Alle inzendingen

Lieve Morris Klein en wollig, warm en zacht Lief en soms lollig, je mooie ogen en je dikke vacht Rustig maar ook levenslustig Je ronde snoetje, een schattig toetje Op je kussen, op de trap, voor het raam of in de tuin In de zon of voor de haard, lekker languit met je hoofdje schuin Ni...

Hij hief aan het feestmaal de beker zo hoog, Hij sprak, met verwaande woorden, Van al zijne voorspoed, van al zijn geluk, Terwijl zij hem zwijgend aanhoorden. Hij sprak zonder eerbied noch medelij Over 't onheil van vreemden en vrienden, En zei, dat de rampspoed geen wakkere...

waar hoop het arrangement in tijd en plaats gestalte zal geven is verlangen de fysieke en geestelijke wil om een te worden in voel en herbeleven samen dragen zij een toekomst zonder vragen in het perspectief dat toeval hen ooit zal behagen

Ik hoor wat vaker twintigveertien zeggen Tweeduizendveertien is nog wijdverbreid Maar ja, die extra lettergreep kost tijd Dus zal tweeduizend het ooit af gaan leggen Misschien speelt ook het States-effect wel mee: Daar scoort nu ‘twenty fourteen’ een op twee

toen de hoge stem van de castraat inviel werd het doodstil... de angst was merkbaar in het publiek men besefte maar al te zeer dat het laatste uur had geslagen

de treurwilg steekt z’n kroon op: lente op z’n hollands

Hoe gek wil je Het bedenken - Pesters, die Onschuldigen tot Op het bot hebben Gekrenkt, stuk gemaakt Als je wilt, Vernederd, getreiterd, Gesard tot deze Er bij neervielen - Klimmen in de hoogste Boom om naar de wereld Te kunnen schreeuwen Dat zij en hun Wandaden niet door...

Broos, breekbaar en fragiel is het nieuwe huidige geluk Een prachtige verbondenheid kan immers makkelijk stuk. Porseleinen pop, een rode roos in volle bloei Peuter kan zich flink verwonden in opwindend gestoei. Angst voor het zand dat tussen vingers ten gronde valt Zo bang dat het meest waa...

de lente wist de lichte toon van het vergeten kind vast te houden de zomer liet veelbelovend en gul het zonlicht naar binnen vallen in het najaar voelde je voor het eerst een ongrijpbare splinter in je hand de winter kwam benauwend dichtbij heuvels werden bergen in het grensl...

Ze was met pensioen niet uit vrij wil maar door de wil van het getal Maar werken ligt in haar genen gaan en staan zit in haar benen En met werken vooral dienstbaar zijn vroeger ver weg en nu in de BUURT als vrijwilligster op de BOERDERIJ in het restaurant, op het terras Ze kam op me...

Hier, vanuit tijd en ruimte Wordt aandachtig geobserveerd Hoe het met tijd en ruimte staat Of alles is gecatalogiseerd. Al die onzin over dit verschijnsel Over wat je hoort en ziet Alles uit de lucht gegrepen Je gelooft je eigen oren niet.

Een pastoor uit Kerkrade. Ging bij zichzelf te rade. En had door dat hij op jeugdige jongens viel. Hij was, zo gezegd, tevens een pedofiel. Maar ook de eerwaarde kreeg genade.

wanneer bent u het laatst in bad geweest? excuses, die vraag kwam zo bij mij op niet dat u ruikt, welnee u geurt juist top gedraagt u zich ook weleens als een beest? wipt u geregeld met uw echtgenoot in de schone speeltuin van onze taal? daar kan men op de schommel aan de haal zweef niet ...

(what a wonderful world) kijk toch hoe de bomen glanzen zie de roos bedekt met dauw en hoe de wolken samenvoegen tot een sneeuwbeeld tegen blauw ik hou van jou klinkt dan zo goed de woorden dansen, langs de regenboog van mijn gemoed hoor toch, hoe een baby huilt het kindje schui...

Rug gerecht, Hoofd stabiel Op nek en schouders Loop ik richting PMT Strakblauwe lucht, alles Overgoten door zon - En jij, stralende Zilvermeeuw die Gewichtloos zwevend Tussen torenflats hangt En granieten muren (Of zijn ze van beton?) Doet blozen in de Strelende ochtenzon

een naam rust in de lente rozerode bloesemblaadjes vormen een warme deken het zaad ontspruit de aarde wordt weer groen mijn gedachten zijn nog bij toen is het al vier weken? het is alsof de vlinders langer dan ooit slapen de bij haar weg niet weet in een treurig zoemen zoekt naar...

Mijn tong is een veelzijdig mannetje, die ik, net zoals mezelf, Albert noem. Net als ik streeft hij naar erkenning. Net als ik wil hij welverdiende roem. Mijn tong is absoluut niet oliedom, drie talen spreekt hij bijna vloeiend. Ook kan hij plots aan het denken slaan. Zonder hem ben ik niet...

Hier zit ik dan midden in de nacht te denken, na te denken over al hetgeen er mogelijk op me wacht Midden in de nacht somber te zijn gedachten springen door mijn hoofd het doet continue pijn Het denken gaat maar door waarom moet het zo nou ik sta er mee op en ga er mee naar bed ik w...

Mijn geestige geest is geestelijk rijkelijk bedeeld, om vele geesten in de geest van de mens van geluk, glorie, hoop, kracht en strijdkracht toe te bedelen. Opdat vrede en harmonie geestelijk de wereldlijke wereld gaan overheersen boven het heersen van afgestompte, zieke geesten. Geest...

alles mag los spelen duikelen en buitelen nog even buiten en straks is het donker nog even buiten wie niet weg is wordt gezien spelen laat ons nog even spelen er is tijd nog even tijd en dan naar huis waar het eten staat op tafel

ik heb stappen ondernomen die in het vervolg de kleur en stijl gaan bepalen van mijn bestaan en dromen waar verlangen de hemel altijd heeft gesierd en in hoop muziek was te horen zal nu uitbundig feest worden gevierd niet op de laag bij de grondse manier waar het aardse zichzelf verlie...

Zie! somber rolt het wolkgewemel! Maar 'k weet, een kleine sterre blinkt Daar achter op ecu blauwe hemel — Een ster, die hartvertroostend pinkt. De scherpe doorne geeft soms wonden, Doch waar de scherpe doorne groeit, Wordt zeker ook een roos gevonden Die met de schoonste lachjes bloeit.

Hij lijkt vast minder erg – die lief bijeengebrachte hoop spaanders van mijn gedachten – op mij dan op een berg. Waar zal die laaiende gestalte van mij dan uit bestaan en waar kwam die al te late eerste vonk vandaan?

Op school word ik door iedereen gepest en niemand, niemand heeft het in de gaten ook ’s nachts lig ik die treiteraars te haten Gelukkig is er één ding dat me rest: ‘k Neem alles op, ik zal ze krijgen… morgen… …Verdomd, de camera is wéér verborgen

onderkelderd door kunstmatig zicht voorwaarts in herhaling graven het neolithicum voorbij ter plaatsbepaling naar de hals gegrepen met zachte dwangbuis doch doelmatig stevig ingesnoerd met monddode ogen aan gebeitelde verten doemt enig na de ander nader dan schaapachtig beton ...

hoe snel het voorjaar vorig jaar verdrijft, bevrijdt van bange beelden ondanks mijzelf kijk ik vooruit mijn dwalend hart weet weer waarheen

Het koper opgepoetst en dan het adembenemende geluid van een blaasinstrument dat zijn weerga niet kent. Mysterieuze klanken, iedere toon van een saxofoon maakte iets los bij mij en daarbij kwamen mijn diepste zielenroerselen vrij.

Toen is eindeloos Maar al lang voorbij Toen zit vol herinnering Met geleefde tijd Nu is eindeloos Het duurt zo lang er nu is Nu vult langzaam het vat van toen Met meer geleefde tijd Straks is eindeloos Ik hoop vaak dat straks nu wordt En met die hoop vergeet ik nu Vol nog te leven tij...

In je kortstondige bestaan verrijk je met je schoonheid menige tuin, park en laan O, bloesem wat ben je mooi met je uitbundige trossen in zachtroze bloementooi

(hijo de la Luna) de zigeunerin, ze was alleen verlangend naar liefde, een smachtende man- maar ze vond hem niet in haar verdriet verzocht ze de maan bij het gaan van de nacht om steun: “ik leun op jou” zei ze, “maak me de vrouw van een sterke man en ik zal dan mijn offer dra...