1035 resultaten.
grijs meisje
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
583 meisjes
net liep hij nog daar
maar zijn pootje is gebroken
en zwijgt plots
of ik een verstopplek weet
want er komen zo soldaten
ik doe hem onder in de tas
zeg dat alles goed komt
zij streelt mijn lange haren
je had het toch altijd
kort moeder
wel aan het einde
antwoordt ze dan
in het kamp
vraagt me naar de tijd
als ik vertrek…
dat ik zee en zout proef
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 dromen,
dat ik oplos in water en wereldstromen,
dat ik in stilte mag verdwijnen,
dat ik niet meer hoef na te denken,
dat de tijd mij alle ruimte geeft,
dat ik niet meer hoef te aarzelen,
omdat er geen grenzen zijn,
dat ik vrij mag zijn en denken,
omdat niemand lastige vragen stelt,
dag ik mag stoppen wanneer ik wil
en ook weer mag vertrekken…
Het molecuul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
701 Er zweefde een stofje door mijn vertrek
Ik vernam het toen een zonnestraal er op landde
De aantrekkingskracht liet het gaan bij verstek
Totdat het op een meubelstuk strandde
toevallig deed het mij denken aan de aarde
in een baan door het immense heelal
alle stofjes die het lang geleden vergaarde
en die werden gevormd tot een grote bal
alles…
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 al jaren trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat…
Dichter tot elkaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 We duwen molenstenen over een rulle wereld
de grond wordt zacht van de aarde die we helen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
beelden die ver over hun horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos
van de geschatte tijd
zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst die we in alles delen…
Alle mooie vrouwen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
847 Dus, vertrek ik met stille trom.
Alle mooie vrouwen zijn de
bijzondere momenten. Die vruchten
van een voortreffelijke lente.
Mooie geesten op onvergetelijke
feesten. En toch, ik vergeet ze wederom.
Alle mooie vrouwen komen maar
een keer. Na die dagen met
mooi weer zijn ze er niet meer.
Dus, kijk ik nooit meer om.…
Boer op zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik ben een boer op zee
60 schapen, 100 varkens
ganzen en eenden bij vertrek
Dat zijn karige rantsoenen
bij de rats, kuch en bonen
Slachten hoef ik niet
de beesten gaan zo wel dood
zodat er altijd vlees is
voor de kok en de officieren
hoog boven mijn stinkende stal
waar ik emmers uit de zee hijs
en de drek de spuigaten uit schrob…
Haar laatste zin,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
412 Ik kom haar ruimte binnen
vlak voor haar vertrek,
voorzichtig om af te dalen
in haar zelf gekozen eeuw,
zo stil, licht als sneeuw op
sneeuw, liggen handen
op het smetteloze linnen,
we zwijgen, ongeopende
vuisten om niet hoeven
los te laten, strijdbaar
is gestreden een glimlach
strijkt over het gesteven
laken, het rusteloze…
Arcadische kopie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik ben met je
meegegaan
samen op de
dromerige blik
in je ogen ineens
weggevlogen
zag je
vertrekken heb
je hand gepakt
ben ingestapt
route onverwacht
als ik maar bij je was
herkende in
opkomend licht
het panorama
dat onder ons
gleed in een
eerst ontwaken
serene rust
voelde weldadig aan
in een harmonische
balans kreeg natuur…
Kafkas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Met ziedende hand sloeg de hemel
de nieuwe stad en de enorme toren
uiteen, de Hangende Tuinen vlogen
Vertrekken werden vliegtuigen
en tapijten met gedekte tafels
landden ver weg in de lange zee
Een zware regen
van kamers vormde met een plons
een hemelhoge bergrug
De mensen uit de Toren
verspreiden zich in vijftig talen
en vochten om…
BEKLEMD TOCH HOOPVOL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
234 Door een vergissing
of eigen domme blunder
belandt de goedhartige
maar wat wereldvreemde
heer Olivier Bommel
in een naar kaal vertrek
van de gevangenis
de gebroken kettingboei
en krassen op de muur
zwijgen stug duiden tergend
op gevaarlijke boeven
die ooit hier verbleven
geheel verslagen
zit onze geliefde Ollie
met gebogen hoofd…
OPEN ZUYLEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
120 In vertrekken van afscheid bij rouwen,
prijken kunstwerken, waren verhalen
over hen, die hun eind reeds moesten halen,
zich aan het Onbekende toevertrouwen.
Mensen mogen kiezen naar eigen aard:
als zonnestralen door geribbeld ijs
weerkaatsen wensen voor zijn of haar uitvaart.…
School met den Bijbel*
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
4.606 Het gedicht werd geschreven t.g.v. een reunie (18 juni 2005) i.v.m. het vertrek uit het pand aan de Spirea te Dordrecht van de INHOLLAND PABO. De PABO verhuist per september naar het Achterom te Dordt.…
Kwikzilver
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.842 Kwikzilver noem je mij
grijze haren spreken een
andere taal en dansend
ren ik voor jou uit
hoofdschuddend vraag je
wanneer ik volwassen word
onmiddellijk weerspreken
twee stralende ogen deze zin
lachend spring ik van de hak
op de tak over paaltjes op die
ene kade waar schepen liggen te
wachten op aankomend vertrek
met beide armen…
Een teken
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.169 Wachtend zit ik hier bij de telefoon
Als ik je bel, hoor ik alleen maar een onbekende toon
Een toon van een opgeheven lijn
Kan het niet begrijpen, het kan toch niet waar zijn
Ik schrik wakker, denk iets te horen
Buiten op straat, het geluid van motoren
Ren naar het raam, maar kan niets ontdekken
Zie alleen een auto in de verte vertrekken…
Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.111 Zijt Gij het, God, geweest, die ze op deed staan
Uit duistre zielsgewelven, uit zeer diepe,
Stille vertrekken, waar ze veilig sliepen?
En kunt Gij wensen, dat ik ze uit liet gaan?…
Mijn Zusje
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
2.720 dat je ergens diep van binnen
Later met ons wil verder gaan
of in elk geval opnieuw beginnen
altijd verbonden blijven, zoals bij de zwaan
Ooit zal ik je vertellen wat ik voel
Misschien weet je het nu niet
Maar dat ik van jou hou, is wat ik bedoel
Ik heb niet veel voor je betekend
Terwijl ik zeker weet
Dat jij daar wel op hebt gerekend
Nu vertrek…
Vlinders lamgeslagen
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.826 diepe rouw
Bevangen van zoete pijn
Ik hield zoveel van jou
Dwaal door mijn gedachten
Probeer de mist te verdrijven
Gevangen in mijn eigen web
En herinneringen die blijven
Kleuren zonder geuren
Warme glimlach verdwenen
IJspegels op mijn wangen
Smelten door het wenen
Jij liet mijn leven stralen
Je was mijn zon en maan
Maar met jouw vertrek…
BEZOEK
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.862 Na het vertrek wordt een zucht geslaakt
in bed en buitenkamers. Goedwillendheid
loopt mee naar de parkeergarage, nestelt
zich tevens op het kussen, het moede hoofd
een steuntje gevend. Een traan rolt rakelings
langs het glas, aangereikt door de zuster,
die woordeloos voelt hoe zwaar het was.…
Stopwoorden
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.271 Ik ben in staat
om zo m'n spullen te pakken
en te vertrekken
de boel de boel te laten
de rotzooi de rotzooi
de berg puin
waarin ik dagelijks
eet, drink, slaap
leef en voel
en lusteloos voor het leven wordt
met enkel verval als doel
Ik ben in staat m'n biezen te pakken
en de nooduitgang te nemen
want waar ik niemand meer vind
die mij…
Dorpsgek
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.513 de westenwind
die het wateroppervlak kreukelt
Hij strijkt met 'n lat 't water glad
zegt dat z'n vissen door de deining
niet naar buiten kunnen kijken
Wanen vrezend deel ik z'n mening
Wat doet U voor werk, vraag ik
Ik ben gepensioneerde dorpsgek
ik hou van 't vak, niets is te gek
werd me te druk, 't was gekkenwerk
Te gek, zeg ik en vertrek…
Eén brok liefde
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.805 Als één brok liefde
Ik geloof mijn ogen niet
maar zij kijkt dwars door me heen
valt mijn hart binnen en
verklaart het tot haar gebied
Ze verandert de dorre bodem
in vruchtbare grond en
laat haar oevers er landen
Ik stroom mee op haar liefde
en draag haar op handen
Als één brok liefde
Ze verkent m'n innerlijke vertrekken
loopt langs…
Je ogen zijn nu hard
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
854 je ogen zijn nu hard je houding fier
je ooit zo zachte lijf is onbenaderbaar
de gevolgen van de ruzie waren onberekenbaar
gelaten wachtte ik op je vertrek van hier
jaren waren wij geschapen voor elkaar
harmonieus de liefde nam geen einde
iedere dag was feest als een gedicht dat rijmde
wij waren echt het mooiste paar
ik regelde voor jou de…
Verwijdering
gedicht
3.9 met 27 stemmen
8.708 Z'n kamer, ingericht om te vertrekken,
is niet in staat om mij, zelf, te ontvangen.
Vier schilferende muren; effen, bange
gordijnen, buitentijdse boekenrekken.
Goed, ik ben naar binnen gegaan: schroeiplekken
in landschappen of klef beslagen gangen
heb ik nooit ontlopen; 't liefst kies ik lange
onverharde veldwegen om te trekken.…
Pluto
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.244 blauwe maan die om haar wentelt
keert altijd dezelfde wang toe
in een gelijk tempo tollend om de as
Zij reist meer dan twee eeuwen
in een wijde, ovalen baan om de zon
te ver voor die lens die bol staat
te tasten naar die schaduwvlek
rond haar onzichtbare evenaar
Zij blijft onverkend
een troebele omtrek
De sonde staat klaar voor vertrek…
Luisteren aan het einde
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
766 Doodgaan is het ergste niet –
dat is: niet te horen
waarom en waarvoor je
gekomen bent, hier, waar
vandaan je nu gaat vertrekken.
Wie of wat heb je gezocht ?
Geen doelgerichte tocht,
geen heldere koers doet zich
voor, achteraf of alsnog,
naar een bestemming, een naam.…
waar wij ons kunnen warmen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.013 de grond is wit de lucht is nevelgrijs
maar wij zijn mensen die ons buiten wagen
in donzen mantels die ons lijf behagen
vertrekken wij dik ingepakt op reis
geen angst of twijfel brengt ons van de wijs
wij stellen aan het gaande pad geen vragen
hoe lang het nog zoveel gewicht kan dragen
en denken niet aan onbetrouwbaar ijs
de bloedstroom…
Eindeloos
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
2.370 uit vergeten grijs verleden
en in marmer vers gesneden
nadenkend blijf ik even staan
bij hetgeen jouw rustplaats is
maar vind er geen betekenis
voor mij ben jij een vleugje wind
de koestering van de zomerzon
jij bent in al wat nieuw begon
ik hoor je in het lachend grint
zingend in bomen, zelfs het hek
fluistert jouw naam bij mijn vertrek…
WEGWERPGEDICHT (beperkt houdbaar)
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
3.291 opfrissen
vertel mij welke vorstin verjaarde op negen
en twintig april of vieren wij de stervens-
koude sterfdag van de kak met verantwoord
vals vioolspel: Wilhelmus in het Vondelpark
een stap in een kleumend winkelcentrum
een blik op een verkreukeld laken met
afgedankt speelgoed, een discodreun van
achter een oranje plastic zeil en ik vertrek…
in memoriam
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.395 in memoriam sororis meae
23 januari anno domini l998
jij kruipt naar haar toe
jij schaart haar in jij weidt haar
af tot op het bot
heer en meester ben jij kreeft
van haar liefde echter niet
het laatste vertrek
een kist en wilde ganzen
uiterwaardenwaarts
hellouw door tot aan de waal
waar de veerman niet meer vaart
in de tocht een wak…