8558 resultaten.
Waanzin
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
586 Zeg me de zin van dit bestaan
Die wereld vol van leed en waan
Het houdt nooit op, wat is die zin
Beweging, vooruitgang, het moet
zo zijn - zie de noodzaak er van in.…
Kleurentaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
566 heb nooit
het wit in blauw
kunnen lezen
het fluisteren
van de wind
begrepen
de kleurentaal
van bloemen
verstaan
alleen in
jouw armen
kon ik me laten gaan
jij hebt
tipjes van
de sluier opgelicht
met jou krijgt
leven een gezicht
deel ik in bestaan…
Regen uit buien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 ik verzamel
bossen om
oerwoud te maken
wolken
die de tornado
laat draaien
regen uit buien
rivieren die water
in zee zullen spuien
zonlicht dat leven
gaat scheppen door
groei en bloei op te wekken
dankgebeden van hen
voor het zijn hier op aarde
in menselijke waarde…
Waar heen?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Waarheen zullen we gaan
In ons dagelijks bestaan
Als we het niet meer weten
En men ons heeft vergeten?
Waarheen zullen we dan gaan
Als niemand ons bij kan staan
In onze grote nood en verdriet
En je geen uitkomst meer ziet?…
Eens en Nu.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.366 Maar, dankbaar om het schoon, dat is gebleven,
Zie ik der jaren staêge wisselingen,
't Najaar in goud, de Lente in bloesem staan,
Niet wetend, of ik lééfde of eerst gíng leven,
En of de storm'ge dagen, die vergingen
Wel schoner waren, dan dit nieuw bestaan.…
zwijgend moment
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 zwijgend moment dat in rust
de aarde vindt gij koestert hoop
terwijl het leien dak het water
beregent met schellen vol
vreemde tonen
hoezeer het lijden wordt bemind
in de vrucht van het bestaan maakt de dood
schetsen en graveert de lijnen
in onze hand
mijn stoel mijn liefste ons bed maar
ook de tafel die ons scheidt is van hout
ontbonden…
Een klare lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
542 ik wil de tijd
niet breken
wel graag de zegen
voor dagen van bestaan
geen pijn
of onderhuids venijn
een lach die lente brengt
en warmte schenkt
je handen strelen
in eindeloze uren
lijnen volgen van namen
die na ons kwamen
een klare lucht
waarin de wolken verglijden
een kus voor eeuwigheid
als ook de tijd is afgelopen…
Vol gratie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 mag ik je vleugels lenen
jij die als een vogel
vol gratie langs
wolken kan vliegen
vinnen proberen
om als vis in ultieme
souplesse door het
water te klieven
ben tevreden met
het lopend gaan
maar ook ik heb mijn dromen
over hemelse vrijheid in het bestaan…
Verdwaalde plukjes zon
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 donkere stukjes
die samen nog wat vonken
in verdwaalde plukjes zon
geen droefheid
maar een doffe pijn
de uren niet meer weten
er slechts fysiek te zijn
ben dwalende in
niemandsland waar geen arm
de hand op steekt in groet
men elkaar gewoon vergeet
zonder enige impuls
is zelfs geduld
een schone maar
helaas verloren zaak
het bestaan…
Zwarte lelie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
964 Schimmen verdwijnen in het schemeruur
van de dood, ze staren ons aan, veel
eerder en verder dan we kunnen begrijpen
als het boek gesloten wordt over de klopjacht
naar een waar bestaan, ontsproten in de geest
en ontdaan van alle franje in de teksten.
“Voor een mens die we moesten loslaten“…
GEEN FABELTJE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Zelfs bij Ikea ben ik nog te vinden
Al staat mijn hoofd er op een lange stok
Met wieltjes onderaan, het was een schok
Mij zo verbeeld te zien tussen de hinden
Slangen en draken, ergens toch ook vrinden
Ik ben een edel dier; geen geitenbok
Maar goed, als ik een klant een kreet ontlok
Wil ik mijn scheve schaats wel onderbinden
Ze trok mijn…
spekstenen muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Mijn besluit tekent vaste vormen
op de spekstenen muur
geen hoera maar boekenkunst
legt de twijfel naast de bladwijzer
ben geen archief van oude woorden
maar een lei met vage vegen
doch is er het zwijgen die mijn jeugd
krast op de voegen van de oude kansel
Het zou nu morgen moeten wezen
maar vandaag wil niet verdwijnen
hoe kan…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 alsof de wereld
vleugels heeft gekregen
zo spoedt zich mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht…
Mijn vrije wil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 elkaar
verwacht blauwe lucht
maar niets is minder waar
als schillen lijken zij me te omgeven
worden minder rafelig
compacter in bescherming van het leven
wil het ruimtelijk perspectief bereiken
door steeds hogere dimensies te raken
maar de kern blijft over ontsnappingen waken
zo zweef ik tussen vrijheid en gebondenheid
om door het bestaan…
Betekenis
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.095 God, wat verlang ik naar God
om dit eindige bestaan te vullen
met een 't niets ontstijgende betekenis.…
De walging
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.105 Een os slaapt nog als in een ei.
Een scherpe lijm smelt in de sloten.
't Is Pasen en zeer overbodig.
Op tyfusbleke bomen breken zweren
open. Een rode melancholie komt bloot.
Een geel oog valt uit een Kaaps viooltje
recht in de slokdarm van de modder.
Zo slikt geen flessenhals of viskop.
Gele gummibladeren waaien onderuit een urinoir.…
4
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.767 De afspraken spoelden over de wereld
en plantten zich onophoudelijk voort
sponnen ons in een wereld van afspraken in
dat je mooi was kon ik je zeggen
dat je schoonheid toenam als ik dat zei
dat pas als jij het zegt ik besta, dat ik me
zonder jouw woorden geen raad zou weten
dat alles wat ik voor je voel dank zij jou
en dankzij de afspraken…
Een creatief moment
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
564 langzaam zijn zij afgesleten
woorden met een creatief moment
bij introductie ooit een nouveauté
gebracht om nooit meer te vergeten
zij zijn verworden tot wat wisselgeld
bezoedeld door intens gebruik
soms krijgen zij een tweede kans
maar gaan vaak als een nachtkaars uit
alleen de echte hebben ziel
zij storten zich met kloppend hart
in de…
Strontvisser
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
687 Al zoveel jaren veer ik mee
verklaar de golven om mij heen
bevind mij op een woeste zee
en drijf daar fier maar heel alleen
De havens die ik aan ging doen
als plek waar rust te vinden was
voorzagen slechts in dagrantsoen
verstrekten mij geen toegangspas
Elk schip waarop ik binkje bleek
had goed verborgen averij
De magen raakten niet van…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 Het verval van bestaan
wordt gevierd
met aardse kleuren
zwammen dansen
op restanten van het leven
zij geuren met een
vleug van verrotting.
Later sieren lage stralen
uitgedunde bomen
tot silhouetten
die straks een winter lang
een duistere kant laten zien
hun laatste blad cirkelt
zielloos door de lucht.…
Groots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Toch is hij er nog steeds
duurzaam mooi
mag hij al jarenlang
mij zijn grootsheid tonen
als een relikwie
van zijn bestaan.…
antwoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
3.161 hij dacht de ganse nacht
en nam ’s morgens
een kloek besluit :
als ik vandaag
ophoud met bestaan
zal ik maar dadelijk
naar de hoeren gaan…
Mijn laatste zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 ik schijn
in het verdwijnen
mijn laatste zon
heb nog
een aantal planeten
als zegen weg te geven
een universum
vol onbekend leven in
de theatrale afscheidsregen
heb te veel gereisd
om de man met
de zeis te ontlopen
zag hem in de ruit
hij lachte in verwelkomen
ook mijn dromen logde ik uit…
Evenwijdig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 de dichtheid van duisternis
is doorsneden met lange lanen
deze strakke lijnen kennen
geen hoek die ik om kan gaan
zonder vaag schijnsel geen
schaduw om uit weg te banen
zonder dwarsverband bestaat
geen zijn om in te bestaan
mocht er ooit iets veranderen
aan de rechte tijd die wegtikt
wijk dan van gebaande paden
zodra het u…
En hij bestond
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.048 En hij bestond. We pakten hem
op, zwierden hem in het rond en
nog eens en hij kraaide want hij was
in lievelingshanden en toen was het
hup de wereld in met je hart
dat men afpakken kan, kan breken
in een hoek smijten: niks waard zo’n
hart geen porselein of goud, meer een roestig
soort klei en je hebt er zoveel van, ook het jouwe
gaat straks…
TANGO
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.139 Ik ben een tango
en vul mijn danszaal
met eigen klanken
en dans op eigen muziek
door eigen lichaam
door eigen heelal.
------------------------------------------------------------
Uit: 'Hee hoor mij Ho simultaan op de brandtorens', 2014.…
De prijs van eenvoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
707 Mijn God heeft zijn werk gedaan
Bittere klanken
Kleuren nu alleen nog mijn bestaan
Buiten lichamelijk bereik
En met lauwwarme gloed
Stort nu een waterval vol van weemoed
Mijn God kan tevreden zijn
Een appel heeft mij nooit begiftigd
Een zonde heb ik nooit begaan
Daarom leid ik nu een voorbeeldig leven
maar een roemloos bestaan.…
VLINDER
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.047 Zij is voor alles in,
zij zegt op alles ja,
er is geen bloem die zij
niet met haar tong bejegent.
En ook de lucht, er is
geen plekje leegte dat
zij overslaat
--------------------------------------
uit: 'Onverzamelde gedichten', 2014.…
Schaduw rondde al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
414 nooit wilde ik buigen
maar schaduw rondde al
onder de last mijn schouders
ik die altijd
hoog op tornde
tegen de strakste wind
elementen trotseerde
met fier geheven hoofd
in de trots van mijn jaren
ben verstrikt geraakt
op stikken na sterft de tijd die
mijn bestaan nog mogelijk maakt…
Nekplooi
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.091 .
---------------------------------------------
uit: 'De man die ophield te bestaan', 2015.…