Alle inzendingen over vertrekken

1035 resultaten.

Sorteren op:

grijs meisje

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 583
meisjes net liep hij nog daar maar zijn pootje is gebroken en zwijgt plots of ik een verstopplek weet want er komen zo soldaten ik doe hem onder in de tas zeg dat alles goed komt zij streelt mijn lange haren je had het toch altijd kort moeder wel aan het einde antwoordt ze dan in het kamp vraagt me naar de tijd als ik vertrek…

dat ik zee en zout proef

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 607
dromen, dat ik oplos in water en wereldstromen, dat ik in stilte mag verdwijnen, dat ik niet meer hoef na te denken, dat de tijd mij alle ruimte geeft, dat ik niet meer hoef te aarzelen, omdat er geen grenzen zijn, dat ik vrij mag zijn en denken, omdat niemand lastige vragen stelt, dag ik mag stoppen wanneer ik wil en ook weer mag vertrekken…
Tjoke16 augustus 2011Lees meer >

Het molecuul

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
Er zweefde een stofje door mijn vertrek Ik vernam het toen een zonnestraal er op landde De aantrekkingskracht liet het gaan bij verstek Totdat het op een meubelstuk strandde toevallig deed het mij denken aan de aarde in een baan door het immense heelal alle stofjes die het lang geleden vergaarde en die werden gevormd tot een grote bal alles…

De abdicatie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
al jaren trekken Wij van Willem Drees op vorstelijke vleugels vloog de tijd dan komt de dag, ook voor de majesteit dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees je pad heb ik met liefde geplaveid na 45 jaar geborgenheid mag jij beginnen aan je eigen race vertrek nu uit het dorpse Wassenaar en laat…

Dichter tot elkaar

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
We duwen molenstenen over een rulle wereld de grond wordt zacht van de aarde die we helen Het kompas geeft de geschatte afstand in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde beelden die ver over hun horizon gedijen De zon richt zijn pijlen op de roos van de geschatte tijd zijn oog ziet het vertrek tot aankomst die we in alles delen…
Pama15 december 2014Lees meer >

Alle mooie vrouwen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 847
Dus, vertrek ik met stille trom. Alle mooie vrouwen zijn de bijzondere momenten. Die vruchten van een voortreffelijke lente. Mooie geesten op onvergetelijke feesten. En toch, ik vergeet ze wederom. Alle mooie vrouwen komen maar een keer. Na die dagen met mooi weer zijn ze er niet meer. Dus, kijk ik nooit meer om.…

Boer op zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
Ik ben een boer op zee 60 schapen, 100 varkens ganzen en eenden bij vertrek Dat zijn karige rantsoenen bij de rats, kuch en bonen Slachten hoef ik niet de beesten gaan zo wel dood zodat er altijd vlees is voor de kok en de officieren hoog boven mijn stinkende stal waar ik emmers uit de zee hijs en de drek de spuigaten uit schrob…
Zywa26 maart 2019Lees meer >

Haar laatste zin,

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 412
Ik kom haar ruimte binnen vlak voor haar vertrek, voorzichtig om af te dalen in haar zelf gekozen eeuw, zo stil, licht als sneeuw op sneeuw, liggen handen op het smetteloze linnen, we zwijgen, ongeopende vuisten om niet hoeven los te laten, strijdbaar is gestreden een glimlach strijkt over het gesteven laken, het rusteloze…
Pama9 september 2019Lees meer >

Arcadische kopie

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 376
ik ben met je meegegaan samen op de dromerige blik in je ogen ineens weggevlogen zag je vertrekken heb je hand gepakt ben ingestapt route onverwacht als ik maar bij je was herkende in opkomend licht het panorama dat onder ons gleed in een eerst ontwaken serene rust voelde weldadig aan in een harmonische balans kreeg natuur…

Kafkas

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Met ziedende hand sloeg de hemel de nieuwe stad en de enorme toren uiteen, de Hangende Tuinen vlogen Vertrekken werden vliegtuigen en tapijten met gedekte tafels landden ver weg in de lange zee Een zware regen van kamers vormde met een plons een hemelhoge bergrug De mensen uit de Toren verspreiden zich in vijftig talen en vochten om…
Zywa1 maart 2021Lees meer >

BEKLEMD TOCH HOOPVOL

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 234
Door een vergissing of eigen domme blunder belandt de goedhartige maar wat wereldvreemde heer Olivier Bommel in een naar kaal vertrek van de gevangenis de gebroken kettingboei en krassen op de muur zwijgen stug duiden tergend op gevaarlijke boeven die ooit hier verbleven geheel verslagen zit onze geliefde Ollie met gebogen hoofd…
Han Messie23 september 2025Lees meer >

OPEN ZUYLEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 120
In vertrekken van afscheid bij rouwen, prijken kunstwerken, waren verhalen over hen, die hun eind reeds moesten halen, zich aan het Onbekende toevertrouwen. Mensen mogen kiezen naar eigen aard: als zonnestralen door geribbeld ijs weerkaatsen wensen voor zijn of haar uitvaart.…

School met den Bijbel*

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.606
Het gedicht werd geschreven t.g.v. een reunie (18 juni 2005) i.v.m. het vertrek uit het pand aan de Spirea te Dordrecht van de INHOLLAND PABO. De PABO verhuist per september naar het Achterom te Dordt.…

Kwikzilver

netgedicht
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.842
Kwikzilver noem je mij grijze haren spreken een andere taal en dansend ren ik voor jou uit hoofdschuddend vraag je wanneer ik volwassen word onmiddellijk weerspreken twee stralende ogen deze zin lachend spring ik van de hak op de tak over paaltjes op die ene kade waar schepen liggen te wachten op aankomend vertrek met beide armen…
metha2 september 2005Lees meer >

Een teken

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Wachtend zit ik hier bij de telefoon Als ik je bel, hoor ik alleen maar een onbekende toon Een toon van een opgeheven lijn Kan het niet begrijpen, het kan toch niet waar zijn Ik schrik wakker, denk iets te horen Buiten op straat, het geluid van motoren Ren naar het raam, maar kan niets ontdekken Zie alleen een auto in de verte vertrekken…

Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.111
Zijt Gij het, God, geweest, die ze op deed staan Uit duistre zielsgewelven, uit zeer diepe, Stille vertrekken, waar ze veilig sliepen? En kunt Gij wensen, dat ik ze uit liet gaan?…

Mijn Zusje

hartenkreet
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.720
dat je ergens diep van binnen Later met ons wil verder gaan of in elk geval opnieuw beginnen altijd verbonden blijven, zoals bij de zwaan Ooit zal ik je vertellen wat ik voel Misschien weet je het nu niet Maar dat ik van jou hou, is wat ik bedoel Ik heb niet veel voor je betekend Terwijl ik zeker weet Dat jij daar wel op hebt gerekend Nu vertrek…
Hope4 oktober 2003Lees meer >

Vlinders lamgeslagen

hartenkreet
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.826
diepe rouw Bevangen van zoete pijn Ik hield zoveel van jou Dwaal door mijn gedachten Probeer de mist te verdrijven Gevangen in mijn eigen web En herinneringen die blijven Kleuren zonder geuren Warme glimlach verdwenen IJspegels op mijn wangen Smelten door het wenen Jij liet mijn leven stralen Je was mijn zon en maan Maar met jouw vertrek…
car21 november 2004Lees meer >

BEZOEK

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.862
Na het vertrek wordt een zucht geslaakt in bed en buitenkamers. Goedwillendheid loopt mee naar de parkeergarage, nestelt zich tevens op het kussen, het moede hoofd een steuntje gevend. Een traan rolt rakelings langs het glas, aangereikt door de zuster, die woordeloos voelt hoe zwaar het was.…

Stopwoorden

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Ik ben in staat om zo m'n spullen te pakken en te vertrekken de boel de boel te laten de rotzooi de rotzooi de berg puin waarin ik dagelijks eet, drink, slaap leef en voel en lusteloos voor het leven wordt met enkel verval als doel Ik ben in staat m'n biezen te pakken en de nooduitgang te nemen want waar ik niemand meer vind die mij…

Dorpsgek

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.513
de westenwind die het wateroppervlak kreukelt Hij strijkt met 'n lat 't water glad zegt dat z'n vissen door de deining niet naar buiten kunnen kijken Wanen vrezend deel ik z'n mening Wat doet U voor werk, vraag ik Ik ben gepensioneerde dorpsgek ik hou van 't vak, niets is te gek werd me te druk, 't was gekkenwerk Te gek, zeg ik en vertrek…
Custor24 augustus 2007Lees meer >

Eén brok liefde

hartenkreet
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.805
Als één brok liefde Ik geloof mijn ogen niet maar zij kijkt dwars door me heen valt mijn hart binnen en verklaart het tot haar gebied Ze verandert de dorre bodem in vruchtbare grond en laat haar oevers er landen Ik stroom mee op haar liefde en draag haar op handen Als één brok liefde Ze verkent m'n innerlijke vertrekken loopt langs…
Namasté24 september 2007Lees meer >

Je ogen zijn nu hard

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 854
je ogen zijn nu hard je houding fier je ooit zo zachte lijf is onbenaderbaar de gevolgen van de ruzie waren onberekenbaar gelaten wachtte ik op je vertrek van hier jaren waren wij geschapen voor elkaar harmonieus de liefde nam geen einde iedere dag was feest als een gedicht dat rijmde wij waren echt het mooiste paar ik regelde voor jou de…
wil melker1 oktober 2007Lees meer >

Verwijdering

gedicht
3.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 8.708
Z'n kamer, ingericht om te vertrekken, is niet in staat om mij, zelf, te ontvangen. Vier schilferende muren; effen, bange gordijnen, buitentijdse boekenrekken. Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken in landschappen of klef beslagen gangen heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange onverharde veldwegen om te trekken.…

Pluto

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.244
blauwe maan die om haar wentelt keert altijd dezelfde wang toe in een gelijk tempo tollend om de as Zij reist meer dan twee eeuwen in een wijde, ovalen baan om de zon te ver voor die lens die bol staat te tasten naar die schaduwvlek rond haar onzichtbare evenaar Zij blijft onverkend een troebele omtrek De sonde staat klaar voor vertrek…
Wim Veen16 september 2005Lees meer >

Luisteren aan het einde

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 766
Doodgaan is het ergste niet – dat is: niet te horen waarom en waarvoor je gekomen bent, hier, waar vandaan je nu gaat vertrekken. Wie of wat heb je gezocht ? Geen doelgerichte tocht, geen heldere koers doet zich voor, achteraf of alsnog, naar een bestemming, een naam.…
boeuck3 januari 2007Lees meer >

waar wij ons kunnen warmen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.013
de grond is wit de lucht is nevelgrijs maar wij zijn mensen die ons buiten wagen in donzen mantels die ons lijf behagen vertrekken wij dik ingepakt op reis geen angst of twijfel brengt ons van de wijs wij stellen aan het gaande pad geen vragen hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen en denken niet aan onbetrouwbaar ijs de bloedstroom…
klaasje29 januari 2004Lees meer >

Eindeloos

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.370
uit vergeten grijs verleden en in marmer vers gesneden nadenkend blijf ik even staan bij hetgeen jouw rustplaats is maar vind er geen betekenis voor mij ben jij een vleugje wind de koestering van de zomerzon jij bent in al wat nieuw begon ik hoor je in het lachend grint zingend in bomen, zelfs het hek fluistert jouw naam bij mijn vertrek…
sacrajewa11 februari 2006Lees meer >

WEGWERPGEDICHT (beperkt houdbaar)

netgedicht
4.5 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.291
opfrissen vertel mij welke vorstin verjaarde op negen en twintig april of vieren wij de stervens- koude sterfdag van de kak met verantwoord vals vioolspel: Wilhelmus in het Vondelpark een stap in een kleumend winkelcentrum een blik op een verkreukeld laken met afgedankt speelgoed, een discodreun van achter een oranje plastic zeil en ik vertrek…

in memoriam

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.395
in memoriam sororis meae 23 januari anno domini l998 jij kruipt naar haar toe jij schaart haar in jij weidt haar af tot op het bot heer en meester ben jij kreeft van haar liefde echter niet het laatste vertrek een kist en wilde ganzen uiterwaardenwaarts hellouw door tot aan de waal waar de veerman niet meer vaart in de tocht een wak…