander woord verkondigd
waar geluisterd en gefluisterd wordt
maar ook intens gevierd en liefgehad
met allen die ooit waren en die nú zijn…
Gedichtendag
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
807 De pennen worden weer geslepen,
de inkt vloeit als een stroom naar zee;
de dichters voelen zich geroepen
en iedereen doet even mee;
De woorden zijn helaas niet meer van waarde
we weten het, maar doen toch voort,
want iedereen wordt o zo graag gehoord
tot hij of zij de rust vindt in de aarde.…
Berlijn
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
963 Berlijn
Je bent soms net ik
Berlijn
Half in de steigers
Lopend door mij
zie je wegen die snijden
en straten die omarmen
Kille gebouwen,
onbegrepen architectuur
en pleinen die verwarmen
De geschiedenis
Daar zal het niet meer aan ontkomen
Het hart blijft kloppen
De rivier zal altijd blijven stromen…
het verdriet van België
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.928 hoe tragisch voor een mens
als elk woord blijft steken
in zijn hoofd en de weg naar
buiten niet meer vinden kan
hoe de geest in hem geruisloos
brozer werd, nu hij nog kon
zijn lot in eigen handen hield
het verdriet van België thans
vrijuit stromen mag
(n.a.v. het overlijden van Hugo Claus)…
Kringloop
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
756 Tomeloos neemt zij deel aan het geheel
Jong levenslustig als zij is
Versmolten in het nu
Mateloos jong
Onoplettend danst zij voort
In de stroom met trots
Dan spat zij uiteen
Op de rots
Verhit keert zij in de moederschoot
Wacht op haar wedergeboorte
Om weer deel te nemen in
Die blijde stroming…
Nachtkinderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
923 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, in hen ligt
de waarheid zo schielijk verborgen
verweerde grond bedekt de stroom
die in het sterven was uitgemond…
Raakvlak
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
1.507 een blik verkilde mijn kleuren
fletser werd ik van het zwijgen
ontkenning sloeg de ruiten stuk
en brak mijn zicht
verijsde tranen ving ik
verstoken van de warmte
waarmee pijn uitdiepen zou
hoezeer ontbeerd
het stromen van voorheen
van traan naar lach en weder
vinden…
Weersvoorspelling
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
682 Wolken kondigen jouw terugkeer aan
zuidenwind in de zeilen van de boten
tegen de stroom in naar mij
Herfst kwam, winter ging voorbij
Jouw gewaden hangen te luchten
vangen de lentegeuren uit de tuin
waarin alleen jij mijn gedachten
nog steeds gevangen houdt…
Tussentijds
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
605 Waar de nachtegaal
de merel vervangt
een uil de koekoek
doet verstommen
een sikkel maan
het water grillig
bleek verlicht
kun je verdwalen
tussen vroege uren
en de laatste tijd
wanneer je aldoor
de stroom moet volgen
omdat de brug ontbreekt…
droomtijd
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
645 in mijn droom
vloeit tijd over mijn kussen
het druppelt warm over de rand
de klok wijst nog maar vier
wijl het seconden lekt
in de straling van vormen
en in de cohesie van lichtgeraakt
laat het zich langzaam uit
mijn geheugen stromen
terwijl mijn oog waakt en speurt
in eeuwigheid van ruimte…
Verstorven liefde
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
524 Verstorven liefde weggeëbd door wederzijds verlangen
De honger naar gemeenzaamheid door vrijheidsdrift vervangen
Een kolkende stroom van weemoed maakt zich meester van gevoel
Nachtelijk verdwalen in eindeloos gewoel
Door hartenleed verslagen zonder route of kompas
Zal ik mijn weg weer vinden zoals het altijd was…
Vriendschapsschrijven
netgedicht
3.3 met 28 stemmen
1.697 mijn hand zal voor je schrijven
in de stilte van de avond
als de maan mijn tafel
het schrift verlicht
uit het bloesemhart
stromen dromen
dierbare verzen vormen
tezamen een gedicht
zing, zing mijn letters door de tijd
als een echo door de dalen
vriend, mijn vriend
ze zullen als sterren voor je stralen…
Towel in the ring / Eind van de lijn
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
917 Twee topperformers die er niet meer zijn
Bobby (of-ie onder stroom stond, leek het wel
Links- en rechtsom, strak, bezweet en supersnel)
En Coen (ging altijd linksom langs de lijn)
Al zijn beiden niet bij Boney M te horen
Ze zullen in ons hoofd steeds blijven scoren…
Nachtkinderen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
718 soms wanneer de wolven zingen
schuilen uilen diep in steen
papavervelden doezelen als voorheen
toen niemand nog haar doden telde
kinderen van de nacht, zij erven
het kruis van eeuwige rouw
waar schrale grond de stroom bedekt
die mondt in sterven…
ik ben gedicht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 kaken gehecht
aan de pezen
van de gevoelige snaar
zo de klanken vals klinken
onzuiver mijn hart doordrenkt
verdronken in portret der eenzamen
echo dit
een houtje touwtje effect
in een dominoreeks van gedachten
stort mij in
stroom in mij
verzacht me
tot in de kleinste vorm
eerlijkheid
bouw me op…
Tuonela
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
683 op de donkere rivier
de creatie gracieus
hoe sneller de stroom
het lied betoverende,
majesteitelijk aanzien
het rijk kan ook mooi zijn…
als eenzame schoonheid
zwemt zij daar
smart en zwart
zijn even vergeten,
bedrieglijke droom!
teister mij niet langer!
toon de werkelijkheid!
onthul eindelijk!…
Sluier van verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 prachtig hangt
de sluier van verlangen
in het toekomstperspectief
krachtig zijn
de lijnen van de tijd
waarmee zij is behangen
verlokkend ruist zij
stromen warme liefde
naar sensuele overgaaf
haar transparante eerlijkheid
kuist de gedachte
dat het eens zal overgaan
in opgelichte tipjes
toont zij ons
haar mooiste vergezichtjes…
Nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 vergeet de dalen en kraters
die zijn gebrand in je kern
gekerft tot diep in de lijnen
van jouw krijsend bestaan
leef naar paarse hoogtes
als de laatste minuten
van lachen en tranen
vier je ademen
met het stromen
van de wind
vraag de zee
te zingen
tot de morgen komt…
Een te groot verval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 je schipperde
maar kon
de koers niet houden
roeide tegen
stromen op met
een te groot verval
pas later
in rustiger vaarwater
kon jij gaan ankeren
de kade trok je niet
voor een plaats in het groen
zou jij alles willen doen
jouw elementen
zijn nu in balans jij bent
op het water aangeland…
Zo lang het water stroomt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
468 Leef, mens,
Leef zo lang
Het water stroomt -
Ga mee met
De stroom die
Je zo maar
Geboden wordt,
Niet gehinderd
Door enig obstakel
Vandaag, laat je
Varen, laat je wiegen
Laat het licht toe,
Verban het duister,
Al is het
Maar voor even,
Leef, mens,
Leef!…
Stilte voor applaus
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
655 mijn orkest
van woorden
zit al klaar
de zaal
verwachtingsvol
gespitst op de akkoorden
vanavond geen vocaal
mijn publiek
wil puur muziek
preludeer in
lichte tonen tot
de woorden stromen
naar een
bloedstollende finale
toen heb ik afgetikt
want in de stilte
voor applaus vond het
publiek haar eigen dromen…
Gevecht tegen windmolens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 De wind waait en bepaalt de stappen die ik neem
De regen valt, de druppels stromen langs m'n lijf, maar gek genoeg voel ik niets
Of het nou dag, of nacht is,
Ik merk geen verschil
De mensen zien mij toch niet
Ik ben een schreeuw in de leegte,
Ik ben een schim in de maatschappij…
Stel je eens voor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 Je zou stromen als bloed,
dat lichamen liefde geeft.
Je zou dan zelf een lichaam zijn,
dat verbonden is met al wat leeft.
Je zou dan weer blij worden als een kind.
Stel je eens levendig voor,
dat je je ego verliest,
en de liefde vindt.…