13586 resultaten.
Aarde
netgedicht
4.4 met 38 stemmen
1.540 Voel de aarde, woel de aarde
ruik de aarde om je heen
zoen de aarde, zoek de aarde
Maak je met de aarde één.
Aai de aarde, zaai de aarde
Maai de aarde, één groot feest
Wroet de aarde, voed de aarde
Vang de aarde in je geest.
Leef de aarde, geef de aarde
Zie de aarde: rood, bruin, zwart
Schep de aarde, schenk de aarde
Sluit de aarde in…
Soms vraag ik nuchter
poëzie
3.3 met 15 stemmen
2.918 Nu weet 'k weer, wat ik altijd wist:
Ja, Ja, Ja, Ja: Ik ben het wereld-Zelf.…
Mijn allerliefste vriendje
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.431 De wereld is zoveel mooier,
nu ik samenleef met jou!…
Mijn allerliefste vriendje
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.419 De wereld is zoveel mooier,
nu ik samenleef met jou!…
kijk
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.664 keer je rug niet toe
wend je blik niet af
laat de beelden werken
het zal je wellicht sterken
in de overtuiging
dat goed en slecht bestaat
en het respect voor leven
vernietigd wordt door haat…
Sedna
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
1.323 Op Sedna staan geen reuzetelescopen;
Daar kijkt geen wezen diep in het heelal,
Want leven is daar niet, in geen geval,
En dus gaat daar de wereld ook niet open.
Wij kennen nu de zoveelste planeet,
Maar wie heeft er nou van de aarde weet?…
Het open luik
poëzie
3.8 met 30 stemmen
3.167 Het harde, houten luik is dicht
en daar achter is de dag
met zijn parel-gouden licht;
daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind,
de mensheid: man, vrouw en het fijne kind;
daarachter de zon,
daarachter de maan,
daarachter de zilveren sterren;
ook Vlaanderen, nevel-blauw,
en God.…
[ De helden rusten ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 De helden rusten
in de vervallen herberg --
die de wereld is.…
rode vlag
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.354 De hele wereld vloekt en scheldt
en overal vloeit rijkelijk het bloed:
moeder aarde is weer ‘ns ongesteld.…
Aan Albert Verwey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
804 Jij die tot Tachtigers behoort
Beroemde Dichter en een Grote Ziel
Wie `t beeld van God voor ons ontsloot
Aan wie de Geest het meest van `t Al beviel,
Jij hebt de lot der wereld om ons heen
Voorspeld. Nu zien wij in
Dat jij gelijk had. Weigerend de steen,
De Hoeksteen leefden wij.…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.007 Traag beweegt de kleine groep vooruit.
Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.
De…
Dodenherdenking
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.176 Traag beweegt de kleine groep vooruit.
Traag ook golven de bronzen klanken van de kerkklok
op het heldere lenteconcert van de vogels.
De lage zon doet het jonge groen van d’ oude linden oplichten.
In het onregelmatig geroffel van de voetstappen
hoor ik de zware soldatentred van weleer.
Bloemen bij het monument,
bloemen bij de graven.
De…
Leven in je eigen wereld.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
938 Dan zie je een wereld die je zeker kan bereiken
Dus neem de hand die ik je aanreik
Zodat je niet langer verloren bent in jouw wereld
Verloren en alleen in jouw wereld
Maar ik zie dat er leven is in je ogen
En wilde je maar eens beseffen
dat je geen genoegen moet nemen met wat je hebt
Je moet niet zeggen, ik ben het vechten moe.…
Dichter bij het paradijs (1)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
952 Het lijden van miljoenen levens
Doet mij pijn in heel mijn wezen
Zonden die de mensen begaan
Laten de wereld in weemoed staan
Die verrotte geesten zonder hart
Verziekt moraal, die goedheid tart
Elke dag weer de kwaadaardige mens
Stralende liefde is mijn hartenwens
Ik ontvlucht uit mijn zwarte coma
We zien het wel, maar ophouden ho maar…
Na regen komt Timofeef
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
945 Noodweer.
Mensen langs de kant.
Langs de kant staan de mensen
die het denken te weten.
De weerman klimt uit het water.
Het meisje onder de arm.
Peter Timofeef: ´Ik heb
ooit nog een diploma gehaald
voor reddend zwemmen.´*
De zon begint te schijnen.
*Trouw, 7 februari 2003.…
De tafel
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.303 Nooit geschilderde buik en schroeven
verbaasd kijkend
hoe de wereld,daadwerkelijk,
ondersteboven is gebonden.…
Tegenvaller?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
873 Het referendum was een sof;
de klap voor het kabinet was hard.
De hoge heren raakten verward;
de pijn van verliezen was dof.
Met zoveel mensen op een continent
kun je niet zomaar iets organiseren
zonder de wens van de bevolking te eren:
Geen wonder dat men “ tegen” stemt.
Dus nu maar uit een ander vaatje tappen.
Het is uit met al die politieke…
Van liever lede
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
699 Vandaag is morgen
en ik zie helder
dat de wereld
omvalt
Had ik nu maar
dat tweede bord
havermoutpad
leeggegeten…
GEDICHT VAN DE DINGEN DIE VOORBIJGAAN
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.262 Ze zit in een stoel
en kijkt maar naar buiten.
Een auto passeert
en nog één en nog één.
De eerste is geel,
de tweede lichtblauw,
de derde lichtgroen.
De eerste een BMW,
de tweede een Opel,
de derde een Ford.
In de eerste
zit een man met een baard,
in de tweede
een man met een snor,
in de derde
een man met een hoed.
De eerste…
Plaats, waar
gedicht
3.1 met 41 stemmen
17.597 Net als
bij die onnatuurlijke stilte
steun ik
op het leenwoord,
gewend aan lokale verdoving als
ik ben.
Ik vul. Net als.
Mijn plaats. Maar waar?
Op het strand
laat ik mij deze eenmalige zomer
niet zien,
zelfs anoniem niet,
gewend als ik ben.
Het onweer blijft uit.
Maar waar? Net als.
Was ik maar weer
plaatselijk verdoofd!…
Versteend bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 wist het
ongeziene
om de hoek
voelde
wisselen van
spanning overal
hoge tonen
doken krijsend
uit mentaal verval
panisch lichtte
chaos op in
het donkere heelal
strak van schrik
deelde ik dit
apocalyptisch ogenblik
waar dood
gestalte kreeg in
versteend bewegen
zonder afrit
doolden de
gebroken wegen
brak leven
in…
Herfst(d)achtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Nu de wereld toch is afgestript
van ondergang tot ondergang
begrijp ik noch de waarheid
en de leugen noch waarom
oude slaap het gepelde
mimosablaadje mijn vinger
kan verdragen en violen
werken op het verbeelde
zo droomt het geen buiten
daar stript nazomer even nog…
Op zwart
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
481 anderen te maken hebben
communiceren gaat
weer als vanouds met
ogen stem en lichaamstaal
er zijn geen
misverstanden in verbinden
alles doet onmenselijk zeer
er wordt niet
gegraaid want delen geeft
verantwoordelijkheid aan velen
ja ieder draagt
zijn steentje maar ook
eindelijk zijn talenten bij
kunnen wij alsnog een
nieuwe wereld…
niemandsland
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
963 Wij wonen in niemandsland
Verdreven van huis en haard
Is de uittocht al eeuwen oud
Op zoek naar brood en water
Wonen wij in niemandsland
Zoeken heil en verlossing
Zijn onze geliefden verdwaald
Mijn moeder, mijn zuster
Mijn vader, mijn broer
Wonen wij in niemandsland
Knielen neer in vreemde oorden
Smeken om genadebrood
Wachten in…
Positieve gedachten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.193 De wereld wordt wellicht een utopie.
Er kunnen vele positieve zaken
gevolg zijn van een wereldpandemie.…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 ik heb de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig…
Wonder
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.954 Toen ik nog maar pas op de wereld was
wist ik niet wat liefde was
Ik wist niet wat of hoe
Er kwam enkel liefde naar me toe
Ik hoefde niets te vragen
Ik werd op handen gedragen
Hoe groter de weeld open gaat
Hoe kleiner je in de wereld staat
Waar de mensen en dingen veranderd zijn
Waar de gouden beloofde bergen zijn
Donker en in diepte…
Nieuwjaarsnacht
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.984 met het deksel van een koelbox
sluit de witte winterlucht
de onbekende stad
waarin wij beneveld
door champagne en verhalen
decadent verloren
door de nacht dwalen
over bevroren asfalt
glijden wij, duwen, vallen,
kussen, tussen muren
van de dichtgeklapte wereld
waarin niets leeft
dat zich buiten de straal
van onze lichaamswarmte
of…
zonder grenzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
794 de zon schijnt op mijn rug
het verlicht het dal
en brengt de schoonheid terug
geen wijsheid dan te kijken
naar wat mijn ogen zien
buiten is de hemel
ik ben minder bang
een mistig land verdwijnt
in druppels vol met kleuren
onontgonnen land
een wereld zonder grenzen…
Begrip
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 Het is heerlijk
om begrip
voor elkaar
te hebben
om de stilte
te bewaren
en zo
de klus te klaren
van het luisteren
naar het verhaal
waardoor we alleen nog maar
fluisteren,
en al gevoel
en rede
op de plaats
vallen
waardoor er uiteindelijk
vrede heerst
voor ons
allemaal.…