1988 resultaten.
Zomerse dromen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
547 Zij wist
een plekje
onder oude bomen
waar zomer
z'n geheim
.....bewaard
Hij zocht zich
een zomers tafereel
kleuren van z'n palet
Met z'n schildersezel
stond hij
als aan de grond genageld
Hij voelde zich
even.....
in 'n ongemakkelijk pakket
Ze heeft 'm
even aangestaard
toen verscheen
de tover
van 'n glimlach
ze werd…
Krult lieve streken
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
516 mijn penseel
danst zwierig
op kleurige muziek
krult lieve streken
op het linnen in de
format van een melodie
laat licht en
donkere partijen
niet met elkaar strijden
maar middelt
met oplichtend perspectief
verlopend in diep vergezicht
ik voel hoe magie
mijn handen overneemt zie ze
bewegen in spiritueel leven
een mystieke stilte…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Hier, vandaag in Lilla Hyttnäs,
ontmoet ik de kleinzoon van Kersti,
de dochter van Carl en Karin Larsson.
We kijken door een venster naar de ruimte.
Dezelfde bloemen bloeien in de tuin.
Hetzelfde uitzicht over het meer.
Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan…
Heb het hart straal gerust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 Ontdoe je ogen van schubben en schilder
al was de dag een engel in haar volle glorie.
© 9-12-2000…
bevlogen acryl op papier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
540 Een lijn uitgesmeerd
de zon brandt strepen geel
in de plasjes tussen het gras
een lijn in figuur ijle zwaan
getrokken er bovenop
met vegen van Pruisisch blauw
het vermoeden van diep water
in een grote cirkel eromheen
v- vinkjes in omber met paletmes
een sperwer duikt plots mijn blad binnen
veegt het omber door het groen van ’t gras
een…
Langs de wegkant
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.344 Langs de wegkant de sporen van je banden,
het verhaal afgesloten, de fotograaf wil
plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht
spiegelt in de ruiten, draaft maar door,
je komt het tegen in de plassen op het hek,
de dood te lezen in de trekken op je gezicht.
Morgen vers in de krant:hoe Jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd…
Maagdelijk wit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 ik was gestopt
kon geen welbevinden
meer aan kleuren binden
vormen konden
mijn grote vragen over
alles niet meer dragen
de compositie werd
een doolhof waar in
ikzelf geen uitweg zag
doeken staan mij
vragend aan te kijken
wie hen gaat beschrijven
in dit repeterend
ochtendlijke spel voel ik
mij verliezer en besef dat wel
maar…
Het vloeiend zacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 kleuren spraken
niet meer aan
verfletsten in
contrast met
strakke vormen
intolerantie
verbood het
vloeiend zacht
in elkaar opgaan
naar balans
had pigmenten
versterkt de
viscositeit nog
soepeler gemaakt
toch stokte het gaan
pas in verwarmen
mengde alles subtiel
maar viel later weer
terug in de starheid
van een koude realiteit…
Schijnt schaduw
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
531 ik heb mij een
plaatsje geschilderd
op een groot doek
een wat
verstild tafereeltje
ergens in een hoek
heb de tijd
in kleuren stil gezet
vogels vliegen in gebed
het klein prieeltje
ademt rust drukte
wordt lommerrijk gesust
een integer zonnetje
schijnt schaduw
langs het lenteblad
ik zit aan
tafel met mijn
stoeltje op het…
In voorzichtig wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 het doek was leeg
geen enkele veeg
ontsierde de
volmaakte structuur
van het oppervlak
ik wilde beginnen
om de diepste
emoties van binnen
eindelijk eens vorm
en kleur te geven
maar was bang
om evenwicht en
stilte te verstoren
die ik daar gekoesterd
had sinds ik ben geboren
toch ben ik begonnen
in voorzichtig wit
zwommen later…
Ogen spraken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 ze lachte lief
haar ogen spraken
ik heb het gezien
je zwarte schilderij
je hebt het mij
ooit verteld maar
tijd kleurde andere
zaken dichterbij
ben er altijd
nieuwsgierig naar geweest
het hoe en waarom
zwart ontmoeten is feest
door bijzondere
constellaties bleken de
buitenste penseelstreken
wit op te lichten
geen vlekkerig…
Naief creatief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 wij hebben
samen geschilderd
maar meer dan
de techniek van
eenvoudige streken
kon ik jou niet geven
jij had gewoon
dat heerlijk naïef
creatieve in vorm
en kleur waarbij
verf en kwast
de bloemen geurt
alleen al je lach
lichtte met goud
schaduwen uit
donker en koud
in metamorfose
naar vitaal oud
rijkdom schitterde
in het elan…
Vlammende pracht
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
404 ooit zal jij
in de compositie
van ieder schilderij
de dagen van
je leven lezen
kleuren bekijken
die de zon aan
jouw doeken in
vorm en combinatie
heeft meegegeven
weer in de
stemming raken die
het mogelijk maakte
om in hoog tempo zoveel
moois neer te zetten
ook toen
heeft jouw
innerlijke kracht in je
gulle lach alles al
gegeven…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 wij hebben de
kleuren niet
uitgevonden
lieten gewoon
gebeuren wat
voor handen kwam
een sloot met
overhangende kanten
die spiegelend
overgaan in
blauwe rimpels
van de zomerlucht
schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op…
Paradijselijk verwilderen
netgedicht
4.0 met 126 stemmen
421 jij mij woorden
zonder pigment
in die muziek
existeerden vorm
en melodie zonder
vloekende dissonant
zij contrasteerden
waar normaal harmonie
te ijken is aan wat
gewoon vergelijkbaar vindt
waar nu nieuw
welluidend klinkt
in geluid en beeld
kiert hemel in genezen
komt er dan toch een
nieuwe synthese tussen
muziek en schilderen…
Avondschildering
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
508 Ze blijft niet in een woordbetekenis
ontheemde droombeelden
van prachtige voorbereidingen
de zon daalt in haar sprookjeswereld
van spreektaal en intieme ontboezemingen
haar ademlucht van zuiverheid
de dag voorbij, de maan verschijnt
bloemen gaan slapen, vogels zingen afscheid
maar ze voelt zich blauw en onbeholpen
in de wandelgangen van…
Ongekend geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 vaak kwasten
penselen randjes
verf tot eenmalig
ongekend geluk
waar verf onopzettelijk
pigmenten raakt
die altijd al contact
hebben gemeden
die nu onbekende
kleuren laten zien in
een onvoorspeld
schitterend vermengen
dat zijn de kleine
wondertjes die zich
op het witte doek in
alle stilte manifesteren
er zijn geen
tweede…
Het mes
netgedicht
5.0 met 103 stemmen
463 ik heb je
de kleuren
laten zien
uit een veelvoud
van pigmenten
streel penselen
rond en plat
waar hard en zacht
reflectie geven op
het dagelijks gebeuren
voor het grote
vlak lijkt de spuitbus
een betaalbaar gemak
maar milieu vervuilend
om van te huilen
als precisie hulp
werkt voor mij
het mes in scherp
doortastend steekgedrag…
In pasteltint
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
457 ik heb je
geschilderd met
vele pigmenten
kleine nuances
heb ik kansen
gegeven om met
jou eeuwig te leven
olie en pastel
krijt en het grijs
van houtskool
ook op diverse
ondergronden
hebben wij alles gehad
alleen de ziel ontbrak
jij voelde leeg
koud was de glans
in je ogen er was
geen vermogen
tot contact ook in
je bewegen bleef…
Het zomerbed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 stil groeiden
de bloemen
onder mijn
penseel tot
hun kleuren
eindelijk zacht
begonnen te spreken
niet zomaar een
contact maar in
een vaas gezet
na met de hand
geplukt te zijn
uit het zomerbed
van wilde bloemen
keurig opgezet
geschikt naar lengte
vorm en kleur
een kunstwerkje
als voorspel dat
in verf een hoorspel
door geur…
Droomnatuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
618 De eenzame droom schilderde
het stille landschap
veel kleurrijker dan zijn herinneringen
konden vertellen
om de betekenis te duiden
diep in zijn duisternacht
een kleine kwast in zijn handen
om de wereld even te veranderen
in de fantasie van zijn gedachten
onderweg naar een nieuwe droom
en het fantasie landschap woekerde voort
de…
Kunst intrigerend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 je eerste
penseelstreken
waren voorzichtige
vegen met
lichte kleuren in
een verkenning
van nog onzichtbare
wegen op het doek
je kwam alles
tegen en toch ging
jouw affiniteit naar
stillevens in
schoonheid uit
die jij in de natuur
ontdekte en met
liefde observeerde
je koos feilloos
die composities
waarin jij jouw idee
optimaal…
Een heerlijk gedoetje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
368 ik had
de ezel
in de zon
gezet
het linnen
vochtig door
ochtendlicht
spande meteen
schildergerei
om me heen
gelegd dan
kon ik er direct
soepel bij
in een degelijk
ouderwets
boers tableau
een stukje dijk
geknotte wilgen
in een lege wei
halverwege de
boerderij met stal
wat verdwaalde
bouwvallige
oude schuren
een heerlijk…
Op Canvas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 oranje rood
weg dat verzengende vuur
het onheilspellend geluid
van bommen en granaten
impressies van de dood
mocht ik jouw land willen
vastleggen op canvas
nee dat wat is zal ik dan weglaten
zodat men kan zeggen
hij legt alleen vast
wat ooit van waarde was
en waarnaar men altijd
weer zal blijven verlangen
op den duur
… ik schilder…
Jij was het atelier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 de eerste keer
dat ik je zag
was ik overdonderd
door alles wat jij
had en meebracht
jij was het atelier
met overal nissen
en donkere hoekjes
waarin tal van
kleuren woonden
met ezels aan de kant
die verftaal spraken
stammend nog
uit de tijd van de
toren van babel waar
ieder alles kon zeggen
hier werd pittig
gecommuniceerd in
elkaar…
Kreukvrij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 mijn schilderij
is nog niet af
ik heb te lang
gewacht met
de laatste streken
de veranderingen
bleven binnen dus
geen subtiele vingers
die kleur kregen in
groeiend bewegen
zij zouden de
zorgvuldig opgebouwde
harmonie onherstelbaar
verstoren door het
veranderde tijdsbeeld
omdat hun schaduw
in een andere tijd
geboren was onder…
De kwast en de wilgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Ze vormden samen
een merkwaardige combinatie
in het zoete duister
van de volmaakte liefdesnacht
de kwast en de wilgen
en de lichaamswarmte
van zijn beminde geliefde
een bekende fotografe
er kwam weer
regen in de schilder
tranen, nodig
voor de onstuimige rivier
in deze breekbare stilte
vol abstracte wellust
passie en ordinaire…
maanzilver
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
724 Ratelpopulieren in mei
Nevel in de takken
Het regent naalden over het grauw meer
Laat avondrood daalt met een geeuw
Een vloedlijn, een zoutspoor
Aangespoelde algen
Een keten van gestolde stenen
Gemalen schelpen
Ze tekenen het slik
Tot de golf breekt
Een tong van schuim die alles wissen wil…
Losgelaten rafels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Zomaar spreekt de nacht in stemmen
die duisterend spreekt in een taal
van beloftes en slapeloze liederen
ofschoon de nevel roerloos de
nacht bevolkt schim ik mee
met de tekenen die de wind
mij grieft
losgelaten rafels krijten
de ramen witter dan het wit
van angst…
Andere tijden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
854 Parels zijn duister en gevaarlijk
ik zie er niets in
diamanten tekenen rijkdom
-maar wat moet je met stukjes glas?-
Het zijn andere tijden
-nu is het 2006-
nooit meer het zondagspak
over een jaar of tien.…